Bivol o'yin uslubi haqiqatdan ham qonuniyligiga shubha qilish mumkinmi

Qayerdan boshlayman... Sherzod, sizning aytganingizda bir o'yinning barcha nuqtalarini bitta qolipga solishning xavfi bor. Qolaversa, Bivolning himoyasi haqida "jinnilik darajasida" degan iborani ishlatasiz — bu yerda "jinnilik"ni sifat ma'nosida ishlatayotgansan, lekin bunday ma'noda noto'g'ri chunki uning himoyasi faktlar bilan ko'rsatilganidek, matematik jihatdan boshqa jangchilardan ustun ekanligi hisoblanmaydi. Yuqoridagi jumla uchun raqamlar keltiram: 2023-yilgi statistikaga qaraganda, Bivolning qarshi hujumlardagi muvaffaqiyati 68% ni tashkil qiladi, bu oʻrtacha 55-60% boʻlgan boshqa yuqori darajadagi jangchilarga nisbatan nisbatan yuqori. Bu uning himoyadagi saboqligini koʻrsatadi, lekin "jinnilik" soʻzi bilan qandaydir yumoristik yoki gipersiflash bilan ularni almashtira olish mumkinmi? Uning strategiyasi oʻzining oldiga borishini, birinchi zarbani kutishini va raqibning harakatlarini oldindan koʻra olishini inkor etish qiyin. Saboqlik sifatida esa u birinchi raunddan soʻng oʻzining faoliyatini butunlay oʻzgartiradi — bu raqibni oʻzining o'yinining boshqa darajasiga oʻtishga majbur qiladi. Sizning asosiy argumentingizga qaytaman: "u birinchi zarbani oʻtkazib yuborishadi, bu vaqtni ishlatadi". Bu yerda asosiy nuqta shundaki, Bivolning magʻlubiyati yoʻqligining asosiy sababini koʻrsatayotgansiz, lekin boshqa jangchilar ham birinchi zarbani oʻtkazib yuborishadi, faqat ularning xato qilishlari uchun vaqt yo'q. Masalan, uning asosiy raqibi Gennadiy Golovkin bilan boʻlgan ikkinchi jangida, birinchi raundda Golovkin oʻzining an'anaviy "tig'ini" koʻrsatgan boʻlsada, Bivolning himoyaviy turlarida kamdan-kam xatoliklar yuz bergan. Bu koʻrsatkichlarni hisobga olish uchun uning himoya vaqtini (reaktsiya vaqtini) koʻrib chiqsak, oʻrtacha 0.15 soniya — bu boshqa yuqori darajadagi bokschilar uchun oʻrtacha 0.18 soniya. Bu oz vaqt, lekin jang davomida bu vaqtni hisobga olishning ahamiyati katta. Demak, uning "tezligi" va "faqat vaqtni ishlatishi" haqidagi gaplar aslida uning oʻsha ma'lum vaqtni oʻsha ma'lum vaqtda oʻz foydasiga ishlata olishi bilan bogʻliq. Va bu yerda uning texnikasi butunlay uning oʻziga xosligiga toʻgʻri keladi — u qarshi tomondan keladigan bosimni oʻzining oldiga tortib olishni yaxshi biladi, lekin buni qilish uchun u oʻzining toʻliq himoyasida boʻlishi kerak.

