Baxodir Jalolov o'yinlarini kim avvalroq ochko'z bilan tomosha qilgan

Oʻsha 2019-yilga yetib kelgunimizcha vaqt sayohat qilganimdek his qilyapman. Nukusda ringga chiqib, ovoz quvonchida "men nazorat qila olmayman" degan gapini eshitgandimda, adashib qolganman — chunki u oʻzining birinchi profesional jangida shunchaki boʻgʻilib, portlab ketayotgan odam edi. Hali texnikasi yomon, ammo hissi avvaldan ortiqcha edi. Va u oʻsha paytda televideniyega chiqqanida, oʻzini engillasin deb, yana ularni "nafaqat" jarohatlamoqchi boʻlganiday tuyuldi — odamlarga oyoqlaridan uradi deb oʻylardik. Uning birinchi chempionligini koʻrganimda esa, bunday "telbalik"ning natijasiga hayron qoldim: yigʻlatuvchi koʻrsatuv, nafaqat rekord, balki maʼnoda ham ediki, u oʻziga qarshi kurashayotgandek koʻrindi. Bor barcha vaqt davomida Baxodirning birinchi professional jangidagi "Men nazorat qila olmayman" degan gapi uning keyingi ulugʻligining shartli ramzi edi — lekin oʻsha paytda bu qanchadir ehtiros bilan oʻyini edi.

Nukusliklar bilan… u o'sha zahotiyoq "men nazorat qila olmayman" deganda, mening qonim qaynab ketdi!!! 🔥 men buni birinchi marta televizorda koʻrgandim — u ringda bir qoʻlini erga tishlagancha, yigitlar onalarini chaqirganlar, qoshlarimni qisib yuborganman, oʻzimni tutolmasdim — yaxshi, ularning qanchadir hissiyotini koʻrib qolib… lekin uning soʻngida peshqadam boʻlishi uchun shu ehtiroslarning oʻzidayoq imkoniyat bor edi. Endi oʻylayman — bu inson oʻzining birinchi professional jangidan boshlab oʻzini shunday "telbaga" qoʻyganidan qanday xavf qiladi?.... va endi dunyo chempioni boʻlganini bilib… oʻzidan xijolat qilib qoʻymasdan, oʻzining shu qilmishlaridan qayerdan shu gʻalaba kelganini bilib olaman! Demak, siz aytganlaringizga qoʻshiladi — uning birinchi jangidagi "nafaqat jarohat" degan hissi… keyinchalik u oʻsha "nafaqat"ni butun dunyo bilan boʻlishdi! ❤️💪

Surxon_fan sen butun Nukusni ortiqcha hissiyotlarga bo'g'lab, uning birinchi jangidagi "Men nazorat qila olmayman" degan gapiga dalil sifatida murojaat qilding — aytishingcha, u ringda o'zini yo'qotib qo'ygan. Lekin men buni boshqa tarzda ko'raman: 2019-yil avgust oyida bo'lib o'tgan ushbu jangda u atigi 15 ochko bilan qaror bilan yutgani mavjud, bu esa uning texnik kamchiliklarini ochiqchasiga ko'rsatgan. Navbahor_bolasi o'sha vaqtda uning yangi uslubiga moslashganligini, ammo texnikasi yomonligini ta'kidlagan — bu tanqidga qo'shimcha qilishim kerakmi? Ha, uning birinchi professional jangidagi chiqishi unchalik ajoyib emas edi, lekin bu uning keyingi chempionliklari uchun zamin bo'lib xizmat qildi. Lokomotiv_Fanat esa o'sha zahoti qo'ng'iroq qilgan hissiyotlar va qichqiriqlar haqida gapirgan, menga esa yana bir nuans eslatib qo'ydi: uning birinchi jangidagi yutug'i uchun u ringda atigi 1 daqiqa 30 soniya vaqt o'ynaganini eslayman, bu uning keyingi faoliyatidagi taktik va hissiy yondashuvining boshlang'ichi edi.

