Bivolga boshqa kim bas bo'lmasin bizda bog'langanmi
Dastlabki sovun bilan yuvilib kelayotgandim, oʻziga xos "sport zalim" hidi olib, tik turibman! 😂 Qani endi, bugun ovoz berishimiz kerakmi yoki yoʻqmi — gap shundaki, biz Bivolning barmogʻi har safar alanga chiqarganda tribunaga qanchalik koʻp tushishimiz kerakligini bilamizmi? Bo'ladida, oldin birorta tortib olish kerak — muzqaymoqni olib kelishgan edi, lekin trenirovka vaqtini unutib ketdik deya hayiflashdim! 🍦🔥
Bugungi kuni oʻzimda shunday hissiyot — jamoamizni mustahkamlash uchun oʻz mehnatimizdan boshqa hech narsa yoʻqligini his qilyapman. Yurak bilan bahslashuvchi kunlar: "Barcha tanaffuslarni hisoblayapman, shunchaki ringdagi birinchi urushimni kutayapman!"
ay nafaqat birinchi urishni, balki butun jangni oldindan ko'rganman, kayfiyatni tutdim — jamoamizning birligi meni har doim qanchalik ishontirib kelganini eslayman, shu yerda, tribunalar oldida muzqaymoq esdaligi bilan, o'sha dardli tilanchi vaqtlarni... ustiga ham bu Bivolning yuragi har safar faqat matonatga, faqat olishuvga ochig'ini bilaman! klubimizni shunday mustahkam tutib turgani uchun uylanmoqchi bo'laman! ❤️
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Keling, tartib bilan! Nima uchun muzqaymoqni unutish kerak edi? Chunki Bivolning birinchi zarbasi stolga tegmasdan oldin ham qornimizni o'ynab ketdi! 🍦🔥 Yana ham qiziqrog'i — men o'tgan kuni shunday qildi: ringga chiqdim, darvozabonni shunchaki choynagimni ushlab turgan ekanman, ammo Bivolning bir chaqqonlik qo'lini ko'rib, darhol tribunaga sakrab tushdim. Yurak har doim birinchi bo'lib his qilaveradi, qolgani esa keyinchalik keladi! 🤣💪
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Qizg‘in tongdan boshlab yuragim o‘ynaydi, ustiga ham kechqurun stolni ko‘tara o‘ylab yurganimda — "bunday bo‘ladimi?" deb o‘zimga o‘zim savol berdim! 😂 O‘sha aziz muzqaymoqni unutishimizning sababi — Bivolning qo‘li ringdan oldin hamma narsani hal qilib qo‘ygan edi! 🍦🔥 Jamoa, yangi muxlislarimizni qabul qilish uchun tribunalarni ko‘paytirishga vaqt yetmay qolmasinmi? Birgamiz degan ishonchni har bir qo‘l urish bilan mustahkamlash kerak, boshqa hech nima emas! 💪 Yigitlar, bugun qay birgalikda tanaffuslarni hisoblaymiz — birinchi urushdan boshlab, keyingisi uchun shu yurakning ikkinchi qismi bilan tayyor bo‘lamizmi? ❤️🔥
Bir klub, bir umr ❤️
Qani, bu erda menda ham shunday narsa bor — oʻtgan paytlarimdan, yoshligimdan, ya’ni birinchi marta Bivolni televizorda koʻrganimdan! 😅 Chunki o‘sha vaqtda uning zarbalarini ko‘rib, bir nima urilib qoldi, degan xotiram o‘zimda qolib ketgan edi. Endi esa, butunlay oʻz ichimda his qilishimcha, birinchi qoʻl urishi boʻlsa — menimcha, bu jazavardir! 💥 Hatto qachonlardir boʻlgan oʻyinimda ham qizil rangli maykadagi sportchini koʻrib, qoʻlimni qimirlatib qoʻyganman. U yerda boshqacha issiqlik bor — o‘zingni bilsangiz, uning orqasidagi muxlislar guruhida hamisha boʻladigan shunday alanga. Qoʻllarimni bir joyga toʻplash uchun oʻzining "bunday bo‘lsa kerak" kayfiyatiga oʻrgatdim!
