bizning bolaning birinchi jahon chempionati qahramonlikka aylanadi
o’sha kunlar esimda ham bunday bo’lardi, o’g’lim vafotidan oldin bayramona uyda oltin medalni ko’rsam… uyimizda hammasini pultdan tomosha qilganmiz, lekin u bilan birga yig’layotganimizda unga yaqinroq his qilar edim. endi baxodirning chempion bo’lishiga shu o’yinni esla: boshqirdistonda finalda nemisning ikki martabadagi bokschisini bir necha sekundda yangi yil bayrami shovqinida erkaklarcha ezib tashladi… 2-0 — omad bilanmi? yo’q, o’z texnikasi bilan, qattiqqo’lga qarshi bosim bilan. hammasi bir zumda bo’ldi, vaqt unga qarshi edi, ammo u o’z imkoniyatidan foydalandi. shunday esa bo’lishi kerak edi, do’stlar.
bizning bolaning birinchi jahon chempionati — qahramonlikka aylangan voqea.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
E, men u kunlarda shu vaqtda otamning oldida edi, o'g'limning oilasi bilan birga. Hozirgacha ularning uyida o'shanda qilganimizdan boshqa hech qanday bayramona tadbirni eslaymanmi, deb o'ylayman. Yig'layotganimizni ko'rib, ularning o'g'li bilan aloqasini his qilish uchun bir zumda yonlarigacha qochib keldim — Baxodirning chempion bo'lishini o'shanda ko'rish mumkin edi, lekin bu qaysi qahramonlikka aylanishini hali bilmasdim. Uning raqibi nemisning ikki martabadagi bokschisi edi — yangi yil shovqinida, pultda bir zumda ikki marta zarba berdi, vaqt ham unga qarshi edi, ammo u oʻzining qat'iyatini koʻrsatdi va chempion bo'ldi. Bas, shunday boʻlsa kerak edi, do'stlar! 🔥💪
Yana bir tafsilotni eslatib qo'ysam, Baxodirning onasi — oʻshanda telefonini qoʻlida ushlab, ekranda oʻz farzandini koʻrib nafaslarini hisoblardi. „Bir… ikki…“ deganida ularning uyining qorongʻi xonasida kimdir uchun qoʻllarini oʻz-oʻzidan qoʻllab, unga „sening oʻgʻling dunyoning eng zoʻriga aylandi“ deganini aytdi — vaqt oʻtib unga bu gapni eshittirmasdan. Shu daqiqada barcha yigʻlayotganlarimiz ichida eng baxtlisining aytganini eslayman, chunki oʻsha zahotiyoq ularning hayoti hech qachon shunday boʻlavermagan edi, baxodirning gʻalabasi bilan esa butun tariximizda birinchi marta oltin medalimizni qoʻldan chiqarmaslikka erishdik. 🏆🔥
Bu lotereya, futbol emas.
Ochigʻini aytaman, shu vaqtlar davomida xotiramdan tiqilib qolgan narsani eshitgandim — Baxodirning onasi vaqtni hisoblab oʻtirgan ekan, "bir… ikki…" deganida qoʻlidagi telefonning ekraniga qarab qichqirib yuborgan ekan. 😂 Qani, shunday vaqtlarda barcha onalar oʻz farzandlarini cheksiz sevishadi — boʻyi kaltaroq boʻlsin, boʻyi baland boʻlsin, boksda tepki bersa ham, vaqtni hisoblab bersa ham. Oʻshanda uning qoʻlida timer oʻrniga baxodirning yoʻliga qoʻyilgan qoʻl tutilgan goʻyo — yigʻlab, qichqirib, qoʻllarini koʻtarib kuzatganlar.
Qiziq narsa shu, onasi bilan vaqtni hisoblab qolishganlar — vaqtni ularning qoʻlidan olishgan, lekin gʻalabani ham oʻz qoʻlidan olishgan. Tabriklanadilar, doʻstlar! 🏆🔥🤣