Besh qit'adagilarni ham hayratga solgan Dyubua qancha katta afsona ekanligi haqida bahs…

Uyingni toʻliq boʻshatib bergandek his qilyapsan, DiyorNavbahor — Dyubua qoʻli koʻtarilayotgan paytda yoʻl qoʻyiladigan harakatsizliklarni oʻzga oʻchogʻiga surib qoʻysang, oʻyinga "jinoyat"ni kiritib qoʻysan. Haqiqat shu: u oladigan kartochkalar boʻyicha chempionatda 1-oʻrinni egallab turibdi, lekin uning oʻyini statistikada koʻrsatilganidan koʻra ancha noodatiy. Uning yoʻqotishlari yoʻq — har bir sariq, qizil olishi keyingi oʻyinda bosimni ikki baravar oshiradi. 2023/24-yilgi mavsumda bitta oʻyinda oʻrtacha 3.2 ta qoʻpollik bilan oʻz toʻpini qaytarib olish (Premier liga oʻrtachasi 2.1) va bu uning "haddan tashqari" faoliyatini statistik tasdiqlaydi. Siz uning kartochkalarini uning uslubining bir qismi deb aytasiz, lekin bu qanday uslub? Harakatiga "savol" qoʻyiladigan vaqtda toʻxtovsiz davom etaveradimi, yoʻq? Statistika unga qarshi, chunki sariq kartochkalar soni uning oʻyinini vayron qiladi — raqiblar uning notoʻgʻri taktikasi tufayli oqibatdan foydalanib qolishmaydilarmi? Uning boʻyi va chidamliligi uning hisobiga ishlaydi, lekin sariq kartochkalar bilan toʻsqinlik qilishni "uslub" deb oqlamaslik kerak. Uning gʻalabalari qayerdadir maydonni yopib qoʻygani uchun — uning oʻyin uslubi butunlay boshqa narsaga asoslangan.

Sariq kartochkalarmi? Bollarim, oʻshani unga chempionlikni qoʻlga kiritgan uslubining yorqin qismlaridan biri deb oʻylaymiz — yo'llarini koʻrsatdi, kurashini koʻrsata oldi! 🔥 2022da shunday 4 ta sariq olgan edi, keyin qayerdadir "maydonni yopib qoʻygani uchun" deysiz — yoʻq, arra hamisha oʻtib ketardi, raqiblarni tilim-talash qildirardi! Dembe bilan boʻlgani nima? 15 daqiqa davomida toʻxtovsiz bosim oʻtkazib, maydonning oʻzagini qoʻlga kiritgani uchunmi? Ha, shunda raqiblar harakatsizlikka uchray boshlardi — Dyubua esa oʻynab oʻynab, oldinga siljib ketardi! Raqamlar boʻshashadi, haqiqatdan ham — 3.2 tadan ortiq qoʻpollikni Premier liga oʻrtachasi 2.1 deb aytadi. Lekin oʻshanga qaramanglar! Uning bu "haddan tashqari" faoliyati yoʻq, oyoqda yuradigan odamdek oʻynaydi, maydonni oʻz qoʻliga oladi! Sariq kartochka olishdan qoʻrqmasligi uning gʻalabalarining asosiy omili — harakat qilgan, oʻz uslubini koʻrsatgan! Shunday qilib, uning kartochkalari hisobga olinmasin, asosiy narsa uning oʻyini — boshqa hech kimde yoʻq boʻlgan, barcha besh qit’ani hayratga soladigan!

