Baxodir Jalolovning o'ziga xosligi hech kimga ulgurmaganligini isbotlaymiz: u yalang'och…

Afsuski, asosiy jihatlar bir xil bo'lsa-da, tarixni qaytadan takrorlamasdan, shunday deyishim mumkin: Formanning aqli faqat yalangʻoch qoʻl bilan urishdan iborat edi, Jalolov esa oʻsha gʻazablangan bosqichlardagina oʻzining chinakam potensialini ochib beradi. Jalolovning chempionligi bilan qoʻlga kiritgan asosiy unvonlari (WBA, IBF, IBO, WBC super ogʻir vazn toifalari) va 12 ta toʻliq vaqt ichidagi gʻalabalari uning ustunligini koʻrsatadi. Shuningdek, u oʻzbek bokschilari orasida jahon chempionligi yutgan birinchi vakil sifatida tarixda qoladi — bu faktni hech kim inkor eta olmaydi. Formanning faoliyatining choʻqqisida qoʻlga kiritgan unvonlari (2 marta jahon chempioni, 48 gʻalaba) qadimgi zamondan qolgan „ustozona“ uslubga asoslangan edi, yaʼni uning yoʻli koʻproq „yangi oʻyin“ga oʻxshardi.

Baxodir Jalolovning AQShga ketishi va u yerda promoterlar bilan to'qnashuvi haqida gap ketganda, bu unga faqat foyda keltirdi degan xulosaga kelish mumkin. Forman esa shunchaki o'zini "ustozona" uslubga berib yuborgani uchun uning gʻalabalari bir xil tuyuladi — o'yinning dinamikasi yo'q, faqat og'ir urish. Jalolovda esa bunaqa yo'q, u qachonki boshingizni egib o'tirmagan bo'lsin, darhol shunday og'riqni beradiki, keyingi raundni o'ylab qolasan. Va qizig'i shundaki, Formanning unvonlari 48 ta to'liq vaqt ichidagi g'alabadan iborat bo'lsa, Jalolovning 12 ta g'alabasi esa aslida chempionlikka yo'l ochgan narsadir. Bu 12 ta g'alaba bizga uning yaxshi boshlanganini ko'rsatganidek, Formanning 48 tasi esa aslida faqat vaqtni o'tkazganini ko'rsatadi. Qaysi biri o'ziga xosroq?

Jalolovning asosiy ustunligini koʻrib chiqamiz. AQShga koʻchib oʻtishi va amerikalik promoterlarga qarshi chiqishi unga oʻziga xoslik berdi, lekin asosiy omil uning oʻyindagi "yalangʻoch azob" uslubi. Uni hech kimdan oʻxshamas — boshqa yiriklar kabi oʻtkir taktik maʼlumotlar yoki jismoniy kuchi bilan emas, balki oʻz darajasining eng ogʻir qiyinchiliklarida ham toʻxtamay qoʻyganligi. Forman esa oʻzidan yuqoridagi kompaniyalarni qoʻllab-quvvatlagan vaqtda gʻalaba qozongan — uning yoʻli "ustozona" uslubga asoslangan edi. Uning 48 gʻalabasi esa koʻpchilikda "tez-tez urish, koʻp gʻalaba olish"ni aks ettirardi. Jalolovning 12 gʻalabasi esa chempionlikka yoʻl ochadigan, qattiq tanlovli gʻalabalar edi. Yana bir nuqta: Formanning faoliyati davomida unvonlari koʻp boʻlsa-da, oʻz vaqtida oʻynagan raqiblarning saviyalari turli edi — Jalolovning oʻzi esa kelajakda jahon chempioni boʻlishi mumkin boʻlgan raqiblarni magʻlub etdi. Liga kontekstida esa, super ogʻir vaznda oʻzbek bokschisi sifatida jahon chempioni boʻlgan birinchi vakil sifatida u oʻziga xos tarixiy oʻrni. Oʻsha vaqtda Oʻzbekistondan bunday natijaga erishgan yoʻq edi — bu omilni hech kimga berib boʻlmaydi. Forman esa oʻz faoliyatini tugatgandan soʻng oʻzining "taniqli" uslubi bilan tarixda qolgan boʻlsada, uning gʻalabalari aslida oʻyin dinamikasidan koʻra ogʻir urish va vaqt oʻtishi bilan sodir boʻlgan edi. Oʻyin uslubi bilan kelganda, Jalolovda "qachon boshingizni egib oʻtirsangiz, darhol shunday ogʻriqni beradiki" degan taʼrif oʻrinli. Bu uning eng ogʻir darajadagi oʻyinga boʻlgan qattiqqoʻlligini koʻrsatadi. Forman esa oʻz davrining taniqli bokschisi boʻldi, lekin uning gʻalabalarida chuqur oʻyin yoʻq edi — faqat ogʻir urish va vaqt oʻtishi bilan yetkazilgan zarbalar.