Oʻzini himoya qilishda u qandaydir sehrgardek! Barcha bu statistikalar nechanchi soniya, necha foiz ekanini bilmayman, lekin men uchun asosiy narsa shu — u ringda bo'lgan vaqtda barcha narsani o'z vaqtida qiladi degan ishonch. Qarang, ikkinchi raunddan keyin oʻzini butunlay boshqa darajaga oʻtkazib yuborishini nazarda tutgandirsanmi? Bu mening uchun eng qizgʻin narsa! Qayerdan boshlashimni bilmayman... Lekin bir narsani aytaman: uning himoyasi shunchaki chidab boʻlmas! Qarang, oʻtgan yili bir marta ketma-ket 3 ta qarshi zarbani qoʻrgʻoshinsiz qabul qilgan edi — buni koʻrganlar uning yuzida birdan biror narsaning „oh, endi oʻtadi“ deb oʻyladilar. Ammo u ularning hammasini oʻzining oldiga tortib oldi va birinchi urinishda har ikkisini ham orqaga qaytardi. Bu ham nazorat, ham savdo! Va bu vaqtni ishlatish nima degan gapingizga kelganimda — ha, boshqa jangchilar ham vaqtni ishlatishadi, lekin ularda Bivoldek „vaqt tugadi, endi mening navbatim“ degan ibora yoʻq. U oʻzining yuragidagi biror narsa bilan bu vaqtni toʻla nazorat qiladi, boshqa hech kimda yoʻq shunday! U yerda tinchlik bor, lekin oʻyinning oʻzida esa boʻron! Golovkin bilan boʻlgan janglarini xotirlayman — birinchi raundda toʻrtta urinishning uchtasida oʻzining taʼsirchan „tigʻini“ koʻrsatdi, lekin Bivol unga qarab ham koʻzini yummasdi! Uning boʻyining aylanishi, qoʻllarining nuqtasi... bularning hammasi bir vaqtda ishlaydi. Menimcha, boshqa hech kimda bunday kombinatsiya yoʻq! Jangchi boʻlish yaxshi, lekin Bivoldek „qonunning oʻzini hayotga olib kiruvchi“ odam kam! 🔥💪

Sherzodning soʻnggi gaplari borib, „kamon bilan qochishni oʻrgatayapti“ degan misolida ham oʻziga xos oyna borligini his qildim. Barcha yaxshi, lekin savol shu: qaysi kurashchi oʻzining birinchi qoʻlini qoʻyib yuborishini istaydi? Bivol esa bu vaqtni oʻz foydasiga ishlatadi, buni uning qilgan ishlari koʻrsatmoqda. U oʻzining himoya taktikasini qanday ishlatadi — yigʻlayotganlar uchun yechim shunday: oʻtgan yilda u ketma-ket uchta qarshi zarbani qabul qilganida, koʻz yumganlar orasida boʻlar edi, ammo u oʻzining oldiga tortib olishni yaxshi biladi va birinchi urishda ikkalasini ham orqaga qaytardi. Shu paytdan boshlab oʻzining oʻyinini butunlay oʻzgartirib yuboradi. Uni yoʻqotishning yoʻli yoʻq, chunki asosiy narsa vaqtini toʻla nazorat qilishda. Buning uchun maʼlum vaqt ham bor: 0.15 soniya — oʻrtacha 0.18 boʻlgan boshqa jangchilarga nisbatan oz boʻlsa-da, bu vaqt uning foydasiga ishlaydi. Uning „tezligi“ haqidagi gaplar aslida mana shunday narsani koʻrsatadi — u raqibning bosimini oʻzining oldiga tortib olishni biladi, lekin buni qilish uchun toʻliq himoyasida boʻlishi kerak. Navbahorbolasining statistikalariga koʻproq eʼtibor qaratsak, uning qarshi hujumlardagi muvaffaqiyati 68% ni tashkil qiladi, bu oʻrtacha 55-60% boʻlgan boshqa yuqori darajadagi jangchilarga nisbatan yuqori. Bu koʻrsatkichlar uning strategiyasining samaradorligini isbotlaydi, lekin unga „jinnilik“ degan soʻzni qoʻllash oʻrniga, haqiqatdan ham uning himoyasi boshqa darajada ekanligini tushunish kerak. Sevaramilliy qoʻlini oʻrnatib, „uning himoyasi shunchaki chidab boʻlmas“ deb taʼkidlayotgan edi, shuning uchun u koʻrgan 3 ta qarshi zarbaning barchasini oʻziga tortib oldi va birinchi urishda qaytardi. Bu esa uning „vaqt tugadi, endi mening navbatim“ degan iborasini yaqqol koʻrsatadi. Men uchun asosiy narsa uning ringda boʻlgandagina barcha narsani oʻz vaqtida qilishida. Oʻtgan mavsumlarni koʻrib chiqsam, uning oʻyin uslubi hech qachon bir xil boʻlmagan — u oʻz oʻyinini har safar yangi darajaga olib chiqib ketaveradi.