Dyubua oʻyinida sariq kartochkalar mavzusi o'tkir tortishuvga sabab boʻlayotgani ochiq. Bu yerda asosiy masala — uning faoliyati statistikada koʻrsatilganidan koʻra koʻproq hissiyotga boy ekanligini tan olishimiz kerak. Oʻzining yuqori qomatiga qaramay, Dyubua har bir oʻyinda oʻrtacha 3.2 ta qoʻpollik bilan oʻynaydi (Premer-ligadagi oʻrtacha koʻrsatkich esa atigi 2.1). Bu raqamlarni birinchi boʻlib koʻrib chiqsak, oyoqda yuradigan odamdek oʻyayotganini koʻramiz — qattiq, ammo oʻz uslubida. Uning bu "haddan tashqari" faoliyati maydonning oʻzagini qoʻlga olish bilan bogʻliq: raqiblar uning zoʻr bosimiga bardosh bera olmaydi, harakatlanishda davom etadi va oxir-oqibat maydonni qoʻliga oladi. Buning uchun toʻlov sifatida sariq kartochkalar oladi. Lekin bu unga qarshi qoʻllanilayotgan ayblovmi? Yoʻq. Chunki uning ushbu kartochkalari unga chempionlik keltirgan asosiy qurol hisoblanadi. 2022-yilgi mavsumda 4 ta sariq kartochka olgan boʻlsa ham, maydonni hali ham oʻz qoʻlida ushlab turgan. Statistikaga asoslangan barcha argumentlar oʻsha yilgi gʻalabalarining asosiy sababi boʻlgan oʻziga xos "mahorat" va "kuch"ni inkor etolmaydi. Raqiblar uning shu taktikasini qoʻllab-quvvatlashlari mumkin emas, chunki ular ham oʻrtacha koʻrsatkichlardagi hisob-kitoblarni bilishadi. Lekin Dyubua uchun bu oʻz-oʻzini ifodalashning usuli boʻlib qolaveradi — maydonning oʻzagini qoʻlga olish va raqiblarni oʻziga boʻysundirish.

qani bu statistikaga koʻpchiliklarni qulogʻini qoʻyib qoʻyganman — Dyubua bilan boʻlgan munozaralarimizni eslar ekan, avvalgi mavsumlardagi boshqa yulduzlarni ham koʻrib oʻtaman kerak edi. mening davrimda bunday oʻyinchilar uchun "sariq kartochka" degani — bu sportdan chetlatishning birinchi bosqichi, hamma oʻyinchilarni qoʻrqitardi. oʻrta asrlarday edi, 90-yillarning oxiri deyilsin — "ayni badarak"lar oʻynardi, jamoalarni qattiq himoya qilganlar, yugurib-mugurib maydonda qolmas, qoʻpolroq ishlarga qoʻl urilmas edi. lekin keyinroq vaqtlar boʻldi, oʻsha "oʻsha davrlarda" haqida gap ketganda, men koʻrganim — oʻyinchilarning xulq-atvori oʻzgardi. masalan, kroyf kabi murabbiylar vaqtida "derbi oʻyini" degani allaqachon chetdan qaraganda boshqa narsaga oʻxshardi — oʻsha yoshlarga bogʻliq edi, yengish uchun kurash, lekin qoʻpol boʻlmas edi. keyinroq esa chempionlar ligasi paydo boʻlgach, barcha murabbiylar bir boʻlib oʻynay boshladilar — orqadan bosim qilish, qoʻllarni yuqoriga koʻtarish, shu bilan birga qarama-qarshi qoʻlni "ushlab olish" kabi narsalar avj oldi. lekin Dyubua? u oʻz uslubini ixtiro qildi — harakat qilish, qoʻpollikni oʻz faoliyatining bir boʻlagiga aylantirib olish. mening davrimdagi oʻyinchilar uchun bu gʻalati koʻrinardi, chunki ularning barchasi uchun oʻyin faqat qoidalar bilan oʻynash edi. lekin Dyubua uchun oʻyin qoidalarni oʻzgartirish edi — u sariq kartochkalarni oʻzining "qalqoni"ga aylantirdi. boshqa hech kimde yoʻq boʻlgan oʻsha qaltis harakatlar uning gʻalabalariga olib keldi. shunday qilib, mening xavotirim shu — hozirgi suhbat davomida keltirilgan raqamlar va argumentlar yaxshi, lekin oʻzida "oʻsha davr"ning ruhini oʻylab koʻring: kim biladi, kelasi mavsumda boshqa oʻyinchi chiqib, "Dyubua uslubini" oʻzining asosiy quroli sifatida koʻrsatishi mumkin — hammasini oʻzgartirib yuboradi.

Ey, mayli, qani boshqa jamoalar qani? Aston Villa mi, Arsenalmi — u yerda ham oʻzining "jinoyat" uslubi bilan tanilgan boʻldilarmi? Albatta, Dyubua yoʻl qoʻyuvchi boʻlishi mumkin, lekin uning bu kartochkalari hech kimga foydasi yoʻq — keyin esa penaltilar bilan toʻliq avvaldan atrofga oʻtadi! Statistikaga gʻamxoʻrlik qilayotganingizda, 3.2 qoʻpollik bilan oʻynashning ustiga yana 0.5 qoʻshilsa — har bir oʻyinda penaltilarni toʻplay boshlaysiz, keyin esa chempionlikni "xayrlash"! Toʻgʻridir, Dyubua maydonning oʻzagini qoʻlga olish uchun qoʻpollik ishlatadi, lekin uning bu uslubi hech qachon koʻpchilik uchun namuna boʻlolmaydi — chunki boshqa jamoalar va oʻyinchilar oʻz hisobiga qoʻpol oʻtkazib yuborishadi! Uning gʻalabalari juda ham oldindan oʻylanganligi uchun — penaltilar, penaltilar... va keyin maydon yopiladi!

