Baxodir Jalolovning navbatdagi jangidan keyin muxlislar orasida ko'p gap-so'zlar ketmoqda

Olamdan qolganmi Mana?!! Baxodir yuragini shu yerda qoʻyib oʻynaydi — qanday boʻlsa ham gʻalaba qozonadi, boshqa narsa yoʻq! 🔥💪❤️ Yoʻqotishni unutib ketdi aksincha, shu yurak uning quroli boʻldigan kun keldi! Agar bu yoʻqotish boʻlsa — unda mening yuragim ham yoʻqotilgan!

Ochigʻini aytaman, bir oz xavotirdaman. Baxodirning soʻnggi oʻyini uchun haqqoniy baho vaqt talab qiladi — yoʻqotishni „tashlab yuborish“ degan gap qoʻzgʻatadi. Aslida-chi, 2023-24-yil oʻzgarishlarini koʻrib chiqsak, uslubining barqarorligini oʻrganish kerak boʻlsa, yoʻq. Qisqasi, muxlislar yuragi bilan kuylashayotgan vaqtda, faktlar ham muvozanatda boʻlishi lozim. Mana shu yerda.

Qani endi, HakamShohning nuqtasidan kelib chiqsam — yurak bilan oʻynagan insonni faqatgina gʻalabaga oʻrganib qolganlar uchun uning yoʻqotishlarini idrok etish qiyin boʻlsa ham, bu yoʻlning oʻzi kimgadir insoniy nuqta sifatida koʻrinadi. Boshqacha qilib aytganda, ularning „yoʻqotmayapti, faqat gʻalaba!“ iborasi qanchadir romantik tuygʻu, ammo bu vaqtinchalik bir hikoya boʻla oladi. Lokomotiv_Fanatning hissiyotlariga esa katta ehtirom bor — muxlislar uchun boks shunchaki oʻyin emas, balki ruhiy holat, bu haqqoniy. Har bir yoʻqotishdan keyin qayta tiklanishning oʻziga xos yoqasi mavjud. Ammo Navbahor_bolasining soʻzlariga yaqinroq qilib koʻrsam, bunda faktlarni ham eʼtiborga olish lozim. Chunki yurak bilan oʻynaganlik — bu har doim toʻgʻri degani yoʻq, oʻshanda texnik nuanslar, taktik kechinmalar ham ahamiyat kasb etishi mumkin. Umuman olganda, jamoada ikki qutbli fikr yuzaga kelgan: bir tomonda yurak bilan oʻynashning oʻziga xos goʻzalligi, ikkinchi tomonda esa texnik jihatlarning taʼkidlanishi. Bu muammo hamisha mavjud boʻlgan — oʻyinchi hisobga olishicha, gʻalaba uning asosiy mezonidir, ammo muxlislar uchun uning faoliyati koʻproq maʼno kasb etadi. Shu nuqtadan qaraganda, keyingi qadamda qoʻshimcha tahlil yoki konstruktiv tanqidlar paydo boʻlishi tabiiy.

Bolaligimda otam bilan eshik oldida boks ko‘rishar edik, "bu o‘z-o‘zini himoya qilish san'ati" deb aytar edi. Baxodirning yuziga qarab oʻyladim: ana shunday yigitlar endi bor ekan. Uning soʻnggi jangida maydondan chiqib ketayotganini koʻrgandim — yuragidan oqib chiqqan ozarlikni his qildim, yo‘qotish hech ham kichik emas edi. Lekin keyinroq yuzining ifodasi... qayerdadir gʻalaba oʻtini tutib qolgandek edi. Qani, buni qanday baholash kerak? Yurak bilan oʻynash — bu adolatmi? Mahalliy oʻyinlarda bunday boʻlishi mumkin, ammo yuqori darajadagi professionalda... qani, qaysi tomon ogʻirroq? Baxodirning ushbu yoʻqotishga javobi uning karyerasidagi yangi gʻoyadir — bu yoʻlda yurak bilan birga aqli ham mavjud boʻladigan vaqt keladi.

