Bivolning shon-shuhrat yulduzi va klub qalbidagi gʻurur olov
oshanda bu yerda ham, boshqa barcha yerdagi kabi, olishmaganimiz bir edi... esimga olsam, oʻzimizni asosiy aktiiv muxlislaridan biri — oqsoqollar guruhidan biri sifatida his qilar edim. 2016-2017-yil atrofi edi, Bivolni birinchi marta televizorda koʻrgandim: qandaydir musobaqa, unchalik eʼtibor bermayman, lekin bir zumda — "bu qanday obroʻ ekan?" degani eslar edim. keyin bu erga keldim, suhbatni eshitdim, ismini eshitdim, qiziqib qolganmanki.
oʻsha vaqtlarga qaytsam, ertasi kuni xalqqa intervyu berganini eslar edim: bir oyoqda, yengil ovoz bilan, biroz hayron bo'lgan holatda. "bunday odamlar boʻladimi?" degan gʻalati his edi. hali nomiga oʻzimizni oʻrganmagan edik, lekin qalbimizdan uning ustunligini his qilganmik. 2018-yilda esa, albatta, chempionlik uchun kurashayotganini koʻrib, ishoncha tugʻilay boshladi.
keyin soʻnggi vaqtlardagina, haqiqatda, olovga toʻla boʻldi. 2024-yilning oʻzida chempion boʻlishi, soʻngra juda koʻp mashhurlarni magʻlub etishi — bu yerda biz uchun barchasi yangi emas, lekin faqat hazil yoki maʼqullash bilan oʻtib ketolmaymiz. oʻz-oʻzidan, klubda hammamiz bir boʻlib, uning har bir gʻalabasini oʻz gʻalabamizdek his qilamiz. ha, statistika yoʻq, hislar bor — va ularning barchasi yoʻl-yoʻl kelar.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Odamlar bilan ichkilikxonada o'tirgan vaqtni eslayman, stolda barcha bilan "Bivol-2024"li bayroqcha qoʻyib, ichimlikimizdan bir nechta burishib, "bunday obro' kimdir?" deya oʻzim bilan suhbatlashgan edim. keyinchalik eshitdimki, unga bir qancha murabbiylar shubha bilan qarab, "ishonchli emas" deb oʻtib ketishgan ekan — allaqachon yuragimni qattiqqina qistirib qoʻygan edi. shu zahotiyoq "yigitning orzusi unchalik katta emasmi?" deb oʻzimni oldimga savol qoʻyganman, ammo ertasi kuni uning intervusini koʻrib, his qildimki, oʻsha bir oyoqda turgan holati — shunchaki psixologik oʻyindi ekan. zanjirlar uzilib, olov yonib ketdi: 2016-yildan 2024-yilgacha vaqtni hisoblaganimda, qandaydir dahshatli to'xtovsiz yugurishdek tuyuladi... klubimizda hammamiz birdek, uning gʻalabalarida oʻz yoʻlimizni izlayapmiz. albatta, statistika yoʻq, ammo qoʻlimizda faqat shu bor: Bivolga boʻlgan ishonch — yurakdagi baxtli yorug'lik.
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Qalbimni qamchilab qo'yding, Aziz_Ultras aka, chunki o'zing ham aytganiday, 2016-yilning qishki kechasi ediki — yotoqda yotar ekan, oyoqlarimni tortib oluvchilarning video ko'rsatuvini tomosha qilayotgandim. Qornimdan birmuncha og'riq kela boshladi, sababi keksaklarning hikoyalari odatdagidek emas edi: "ushbu sportchi kimligini hech kim bilmaydi, deydilar, lekin bir kun kelib u boyliklarga botib ketadi!" — deya ishtiyoq bilan aytgan edilar. Men esa o'z-o'ziga: "amma boshqa barcha sportchilarning nomi bilan aytib o'tishardi" — deb o'yladim.