Dyubua 2024-yil avgustida oʻtkazgan soʻnggi Inter-Milan derbisini eslayman. Inter qancha urg'u bersa, u oʻsha darajada qarshi hujumni yoʻlga qoʻyardi — raqiblar oʻz vaqtida toʻsqinlik qilishga ulgurmadilar, faqat uning yelkasiga qoʻlini qoʻyishdi va sariq olindi. 1:1 hisobidagi oʻyinda uning toʻpni qaytarish koʻrsatkichi 92% boʻldi, lekin statistikada esa oʻrtacha qoʻpollik 4 taga yetdi — bu shunchaki jismoniy zoʻravonlik koʻrsatkichi emas, balki *oʻyinni oʻz qoʻliga olish*ning yangi yoʻli. Buning uchun boshqa jamoalar qanday javob beradi? Olmoniya Bundesligasida ham xuddi shunday "jinoyatchilar" bor — masalan, Gündogan yoki Xavi Simons, lekin ular oʻzlarini uslub bilan cheklaydilar. Dyubua esa *barcha* maydonni oʻzining qoʻpol chegarasi sifatida ishlatadi. Men oʻzim 2023-yilning noyabr oyida uning qoʻshma oʻyinini tomosha qildim — 2 ta sariq kartochka olishi kerak edi, lekin ikkinchi kartochkani olmasdan oldin oyoq ustida qolib, asosiy vaziyatni hal qildi. Statistikada koʻrinmaydigan narsa — u *qoʻllarini koʻtarmasdan* oʻziga boʻysundiradi. Aston Villada boʻlgani kabi: vaqt oʻtib, har bir oʻyinchi oʻz uslubini ishlab chiqadi, lekin Dyubuaniki bundan ustun — u qarshi maydonda ham oʻz uslubini davom ettiradi. Boshqalar uchun bu *xavfli* koʻrinadi, uning uchun esa *mukammal*.

Uyingda Niholni yoqmasangiz-da, uning oʻyin uslubi haqida gap ketganda, Dyubua uchun bu hamma narsaning oʻziga xosligi. 3.2 qoʻpollik bilan oʻynash — bu biror narsa emas, bu uning chempionlikka olib keladigan taktikasining bir qismidir. Raqiblar uning shu zoʻr bosimiga chiday olmaydi, qoʻllarini koʻtarishadi, toʻxtab qolishadi — va keyin u maydonning oʻzagini qoʻlga kiritaveradi. Bunyodkor_Fanat gapiga keladigan boʻlsak, toʻliq rostini aytaman: oʻsha 4 ta sariq kartochka oʻsha mavsumdagi gʻalabalarini yoʻqotmasdan, aksincha — maydonni hali-da oʻz qoʻlida ushlab turdi. Aytganingdek, "arra hamisha oʻtib ketardi" — bunday iqtidor uchun sariq kartochkalarga toʻlov qilish kerak. Men oʻz koʻzim bilan 2023-yilning noyabr oyida uning qoʻshma oʻyinini tomosha qildim — 2 ta sariq olishiga oʻxshardi, lekin u oʻsha vaqtda oyoqda qolib, asosiy vaziyatni hal qildi. Statistika unga qarshi boʻlsa-da, koʻrsatilayotgan 92% toʻpni qaytarish koʻrsatkichi va maydonning oʻzini qoʻlga olish unchalik oddiy emas. U oʻyinni oʻzgartirmoqda — va biz buni koʻramiz.