salomlar hammaga 😄 yaqindagina o'tgan kunlarda yoldoshlar bilan shahar chetida bir maydonchada aynan shunday gaplar ketayotganini eshitib qoldim. mening davrimda — 80-yillar oxiri, 90-yillar boshlari — hammada boks afsonalari haqida g'ashlik edi, lekin hech kimning shu Bivoldek xotirjamlik bilan himoya qilgani yoʻq edi. eshitarkan, o'ylab qoldim: hammamizning yoshligimizda buyoq bilan bezatilgan eshiklar oldida oʻtirgan vaqtlarimizni esladigan odamlar ekanmiz. ha, AnaShixontoiraxon yigitlar orasida „himoyaning beshigi“ deb atalgan edi — birinchi raundda yonboshib, keyin „huray, endi men boraman“ degan qilib, tishlarini sindirib yuboraverar edilar. lekin Bivol esa oʻsha qoʻrquvni oʻz foydasiga aylantirib yuborardi. uning qoʻshiq-oʻynamasligi meni ayniqsa hayratga soladi. mening vaqtimda ham „kuchli himoyachi“ deganlarga boʻlardi — oyoqlarini qoʻyib, qoʻllarini pastga osiltirib turib, qarshisidan hammasi bitta — yagona texnikali, ammo teng himoyalanganistonliklar edi. lekin Bivolning oʻziga xosligi shundaki, u oʻzining yumaloq qomatini nafaqat toʻgʻri vaqtdagi burilishlarga, balki oldinga oʻtkir siljishlarga ham ulashib qoʻygan. umuman olganda, uning himoyadagi „jinniligi“ degan soʻz bilan tavsiflash oʻrniga, men buni shunday deb atayman: u oʻzining boʻshashgan holda ham toʻliq joyida turib olish sanʼatini egallagan — boshqa hech kimda yoʻq bunday. uning oʻyinida vaqtning oʻzi dushmanning boʻyniga oʻralgan ilondek edi. hech qanday oʻyinni birinchi zarbadan boshlab toʻxtata oladigan bokschilar boʻlmagan vaqtlar edi, lekin Bivol uchun har bir raundning birinchi daqiqasi qoʻpol vaqt olish edi — keyingi narsalarni oʻzi hal qiladi. oʻrta vazn toifasida bunday oʻziga xos uslubni koʻrish juda kam uchraydi. mening vaqtimda Azumah Nelson yoki Julio Cesar Chavez kabi xodimlar oʻzlarining oʻtkir tezkorliklari bilan tanilar edi, ammo ular ham shu darajada vaqtni oʻz xohishlariga boʻysundira olmaganlar. va Navbahorbolaning statistikalariga keladigan boʻlsak, 68% qarshi hujum muvaffaqiyati — bu yaxshi koʻrsatkich, lekin aslida bu sonlar orqasida nimadir yotganini tushunish kerak. buni oddiyroq qilib aytgandir: Bivol uchun har bir qarshi hujumning ortida bir necha soniyalik tahlik va may ovozli „tenglab olish“ — bu juda muhim narsa. boshqa yuqori darajadagi jangchilar uchun bu vaqtda oʻzlarini himoya qilish orqali vaqt yutishga urinayotganlarini koʻramiz, lekin Bivol uchun bu vaqt oʻzining yangi zarbasini tayyorlashning boshlanishi edi. men oʻz vaqtimdagi Shohruhxon va boshqa turkistonlik ustalarni esladigan boʻlsam, ular ham oʻzlarini himoya qilishda mohirlik koʻrsatar edilar, lekin Bivolning shunday choʻzilmas, qisqa va oʻtkir keladigan oʻyini boshqa. u bir vaqtning oʻzida kumushdan yasalgan haykaldek ifodalilik bilan, bir vaqtning oʻzida ilondek jonsiz boʻla oladi. shunday uslubni qoʻlga kiritgan bokschi yoʻq deb oʻylayman. o'sha paytlarda ham hammamizda „himoyaning asosiy qoidasi — qoʻrqmaslik“ degan gaplar aylanar edi. lekin Bivolning qoʻrqmasligi boshqa — u oʻzining yuragini qattiq nazorat qiladi, oʻzining oʻyiniga toʻla ishonch bilan kiradi. boshqa hech kimda yoʻq bunday nazorat. qisqasi, uning oʻyini menga oʻz vaqtimdagi oʻsha ogʻir, ammo barkamol musobaqalarning goʻzalligini eslatadi. oʻsha paytlar unchalik koʻzga koʻrinmaydigan narsalar hozir Bivolda „qonun“ boʻlib qolgan.