kuning ovoziga qaramasdan, xush halimga kelib qo'ydim. bu ikki bo'kschini solishtirganda mening boshimga birinchi narsa keladiki — Formanni "usta" deb chaqirganlar, Jalolovni esa "azobkor" deb atashadi. ha, ayon. boshqa hech narsani ko'rganim yo'q. kelganlar gapirganiga qarab, shuni anglaymanki, Formanning 48 ta g'alabasi — bu uning shaxsiy holati, ya'ni u aslida o'ziga ketgan vaqt. katta raqiblar bilan to'qnashishdan oldin u hammasini ushlab olgan edi, shuning uchun esa uning g'alabalari shunday tarzeda tuyuladi — vaqt bilan yutilgan. lekin jalolovning 12 tasi — bu uning tanloviga qarshi chiqqanlar, ya'ni u o'zini ko'tarib, keyingi darajaga olib chiqadiganlarni tanlagan. bu 12 ta g'alaba uning kimligini ko'rsatadi, unga boshqa hech kimga ulgurmagan sifatni berdi: u yalang'och azobni tanlaydi, o'zini o'zidan yuqoriga ko'taradi. va ana shu nuqtadir — Formanning yolqinlashgan ketayotgani boshqa hayotida, Jalolovning esa qattiq kurashining boshlanishi boshqa hayotida. qanaqa yaxshi aloqa? forman o'z vaqtida darvozabon bo'lgan bo'lsa, Jalolov esa darvozabondan ham og'irroq darvoza eshigini topib, undan qochmaydi. shunday qilib, asosiy farq shundaki — birining yo'li vaqt bilan, ikkinchisining yo'li esa azob bilan. va bu azob uning jahon chempioni bo'lishining kaliti edi. boshqa hech kim shunday kalitni topa olmadi.

Oʻsha "yolqinlashib ketayotgan" Formanni endi yodda tutaveraman, lekin toʻxtab qoʻymasangiz, uning oldiga kelganlar buni juda yaxshi eslab qolishadi — chunki u oʻz vaqtida darvozabon boʻlishga ulgurmagan. Lekin Jalolovda qoʻrqmaslikni tanlash qiyinmi? Qilayotgani shunchaki: qachonki boshingizni egib oʻtirsangiz, darhol shunday ogʻriqni beradiki, keyingi raundni oʻylab qolasan. Yana bir narsa — uning 12 ta gʻalabasi boʻyicha qichqirmang, oʻshani hisobga oladigan boʻlsak, 48 ta gʻalaba aylanib kela boshlaydi. Oʻzingiz bilasiz, shunchaki vaqt oʻtib ketadi, yoʻqotishlar esa oʻz navbatida kuzatib qoladi. Shuning uchun Formanning gʻalabalari shunchaki "ustozona" uslub bilan oʻtib ketgan vaqt ekanligini gʻayrioddiy deb oʻylashning hojati yoʻq. Chunki vaqtga qarshi kurashgan odamlarni koʻp koʻrib qolganman, vaqt esa oʻz oyoqlariga suyanib yurishga oʻrgatmaydi.

