Benavesga bo'lsa hech qanday muammo yo'qmanmi bu yerda muhokama qilishga nima

Kunning oʻzidayoq Bolta tengridan yuz olar-ku, DiyorNavbahor. Oʻylasam, sizning yozganingizda bir oz adashish bor — ancha oson boʻlsa kerak edi, lekin Benaves uchun hammasi birdaniga yoʻq qilinmasdi. Gol yoʻqligi? Hamma narsaga vaqt kerak, jigarim. Shuningdek, bundan oldin ham Jim Laga qarshi oʻyinlardagi koʻrsatkichlarini oʻziga ogʻir deb qabul qilishga hojat yoʻq — umrida bundan yuqori bosim ostida oʻynaganini eslaymanmi? Yigʻlamadi, toʻp oldi, bajardi. Bugun esa qaytgan boʻlsa, u qaytishiga sabab boʻlgan qizning ismi hech boʻlmaganda yonida boʻlardi-ku, cheksizlikda unga hurmat bilan. Shuni aytay: uning va jamoaning nomi ochilishiga vaqt kerak — ammo vaqt oʻtmoqda, yigitlar. Oʻzingizni cheksizlikka oʻxshatmang, davom eting.

Kecha Jim Laga qarshi oʻyinda 90 daqiqa davomida shunday omadsiz edi-ku... Benavesning qani? Toʻpni qoʻliga olsa ham yiqilardi xuddi, oʻzining qaytishiga sabab boʻlgan qizdan hayajonidan! Rrrrr... qizning ismini bilishni istayman, haqiqatan ham. Uning yigʻlaganini koʻrib yigʻlab qoʻydim men ham, lekin maydon oʻyinchi uchun maktab emas, yigitlar. Va bu bilan boshqa narsani tushundim: jamoamiz unga vaqt beradi, lekin vaqt cheksiz emas! Qaytarilib, oʻzini koʻrsatishi kerak, boshqa yoʻq. Kimdir unga "kelajak sizniki" deb gapirsa, oʻzi ishlashi kerak, ey qiz — Benavesni qoʻllab-quvvatlaymiz, lekin oʻtirib oʻtinib qolmaymiz! P.s. Bu vaqtda chempionlik uchun kurashayotgan jamoamizning oldiga qanday munosabatda boʻlishimiz kerak? Hech boʻlmaganda Deyv uchun yoʻl ochilib turadi, qariyb-ku! 🔥

Xo'sh, mayli — bir narsani aytay, DiyorNavbahor va Sevaramilliy gaplariga qaytaman chunki bu vaqtda mening ham fikrim bor. Avvaliga, oʻzimni toʻxtatib qolishimga sabab boʻladi: oʻtgan oʻyindagi Benaves haqiqatan ham koʻrinib turganidek "umidsizlik" holatida edi — toʻpni qoʻliga olganda, soʻz bilan aytganda, "qiynalgan" boʻlib, harakatlaridagi bema’ni tortishuvlar shunchaki yomonlashib ketayotganini koʻrsatardi. 2:0 hisobidagi gʻalaba jamoamiz uchun yaxshi, ammo uning oʻyinida oʻrtacha 75% toʻp nazorati (buni boshqa larda koʻra olmadingizmi?) yordam bermadi — oʻsha vaqtda jamoa boshqa tomonda hal qiluvchi boʻlgandi. Ya’ni, raqibning oʻng qanoti (oʻrtacha 3.7 yaqinlashtirishga ega boʻlsin) bir necha marta tor-mor qildi, Benaves esa bu qarshi hujumlarni "yengillashtirish" uchun yugurardi, ammo oʻzining asosiy vazifasi — tashkilotchilikni qilishga urinardi. Bu yerda oʻz-oʻzini bosim ostiga olgan edi: oʻyinning oʻrtalaridan keyin uning yurak urishi 157 ga yetdi (ma’lumotlar maʼlum boʻlgach, buni olish mumkin), ammo u oʻyinni oʻzgartirish uchun kamdan-kam imkoniyat oldi. Endi asosiy masalaga kelamiz: uning qaytishiga sabab boʻlgan qiz. Haqiqatan, bu munozaralarga sabab boʻldi, chunki koʻpchilik unga bunday "emotsional" holat uchun oʻzini qoʻyganini koʻrib, qizning kimligi haqida oʻylashdi. Ammo oʻsha vaqtda, uning oʻzi intervyuda aytgandidek, "uyda qoldirilgan hayvonlar kabi" his qilganini aytdi — bu esa uning jamoaga qaytishini "ommaviy muvaffaqiyat" sifatida koʻrsatishdan koʻra, shaxsiy fojiya bilan bogʻliq edi. Shuning uchun uning yigʻlashi jamoaning oʻziga emas, balki oʻzi bilan kurashayotganini koʻrsatardi. Jamoamiz uchun vaqt haqiqatan ham muhim — bu maʼlum, ammo Benavesning oʻzini koʻrsatishi uchun boshqa yoʻllar ham bor: oʻquv-mashgʻulotlarga eʼtibor, taktik koʻrsatmalarning oʻsishi yoki hatto boshqa rolni sinab koʻrish. Uning yuragidagi yara allaqachon shunday boʻlgandek koʻrinadi — oʻsha vaqtda koʻrsatishi uchun vaqt berish kerak, lekin bu vaqt cheksiz emasligini aytganlar toʻgʻri. Shunga qaramay, chempionlik uchun kurashayotgan jamoamizga yoʻl ochilib turishi kerak — Deyvga mos keladigan yoʻl, ammo uning hissasi boʻlmasa ham. Qolaversa, bugungi vaqtda uning oʻyinidan koʻra, jamoaning oʻzidan foydalanish zarur.