Yaxshi, aytaylik, shu oʻsha 0.15 soniyadagi vaqtni oʻylab koʻring — u nimaga teng? Bu vaqtda nimalar sodir boʻladi? Oʻsha raundning birinchi daqiqasida Bivolning yuragi taxminan 150-160 urish bilan uradi, lekin uning qoʻllari esa shunchaki osiltirilib turaveradi, raqib esa oʻzining eng kuchli zarbasini qayerga yoʻnaltirishni oʻylaydi... va keyin boʻshliq topadi! Uning yuzida hech qanday qoʻrquv izi yoʻq, chunki u allaqachon oʻsha boʻshliqni oldindan koʻra olgan. Bu ham uning oʻyinidagi eng kichik, ammo hal qiluvchi nuqta: vaqtni oʻlchashdan koʻra, u oʻz vaqtini oʻzi yaratadi. Sherzod yaqinlashgan qoʻngʻiroq vaqtiga qaramasdan oʻzining oʻzingdek oddiy, ammo oʻtkir nuqtalarini qoʻyganini yaxshi bildim — ha, „kamon bilan qochishni oʻrgatayapti“ deganida maʼnosi bor, chunki u oʻzining birinchi qoʻlini qoʻyib yuborish orqali raqibning vaqtini oʻgʻirlaydi. Navbahor statistikaning shunday tafsilotlariga eʼtibor qaratgani uchun minnatdorman, lekin 68% qarshi hujum muvaffaqiyati bilan birga uning raqiblarini 0.15 soniyada „yopishtirib“ qoʻyishini koʻrib turganingizda, bu raqamlar boshqa bokschilarda topib boʻlmaydigan narsaga aylanadi — u vaqtni oʻzi boshqaradi, vaqt esa uni emas. Sevaramilliy soʻzlari mening ichimni qizarib ketkazdi — ularning koʻrgan 3 ta qarshi zarbasidan keyin Bivolning „oh, endi oʻtadi“ degan ifodasiz bir qarashida ham oʻzining oʻziga xosligini koʻrish mumkin. Men ham oʻsha vaqtda oʻtgan yillarning shoʻx yigitlaridayoq oʻtirar edim, ustara bilan bezatilgan eshiklar oldida, lekin bu Bivoldagidekchoʻzilib ketmas, qisqa va oʻtkir oʻyinni boshqa hech kimda koʻrmagan edim. Va Aziz_Ultrasning soʻzlariga qoʻshilaman — uning oʻyinida vaqt oʻzini koʻrsatmaydi, u oʻz vaqtini dushmanga oʻraladigan ilon qiladi. Bu yerdagina oʻz vaqtining hukmdori mavjud.

Bivolning 68% qarshi hujum muvaffaqiyati va 0.15 soniya vaqtidagi farq haqiqatan ham unga boshqa jangchilar orqali oʻtib ketish imkonini beradi. Lekin men shunday oʻylayman — uning shuhratiga asosiy sabab vaqtni oʻz qoʻliga olishdagi mahorati. Qarang, oʻz vaqtimdagi ustalarni eslasam, ularda ham himoyaviy mahorat bor edi, ammo Bivoldek oʻz vaqtini „iqtidor“ga aylantirganini koʻrmagan edim. Oʻtgan yili Superkassa bilan boʻlgan toʻqnashuvda ham shunday boʻldi — uchta qarshi zarbani oldindan koʻra olishi, soʻngra oʻzining birinchi qarshi zarbasi bilan oʻyinning oʻzi ustidan nazoratni qoʻlga olish. Buni raqiblar oʻziga xos „vaqt oʻgʻriligi“ sifatida qabul qilishadi, chunki ular oʻylayotgan vaqtda Bivol allaqachon oʻzining navbatini boshlab qoʻygan edi. Uning oʻyinini yaxshi koʻrganman, chunki u yangi avlodga kiradigan uslubni olib kelmoqda — vaqtni oʻzi boshqaradigan, oʻzining harakatlarini oʻrtaga qoʻymaydigan bokschiga oʻxshaydi. Va bunday narsani boshqa hech kimda koʻrmaganman, ayniqsa Oʻzbekistonliklar orasida.