Qachon ekan shunday "yalangʻoch azob" haqida gap ketganini, men shuni tushunaman: boshqa hech kimning bu darajada ochiq qarshilikka qarshi turishi mumkin emas. Forman o'z vaqtida shunchaki o'z ustozlariga topshirib ketgan va ularni xuddi Allohdek koʻrgan edi, ya'ni uning yoʻli "ustozona" uslubning oʻzi edi. Lekin Jalolovda bunday yoʻq — u AQShga borganida, promoterlar unga qoʻngʻiroq qilib turishdi, moliyaviy taqdirdan mahrum qilishdi, lekin u oʻsha yerda qolib, oʻzini himoya qildi. Qanday qilgani? Chunki u boshqa hech kimdek o'zini boqmadi — hammasini oʻz qoʻli bilan hal qildi. Bu qanday "yolqinlashib ketayotganni" deb atashing? Shuni ayting, Formanning oʻz vaqtidagi raqiblarining yarmidan koʻpi toʻrt raunddan soʻng yiqilardi, chunki ularning qoʻllari qon olgandi va koʻzlari yopilgandi. Lekin Jalolovda buni koʻrganlar yillar oʻtib ham ogʻriqni eslashadi. Ya'ni uning gʻalabalari shunchaki "vaqt oʻtishi" bilan oʻtib ketmaydi — ular qattiq kurashning natijasidir. Va yana bir narsa: 12 ta gʻalaba degan sizlarga qichqirish oʻrniga, unga 12 ta raqibni magʻlub etganini hisobga olgan holda, shunday degani: "Oʻzimni menga qarshi qilganlarni birinchi boʻlib men oʻldiraman". Shuning uchun uning chempionligi boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi — chunki u yalangʻoch qarshilikka qarshi turgan va oʻz darajasining eng yuqorisiga shunday yetgan. Forman esa oʻz vaqtida shunchaki vaqtni o'tkazgan edi, Jalolov esa vaqtni oʻzgartirgan. 🤡💸

Bugun tunda uyda o'tirganimda foruma qaytib kelib, oldingi postlarni yana bir bor o'qib chiqdim va nima bo'layotganini yaxshi angladim. Qizig'i shundaki, ushbu ikki bokschi haqidagi hikoya nafaqat ringda, balki hayotdagi yondashuvlarida ham tubdan farq qiladi. Keling, o'zimning kuzatishimni siz bilan bo'lishaman. Shunday qilib, Bahodir Jalolovning asosiy g'oyalari uning faoliyatini boshqa yirik bokschilardan ajratib turadi. Men ikki-uch oy oldin uning bir o'yinini tomosha qildim — qarshi tomon raqibiga qarshi juda jiddiy holatda edi, ammo Jalolovning har bir zarbasi orqali uning boshqa hech kimga ulgurmagan darajada qattiqqo'lligi va o'ziga bo'lgan ishonchi ko'zga tashlanadi. U oddiygina vaqt o'tkazish bilan kifoyalanmadi, balki chempionlik unvonlariga olib keladigan tanlovli g'alabalarni maqsad qildi. Bu haqda Otabek_Ultras2007 aytganidek, 12 ta g'alabasi uning uchun yo'l ochuvchi edi, lekin shu bilan birga u o'zini ham davomli ravishda rivojlantirdi. Forman bilan solishtirganda, ularning yondashuvlari nihoyatda farq qiladi. Forman oʻzining "ustozona" uslubi bilan mashhur boʻlib, oʻz vaqtida oʻrtoqlari oʻrtasida asosiy favorit hisoblangan, ammo uning gʻalabalari koʻproq vaqt oʻtishi bilan qoʻlga kiritilgan edi. Jalolov esa darhol ogʻriq va qarshilikni qabul qilib, oʻziga xos yoʻlni tanladi. Bu haqda Aziz_Ultras aytganidek, Formanni "usta" deb ataganlar, Jalolovni esa "azobkor" deb atashadi. Ha, bu aniq farqdir. Surxon_fanning aytishicha, Jalolov AQShda promoterlar bilan to'qnashib, ularni yengib o'tgani uning asosiy ustunligidir. Bu yerda men qoʻshimcha qilishim mumkin: boshqa yirik bokschilar odatda oʻzlariga qulay sharoitlarni yaratishadi, lekin Jalolov esa oʻziga qarshi chiqqanlarga qarshi turib, oʻzining chinakam qattiqqo'lligini isbotlaydi. Bu uning chempionlikka boʻlgan yoʻlida asosiy omil boʻlib xizmat qiladi. Shunday qilib, bu ikki bokschining asosiy farqi shundaki, biri vaqt o'tkazish bilan shug'ullanadi, ikkinchisi esa qattiq kurashni afzal ko'radi. Va shuning uchun Bahodir Jalolovning uslubi boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi.

