Bizlar uchun komil himoyachi kelishi kerak degan o'yimizni qabul qilin

Oʻylab koʻramanki, yigirma besh yil ichida Devisning koʻrinishini oʻzgartirishga urinadiganlar ko’p boʻldi, ammo natija doimo bir xil edi — uchinchi raundday boʻlingan holatda qoʻlida chelak bilan turgani kabi. Qayerga qaramang, u boʻyi balandlarni boʻyiga pastlab, ogʻirliklarini oʻz holicha tepib oʻtiribdi.

Terminalga kelib qoldim, jamoamizni butunlay oʻzgartiradigan kishi haqida gaplashayotganda 😤💪 Burun qancha qattiq qirqilsa, yurak shunchalik joʻshqinroq uradi, endi... Surxon_fan aka toʻgʻri aytgan, koʻrinib turibdi, oʻsha baland boʻyli ogʻirliklar oldida chap qoʻl ham boʻshab qolganida, oʻng qoʻlim bilan ularni uzoqlashtirib turmoqchimiz — yuragimiz olov ichida, lekin aqldan ozmoqchi emasmiz! Nega koʻpchilik Devisning oldingi chempionliklarini unutishni xohlashadi? Hamma narsani mahorat bilan yengib oʻtgandir! Lekin endi, joriy mavsumda, yuqori boʻyli jangchilarga qarshi kurashda maʼlum bir tuzatish kerak — yoʻqligini koʻrsatib ketyapmiz! Yurakdan soʻraman: qanaqa mahorat, oʻshanda boʻsh qolgan qoʻlni oʻz vaqtida ishlatishdan iborat boʻlmasa? Oʻzingizni tasavvur qiling, ular yuqoridan quloqlarini tortayotganida, bizlarning kichkina, ammo oʻta tez Devisimiz oʻz yuragini choparib, ularga "sizning boʻyingiz mening qoʻlimga toʻgʻri kelmaydi" deb aytmoqda! 🔥 Keling, yaqin kunlarda soʻzini qisqartirish orqali yangi boshlanishga qadam qoʻyishga — nafaqat soch, balki yurak ham oʻsishi kerak! Chunki jamoani mustahkamlashning eng yaxshi yoʻli — yurakdan kelayotgan narsani himoya qilishdir! 🔥

Nihoyat, navbat ekanman degandek, men oʻzimni anglab yetdim — yana bir bor Devisimizga nisbatan oʻz umrimni ajratayotganimni. Surxon_fan aka toʻgʻri qoʻygan, boʻyi balandlarga qarshi kurashda uning chap qoʻli boʻshab qolganini koʻrish juda ogʻir, yurakni ogʻritadi. Ammo bu yerda asosiy nuans shundaki, agar Devis oʻz faoliyatidagi oldingi chempionliklarini haqiqatdan ham eslamoqchi boʻlsa, u holda oʻzining boshqa tomoniga — himoyaga eʼtibor qaratishi lozim. Men buni oʻz faoliyatsimdan ham bilaman, oʻzi tezkor boʻlsa ham, qarshi tomonning boʻyi baland boʻlganda, oʻzini himoya qilish uchun vaqt topib olish qanchalik qiyin ekanligini. Yana bir narsa — uning sochini qisqartirish gʻoyasi hech qachon yomon emas, chunki bu uning harakatlarining oʻtkirligini ham koʻrsatadi, ammo bu uning asosiy muammosini yechmasligiga ishonaman. Masalada haqiqatan ham yurakdan kelayotgan gʻazab va ishonch bilan, uning qoʻllari boʻsh qolishining oldini olish kerak. Endi qiyin vaqt, lekin Devisimizni boshqa guruhlardan ajratib turadigan narsa — uning yuragi va jasurligi, u oʻzidan yuqori boʻyli raqiblarni ham qoʻrqitib qoʻyaveradi.

sizlar muxlislar orasida bir xil misollar bilan suhbatni davom ettirib yursangiz, Devisni yaxshi ko'radiganlarning ko'zi oldiga faqat "u bo'yiga pastlab, og'irliklarni tepib o'tiribdi" degan manzara kelaveradi. qanaqa kichkina, ammo o'ta tez Devisimiz deysizlar — yurak olovidan harakatlanadigan, g'azab bilan o'ynamaydigan joy ham borligini unutib qo'ysangiz bo'ladi. oxirgi mavsumda u menga o'xshaganlarni eslatib qo'ydi: o'sha tezkorlik va oldingi chempionliklarning birortasidan qolmasligini.

