Baxodir Jalolov g'alabasining manzarasi faqat sonlar bilan o'lchanadiganidan ancha…

Yomon, tug'ma himoyasizlikning bir kungi xavfini yengib oʻtgan sportchini hammasi haqida birinchi raunddagi yengiluchokliklariga qattiq taʼkidlar qoʻyib oʻtib ketish haqida nimadir notoʻgʻri bor. Ha, toʻgʻridir — oʻrtacha bokschining birinchi daqiqadagi xatosi unga boʻlajak oʻyinida ziyon yetkazishi mumkin, lekin shu bilan birga oʻtgan besh yilda Jalolovning yuz foizga yaqin gʻalabalari mavjud boʻlib, bu raqamlardan koʻra oʻtgan kunlardagi „dangasalik“ning yoʻqligini koʻrsatsa kerak. Birinchi janglarida qoʻlini pastga tushirib qolgan ancha tajribali raqiblaridan tortib, soʻnggi yillarda shu taktikasi tufayli ikkinchi raunddayoq barcha yoʻlni toʻsib qoʻyganlari ham mavjud. Demak, yoʻq — bu barcha boʻlganiga oʻxshabgina „ruhiy jihat“ deyish bilan oʻtib ketadigan darajada oddiy masala emas. Balki undan koʻproq – kelajakdagi gʻalabalarining sababi oʻzining har bir nuqtasini his qilgan strategiyasida yotadi.

Odamlar yaxshi tushunib qolishmayapti... Baxodirning asosiy ustuni yoʻqdesa-ya, bu "dangasalik"mi? 😅 O'tkan yili o'zim ham uning jangini ko'rgan edim, birinchi raundda shunchaki "pang!" — va mening yuragim ham to'xtab qolgandek bo'ldi. Shunday og'riqli lahza bo'lardi-ki, keyingi daqiqalarda qandaydir ikkilanish keladi, lekin u butunlay boshqa tomonga burilaveradi... Qani endi, bu shunchaki qo'li pastga tushirib qoʻyish bilanmi? yoki undan ko'proqmi?

hmm qani endi, yangi boshlovchiga tushuntiradigan boʻlsam... bu mavzuga kelib qo'ysak, qalbimni ochib aytaman — birinchi raunddagi har qanday xato sabab boʻlgan yengiluchoklikni "dangasalik" deb atash oʻta sodda boʻladi. keling oʻzing bilan oʻylaylik: siz zalga oʻtirgan eding, orqangizdagi odamlarning suykaligini, mikrofonning shivirligini eshitasiz, rang-barang qalqonlar orasida oq formada bir erkakning birinchi daqiqada qoʻlini pastga tushirib qo'yishini koʻrasiz... olovli zarba kelib, darvozabonning toʻxtagani kabi rasm boʻlasiz, deying. lekin keyin nima bo'ladiki? vaqt oʻtadi, jarima maydonidan chiqib, oʻyin davom etadi, va oʻsha oʻz sportchi oʻziga kelib, toʻliq qurollanib, keyingi bosqichlarda raqibining oldini berkitib qoʻyaveradi. bu shunchaki "dangasalik"mi? nega shunday boʻlib qolayotganini faqat miqdor emas, balki sifat nuqtai nazaridan koʻrgan taqdirdagina anglash mumkin. mana shu nuqtada Baxodirning gʻalaba ruhi oʻzini koʻrsatadi — bir lahzada xavfni yengib oʻtgan shaxsning keyingi qadamlariga eʼtibor bering. oʻsha 2018-yilning noyabrida boʻlgan voqeani olishsangiz, birinchi raunddayoq qoʻlini pastga tushirib qoʻygan deyarli barcha boshqa bokschilar keyingi raundlarda zarbani oʻtkazmay ketishlari mumkin edi, ammo u uchun bu faqat imkoniyat boʻldi — oʻzining shaxsiy oʻyinini koʻrsatish uchun boshlangʻich nuqta. ya’ni, uning "yoʻqdesa" yuzi ostida yashiringan narsa — bu ishonch va tiklanishchanlikning kuchidir. va hozir boshqa savol tugʻiladi: agar boshqa ogʻir vazn toifasi vakillari oʻzlarining birinchi raundlardagi xatolarini keyinchalik toʻlashsa, Baxodir oʻzining har qanday nuqtasini boshqarib, yoʻqotishlarni gʻalabaga aylantira oladigan qanday qobiliyatga ega? mana shu masala uning asosiy ustunligi — unga "sonlar"dan koʻra qayerdadir yashiringan boshqa bir narsa qoʻshilishi kerak.