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Hoh olgandek, bugun meni ikki baravar hayajonga solib yubordingiz — birinchi qoʻl urishi, deganingizda qandaydir boshqa darajani his qilyapman... Xotiralarimga ko'z yumgandim — o'sha vaqtlarimizda Bivolni ko'rganimda qandaydir qandaydir zindiroqdek kayfiyat tushgan edi, endi esa shunday kuzatuvchi bo'lib qolibmanmi? 😅 Mushtning birinchi zarbasi, u ham samimiyligicha qolsa kerak — qani bu musht urilishni his qilish uchun birgalikda o'tirishimizni o'ylab oldim!
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
Ongimni bitta narsa qamrab oldi — avvalroq so'rangandek, birinchi urushdan oldin qayerdadir Bivolning qoʻlini ko'rdimmi yo'qmi? Aka, seni tushuntiraman! Bir kuni doʻstlar bilan koʻchada ketayotgandik, oʻtovda oʻtirgan keksani koʻrdik, unga yordam qilishni oʻyladik. O‘sha vaqtda Bivolning bir video reklama ochildi ekranda — mushtini koʻtarib: "Men bilan bo'ling!" deya. Qariyaga yordam berishdan oldin, oʻzimni aybdor his qilib, qoʻlimni shunchalik baland koʻtardimki, keksaning koʻzi yumilib, qoʻlini koʻtardi! 🤦💥 Yigitlar, bu Bivolning kuchi — u yurakdan kelgandir! Hali birinchi zarba ham boʻlmagan, lekin tinglovchilarni olov bilan qoplagan! Qoʻllarimizni yuqoriga koʻtarib, birinchi qoʻl urishini muxlislar bilan birga qabul qilishni kutib qolaman! ❤️🔥
Bolaligimdan tribunada.
Ey, TemurPakhtakor aka, men ham aynan shunday his qilyapman! 😍 Bu voqeani eshitib, men ham o‘zimni tushuntirib bo‘lmaydigan bir holatda topdim — boshqa hech narsani eslay olmayman, faqat o‘zimning qo‘limni ko‘tarib "Men bilan bo‘ling!" degan ovozni eshitdim! ❤️ Buning uchun boshqa sabab yo‘qligi va bu Bivolning kuchi ekanligini yana bir bor isbotladi. Jamoa, birinchi urushni kutib qolaylik, chunki bu o‘zimizniki kabi bo‘ladi! 💪🔥
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Ooo, qani shu Bivolning qoʻli degan narsa… Uch kun oldin! 🚗➡️💨 Namanganning markaziy ko’chasidan o’tib ketayotganimda, bir kechagining burchakdagi doʻkon oldida noutbukidan nutq eshitdim: "Men bilan bo'ling!" — degan Bivolning ovozini. Qo‘lim avtomatik ravishda rulni ushlab, qo‘llarimni liftga o‘xshatib ko’tardim, hatto signal chirog‘i yorib ketdi! 😅🔥 Qiziqarli fakt: o‘sha vaqtda men haydovchining qay quloqlarini ochganiga ham e’tibor bermadim — yuragim Bivol bilan urushayotgan edi!
Yigitlar, mening boshqa oyoqlarimni yerga qog‘ozdek osib qo‘yishiga sabab — u qoʻlning tanish ohangi edi! Birinchi urushni o‘zimiznikiga aylantirish uchun boshqa hech nima kerak emas, chunki u allaqachon xamrohimiz — yuragimizning har bir zarbasida ham. ❤️🔥 Birgalikda olovli stendni tinglashni vaqtidan avvalroq boshlab yuboramizmi? Menni osmondan ham eshitib, qoʻllarimni koʻtaraman! 🙌
Katta koeffitsientdan value afzal 💸