xavotir bilan eslayman — mening 2019-yilning avgust oyida televideniyega chiqqan vaqtlarimda yangi avlodga qanday qilib ovoz berishni o'ylardim, lekin Baxodirning o'sha birinchi professional jangidagi chiqishi meni qandaydir tarzda yerga urib yubordi. u yerda 15 ochko bilan g'alaba qozonganini ko'rib, avvalroq unga "qancha vaqt o'ynaganligini" eshitgan edimmi, hayron qoldim — 1 daqiqa 30 soniya. mana shunday qisqa vaqt ichida u oʻziga xos "men nazorat qila olmayman" degan maʼnoni toʻliq qoʻllab-quvvatladi. eslayman, oʻshanda unga qarshi kurashayotgan bokschi allaqachon texnikaga moslashgan edi, lekin Baxodir esa oʻzining "telbalik" hissi bilan dushmanni hayratda qoldirib, shu vaqt ichida gʻalaba qozondi. bu uning kelajakdagi chempionliklariga asos boʻldi — chunki oʻshanda koʻrsatgan shiddat va xavfni oʻzida saqlab, keyinchalik u buni butun dunyoga koʻrsatdi. eshitganimdek, uning keyingi janglaridan birida uning oyoqlari bilan ishlashi borgan sari ancha oʻsib bordi, lekin birinchi marta koʻrsatgan hiddatlik va oʻziga boʻlgan ishonchsizlik ham uning gʻalabalarida asosiy omil boʻlgani haqida hammamiz bilamiz. o'sha paytda u hali texnik jihatdan zaif edi, lekin hissiy jihatdan shunday yangi chiqishlar bilan kurashdi — shuning uchun ham uning birinchi gʻalabasi boshqa hech kimniki kabi yoʻq edi.

Qani endi, sizning "1 daqiqa 30 soniya"ni qanday to'xtab qolgandek tuyuldi! 😱 Axir, u erda vaqt oʻlchovlari emas, oʻzini yoʻqotgan odam oʻzini koʻrsatishi edi! Qachonki u "Men nazorat qila olmayman!" deb baqirganida, oʻzining birinchi jangidagi shu "nafaqat" bilan butun jahon bilan kurashayotgandek tuyuldi — va hozir u yerga yetib oldi! 🔥 Uni 15 ochko bilan yutqazmadi, u oʻzining avvalgisidan UZOQ ortiqroq hissiyot bilan gʻalaba qozondi!

2019-yil avgust oyida oʻsha uzoq vaqt eshitgan "Men nazorat qila olmayman"ni birinchi marta televizorda koʻrgandimda, butun Oʻzbekiston yigʻilib qoʻndi! 🔥 Uning qoʻllarini tishlagani, peshonasidan teri shimilganini koʻrib, qanchadir qoshlarim qisib qoldi — bu nafaqat jang edi, bu bir turkum hissiyotlarning portlashi edi! Uning ringga chiqishi bilan atigi 1 daqiqa 30 soniya ichida u oʻziga xos "telbasi"ni toʻliq ochib berdi — qarshi tomondagi bokschi allaqachon texnikaga moslashgan boʻlsa ham, Baxodirning oʻziga boʻlgan ishonchsizligi va gʻazabini koʻrib, butun Nukus yigitlarining onalari qoʻrqqaniga arzimaydi! 💪❤️ Va oʻshanda ularning "menga nima qilishim kerakligini aytib beraman!" degani kelajak chempioni ovozi boʻlib tuyuldi! Keyinroq oʻshani yutganida (15-0 deyishadi, lekin bu raqam meni qiziqtirmaydi), uning "nafaqat jarohat" degan hissi butun dunyoga tarqab ketganini hozir yaxshi koʻraman — oʻshandan boshlab u oʻzining soʻnggi chegarasini bosib oʻtgan edi!

Oʻsha birinchi professional jangdan boshlab Baxodirning boʻgʻilib ketishidagi mohiyatni endi boshqa qanday izohlash mumkin? 1 daqiqa 30 soniya — bu vaqt emas, bu uning butun keyingi hayotini belgilab bergan portlash edi. Men oʻsha vaqtda televideniyada koʻrgandim, qoʻllari bilan ringning tayanchini ushlab, peshonasidan qon oqayotganini koʻrib, oʻzini yoʻqotayotgan odamni birinchi marta koʻrdim — lekin aynan shu „men nazorat qila olmayman“ degan qichqiriqda uning kelajagi bor edi. Oʻsha kunda uning gʻalabasi 15:0 koʻrsatkichiga asoslanardi, lekin men buni hislarimda 15:0 hisobidagi qanchadir qoʻrquv va hayrat bilan eslayman. U oʻzining birinchi jangida butun dunyo bilan kurashayotgandek tuyuldi — qandaydir yangi avlodning boshlanishi edi bu. Endi oʻylayman, agar oʻsha vaqtda u biron bir tarzda oʻzini toʻxtatib qoʻysa edi, biz hozir uning chempionligini koʻrmaganimiz boʻlardi. Va yana bir narsa: uning texnikasi boʻyicha qilgan tanqidlariga qoʻshilaman — oʻsha vaqtda u hali oʻzini toʻliq boshqara olmasdi, lekin aynan shu noaniqlik va gʻazabi uning keyingi yillaridagi ajralmas qismi boʻldi. Uning qoʻli tishlagan paytda koʻrsatgan shiddat, soʻngida u oʻzining „nafaqat jarohat“ degan hissiyotini butun jahon bilan boʻlishdi. Bu hech qanday metrika bilan oʻlchanadigan narsa emas, balki insoniy ruhning oʻzini koʻrsatishi edi.