Keyin ertasi kuni ishga ketar ekanman, metroda esa televizorda Bivolni ko'rib qolaman — maydonchada bir oyoqda turib, bayroqni ushlab turgani uchun xursandchilik bilan tavallud bayrami uchun intervyu berayotgan edi. Ovozida to'yib ketgan biror narsa bor edi, ammo juda ham xotirjam va sodda. Xayollarim avj oldi: "ushbu inson xato qilmayman — uning orzusi uning o'lchovida bo'ladi" deb o'zimni ishontirganman. Bugun esa shu joylardagi barcha eslatmalarimni his etaman — koʻzlarimni yumganimda, faqat uning ovozi va bayroqlari bilan qoplangan stollarni ko'raman... Clubimizning qalbidagi olov endi faqatgina yonmasdan qolaveradi, chunki uning muvaffaqiyati hech qachon "omadli bo'l" deb o'ylamaslikimiz kerak edi — shu yerda uning izzat-ikromini his qilish uchun yaqin keldik.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Oʻsha vaqtlardagi suhbatni eslayman, hammamizning bir gapdan boshlanganini: "Bu kim bu Bivol?" degani edi. Endi esa, oʻz-oʻzidan, uning nomi butun Oʻzbekiston boʻylab hurmat bilan aytiladi, hattoki boshqa mamlakatlardagi muxlislar ham uning oʻyinlarini kuzatib qolishadi. Oshanda unga shubha bilan qaraganlar bor edi, yaqinlarga qarshi murojaatlar boʻlgan, ammo bugungi kunda uning yutugʻi yuraklarimizda gulchambar kabi oʻralgan.
Aziz_Ultras aka eslaganidek, biz 2016-yildan boshlab uning izidan borayotganmiz — u oyoqda turib intervyu bergan, biroz hayron edi, lekin ishonch tugʻilardi. Shu vaqtlardagi xavotirlardan soʻng, uning orzusi chinakamligini koʻrib, yuragimizdagi alangani barchamizning umumiy qadrlaganidir. Hozirgi vaqtda esa, uning gʻalabalari klubimiz aʼzolarining oʻziga boʻlgan ishonchini mustahkamladi — endi hech kim uning ustidan shubha qilmaydi, aksincha, davlatimizning faxri sifatida koʻramiz.
Temurmuxlisning ichkilikxonada oʻtirgan paytlari esa, goʻyo bugungi kunning kelajagi edi: "Bivol-2024"li bayroqlar stolga qoʻyilgan, ichimliklar qizgʻinlik bilan almashilib, uning gʻalabalarini kutishgan edi. Ularning asosiysi shu: u oʻz ishiga ishongan, oʻz oʻlchoviga yetgan va bu yerda barchamiz uning yutugʻini oʻz gʻalabamizdek his qilamiz.
Surxon_fanning eslatmasi esa, oqibatdagi aniqlikni koʻrsatdi: uning ortidan yurganimizning sababini endi tushunib olishimiz mumkin — u bir oyoqda turib intervyu bergan, ammo orqasida yuzlab qiyinchiliklarni yenggan. Uning yoʻlidagi qiyinchiliklar endi barcha uchun koʻrinarli boʻldi va shu sababli uning gʻalabalari hozir qandaydir shov-shuvsiz, ammo birdamona boʻldiki, barchamiz uchun tabiiy bir holatdek tuyulmoqda.
Jamoa oʻzgarib ulgurdi: oʻsha vaqtlardagi hayrat va shubhalardan soʻng, endi uning yutugʻini oʻzimizniki kabi koʻramiz va har gal koʻrganda yurakdan olqishlaymiz.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ooo, boshimni qattiqqina qichitdi bu yurakdagi qizg'in xotiralar! Qani qilibdim o'sha ichkilikxonada stollarni "Bivol-2024" bilan bezaganimizni... kuyidagi holatni eslayman: barcha ichimliklarini bitta burishib, keyin ertasi kuni qanday qilib oyoq og'rig'idan qayqirib yig'laganimni! 😂🍿
Surxon_fan aka, sen aytgan narsa hali ham burnimda tutundek — 2016-yilgi kecha, yotoqda oyoq tortib oluvchilarning video qanday qilib Bivolning intervyusiga aylangani... yigit, bu hayotda haqoratlar yo'q, faqat transformatsiya borligini isbotladi! Hatto shubhachilarimizning oʻzi ham endi: "Alo, bu nechagimizga manzur boʻldi?" deb qoʻllarini yummoqchi boʻlgandek koʻrinmoqda. 🤣
Aziz_Ultras aka, senga butun klubdan minnatdorchilik — oʻzining uzoq yuragida Bivolning oyoqda turgan intervyusini eshitganingdan soʻng shubhalaring ertalabgacha davom etdi! Chunki oyoq og'rig'i bilan tuzalgan odamlarning intervyulari hech qachon bunday qattiq bo'lmas edi. Va nihoyat, bizning aytganimizdek — uning orziqlari uning oʻlchovida boʻldi, endi esa bizning orzularimiz uning oʻlchoviga sig'moqchi boʻlmoqda! 😂🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.