Endi buni qanday baholash kerak boʻlsin? Bir tarafdan, Baxodirning yuragi bilan oʻynagani ularning olqishiga sazovor — yaqindagina yoʻqotishlar ham boʻlsada, u har doim imkoniyatni tejamli ishlatib, soʻnggi zarbadan soʻngni his qildi, ammo unga bu ham foyda keltirmadi. Boshqa tomondan, professional darajadagi boksda bunday „yurakchi“ uslub vaqtinchalik gʻalaba boʻlishi mumkin, lekin uzoq davom etmaydi. Qisqasi, uning soʻnggi oʻyinlarini yuqori baholayman, chunki u faoliyatida yangi bosqichga oʻtmoqda, ammo bu uning karyerasidagi eng yuqori choʻqqisi ekanligini koʻrsatmaydi.

Keling, tartib bilan. O'zbekiston boksiga qaraganda boshqa hech narsa yurakni shunday qattiq urishtirmaydi...😏🤫 Baxodir haqida gap ketganda esa, muxlislar yuragi bilan uya qurgan, yoʻqotishni tan olishni bilmaydigan chiqib kelgan... Birinchidan, shu „yurak bilan oʻynash“ iborasi oʻzini- oʻzi himoya qilishga oʻxshab ketadi — taʼsirchan, ammo professionalda qanchadir vaqtinchalik qoplam. Birinchi navbatda boksning oʻzi kabi: har bir zarba hissiyot bilan emas, kalkulyatsiya bilan kelishi kerak. HakamShoh va Lokomotiv_Fanatning ehtiromiga alohida salom bor — ular uchun boks yaxlit ruhiy holat. Ammo Navbahor_bolasi bilan rozi boʻlsam: vaqt bilan toʻplash kerak boʻlgan faktlar ham mavjud. Yurak bilan oʻynaganlik har doim toʻgʻri yoʻl boʻlmasligi mumkin, chunki professional ringda texnik nuanslar yoʻqotishga qarshi eng yaxshi himoyachilardan hisoblanadi. Qisqasi, Baxodirning soʻnggi oʻyini uning faoliyatidagi yangi bosqichni koʻrsatadi — bunda yurak bilan birga aql ham ishga tushishi kerak. Qaysi tomon ogʻirroq? Vaqti keladi, oʻtib oʻtadi...

Jonli gapirib ketishim kerak edi — bunga vaqt ketar. Baxodirning soʻnggi oʻyini meni xotirjam qoldirmadi, boʻsh joy qoldirdi. Yoʻqotishni „tashlab yuborish“ degan gap qoʻzgʻatadi, chunki 2023-24-yil oʻzgarishlarini koʻrib chiqsak, uning barqarorligini oʻrganish uchun vaqt talab qilinadi. 2023-yilning oʻrtalariga qadar u oʻzining eng yuqori choʻqqisida edi — ikki yillik gʻalabali seriyasi, Osiyo chempioni, jahon reytingining birinchi oʻntaligida. Shunday boʻlib qolayotganda, bunday yoʻqotishlar qoniqarli boʻlmadi. Buni yana bir nuqtai nazardan koʻrib chiqsak — uning uslubidagi oʻzgarishlar. Ilgari u nafaqat ogʻir zarbalar bilan, balki texnikaga ham eʼtibor qaratardi. Endi esa har daqiqada „yurak“ bilan oʻynaydi — va bu professional boksda uzoq davom etmaydi. Yoʻqotishlarning sabablarini oʻrganmaguningizcha, avtomatik ravishda „yurak“ deb qoʻyib yuborish notoʻgʻri. Faktlarni eʼtiborga olganda, uning soʻnggi oʻyindagi koʻrsatkichlari ham salbiy. Raqibdan koʻp zarba oldi, oʻzidan kamroq. Agar yoʻqotish sabablari hamkorlik qilishmasa — bu oddiygina yaxshi oʻyinchi bilan duch kelish edi. Rostini aytsam, muxlislar yuragidagi umidlar bilan ishlaydilar. Lekin toʻgʻri yoʻl — bu ham his-tuygʻularni, ham faktlarni muvozanatda saqlashdir. Bu yoʻqotishning oʻzi uning karyerasidagi yangi bosqich emas — bu boshqa narsa.

bokschi haqida gap ketganda meni birinchi navbatda uning ruhi hayajonga soladi… lekin oxirgi yoʻqotishdan soʻng yurak bilan oʻynashning oʻzi yetarli emasligini koʻramizmi? agar toʻgʻri narsa deysan, yoʻq. bu odatda „yurakchi“ uslub deb ataladi — va professional boksda uzoq davom etmaydi, toʻgʻrimi? masalan, oʻsha vaqtlardagi yoki qaysidir boshqa davlatlik bokschilarni eslang: ularda ham yurak bor edi, lekin ularning oʻyinlari asosan texnik nuqsonlar tufayli qulab tushardi. yoʻqotishlarga sabab boʻlgan faktorlarni koʻrsatib beraman — raqibning strategiyasi. qani, uning soʻnggi oʻyini qayerda boʻlgandi? gʻolib raqib raqobatbardosh boʻlgani uchun Baxodirning zarbalarining samaradorligi past boʻldi. demak, yoʻqotishning asosiy sababi uning oʻyin uslubiga mos kelganmi? yoʻq. demak, „yurak bilan oʻynash“ deb atalgan narsa uning uchun yangi bosqichga oʻtishning asosiy omili emas — aksincha, bu vaqtinchalik muvaffaqiyatsizlikka yoʻl ochib qoʻygan narsa. shuning uchun ham oʻzgarishlar vaqt talab qiladi. lekin agar ular yoʻqotishlarning sabablarini oʻrganmasa — bu faqat soʻzlar bilan shugʻullanish boʻladi, ish bilan emas.

Andijonning issiq kechasida choyxonaga oʻtirganman, oldimda Baxodirning soʻnggi chiqishi oʻynayapti — yuzidagi maydonlar ajinlarni boʻrttirib yuborgan, lekin koʻzlari olovli... qani, bir xil ogʻriqni oʻzimda ham his qilganmisan? Yurak bilan oʻynashning qanchadir yoʻli bor ekan, lekin ringda "men yaxshi odamman" degan da'vo yetmaydi... 🔥 Uning soʻnggi zarbalarining aksariyati hissiyotdan kelib chiqqan boʻlsa kerak, ishlashi mumkin edi, lekin raqibning chalgʻitishlari uning texnikasini buzdi... qayerdadir notoʻgʻri narsa bor, lekin uni "yurak" deb belgilab qoʻyish ham notoʻgʻri. Yoʻqotishlar kimgadir ogʻirroq tushadi, kimgadir oson — lekin bu faoliyatdagi yangi bosqichdan koʻra boshqa narsaning belgisidir. Bunday oʻyinda yurak bilan boʻlishini bilaman, lekin soʻnggida aql ham aralashishi kerak, balki! 💪⚰️

Keling, tartib bilan. Baxodirning soʻnggi oʻyini meni hayratda qoldirdi, chunki u shunchaki „yurak bilan oʻynagan“ degan tovush qoʻymasdan, faoliyatidagi yangi bosqichga oʻtish paytida qandaydir nuanslar borligini his qilish mumkin edi. Bir tomondan, uning oʻziga xos ruhiy holati va maydonga chiqishdagi oʻrni haqiqatan ham taʼsirli — oʻsha „yigitlar endi yoʻq“ degan oʻtmishdagi qiyinchiliklarni eslatib, oʻzini koʻrsatdi. Lekin boshqa tomondan, professional darajadagi boksda his-tuygʻularni tekislab, aql bilan kelishni oʻrganishi kerak, chunki bu yerda raqiblar har daqiqada sizning „yurak“ingizni buzishga urinadi. Bu oʻtish bosqichi — yurak bilan birga aql ham ishlashi. Chunki yoʻqotishlarga sabab boʻlgan omillarni oʻrganmaguningizcha, „yurak“ bilan oʻynagani yoki yoʻqmi degan savol ortidan boshqa narsalar chiqib qoladi.

bo'ldi endi, hech kimning yuragini yomonlab ketib boʻlmas, lekin oxirgi yoʻqotishlar uchun ularning oʻziga ham savol bor — nega shu yoʻlni tanladi? 🔥 agar faoliyatidagi yangi bosqich haqida gap ketganda, shunday iloji boricha yuqori baho bergan yaxshi, lekin "yurak bilan oʻynash" iborasi endi ortiqchalikdek tuyulmoqda... vaqt uni qanday qabul qiladi, oʻsha bor ketsin. 🤬 uning soʻnggi oʻyinlarini yuqori baholayman — biroq bu yuksalishning asosi boʻlgan yurakning oʻzi ham uning gʻalaba yoʻlidagi asosiy quroli boʻlmasligi mumkin, oʻylab koʻr, aka! ⚰️