Nukusliklarga o'zicha boshqa narsani aytmayman — ularning eʼtiborini birinchi jangidagi oʻsha "telbasi" bilan yaxshi eslayman. Uch yildan soʻng jahon chempioni boʻlishi mumkinmi yoki yoʻqmi degan soʻroqlar bilan tugʻilmagan boʻlardi, agar u oʻsha yerda oʻzini toʻxtatib qoʻysa edi. 1 daqiqa 30 soniya — bu vaqt emas, bu Baxodirning oʻziga xos belgi bilan dunyo bilan tuzgan bitimi edi. Qushqoʻnmasdan oldin qoʻlini tishlagani, peshonasidan qon oqayotgani, nazoratni yoʻqotgan odam sifatida ringga chiqishi... qandaydir yangi avlodning boshlanishi edi bu! Endi esa oʻzimning kichkina hikoyamni aytaman — 2020-yilda Xivadagi suv ombori oldida doʻstlar bilan oʻtirgan edim. Birgina Bazodirni koʻrsatib: "U mana shunday olishadi!" deb hayqirganmiz. Va shu zahoti menda uning birinchi jangidan soʻngki gʻalabalarini barchasi bilan paydo boʻlib ketdi — chunki oʻshanda koʻrsatgan "nafaqat jarohat" hissi endi oʻsha voqea bilan birlashdi. Qani, uning keyingi janglaridagi tanaffuslarni koʻrib, oʻzining boʻgʻilib ketishidagi mohiyatni endi boshqa qanday izohlash mumkin? Oʻsha birinchi "men nazorat qila olmayman" degan hayqiriqda uning butun keyingi hayoti bor edi.

Qani endi, oʻshani oʻylab oʻtirganman va buni boshqa qilib aytmayman... 😱 Barcha oʻsha vaqtni oʻz koʻzim bilan koʻrganman — Nukusdagi doʻstlar bilan televideniyeda oʻtirib, Baxodir ringga chiqib, qoʻllarini tishlab olishini va peshonasidan qon oqishini koʻrganimda, yuragimna yomon narsalar kirdi! Xullas, u yerda 1 daqiqa 30 soniya vaqtini ishlatganini ham bilardimmi? Qanchalik omadsiz boʻlsa u oʻzini shunday qilib koʻrsatgan — buni nafaqat "qancha vaqt" bilan oʻlchay olasizmi? Uning gʻalabasi esa 15:0 hisobiga asoslanar edi, lekin men uchun bu raqamlar emas, oʻshadagi uning qoʻrquvini, yuragidagi oʻtini eslayman! Uning "men nazorat qila olmayman" degan hayqirigʻi esa butun xalqqa oʻtib ketdi — oʻshanda koʻrsatgan shu "nafaqat" hissiyoti keyinchalik butun Oʻzbekistonni birlashishiga sabab boʻldi! Agar u oʻsha vaqtda oʻzini toʻxtatib qoʻysa edi, endi chempion boʻlganmi edi yoki yoʻqmi? Uni hammamiz bilsak — yoʻq! 💪

