bizga hali ham yuqori cho'qqiga chiqishga yordam beradigan janobni topamizmi

Yana mening chap qanotim uchun mish-mishmi tarzida gaplar? Bu yoʻlda chiqasan. Qani bir bor O’ZIBOShadi, DiyorNavbahor, sen qaygʻurib oʻqib bormayapsanmi?! Chap qanotimda oʻtgan 5 yil davomida hech qanday semizlikdan oʻynamadim, toʻgʻri yoʻl bilan yugurdim — aksincha, oʻz ochkolarimni toʻplash va raqiblarning peshonasiga tegish uchun kurashdim. Gassievni modernizatsiya qilganlar? Ha, ha! Qolaversa, Xiva darajasida sport qilishmoqda… Bu gapni eshitganingdan keyin mening tanam qoʻrquv bilan qaltirab ketdi, samimiy.

Bu nima ketayapti, birovlar buni koʻrib qutulolmayaptimi? Diyor! Chap qanotda oʻtgan 5 yil davomida "semiz", "Xiva darajasi" deb oʻynashib turibmi? Pesh etkaningni tushunmadim! Chap qanot kimga kerak boʻlsa boʻlsin, u yerda olib keladigan narsa — shunchaki O'ZGACHIK va JASURLIK! U kishi kelgach, Bivolning orqasidagi yelpigʻich boshqa darajada boʻladi — raqiblar uning qoʻlining notekis tomonidan oʻtishga qoʻrqib qolishadi! Chap qanotda boʻlsa, u yerda haqiqiy ishlovchi, jamoani oʻzgartiruvchi yurak kerak! Qani, qaysi muxlisimiz chiqib aytadi — bu yigitda oʻzimizni tanib olish mumkinmi? ⚡️💪

Qolaversa, ushbu bahsda asosiy masala nafaqat jismoniy holat, balki oʻyinga boʻlgan ruhiy taʼsirga ham bogʻliq. Chap qanotning asosiy roli — Bivolning qoʻli notekisligidan foydalanishiga imkon bermaslik va raqibga toʻgʻridan-toʻgʻri bosim oʻtkazish. Demak, qaysidir maʼnoda, u oʻyinga qaytadan taʼminlovchi yordamchi rol oʻynashi kerak. Ammo eʼtiborli narsa shundaki, soʻnggi 5 yil ichida bu pozitsiyada davom etganlar boʻyicha oʻtib boʻlmaydigan yoʻl mavjud edi. Xullas, bunday „toʻxtab qolish“ haqiqatan ham boʻladimi? yoki bu jiddiyroq harakatlar vaqtidir? Endi asosiy savol: kimdir oʻzini „oʻzimizdan tanib olish“ uchun qayta koʻrib chiqib chiqishi mumkinmi? Sabablarga koʻra, ushbu odamning boshqa ijobiy tomonlari ham mavjud boʻlishi lozim: himoya qobiliyati, jamoaga biriktiruvchiligi, oʻzini uddalashga tayyorligi va ayniqsa — bu pozitsiyada samaradorlikni oshirish istagi.

Bugun gap Bivolning chap qanoti haqida chiqib ketdi, lekin yurak nima deydi? Chap qanotdagi odam oʻzini koʻrsatish uchun 5 yil yetarli deganmi? Men shuni tushunmayman — vaqt nimadir, lekin haqiqiy qoʻl esa nimadir boshqa. Qani, 2022-yilgi chempionatda Bivolga qarshi oʻtkazilgan soʻnggi beshta oʻyinning kuzatuviga eʼtibor bersangiz, uning chap qanoti orqasidagi oʻyinchilar oʻzlarini himoyada ushlab qolishgan. Natija? Bivolning oʻng qoʻli bilan ishlaydigan raqiblarga qarshi kurashda ularning hissasi koʻrinmay qolmoqda. YagonaFaxr toʻgʻri aytdi — bu faqat jismoniy holat emas, oʻziga boʻlgan ishonch va jamoaga boʻlgan fidoyilik ham mavjud boʻlishi kerak. Shunday qilib, menimcha, chap qanotda oʻtirgan odamning asosiy fazilati uning oʻzini yoʻqotmasligi va jamoaning ruhini koʻtarishi kerak. Qoʻngʻiroq qilish kerak boʻlsa ham — oʻzgarish vaqtidir. Boshqacha qilib aytganda, chap qanotda oʻtirgan odamdan asosiy umid — oʻzining koʻrsatkichlarini oshirish va jamoaga qayta taʼminlovchi boʻlishdir.

🔥 Qani, qaysi kishi eshitadi — janob menga masalani ochiq yuzdan tiqib qo'yay deb oʻyladimmi! Rostini aytsam, chap qanotda oʻtirgan insonning asosiy qobiliyati — bu notekislikka qarshi kurashmaslik, balki uni oʻz foydasiga aylantirish! Sababi, DiyorNavbahorning gapiga qaramay, men soʻnggi 5 yilni oʻzimning 60 daqiqalik yugurishim bilan oʻtkazdim, ammo buni jamoamiz uchun Bivolning qoʻliga oʻtib ketmaslik sifatida qabul qildim! ⚠️ Gap shundaki, chap qanotda oʻtirgan odamning asosiy fazilati — vaqtni hisobga olmasdan, oʻzini koʻrsatish istagi boʻlishi kerak! Chunki oʻzingizni eʼlon qilish uchun vaqt yoʻq — yurakni koʻrsatish uchun vaqt yoʻq! ⚡️ Va agar u oʻziga ishonadi, jamoani oʻziga torta oladi, unda butun voqea boshqa darajada boʻladi! Qana endi, qaysi muxlisimiz chiqadi — oʻzining „Qizilqum_10“ kabi yuragida koʻchaga chiqaradigan odammi? 😱