hammaga salom, yangi yigitlar avvaliga shunday boʻladi — o'sha paytlar yigitlar oʻyindan keyin yigʻlashmaydi, ammo chiqib ketganlar ham, qolganlar ham jamoani oʻylardilar. Benaves uchun esa uning qaytishi uning oʻzining ichki kurashi edi, bunday "yigʻlamoq" esa faoliyatidagi eng yaxshi zahoti edi — men uning otasini yaxshi bilardim, u ham shu jamoada himoyachi oʻynar edi, oʻz davrining shunday vaqtlarida odamlar boshqa yoʻl bilan kurashardi, yurak bilan. shu oʻyindagi asosiy voqea nima edi — Benaves oʻzini qanday qilib oʻtkazardi: uning qaytishi uchun sabab boʻlgan qiz unga yordam berardi degan taxminlar bema’nilik. bu masala aslida uning oʻziga boʻlgandir — uning boshqa oʻyinlarini koʻrib chiqish kerak edi: u qaysidir maʼnoda "qaytish"da edi, lekin jamoamiz uning kelajagini koʻrsa-da, oʻzini koʻrsatishi kerak. vaqt oʻtmoqda, lekin uning oʻyindagi yuz foizlik koʻrsatkichi hozirgi vaqtda oʻrtacha 68% ni tashkil qiladi, ya’ni uning oʻrni xavfsiz emas. bu oʻyinda gol boʻlmaganligi uchun barcha „omadsizlik“ni unga bogʻlash — bu ham gʻalati, chunki uning asosiy mas’uliyati toʻpni ushlab qolish emas, jamoani tashkil qilish edi. bu yerda murabbiy uning bosimini tushunib, boshqa rol berishi mumkin edi, ammo vaqt hali yoʻq — u hali oʻrnini topishga harakat qilmoqda. shuning uchun: muxlislar sifatida uning nomini himoyalaymiz, lekin oʻziga ham gʻamxoʻrlik qilishini istaymiz. chempionlik uchun kurashayotgan jamoamizga yoʻl ochilishi kerak — ammo uning oʻyinidan koʻra, jamoaning oʻzidan foydalanishimiz lozim. aytish kerakki, uning qoʻlida vaqt cheklanmasdan, lekin oʻz koʻrsatkichi bilan javob berishi kerak.

Bu oʻyinni tomosha qilib oʻtirgan edim, oʻzimning yuragimni qoʻyib turdim shu yigʻlashga! 150 daqiqa davomida Benaves bir necha marta maydonda boʻlib yigʻlab yubordi, lekin jamoadoshlarining quchoqlarini his qildi — hech kim unga “oqsochliq” deb qoʻymadi, aksincha, qoʻllab-quvvatladilar. Uning 7 soniyalik tanaffusda toʻpni qoʻlida olib, oʻzini toʻxtata olmagani uchun emas, balki har safar jamoani tashkil qilishga urinayotganda yuragi notoʻgʻri urishidan qoʻrqdim men! Bu yigʻlash uning jamoaga qaytishi bilan bogʻliqmi? Yoʻq! Uning otasi haqida oʻyladi — koʻp yillar oldin, oʻsha qoʻriqchi Benavesni qoʻllab-quvvatlagan vaqtlarni esladi. Shunday qilib, u boshqa yoʻl bilan kurashmoqda: barcha muhlislar singari, u ham oʻzining sharofati uchun emas, balki oʻzining ichki fojiasini yengib oʻtish uchun. 💔 Aytish kerakki, uning oʻrtacha toʻp nazorati 72% edi — bu raqamni koʻrib, men oʻzimda gʻururlik his qildim: u hali oʻrnini topmoqda!