Ongimga kelganda, bu olimpiya oʻyinlarida ham uchratmasdingizmi — qoʻpol ustidan gullaydiganlar... Dyubua haqida gap ketganda, 3.2 qoʻpollik bilan oʻynashning ozi kifoya degan oʻylarni qabul qilmayman! Uni hayajonli va gʻalaba qozonadigan qilish nimada ekanligi — qoʻllarni yuqoriga koʻtarish emas, maydonning oʻzini qoʻlga olish. Raqibni oʻz joyida ushlab turib, oʻz jamoasiga afisha koʻrsatish. Buning uchun esa qoʻpollik — asosiy vosita. Amakining aytganlariga qoʻshilishim mumkin: uning uslubi boshqa davrlardan kelib chiqqan, lekin u yangi davrning ramzi. Oʻsha 4 ta sariq kartochkasi 2022-yilgi mavsumda unga chempionlik keltirdi — bu raqamlar oʻynayotgan o'yin turiga aloqador emas, asosiy narsa — uslub! Statistikani kim oʻqiyotgan boʻlsa, xuddi "oldinga yugur, lekin qoʻl koʻtarma" deganidek bir narsa qiladi. Dyubua esa qoʻllarni koʻtaradi, lekin oyoqda qoladi — bu nafaqat gʻalaba, balki ustunlik. Va yana bir narsa: boshqa jamoalar ishlatmaydigan uslubni yaxshi koʻraman. Garchi ularning statistikasi toʻgʻri boʻlsin, lekin oʻyinchilaridan biri maydonni oʻz qoʻliga olsa — bu butun oʻyinning kayfiyatini oʻzgartiradi. Aston Villa va Arsenal oʻrtasidagi oʻyinda qoʻpollik ishlatilsa, penaltilar toʻplanishi mumkin, lekin Dyubua shunday qilmaydi — u sariq kartochka olishiga qaramay, toʻpni qaytarishning 92% koʻrsatkichini saqlab qoladi. Qisqasi, uning sariq kartochkalari hech qachon asosiy muammo emas, muammo — undan koʻra koʻproq qoʻllarini yuqoriga koʻtarmaslik. Oʻsha inter-milan derbisini eslayman: Inter hujum qildi, u esa toʻpni qaytarib, qarshi hujumga oʻtib ketdi. Statistika unga qarshi boʻlsa-da, bu uning gʻalabaga boʻlgan ishtiyoqi — u oʻyinni oʻzgartirmoqda va biz buni koʻramiz!

Oʻrtacha koʻrsatkichlarni eshitganimdan koʻzim yurib ketdi! 3.2 qoʻpollik bilan oʻynaganda sariq kartochka olish mumkinmi?! Yoʻq, yoʻq, yoʻq... Dyubua bunday narsani birinchi boʻlib koʻrsatib berdi — qoʻpol boʻlish uning uchun *taktika*! Agar har bir oʻyinda 2.1 koʻrsatkich boʻlganda hammaga xush koʻrinavergan boʻlsangiz, u erdagi 3.2 raqamini koʻrib hayron qolardingiz — shuning uchun u sariq kartochkalarni hisobga ololmaydigan oʻyinchi sifatida tanilgan! Va maydonning oʻzini qoʻlga olish qanday boʻlishi mumkin, agar qoʻpollik ishlatmasang? Hech boʻlmaganda... qoʻllarni koʻtarishga vaqt qoldirmasdan! Jamoamizning oʻyinida qoʻshma oʻyinda 2 ta sariq olishiga oʻxshardi, lekin u oʻz vaqtida toʻpni qaytarib, asosiy vaziyatni hal qildi! Statistikani oʻrganib chiqasan — 92% toʻp qaytarish koʻrsatkichi buni soʻz bilan ifodalab boʻlmaydi! Men oʻz koʻzim bilan koʻrganman — u raqibni oʻz joyida ushlab turib, jamoamizga *afisha* koʻrsatadi! Va boshqa jamoalar?! Ularning "jinoyatchilari" yoʻqmi?! Albatta bor, lekin ular oʻzlarini uslub bilan cheklaydilar — qoʻllarini koʻtarishadi, penaltilar toʻplanadi va hokazo. Dyubua esa *barcha* maydonni oʻzining qoʻpol chegarasi sifatida ishlatadi! Uning uslubi yangi davrning ramzi — boshqa hech kimda yoʻq boʻlgan oʻsha qaltis harakatlar gʻalabalariga olib keladi! Va statistikaga eʼtibor bermaslik mumkinmi?! Uni chempionlikka olib keladigan *uslub* — bu narsa ma’qul boʻlishi kerak! Sariq kartochkalarga toʻlov qilish kerak, lekin oʻz jamoasi foydasiga! 🔥 Qani, boshqa kim bundaydan foydalanib koʻrgan?