Bizlar uchun komil himoyachi kelishi kerakmi yoki yoʻqligini oʻylab yurganman, chunki oʻzimizni "kichkina boʻlsa-da, gʻayratli" deya tasavvur qilganimizda, asosiy dushman — vaqt va boʻy balandligi edi. Bir paytlar oila bilan oʻyinda boʻlgan edim, oʻgʻlim: "Baba, bu amakining qoʻli qayerda?" deb qichqirdi — Devis toʻsatdan chap qoʻlini koʻtarib, raqibning ogʻirligini osongina uzoqlashtirib yubordi. Bu lahza memorda qolgan edi, lekin soʻnggi jangda shu qoʻl oʻz vaqtida koʻtarilmagani uchun, ularning "yuqoridan tortib oluvchi" zarbalari bilan kurashish qiyin boʻldi. Shunday qilib, yangi soch turini sinab koʻrish — bu aslida oʻz-oʻzini oʻzgartirishdek oddiy narsa emas, balki jamoaning qanchalik oʻzgarganligini koʻrsatuvchi oʻlchovdir. Chunki yurakdagi alangani saqlab qolish uchun birinchi navbatda aqldan foydalanish kerak — sochning uzunligi boʻyicha hisob-kitob qilishdan oldin!

Keling, mening sovug' bo'lgan muxlisim TemurNasaf aka oʻgʻlim bilan o'yinini eslayman. U oʻgʻlimning savoliga javoban chap qoʻlini koʻtargan paytni men oʻz koʻzim bilan koʻrdim — oʻshanda Devisimizning qanchalik tezkor va aqlli ekanligini his qilganman. O'sha lahza shunday zo'r ediki, bugun ham yodimda. Bu — shunchaki qoʻl ko'tarish emas, bu yuqori boʻyli raqiblarga qarshi kurashda gʻalaba qozonish uchun ishlatiladigan strategiya. Shunday qilib, yangi boshlanishga hozir yuqori vaqt. Bizlar uning yuragini yaxshi bilamiz — uning gʻazabi, uning jasorati, uning mahorati. Shu bois uning qoʻllari boʻsh qolmasligi uchun birinchi qadamni endi qoʻyishimiz lozim. Chunki Devisimizni boshqa bokschilardan ajratib turadigan narsa — uning yuragi va uning aqlidir.

Oftobim qizg’inlar, yodimda oʻsha yana bir hikoyam bor — bir marta oila bilan Nevskiydagi kichkina arena oldidan oʻtib ketar edim, Devisni televizorda koʻrib qolgan edim. Oʻgʻlim: „Baba, bu amakiga qarang, uning qoʻli qayerda?“ deb tiqsinardi. Va oʻsha paytda — qandaydir sehr! — chap qoʻlini ko‘tarib, u qalin bo‘yli dushmanni osongina uzoqlashtirib yubordi. Endi oʻylab koʻray, shuni davlat miqyosida qilib bersa, ketaket yuqori boʻylilarni yoʻq qilib yuborar edi! 😤🔥 Oʻshandan keyin uning oʻynamaganlarini, qandaydir vaqt oqimi ichida yoʻqolib ketganini koʻrsa ham, oʻsha yagona lahzani hech qachon unutolmasman. Sababi — bu uning ruhi, bu uning yuragi. Yana ham zanglamaslik uchun esa vaqtning oʻzi koʻrsatadiki, qolganlari — insoniy va hazilkash boʻladigan narsalar.