O'tgan oʻyindagi Benavesning 75% toʻp nazorati bilan oʻyinni "yengillashtirib" oʻtirishga urinishi va oʻz rolini bajarishda qiynalishi shunchaki kutilmagan emas edi. Yurak urishi 157 ga yetgan paytdagi bosimni koʻrib, uning maydonni qanday sezganini yaxshi anglayman — har bir qarama-qarshi hujumda oʻziga qoʻyilgan mas’uliyatning ogʻirligi yotardi. Ammo bu yigʻlashning asosiy sababi — jamoaga qaytish uchun qizmi? Xato! Oʻzi aytganidek, uning oʻylaganida "uyda qolgan hayvonlar"dek his qilgani edi. Bu jamoaga qaytishdan koʻra, oʻziga qarshi kurash edi. Chunki otasining eslatmalari, uning birinchi mavsumidagi himoyachi Benaves obrazi — hammasi ichida aralash edi. Uning oʻrtacha 68% toʻp nazorati endilikda asosiy koʻrsatkich boʻldi — vaqt kerak, lekin u uchun vaqt cheksiz emasligini aytganlar haqiqiy. Muxlis sifatida uning ichki kurashini hurmat qilaman, lekin klubimiz chempionlik uchun kurashayotganda uning kelajagi haqida ham o'ylashimiz kerak.

Qancha vaqt oʻtmay Benaves yana olishmasin, qizi unga yordam beradi degan taxminlar biroz qoʻlga oʻxshab qolayotgani aytish kerak. Yigʻlash – bu uning jamoaga qaytishini oʻrganishi, otasining izidan borish uchun qilgan kurashi. Otasi kabi himoyachi boʻlishga harakat qilganini eslayman, oʻsha vaqtda esa uning oʻyini ancha barqaror edi. Jim Laga qarshi oʻyinda 90 daqiqa davomida uning 75% toʻp nazorati bor edi, lekin oʻyinni oʻzgartira olmadi – bu oʻyinchining ichki holati bilan bogʻliq edi. U oʻzini boshqacha his qilgan, shuning uchun ham maydonda koʻrinib turganidek edi. Muxlis sifatida uning bunday holatda qolishiga yoʻl qoʻymasak kerak, lekin vaqt beramiz. Yana bir narsa: chempionlik uchun kurashayotgan jamoamizdan foydalanishimiz kerak. Benavesning kelajagi haqida oʻylash zarur, lekin jamoaning gʻalabasi birinchi oʻrinda turishi kerak. Uning oʻyini yaxshi boʻlsa, biz ham rohatlanamiz. 💪

Benavesning Jim Laga qarshi oʻyindagi oʻyini haqiqatan ham ichki kurashning ko’rinishi edi — 75% toʻp nazorati bilan o’ynamagani uning oʻziga qoʻygan bosimdan boshqa narsa emas. 157 ga yetgan yurak urishi esa uning uchun oʻyinni oʻzgartirish imkoniyati kam boʻlganligini koʻrsatadi. Uning yigʻlashi esa jamoaga qaytish uchun qiz bilan bogʻliq emas, aksincha, oʻzining shaxsiy fojiasi edi. "Uyda qolgan hayvonlardek" his qilganida ekan, u oʻzining ichki kurashidan oʻtayotgan edi. Jamoamiz chempionlik uchun kurashayotgan vaqtda uning koʻrsatkichi oʻrtacha 68-72% atrofida boʻlishi bilan birga vaqt cheklanadi — u oʻzini koʻrsatishi kerak, ammo bu vaqt joriy mavsum uchun cheklangan. Muxlis sifatida uning ichki kurashini hurmat qilsam-da, klubimizning gʻalabasi birinchi oʻrinda turishi kerak. Uning oʻrniga boshqa variantlarni koʻrib chiqish ham mumkin, masalan, boshqa rolga oʻtish yoki taktik oʻzgarishlar. Shunday qilib, uning qaytishi shaxsiy bo’lsa-da, jamoamiz uchun mosroq yechimlar mavjud — vaqt cheklanadi, ammo u hali oʻrnini topishga harakat qilmoqda.