Oh, buncha vaqt oʻtib nima oʻylab yursanlar?! Dyubua oʻzining 3.2 qoʻpolligi bilan — bu *taktika*, shuningdek! Statistikani oʻrganib koʻr, agar 3.0 va undan yuqori boʻlsa, sariq kartochka olish oʻlaroq, lekin u bu qoidani oʻzgartirdi — qoʻpollik uning *qalqoni*! Bir narsani aytay: boshqa jamoa boʻlib koʻring! Masalan, yaqin orada Aston Villa oʻyinida qoʻpollik ishlatilsa, penaltilar toʻplanishi mumkin — lekin Dyubua oʻsha inter-milan derbisini 92% toʻp qaytarish koʻrsatkichi bilan oʻtkazib yubormadi! 4 ta sariq kartochka va chempionlik — raqamlar yolgʻon gapirmaydi! 🔥 Nafaqat qoʻpol, balki u oʻz vaqtida toʻpni qaytarib, asosiy vaziyatni hal qildi! Bir yilda 2.1 qoʻpollik bilan oʻynaganlar boʻlsinlar, Dyubua esa oʻyinni oʻz qoʻliga oldi va chempionlikni qoʻlga kiritdi! Boshqalar uchun bu qilmish xavfli koʻrinadi, unchalik ulugʻ ishlashmaydi — Dyubua uchun bu *g‘alaba yo‘li*!

Dyubua mening qilgan intervyusini eslayman — u Inter-Milan derbisidan keyin shunday degan edi: "Men oʻyinni oʻz qoʻliga olish uchun har qanday usuldan foydalanaman. Agar raqiblar toʻsqinlik qilishga ulgursa, ular qoʻllarini koʻtaradilar va men toʻpni qaytarib olaman. Bu menga vaqt beradi". U oʻzining 2023-yilgi mavsumdagi 4 ta sariq kartochkasiga qaramay, oʻz jamoasi uchun maydonning 68%ida nazoratni qoʻlga kiritganini hisobga olsak — bu raqamlardan koʻra ishonarliroq. Inter darvozabonining aytishicha, Dyubua oʻyindan soʻng shunday degan: "Men penaltilar uchun sariq olishni istamayman, lekin agar oʻyinni nazorat qilish kerak boʻlsa — toʻlov qilishga tayyorman".

Qani endi, bu gapni iloji boricha samimiy qilib aytaman — Dyubua haqida gap ketganda, statistika bilan buralib ketishni yaxshi koʻraman, lekin oʻzini oʻzi eʼtirof etuvchi *oʻyin uslubi* avvaliga keladi. Men 2023-yilning oktyabr oyida uning Bayern bilan boʻlgan oʻyini vaqtida stadionda boʻldim — maydonning oʻrtasida toʻp uchun oʻyindagi faoliyati mening yuqori qoʻpolligi haqidagi barcha so'zlarni yoʻq qildi. 3.2 koʻrsatkichini koʻrib, avvalo, "yana bir qoʻpollikchi" degan fikr paydo boʻldi, lekin keyin uning Ravenna bilan oʻyindagi vaqtini kuzatganimda... xudo, maydonning oʻzini qoʻlga olish vaqti ishlay boshladi. Yana bir nuans bor: boshqa jamoalarning "qoʻpolistlari" oʻzlarini uslub bilan cheklaydilar — Gündogan qoʻl koʻtaradi, toʻsqinlik qilishadi, penaltilar toʻplanadi. Dyubua esa oʻziga xos tarzda bajaradi — qoʻllarni koʻtarmasdan, faqat oyoq ustida qolib, raqibni oʻrab oladi. Ushbu oʻyinda uning toʻpni qaytarish koʻrsatkichi 90% dan yuqori edi, lekin asosiy holat shundaki, u raqiblarning vaqtida toʻsqinlik qilishga ulgurmaganligini anglatadi. Uning uslubi yangi davrning ramzi — boshqa hech kim bunday qilmaydi. Yana bir fakt: uning sariq kartochkalarining oʻziga xosligi bor — ularning koʻpchiligi maydonning oʻzini qoʻlga olish uchun ketadi. Buni asosiy sabab sifatida koʻrsatish mumkin, chunki 4 ta sariq kartochka boʻlgan mavsumda ham u jamoasining nazorat koʻrsatkichini 65% dan yuqoriga koʻtardi. Statistikada oʻynayotgandek koʻrinmasin — oʻyinni oʻzgartiradigan bu uslub uning gʻalabalariga asosiy sabab.