Axir nima bo’lsa, birinchi raundlardagi shunday og’riqli lahzani yengib o’tganining o’zi kifoya! Men Jallolovning oʻsha "pang!" dan keyin butunlay boshqa tomonga burilaverishiga guvoh boʻlgandek boʻldim… soʻngra uning nimasi bormini tushunmaydiganlar eʼtiborsiz qolib ketishadi. Uning asosiy ustuni yoʻqdesa-ya, bu „dangasalik“ emas, balki… qanday desam… birinchi burchakdan qayta tiklanishning oʻziga xos tuyg’usi! Va bir daqiqada hammasini oʻzgartirib qoʻyaveradi — mana shu aynan yangi imkoniyatlarga ochiq ruhi boʻlmasa, oʻtgan 5 yil davomidagi 95%ga yaqin gʻalabalariga qanday yetishga boʻlgan ekan! Bir vaqtlar oʻzini himoya qilishga oʻtishdan oldin ham raqiblarni yoʻqotishiga sabab boʻlgan narsa uning iqtidori emasmi? Qani endi, hisoblarga berilib ketganlarga esa: uning 65%dan oshiq tayanch zarbalari koʻrsatkichi oʻzini eng oddiy sonlar bilan ifodalay olmaydi — bu uning gʻalaba ruhining oʻzi bilan bogʻliq. Odamlar yaxshi tushunib qolishmayapti… aslida u oʻzining har bir nuqtasini boshqarib, yoʻqotishlarni gʻalabaga aylantiradigan qobiliyatga ega. Mana shuning uchun uning gʻalabasi sonlar bilan oʻlchanadiganidan ancha jo’shqin!

Qani endi, oʻsha "pang!" ni eshitgandek boʻlsangiz-da, menga oʻsha birinchi raundning oʻzini koʻrib chiqishga majbur boʻlsinlar... Baxtimga qarshi boʻlsada, lekin yuqori boʻlishni qisqartirish oʻrniga yana bir bor ularni qandaydir yangi darajaga koʻtarganligini tushunishga majbur boʻldim. Chunki oʻsha 2018-yilning noyabrida boʻlgandek, qoʻlini pastga tushirib qoʻygan koʻpchilik uchun vaqt oʻtishi bilan yuz labri oʻyinchilar soniga qaramasdan, oʻz yoʻnalishida harakat qilish — bu ularning keyingi raundlarini oʻrab olgan yoʻqotishlarning boshlanishi edi. Lekin Baxodir uchun esa... oh, qoʻshiqday—ularning birinchi nuqtasi uning boshlanishi boʻldi! 2018-yilning noyabridagi voqeani oʻylab koʻramiz: qoʻlini pastga tushirib qoʻyganlar uchun bu faqat bir lahza boʻlar edi, ammo u uchun esa—bunday yorugʻlikdan soʻng qandaydir yangi yoʻl ochilib ketdi. Va boshqa narsalarning ustiga, uning soʻnggi janglardagi tayanch zarbalari 65% dan oshiq koʻrsatkichi hech qachon oddiy son bilan ifodalangan vaqt boʻlmagan. Buning oʻzi uning ruhiy jihatini koʻrsatuvchi alomat — qayerdadir yashiringan narsa mavjud boʻlib, u yorugʻlikka chiqmoqchi boʻlar ekan! Demak, keling oʻsha asosiy masalani ochib oʻtaylik: uning gʻalabasi sonlar bilan oʻlchanadiganidan ancha jo'shqin, chunki gʻalaba ruhi toʻxtovsiz yangi imkoniyatlarga ochiq. Va shu nuqtada uning "yo'qdesa" yuzining ostida yashiringan narsa—bu ishonch va tiklanishchanlikning oʻziga xos durdonasi! 🤣🍿