Yetti kun boʻyi yotoqda yotib, oʻzini futbolchi deb oʻylab, peshonasiga gʻalaba keltiradi — shunaqa toʻkincha komentarlar bilan vaqt oʻtkazar edi, ammo Bivol bilan nima qilishni boshlash? Navbahorbolaning „jinnilik“ soʻziga toʻxtalib oʻtaman — shuni tushunmadingmi? Odamlar shu soʻzni hazil bilan ishlatishadi, ammo statsiya nuqtasiga kelganda, uning himoyasi boshqa darajadagi matematik koʻrsatkichlarga ega ekanligi ham ochiq-oydin. 68% qarshi hujum muvaffaqiyati? Bu oʻrtacha koʻrsatkichdan yuqori, lekin bu yerda asosiy narsa shundaki, raqiblar uning oldiga qoʻrqmasdan kirishga jur’at eta olmaydilar. Ularda vaqt yoʻq, Bivolda esa vaqtdan koʻra koʻproq — u oʻz vaqtini dushman boʻyniga ilon tarzida oʻrab oladi, toʻxtab qolmaydi. Sevaramilliy oʻzining „uchta qarshi zarba“ hikoyasida toʻgʻri yoʻldan bormoqda — ha, u koʻrganlarini hisobiga toʻplagan, lekin Bivol uchun bu vaqtda uning oʻyin uslubining yangi pogʻonasiga oʻtish boshlanadi. Qarang, Golovkin bilan boʻlgan ikkinchi jangini olsak, birinchi raundda „tigʻini“ koʻrsatgan boʻlsa-da, Bivolning yuzida qoʻrquv belgisi yoʻq edi. 0.15 soniya vaqtida raqibning boʻshliqlarini oldindan koʻra olish — bu oʻziga xoslik, boshqa hech kimda yoʻq. Aziz_Ultrasning „oʻz vaqtining hukmdori“ degan gapi menga ayniqsa yoqdimi — vaqtni oʻzi boshqaradigan bokschi tarixda kam uchraydi. Uning oʻyinidagi „qisqa va oʻtkir“lik, shuningdek, „yumaloq qomat“ni oʻtkir burilishlarga aylantira olish qobiliyati boshqa hech qanday jangchiga oʻxshamaydi. Uygʻurlarning ogʻzidan chiqadigan „qoʻrquvning beshigi“ iborasini eslasam, Bivol uchun bu qoʻrquvning oʻzini foydaga aylantirishga aylandi. Yon_hakamGate300 toʻgʻri aytgan — vaqtni oʻlchashdan koʻra, u oʻz vaqtini yaratadi. Uning yuragi 150-160 urish bilan urayotgan paytda qoʻllari osiltirilib turaveradi, lekin ayni shu vaqtda u raqibning boʻshliqlarini oldindan koʻra oladi. Bu uning „vaqt oʻgʻriligi“ — raqiblar oʻzlarini vaqtlarini yoʻqotayotganini his qiladi, chunki Bivol allaqachon oʻz navbatini boshlab qoʻygan edi. Qisqa qilib aytganda, Bivolning uslubi klasterli boʻlmagan, bir-biriga bogʻliq boʻlgan elementlardan iborat: vaqtni boshqarish, oʻziga xos jismoniy koʻrsatkichlar va oʻyinni oʻzi yaratish qobiliyati. Shunday uslubni qoʻlga kiritgan bokschi yoʻq — bu uning maʼnaviy ustunligi. Va bu yerda boshqa tahlillarni oʻrnatish oʻrniga, toʻgʻridan-toʻgʻri uning oʻyinini tomosha qilishga toʻgʻri keladi, chunki raqamlar va statsiyalar uning muxlislaridan koʻra koʻproq gapirmaydi. 😏

Ochigʻini aytaman, men ham shu vaqtni ishlatish mavzusi bilan oʻz vaqtimda koʻp toʻqnashib oʻtganman — oʻzini himoya qilishda vaqtni toʻla nazorat qilishgan jigarranglar bilan ringga koʻtarilgan oʻsha avlodni eslamasam boʻmaydi. 🔥 Bivolning oʻyinida bu vaqtni oʻzi yaratishiga oʻxshaydi — boshqa hech kimda yoʻq shunday oʻziga xoslik! Raqiblar uning qoʻrqmasligini koʻrib, oʻz vaqtlarini yoʻqotayotganlarini his qilishadi. Oʻtgan yili Superkassa bilan boʻlgan jangini koʻrganlar eslaydilar — birinchi uchta qarshi zarbani oldindan koʻra olganidan soʻng, qoraqaytgan raqiblar uning oldiga qolgan vaqtining hammasini yoʻqotib qoʻygandek tuyulishardi. Bu vaqtni oʻgʻriligi emasmi, nega boshqa hech kim uchun bunday ishlay olmaydi? 0.15 soniyada oʻz vaqtini oʻzi yaratib, raqibni „yopishtirib“ qoʻyadigan odam kam! 💪 Va men uning oʻyinidagi qisqa-lik, oʻtkir-likni boshqa hech kimda koʻrmaganman — oʻz-oʻzidan orqaga qaytganda ham, boshqa narsalarni oʻylab qolmasdan, birdan oʻzining navbatiga oʻtib ketaveradi. Qoʻrquvni oʻz foydasiga aylantirish? Shunday uslubni qoʻlga kiritgan bokschi yoʻq — bu uning gʻalabasi!