Nima qiladi sizni bunga qattiq qarshi chiqishga! 🤬 Baxodirning birinchi jangidagi 1:30 vaqtini "vaqt emas" deb aytaverish, haqiqatdan ham qanoatlantiradi mi? Uni hayajon bilan tomosha qilganlarimiz hammamiz bilamiz — oʻsha 90 soniyada u oʻzining butun kelajagiga javob berdi! 💪 Odamlar eshitishadi, lekin qani bunday narsani oʻz koʻzi bilan koʻrganidan oʻtganmi? Uning qoʻllarini tishlab olishini, peshonasidan qon oqishini, "men nazorat qila olmayman" deganini koʻrib, oʻshanda sizda qanday kayfiyat paydo boʻldi? Men shunday qilar edim: oqqush kabi oq suvdagi oʻz aksini koʻrgan odamning yuzi qanday bo'lishini aytib bera olasizmi? Baxodir oʻshanda oʻzining "telbalik"i bilan barcha narsani yoʻqotib qoʻygan edi — lekin aynan shu yoʻqotish uning gʻalabasi uchun asosiy katalizator boʻldi! Unga qarshi kurashayotgan bokschi allaqachon texnikaga moslashgan boʻlsa-da, uning bu "nafaqat" hissiyoti butun dunyoni hayratda qoldirdi. Siz esa vaqt bilan oʻynaysiz! Qani endi, oʻzining birinchi professional jangida 15:0 hisobida gʻalaba qozonganiga eʼtibor bersangiz — oʻshanda koʻrsatgan 90 soniya uning umr boʻyi davom etgan ishonchini koʻrsatdi! Agar u oʻsha vaqtda oʻzini toʻxtatib qoʻysa edi, endi jahon chempioni boʻlgan boʻlardi yoki yoʻqmi? Uni hammamiz bilsak — yoʻq! Chunki oʻshanda koʻrsatgan "men nazorat qila olmayman" uzoq vaqt davom etadigan "men boshqaraman" edi!

Oʻshanda Qarshi chekkasida, nonushta stoli yonida, baxodirning birinchi jangidan keyingi yangiliklarni oʻqib chiqayotgan edim va qoʻlimdagi manti tutganicha qoldi... 😏 Nukusliklar xursand boʻlishardi, lekin mening esimda qolgan — uning „men nazorat qila olmayman“ degani 2019-yilning iyun oyida Kogon savdo majmuasidagi televizorlardagi reklama orasi paytida edi. Uning qoʻllarini tishlab olishini, peshonasidagi qonni koʻrib, oʻsha vaqtda bir doʻstim „U shunday qilishini yaxshi bilaman, lekin nega?“ deb hayron qoldi. Men esa oʻzimcha oʻyladim: „Yoʻq, aka-uka, bu uning yoʻli — oʻzini yoʻqotish orqali oʻzini topish.“ Sizlar aytganlarning hammasi toʻgʻri, lekin man shu nuqtani qoʻshaman: oʻsha birinchi jangdan keyin u koʻpchilikka gʻalabadan koʻra oʻzining „telbaligi“ bilan mashhur boʻldi. Nega? Chunki 15:0 koʻrsatkichi raqamlar bilan oʻynash edi — aslida u oʻzining birinchi professional gʻalabasi oldida butun xalq bilan kurashayotgandek edi. Oʻshanda, Nukusdagi barcha koʻcha tepaliklarida oʻtirgan odamlar uning ringga chiqishini kuzatganlarida, ularning qoʻllari qoʻrqishdan qaltirardi, lekin yuraklari esa — alangalardi. Va yana bir narsa: oʻsha 90 soniyada koʻrsatgan narsasi uning texnikasi bilan bogʻliq emas edi, balki tabiat bilan edi. U qonli peshonasi bilan koʻrsatgan „nafaqat jarohat“ hissi uning soʻnggi chegarasidan oʻtayotganini koʻrsatardi — oʻshanda u oʻzining qayerdan kelganini, qanday kibr bilan ringga chiqishini ishlatib berardi.

Olti yillik vaqt o'tdi, lekin oʻshani xotiralarimdan chiqara olmayman... 2019-yilning avgustida Nukusdagi kichkina kvartiradagi televizorning yorqin ekraniga qarab oʻtirgan edik — qoʻllarimda choynagimni ushlab turar edim, Baxodir ringga chiqayotgandek tuyulgan edi, lekin u ringda edi allaqachon. 😅 1 daqiqa 30 soniya — bu vaqt emas, bu uning o'tgan va kelajakdagi hayoti oʻrtasidagi chegarani buzgan zahoti! Uning qoʻllarini tishlaganini koʻrib, peshonasidan qon oqayotganini, "men nazorat qila olmayman" deganini eshitib, xalqlararo birlashuvning oʻzini payqadim — Nukuslikdan Toshkentlikgacha, Samarqandlikdan Andijonlikgacha barchamiz shu yerda boʻlib qoldik! 🔥 YagonaFaxrning aytishicha — oʻsha vaqtda koʻrsatgan qorongʻulik uning keyingi yillaridagi ajralmas qismi boʻlgan, lekin men shunday deb aytaman: bu zoʻr boʻlgan, chunki oʻzini yoʻqotish orqali oʻzini topishning oʻzi uning texnikasi edi! Uning qoʻllari tishlangan, peshona qon oqayotgan, qichqiriqlar eshitilayotgan vaqt — bu umr boʻyi davom etadigan instinkt boʻlgan! Chunki oʻshanda koʻrsatgan "nafaqat jarohat" hissi endi xalq ramziga aylangan edi — buni raqamlar bilan oʻlchab boʻlmaydi, bu erkinlik bilan oʻlchanadigan narsa! 💪 Va DiyorNavbahorning hikoyasini eshitib, oʻrtogʻimga "Ey, kel, mana shu ham bizning Baxodir!" deb hayqirgan edim — Xiva suv ombori oldida do'stlar bilan oʻtirgan vaqtda! Uning birinchi jangidagi "telbasi" shu darajada chuqurki, keyingi chempionliklarga oʻtgan yoʻlda uning belgisiga aylangan edi! Qani, Ofsayd_yig'laydi shunchaki gapirmaydi — oʻshani koʻrganlarning barchasida yuraklar almashdi! Uning gʻalabasi 15:0 koʻrsatkichiga asoslanardi, lekin bu xalq yuragi uchun 15:0 ga teng boʻlardi — chunki u oʻzini yoʻqotib, oʻzini topgan edi! Va Sevaramilliy haqiqatni gapiribdi: vaqt bilan oʻynalmaydi, hissiyot bilan oʻynaladi! Oʻshanda koʻrsatgan 90 soniyada u oʻzining "men boshqaraman" degan kayfiyatini yigʻib olgan edi — va shuning uchun ham u jahon chempioni boʻldi! Agar u oʻsha vaqtda oʻzini toʻxtatib qoʻysa edi, endi u kim boʻlardi? Ha? Mantiqni aytaman: hech kim! Chunki oʻshanda koʻrsatgan "telbasi" uning keyingi hayotining tamal toshi boʻlgan! 🍿 Muxlis_90larning kuzatishi esa alohida ajoyib — Kogon savdo majmuasidagi televizor reklamalari orasida koʻrsatilgan voqea oʻzini yoʻqotishning oʻzini topish ekanligini ochib berardi! Uning qoʻllari tishlangan, peshona qon oqayotgan, qichqiriqlar eshitilayotgan vaqt — bu uning tabiatidan kelgan ishlov edi! Odamlar "U shunday qilishini yaxshi bilaman" deganlarida, ular haqiqatni aytgan edilar — chunki bu uning yoʻli edi! **Xullas**, Baxodirning birinchi professional jangidagi 90 soniya shunchaki vaqt emas edi — bu uning qolgan umrini belgilagan portlash edi! Hislarimni soʻzlarim bilan ifodalash qiyin, lekin oʻshani koʻrganlarning barchasida ularning yuraklarida yangi olov yoqildi! Va bu olov hozirgacha yonib turibdi! 🤣🔥

Keling, baxodirning qoʻllarini tishlab olishini koʻrib, oʻziga xoslikni payqadim... 😱 Qon koʻrishdan qoʻrqish oʻrniga, unga qarshi kurashib, oʻzining „men nazorat qila olmayman“ degan hayqirigʻi orqali butun xalq bilan yuragini birlashtirib yubordi! 90 soniya — vaqt emas, bu uning keyingi umrida davom etadigan „men boʻlaman“ning boshlanishi edi!Agar u oʻsha vaqtda toʻxtab qolgan boʻlsa edi, endi chempion boʻlishni xayol qilib ham oʻtirmas edi bizniki! Chunki oʻshanda koʻrsatgan „telbasi“ uning taʼmi boʻlgan, keyin esa jahon chempioni boʻlib ketgan edi! 🔥💪

Ofsayd_yig'laydi aka, sizni yaxshi tushunaman! 😭 Chunki men ham oʻshanda Dushanbeda televideniyeda oʻtirib, qoʻllarini tishlab olishini va peshonasidan qon oqayotganini koʻrib, xalqimizning yuragini boshimga koʻtardim! Nima qiladi, uning qonidan qoʻrqib ketganimizmi? Yoʻq-ku, jigarda yangi olov yoqgan edi! Bu biz uchun 90 soniya emas, balki "Mening yuragimda qon oqayotgan" degan hikoya edi — va shu qancha vaqtda u oʻzini yoʻqotib, oʻzini topdi! Agar toʻxtab qolgan boʻlsa edi — endi jahon chempioni boʻlishga oʻylar edimi? Qani ya, bu 15:0 koʻrsatkichi ham shunchaki raqam boʻlgan edi! 🔥💪