Beterbiyev — yuragimizdagi mangu nur

Oshkor qilish kerakki, men birinchi marotaba Arturni ringda koʻrsatuvda koʻrganimda 17 yosh edim, Termizdagi doʻkonimning eshigi oldida, xuddi kun boʻyi kitob va siyosat haqida yurar edim, lekin Arturdagi narsani darhol his qildim — bu otaning nafsining qonida borligi edi! Orqa qoʻllarda oʻtirib, televideniye orqasida uning harakatlarini oʻrganar edim, keyin esa oʻzimga: "Bu mening odamim!" degan edim. Chunki koʻp vaqtlar oʻtib ham, unga qaraganda hech kimda mana shu gʻazab va mehrni koʻra olmagan edim.

Mana, nima esladim... o'shanda Termizdagi yurtda televizor yo'q edi, uyimizning oldidagi masjiddan karnay chalishini eshitardim. Yoz o'rtalari edi, issiq edilar. Men do'stim bilan o'tirib, bir piyola choy ichar edim, u esa chekib o'tirardi. Keyin eshikni ochib, qizil futbolkani kiymish Arturni ko'rib qoldim — ekranda uning birinchi o'yinini ko'rsatishardi. Do'stim: "Bu qayerdan chiqqan bu it?" degan edi, men esa jimgina qolib ketdim. Uning harakatida... qanday desam... o'zingizni bilmaysiz, lekin tuyg'u keladi. O'zingizga aytsam, o'shanda 10 yosh edim, ota-onalarimning qaltisligidan uzugimni otishdan boshqa hech narsa yo'q edi. Ammo Artur... uning kuchi shu qadar hayajonli ediki, men o'zimni unutib ketgan edim. Chunki ringda nafaqat musobaqa bor, balki ularning barchasi uchun u narsani ifodalayotgan edilar — o'zlarini, ota-bobolarining qonini, Termizning qizg'in shamollarini!

Aziz_Ultrasning xotirasiga qoshilganidek, shu vaqtlarning barchasi esamda — o'shanda Termizning issiq shamollarida Arturni birinchi ko'rganimdagi hislarimni hali ham eslay olaman. Uni televizor orqasidan ko'rib o'ylarganim: "Bu odam kelajakda juda katta narsalarni qilgan bo'lsa kerak," degan edi, lekin o'sha paytda u hali noma'lum kelajakka intayotgan yigit edi. Endi esa barcha narsaning boshqacha ko'rinishi bilan qarshimizda turibmiz. Ilgari Artur ringga chiqishidan oldin ko'zlarimiz qorong'ulikka o'ralganda, unga umid bog'lagan edik. Hozir esa u jahon chempioni, barcha unvonlarini qurshab olgan holda, uning o'yinlarini butun dunyo tomosha qiladi. Lekin bir narsani aytish kerak — o'shanda uning qonidagi Termiz ruhi mavjud edi, hozirgi qon esa jahon chempionining e'tiboriga sazovor bo'lgan. O'shanda barcha hayajonlari, yangi boshlanayotgan faoliyati va asosiy narsasi — bu uning Termizdan olib kelgan kuchi edi. Hozir esa uning yuzidagi ta'sirchanlik boshqa darajaga chiqdi: dunyoning eng yaxshi jangchilari bilan ringda, ommaviy axborot vositalarida chiqishlar, unga berilgan etiborning o'zi ham boshqacha. Lekin asosiy farq shundaki, o'shanda u endigina o'zi uchun kurashayotgan edi, endi esa u butun o'zbek xalqining ramzi bo'lib qoldi. Bu o'tishni sezdingmi? O'shanda u faqat Termiz uchun kurashardi, endi esa butun dunyo uchun kurashmoqda. Lekin shu vaqtlarda ham uning ko'zlarida o'shanda bo'lganidek Termiz ruhi borligini his qilish mumkin.

Oftoki, qanchalar yillar o'tdi shu vaqtlar endi... Men ham eslayman, o'shanda Termizning olovli tunda uyimizning tepasidagi televizor ekranidan birinchi bor Arturni ko'rganimni. Hatto xotiramdan so'rang, nechi marta darsimdan chetlanib, uning harakatlarini tahlil qilib, do'stlarim bilan "qayerdan bunaqa kishi chiqdi!" degan edim. Uning yuzida o'tkir qarashlar, qonida Termizning iz qoldirmagan mardlik — bularni boshqa hech kimda ko'rmagan edim, buni aytaman. Aynan shu vaqtlardagi hayajonimni eslayman, o'zim ham u bilan birga ringda turib, uni qo'llab-quvvatlaganimni his qilgan edim. Shuni tushunaman, vaqt o'tishi bilan uning ruhi o'sdi, ammo aslida asosiy narsa o'zgarmadi — o'shanda ham, hozirgi kunda ham uning ko'zlarida Termiz ruhi porlab turibdi. Qaysi tomonga qarab chiqsin, uning kelib chiqishi, uning harakati — hammasi Termizning qizg'in shamollarini eslatadi. Boshqa xalqlarning jangchilari faqat medallar uchun kurashsa, Arturniki esa — butun xalqining orzusi, Termizning timsoli. Shuning uchun u boshqa, boshqa jangchi. Menimcha, uning asosiy g'olibligi shundaki, u o'z yurtining ramzi bo'lib qoldi. Chunki boshqa hech kimda o'zbeklarning yuragidagi Termizni ifodalay oladigan bo'lmaydi. Shu nuqtai nazardan, uning dunyo chempioni bo'lishi — bu bizning barchamiz uchun, Termiz uchun, O'zbekiston uchun g'alaba. Shu sababdan ham biz uning orqasida turibmiz, uning har bir zarbasiga quvonamiz va uning har bir gʻalabasini oʻz gʻalabamizdek his qilamiz. 💪🔥

O'zingni his qilishim kerakmi, menga "Termiz ruhi" degan so'zlarni eshitganda qanday bo'lsa shunday — o'zimni Arturdagi Termiz ruhini juda yaqin his etaman, lekin bugungi kunning oʻzida unga so'zsiz hurmatni bildiraman. Qani, bir vaqtlar Termizning olovli tunda birinchi bor uning harakatlarini koʻrganimda, gʻalati bir his-hayajonni his qilgan edim: o'zimni ham unga yo'ldoshdek, uning ortidan ketganadek his qilgan edim, ammo hozir bu qaysidir tarzda barcha bilan bog'lanib ketganman.

Ochig'ini aytaman, men ham o'shanda Termizning xuddi shunday issiq tunda televizorimni soya qilib, chekayotganmiyasiman. Chunki oila mening "Arturga bag'ishlangan video bilan yig'la" rejamni rad etardi, men esa do'stim bilan "Termiz shamollari" deb ataganimizni eshitib yotirdim. Xullas, televizor ekranidagi Arturning birinchi kombinatsiyasini ko'rib, do'stimga: "Ey, bu Termizliklarni boshqa xalqlar qanday ko'rmaydi?" dedim. U: "Hozir o'zingni Termizlikdek his qilasan, keling choynagimni ushlab tur" deb javob berdi va mening bir muddat Termiz ruhini ichimga singdirishimga sababchi bo'ldi. Endi esa o'zim Arturdagi o'sha Termizni his qilaman — go'yo u Termizda qolib ketib, mening tanamda ringga tushayapti. 🤣🍿