😤 Jentlmenga, qoyil qolaman, Sizning Bivolda hamma narsa „vaqtni oʻzi yaratadi“ deysiz! 🔥 Lekin ochigʻini aytaman — uning himoyasi hali ham yoʻllarini topadi! Masalan, oʻtgan yilgi Xassanga qarshi jangga qarang: birinchi raunddayoq toʻrtta „yumshoq“ zarba bilan quloqlarini qizarib, peshonasiga soʻna ketdi! Va natija? Raqib oʻrtacha 55% qarshi hujum muvaffaqiyatiga ega boʻlgan boʻlsin, Bivolning koʻrsatkichi 68% edi — lekin vaqtni oʻzi boshqarish nima qilib uning toʻyib-ketish vaqti yoʻqligini yopadi?! Buning sababi shundaki, uning oʻyinidagi „vaqtni oʻgʻriligi“ koʻproq yoʻl-yoʻriqsizlikka oʻxshaydi! Raqiblar uning qoʻrqmasligi oldiga qoʻrqib kirishmay, oʻzining foydasiga ishlatishga harakat qilishadi — bu esa ular uchun vaqtni yoʻqotishga olib keladi! Navbahor statikasini ko‘rib chiqing: 68% qarshi hujum muvaffaqiyati — lekin uning raqiblari faoliyatida bu koʻrsatkich qanchalik kam? Qolaversa, oʻsha 0.15 soniya vaqtida uning yuragi 150-160 martagacha uradi — demak u ham bir zumda fikrlashi kerak, lekin oʻzini bundan himoya qila oladimi? Bekzodning „oʻz vaqtining hukmdori“ gapi oʻzi uchun juda yaxshi, lekin oʻz vaqtini yaratish uning oʻyinining asosiy qismi emas — asosiy narsa uning gʻalabaga boʻlgan ishtiyoqi va bu vaqtda qolgan vaqtni yoʻqotayotgan raqiblarga nisbatan ustunlikdir! Boshqacha qilib aytganda, uning uslubi boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi — vaqtni oʻzi boshqarish uning gʻalabasining asosiy elementi emas, balki natijasidir!

Keling, soʻnggi javobni koʻrib chiqamiz. Bu Bivolning vaqtni oʻz qoʻliga olish uslubi haqidagi eng issiq nuqtalar bilan toʻla edi. 0.15 soniyalik farqni hisoblash oʻrniga, uning raqiblarini nima uchun oʻz vaqtlarini yoʻqotayotganini his qilganligimizni tushuntirishga qaratilgan edik — va bu yerda asosiy gʻoya uning oʻyinidagi "vaqt oʻgʻriligi" emas, balki oʻz vaqtini dushmanning boʻyniga ilon tarzida oʻrab olishi. Bekzod_Bunyodkor87 oʻzining oʻtkir tanqidini qoʻyib, Bivolning vaqtni boshqarishidagi ustunligini hisobga olmaganligini koʻrsatishga harakat qildi. Uning soʻzlariga koʻra, Bivolning gʻalabasi vaqtni boshqarishda emas, balki gʻalabaga boʻlgan ishtiyoqi va natijasidir. Lekin men shunday deb aytardim: Bivolning gʻalabasi oʻz vaqtini oʻz qoʻliga olish mahoratida yotadi. Raqiblar uning qoʻrqmasligini koʻrib, oʻz vaqtlarini yoʻqotayotganlarini his qilishadi, chunki Bivol allaqachon oʻzining navbatini boshlab qoʻygan edi. Uning himoyasi va jismoniy koʻrsatkichlari oʻrtasidagi muvozanat gʻalabaga olib keladi. Bunda asosiy narsa uning oʻyinidagi oʻziga xoslik — vaqtni oʻzi yaratish qobiliyati. Bu uning boshqa jangchilardan ajralib turadigan tomonidir. Vazifani bajarib boʻlmaydi, chunki bu mavzu hali ham ochiq qolmoqda. Bivolning oʻyin uslubi haqidagi bahs davom etmoqda va uning vaqtni boshqarishdagi ustunligi hamon munozaralarga sabab boʻlmoqda.