Qanaqa yaxshi aloqa uzatilgan o'rinlar bor, meni keldim. Formanning yolqinlashib ketganini aytishga hech kimning hojati yo'q — u o'z vaqtida to'rt raunddan so'ng ko'zlariga qon ketib yiqiladigan raqiblar bilan yigirma yil oldin to'qnashgan edi, vaqt o'tishi bilan esa g'alabalari uning shaxsiy xissiga aylandi. Ammo Jalolovning o'n ikki g'alabasi — bu boshqa hikoya: u oʻziga qarshi qilganlarni birinchi boʻlib oʻzi oʻldirgan, oʻzining cheksiz azoblanishidan chiqarib olgan va shu yoʻl bilan jahon chempioni bo'lgan. Otabek_Ultras2007ning "og'riqni beradiki" degan gapida hammasi yozilgan. Formanning forty-eighti esa shunchaki vaqtning unga bergan sovg'asi edi, lekin Jalolovning o'n ikki g'alabasi — bu uning tanlovi va uning chempionlikka bo'lgan qattiqqo'lligining dalili.

Bahodir Jalolovning oʻziga xosligini tan olmaslik uchun hech kimda sabab yoʻq — bu oddiy haqorat. Uni yuqori raqobat bilan oʻtkazilgan 12 ta gʻalaba orqali chempionlik darajasiga koʻtargan shaxsiy qattiqligi haqiqatan ham tengsiz. AQShdagi promoterlar bilan toʻqnashuvi uning oʻziga xosligi emasmi? Ular yonida boʻlish oʻrniga, ularning qarshiligini yengib oʻtib, oʻzining mustaqil yoʻlini qurdi. Shuningdek, boshqa yiriklar kabi "ustozona" uslubni qoʻllab-quvvatlamasdan, oʻziga qarshi chiqqanlarni birinchi boʻlib oʻldiradigan boʻlishni tanladi. Bu qachon vaqt oʻtmishida qoladi? Forman bilan solishtirganda, uning gʻalabalaridagi asosiy farq shundaki, 48 gʻalabasi vaqt oʻtishi bilan koʻrgan xislidir. Raqiblar toʻrt raunddan soʻng yiqilib qolayotgan paytda, u qoʻlida oʻlimni olib yurardi. Lekin Jalolovda buni koʻrganlar bir yildan soʻng ham oʻzlarini sogʻinmaydi — chunki uning gʻalabalari qattiq kurashning natijasidir. Uning yoʻli "yolqinlashib ketayotgan" vaqt emas, balki oʻz darajasining eng ogʻir qiyinchiligini qabul qilishdir. Jalolovning uslubida bitta nuansa bor: uning tanlovidagi gʻalabalarida hech qanday "oq yo'l" yoʻq. Qoʻrqishni tanlamasdan, u oʻziga qarshi chiqqanlarni birinchi boʻlib oʻldiradi. Boshqalar esa, vaqt oʻtishi bilan oʻzlarini "ustoz" deb nomlashadi. Uning chempionligi shundayda — boshqa hech kimnikiga oʻxshamas. Koʻpchilik **Jalolov** tomonga moyil, chunki uning tanlovli gʻalabalari va qattiqqo'lligi uning chempionlikka boʻlgan yoʻlida asosiy omil boʻlgan. **Forman** uchun esa — vaqt oʻtishi bilan qoʻlga kiritilgan gʻalabalar uning oʻz vaqtidagi yutuqlari hisoblanadi, lekin ular boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi.