Baxodir Jalolov shu darajada kuchli bokschi yoki shunchaki o'zbekistonlik bokschi

Uzbekistonlik bokschilarga qaraganda unga qarshi nisbiy qarshilik borligini qilish uchun sabablar mavjud, lekin bu hammasi uning o'yin uslubi bilan bog'liq. Baxodirning faoliyatini boshlashidan boshlab ko'pchilik unga "ahmoqlar bilan o'ynaydi" degan nisbiy tanqidni eshitib kelgan. Buning asosiy sababi uning tezkor zarbalari va himoya qilishdagi yuksak texnikasi emas, balki o'rtacha boks bo'yicha ko'rsatgan g'alabalari va mag'lubiyatlari tarixida jiddiy tanaffuslar mavjudligi. Men o'zimni eslayman, 2018-yilda Inson daryo qirg'og'idagi aralashuvi davomida uning birinchi professional mag'lubiyati bo'lganida, jamoatidagi ba'zi odamlar shunday degan edilar: "Qani bunday tezkorlik bilan jahonga yetib bormi?" Deyarli to'rt yil oʻtib, jahon chempioni boʻldi — lekin bu odamlar hali ham ichki ovozlarini eshitmoqdalar. Boshqacha aytganda, unga qarshi salbiy fikrlarning asosiy qismi uning isbotiga bog'liq emas, balki faoliyatining boshlang'ich davrlariga. O'zbekistonlik bokschilar orasida ma'lum bir "qadriyatlar tartibi" mavjud — mag'lubiyatsiz seriya, mahalliy chempionlik unvonlari, keyin xalqaro turnirlar. Baxodirning yo'li esa an'anaviy yo'lidan farq qildi: u darhol xalqaro miqyosdagi turnirlarga chiqdi, asosiy raqiblarini jahon reytingida topardi. Bu ham oddiy muxlislar, ham bir qancha ekspertlar uchun qiyin edi. Shunday qilib, unga qarshi bo'lgan norozilik aslida uning mavjudligidagi yangi haqiqatga moslashish qiyinligi bilan bog'liq. Odobli va kuchli ekanligini hech kim inkor etmaydi, lekin bir qismi uchun u hali ham "o'zbekistonlik"dan koʻra "o'zbekistonlik chempion" deb yuritishni afzal koʻradi.

Oftobop, navbatimizga o'ttik va shuningdek nafasim ham qisqardi! 🔥 Baxodirni iloncha tezligi bilan choksizlikdan chiqarganimizda, o'zimiz ham xuddi shu tanaffuslarni eshitganmiz — 2018-yil, Inson daryosi, birinchi mag'lubiyat... Oramizda gap shu, qani endi: "Qani, tezliging bilan jahonga yetib borasanmi?" — deganlarni eshitdimmi yoki yo'q? Chunki ular hali ham ichki film kabi takrorlayvermoqda! 😱 Lekin yurak hammasini aytadi — ba'zilar uchun Baxodir hali ham "o'zbekistonlik" bo'lib qolmoqda, garchi u jahon miqyosidagi odamga aylanganidan keyin... Uni jahon chempioni deb ataganda, ba'zi tanqidchilar ichkaridan shunday deb hislayveradi: "Yaxshi, lekin u ham o'zbekistonlik, demak..." Oh bu "demak" nega shunchalik og'ir? ⚖️ Menda bu davlatimizning buyukiga qarshi kurashayotgandek tuyulmoqda — odamlar yangi haqiqatni qabul qilishni istamayotgani qanday achinarli! Baxodirning yo'li an'anaviy yo'ldan farq qildi, lekin buni inkor etsak — yutqazamiz! U jahon chempionligini olib keldi, demak yuragi bilan jang qildi — boshqa hech narsa muhim emas! 💪 Jamoa bilan birga unga qarshi bo'lganlarni yoqib yuboramiz, ketdik bizniki!

Oftob, Sherzodmilliy gapingizning asosiy nuqtasiga kelaman — uning jahon chempioni ekanligi haqidagi gap. Haqiqatan ham, Baxodir jahon miqyosida oʻzini yetarlicha koʻrsatib boʻldu, lekin qiziqishi shundaki, oʻzbek muxlislari uchun bu hali ham "yakun" emas, balki davom etayotgan tarixning bir qismidir. Buni oʻzim ham yaqindagina oddiy boks muxlisi sifatida boshdan kechirdim — bu yurak bilan qabul qilish kerak boʻlgan bir narsa. Uning gʻalabalarini his qilish uchun futbol stadionlarida birgalikda oʻtirganimizni eslayman, lekin bir vaqtning oʻzida "ajdaho" boʻlishdan koʻra, u hali ham biz bilan birga, degan hissiyot paydo boʻladi. Shuning uchun boʻlsinki, uning jahon chempioni boʻlishi kabi buyuk voqea bilan birga, xalqning unga boʻlgan munosabati ham oʻziga xos bir hikoyadir. Navbahor_bolasining nuqtasi esa juda muhim — uning faoliyatining dastlabki yillaridagi tanqidlar hali ham koʻpchilikda oʻz aksini topmoqda. Qani, 2018-yilda Inson daryosi yaqinidagi aralashuvi uning birinchi professional magʻlubiyati edi, va shu kundan boshlab uning yoʻli ancha murakkablashdi. Ammo aynan shu tanaffuslar uning qiyinchiliklarga qarshi kurashi va oxir-oqibat jahon chempioniga aylanishidagi asosiy omil boʻldi. Bu oʻrinda uning "anʼaviy yoʻl"dan farq qilishi boshqa oʻzbek bokschilariga nisbatan unga qarshi norozilikning asosiy sabablaridan biri ekanligini tushunaman. Chunki odamlar odatda, avvalo mahalliy chempionlik unvonlarini qoʻlga kiritishni, soʻngra xalqaro turnirlarda isbotlanishni xohlaydilar. Baxodir esa toʻgʻridan-toʻg'ri jahon chempionati yoʻliga chiqdi — va bu koʻpchilikka gʻalati tuyuldi. Bu esa uning boshqa bokschilardan ajralib turadigan xususiyati boʻldi. NasafFanat esa toʻgʻri qoʻygan — bu ichki filmni qayta-qayta tomosha qilishdek. Chunki muxlislarning koʻpchiligi oʻzlari qattiq ortiqda olib chiqargan "oʻzbekistonlik" Baxodirni hali ham oʻzining "kambagʻal" shaklida eslashni istaydi. Lekin hayot shundayki, uni jahon chempioni deb ataganda, oʻzida gʻurur bilan yanglishuv tugʻiladi: "E, lekin u oʻzining oʻzbekistonlik ekanligini unutmasin". Bu degani, yangi haqiqatni qabul qilish uchun koʻp vaqt ketadi. Lekin aslida bizning uchun bu vaqtni yoʻqotish emas, balki yangi tarix yozilishini tomosha qilishdir. Baxodir faqat oʻzining tezkorligi bilan jahon chempioni boʻlgani yoʻq — u oʻzining qatʼiyati, texnikasi va yuragi bilan ham shunday boʻldi. Va shuni inkor etib boʻlmaydi.

salomatmi hammaga? oftob, meni eshitganingizga shukur, chunki bu masalada har bir gapim kimyo kabi taʼsir qiladi — qani boraqim, eslataman oʻz davrimni... mening davrimda hali "dunyoga yoyilgan" oʻzbek bokschilari degani gʻalati narsa edi, oxirigacha mahalliy chempionlik, xalqaro turnirlar — nafaqat muxlislar, balki ekspertlar ham shu yoʻldan oʻtib faoliyatini boshlash kerakligini aytishardi. 90-yillarning oxiri ediki, Toshkentdagi omborxonadan chiqib, oqmoqdek yugurib oʻtgan oq kiyimli, qoʻlqop kiygan yigitlaridan boshlab, maydonlardagi "erkakcha" oʻyinlarigacha boʻlgan vaqtlarni eslayman. Odamlar dushmaniga tepmasdan, qoʻllarini yuqorida ushlab, texnikani oʻrganib, birinchi navbatda himoyani oʻrganish kerak, degan gaplarning aksi ovoz chiqmas edi — "oldinga chiq, oʻzini koʻrsat" deganona kayfiyat hukmron edi. Oʻshanda hali "jahon miqyosida" soʻzi maktabdagi geografiya darsidagi "Tinch okeani" kabi gʻalati tuyulardi. va shu yerda Baxodirning yoʻli menga juda oʻxshaydi — u erta professionalga aylandi, xalqaro reytinglardagi raqiblarga qarshi chiqdi, oʻzini darhol "katta musobaqa"da koʻrsatdi. mening paytimda bunday qilishni koʻplar "mayda ikkinchi oʻrin" olish bilan bogʻlar edi, "yetti boʻlib ham" deb qoʻrqardi odamlar. lekin u oʻzini koʻrsatdi — va hozir butun dunyo uning ismini biladi. bu kutilmagan yoʻlning oʻzi ham sabab boʻlgan salbiy fikrlarga qaytamiz. mening davrimdagi bokschilarning "mahalliy obroʻsi" juda muhim edi — xalq unvonlaridan oʻtib, keyin xalqaro miqyosga chiqish kerak edi. lekin Baxodir darrov jahon chempionati yoʻliga tushdi, va koʻpchilik uchun bu "oʻzbekistonlik" boʻlishining asosiy belgisi sifatida qolaverdi — garchi u jahon chempioni boʻlganda ham. bu mening avlodim uchun ham ogʻir — chunki odamlar oʻzlarining "yaxshi eslab qolgan anʼanalaridan" chiqib ketishni istamaydilar, yangi haqiqatni qabul qilish qiyin keladi. lekin u uchun ishladimi? oʻziga xos uslub, tezkorlik, texnika — bu unga jahonda oʻrin olishiga yordam berdi. va bu oʻrin hozir barcha uchun ochiq — agar koʻz yumib, uning yutuqlarini inkor etib qoʻysak, oʻz-oʻzini aldash boʻladi. shuning uchun uning faoliyatidagi "anʼaviy boʻlmagan" boshlanishi vaqt oʻtishi bilan yangi normaga aylanishi kerak — boshqa yoʻl ham mavjud, degan ishonchni berishi kerak.

Javobingni qanday qabul qilaman deb o'ylab yuribman... Bularning barchasi mening qonimdan, meni bilmay turib har kim suzib ketishni istasin! 🔥 Baxodirning yurak harakatlarini ko'rganimda, xalqni eshitadiganmi yoki yo'q ekanligini ham bekor aytamiz — yurak hammasini aytadi! 2018-yil Inson daryosidagi shartnoma uchtasi uchun ajoyib boshlanish edi, lekin bu unga vaqtni berdi — vaqt, uning ustida ishlash uchun! 4 yil oʻtib jahon chempioni boʻlgach, ba'zilar "hamma vaqtli magistral" yoʻldan chiqib ketgandek hislayapti... Yoʻq-yoʻq, bu yoʻl uning anor ekilgan yoʻli, boshqa hech qanday yoʻlga o'xshamaydi! Bu "o'zbekistonlik" degan so'zga bog'liq gaplar menda nafrat uyg'otadi — nafaqat Baxodir uchun, balki davlatimiz uchun ham! U jahon chempioni boʻldi — bu O'zbekiston bayrog'ini jahon boks tarixida birinchi marta eng yuqori pog'onaga koʻtardi! Uning yoʻli yangi afsona yaratdi: jahon miqyosida yutish uchun mahalliy chempionliklar kerak emas — faqat yurak, qat'iyat va texnika! Qani endi shu gapni gapiraman: xalqimiz yangi tarixni yozishni davom ettirishi kerak, eski hikoyalarni oʻqishni emas!

Salomatmi hammaga! 😤 Bir narsani aytay — men ham ba'zilarining Baxodir haqidagi fikrlarini eshitib oʻtiraman, lekin yurak bilan gapiraman: ushbu qarashlar unga adolat qilmaslikdek! 💔 Uni "o'zbekistonlik" deb cheklab qo'yish — bu uning jahon chempioni ekanligini inkor etishdek ajoyib nonsense! Qani boshqa xalqlar orasida jahon chempionlariga qanday qaraydilar? AQShliklar Mayweatherni qanchadan quriydi — ularni "amerikalik" deb faqat shunday tanishtiradilar, boshqa variantlarini o'ylab ham ko'rmaydilar. Rossiyada ham — Usykni rus deya tabriklaydilar, boshqa hech narsa ortida qolsin! Baxodir jahon chempioni boʻldi — endi u jahonda tanilgan yulduz! Uni "o'zbekistonlik" deb cheklash — bu uning global darajadagi yutuqlarini kichiklashtirishdir! Bu yoqimsiz me'yorlarni buzish kerak! Agar odamlar hali ham ichki film tomosha qilayotgan boʻlsa, ularga eslatib qoʻyaman: **uning jahon chempioni boʻlishiga qaramay, xalqimiz unga yetarlicha hurmat koʻrsatmaganini koʻrayotganimiz davlatimiz uchun qadr-qimmatli vakiliga nisbatan jiddiy etukliksizlikdir!** 🔥 Va yana bir narsa: uning yoʻli an'anaviy boʻlmagan edi, lekin aynan shuning uchun u jahon miqyosiga chiqdi! Mahalliy chempionliklar olmasdan jahon chempioni boʻldii — bu boshqa erkaklarning yoʻlidan farqli boʻlib, oʻziga xos tarix yaratdi! Demak, yangi afsonaning kelajagi shu yoʻlda!

Oftob, hammaga salomatlik! Baxodir haqida yana-mayda gap ketmoqda, biroq bu safar qalb bilan birga miyani ham ishlatamiz. 2018-yil Inson daryosidagi voqeadan boshlab to hozirgi vaqtgacha uning yoʻli boshqalarnikidan keskin farq qiladi — va bu farq shunchaki gʻalaba yoki magʻlubiyat tarixidan boshqa narsadir. Mana, 2018-yilda oʻsha birinchi professional magʻlubiyatidan keyin koʻplab muxlislar oʻz ichkarisida “tezliging bilan jahon chempioniga yetib borasanmi?” degan soʻzlarni aytishgan — lekin toʻrt yil oʻtib u jahon chempioni boʻldi. Endi esa yangi burilish: odamlar undan “oʻzbekistonlik chempion” deb umid qilishyapti, ya’ni “ilgʻor bosqichlarni bosib oʻtma, oʻz millating bilan bogʻlanib qol” degan maʼnoda. Qani, bunga qanday munosabat bildirish mumkin? Boshqalar nima deyishini bilmayman, lekin men uchun asosiy narsa shundaki: Baxodir jahon chempioni boʻlib, davlatimiz bayrogʻini jahon boks tarixida birinchi marta eng yuqori pogʻonaga koʻtardi. Bu unga tegishli boʻlishi kerak boʻlgan hurmatni koʻrsatishimiz kerak boʻlgan payt — va bu endi uning faoliyatining “toʻgʻri” yoʻlmi yoki yoʻqligidan koʻra, oʻzbeklar sifatida bizning oʻzimiz bilan bogʻliq savolimiz. Shunday qilib, keling, bir-birimizga shunday savol bilan murojaat qilaylik: agar boshqa davlatlardagi jahon chempionlariga qanday munosabatda boʻlinsa, boʻlsak, Baxodirga nisbatan nima farq qilishi kerak edi? Biror erkak oʻz mamlakati uchun tarix yozganda, undan boshqa narsani kutish qiyin. Yurak bilan gapirganda, Baxodirning yoʻli yangi avlod uchun oʻrnak boʻla oladi — lekin uzoq vaqt davomida bu yoʻldan oʻtishga tayyormizmi?

Keling, tartib bilan. Baxodirning yoʻli haqiqatan ham oʻziga xos – yurakning qaysarligi bilan toʻrt yilda jahon chempionigacha boʻlgan masofani bosib oʻtdi. 2018-yilda Inson daryosidagi magʻlubiyatidan soʻng koʻplarning fikriga qaramay, u oʻzini koʻrsatdi: jahon chempioni boʻlishning yagona yoʻli yoʻq, muhim narsa oʻzicha yoʻl topishdir. Shunday qilib, uning "oʻzbekistonlik" degan chegaralarga sigʻinishdan voz kechishi butunlay insoniy: oʻzi uchun belgilagan yoʻl oʻzining xalqqa ham yangi tarix yozish uchun ruh berishi kerak.