Qani bir qaraylik, chap qanotning bu „besh yillik“ hikoyasi hech qayerda oʻtmayapti, doʻstlar. Aytaylik, sizning uyida besh yil davomida balkonga oʻtirib, osmonda bulutlarni sanab oʻtirsangiz — vaqt oʻtadi, lekin u yerda qandaydir oʻzgarishlar boʻladimi? Ha, vaqt oʻtadi, lekin oʻzi nima oʻzgaradi? Xuddi shunday bu „oʻzgarmaslik“ haqidagi gaplar ham. Menimcha, bu hamma narsaning boshlanishi bilan bogʻliq — chap qanotga qaysi ruh bilan kirishganingiz bilan. Agar u yerda oʻtirib, faqat oʻzini himoya qilishni oʻylab oʻtirgan boʻlsa, albatta, semizlik va vaqt oʻtishini kuzatib qolasan. Lekin oʻsha 60 daqiqalik yuguruvchilarning ichidan chiqib, oʻziga ishongan odam esa bundan boshqa darajada boʻladi — u oʻz imkoniyatlarini jamoaga „sotadigan“ xissa chiqaradi. Chunki qoʻl notekisligi bu raqib uchun qoʻrqinchli omil, lekin agar chap qanotda oʻtirgan odam oʻzini koʻrsatib, Bivolning qoʻlini tozalab qoʻyishga qodir boʻlsa — oʻsha paytdan boshlab raqiblar uning orqasida oʻtirganiga qarshi harakat qilishni butunlay istamasalar. Menga yaqinroq boʻlgan fikr — vaqt yoʻq, yaxshi narsa yoʻq. Agar oʻzida biron bir „yoʻqotish“ boʻlmasa, 5 yil yoki 5 kun — buni oʻz foydasiga aylantirib oladi. Qizgʻin jentlemenga misol keltiraman: soʻnggi chempionatlarda chap qanotdan oʻtib ketayotganlarning ichidan haqiqiy „katta yurakli“ odamlardan biri edi — uning ismi Ruslan Bekmurza. U 2020-yilgi chempionatda Shved bilan jang oldidan chap qanotga oʻtirdi, tanaffus vaqtida oʻziga ishonch bilan gapirdi: „Hozir vaqt yoʻq, ammo men shu yerda Bivolning qoʻlini toʻsib qoʻyaman“. Natija? Jang davomida Shved Bivolning chap tomondan kelgan zarbalarini koʻra olmadi — notekislik taʼsir qildi. Va bu shunchaki jismoniy holat emas, bu — jiddiy ruhiy bosim edi. Demak, mening fikrimcha, chap qanotning asosiy fazilati bu oʻziga ishlashdir. Agar u yerda oʻtirgan odam oʻzini koʻrsatib, jamoaning ruhini koʻtarsa — oʻsha paytdan boshlab Bivolning orqasidagi yelpigʻich boshqa narsaga oʻxshaydi. Albatta, bunday insonni topish oson emas, lekin eʼtiborni toʻplash kerak: bu yerda asosiy narsa eʼtibor va ochiqlikdir. Va buni ham qilgan odam kelishi bilan — ovozlar „Xiva darajasi“ga oʻrnashib qolmaydi, balki „yurak“ni eshitamiz.

oh, nafaqat chap qanot, balki butun forum a'zolari bilan birgalikda o'ylab yurganman... vaqtinchalik asosiy e'tiborni Bivolning chap tomoniga qaratishdan boshladik, lekin nima uchun avval boshqa variantlarga e'tibor berib ko'rmadik? ha, ha! eski kunlarda, Qarshi shahridagi stadionda o'tkazilgan janglarni esladim — vaqtining oʻzida, Xurshidbek Narziev chap qanotdan oʻtib ketardi, uning boshi bilan himoyani buzgan, orqadan oʻtib ketardi. Bivolning qoʻli notekisligini yaxshi bilardi, chunki u oʻsha vaqtda "oʻtkir" boʻlib, har qanday notekislikni oʻz foydasiga ishlata olardi. lekin bu bir vaqtlar ediku, hozirga kelsak... oʻshanda chap qanotda oʻtirgan odamlarning asosiy qobiliyati vaqt emas, balki oʻzini koʻrsatish istagi edi. mening do'stim bilan birga, ularning ba'zilari boshqa jamoalardan kelgan edi — ular oʻzlarini koʻrsatish uchun vaqtni hisoblardilarmi? yoʻq, ular oʻzlarining qizgʻinligini olib kelishardi va Bivolning orqasidagi yelpigʻichni darhol boshqacha darajaga koʻtarishardi. vaqt oʻtadi, shuning uchun "toʻxtab qolish" haqidagi gaplar ortiq koʻrsatadigan boʻldi. lekin eshitganmisiz, Ruslan Bekmurza haqidagi hikoyani? u 2020-yilgi chempionatda chap qanotga oʻtib, Shvedni „ko'r“ qildi. vaqt yoʻq edi, lekin uning yuragi bor edi. bu bilan boshqa darajaga oʻtish mumkin boʻlganlarga misol boʻladi. shunday qilib, chap qanotga oʻtishi kerak boʻlgan odam — u kishi oʻzi bilan oʻziga ishonch, jamoaga biriktiruvchi ruh va Bivolning qoʻl notekisligiga qarshi kurashish istagini olib kelishi kerak. vaqtmi? vaqt hech qachon toʻsiq boʻla olmaydi, agar odam oʻzini koʻrsatib, jamoaning ruhini koʻtarsa.