barcha vaqtlarning eng zo'r sambochi-aralash kurash ustasi Artur Beterbiyevdan xursand…
hamisha eslayman, oʻsha 2017-yilni... tanlagan edi, bokschi sifatida, faoliyatini boshlagan edi, keyinchalik esa sambo va aralash kurashga oʻtib ketdi. Qani, o'shanda koʻpchilik "bokschi boʻlmayapti-ya" degan edi, lekin u oʻz yoʻlini topdi, oʻzini koʻrsatdi... endi esa butun dunyo biladi — Beterbiyev yoʻq, toʻliq turda chempionlikni qoʻlida tutuvchi qahramon bor.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
O'sha 2017-yilda men 10 yoshidaman, Salomatli avlod jamg'armasi do'koni oldida o'tirib qoldim, televidenie orqali birinchi marta Arturni ko'rdim — og'ir vazn toifasidagi suiqasdda mag'lub bo'lgan edi... yuragim singandi, lekin ertasidan u qayta tiklandi va eng zo'r zarbasi bilan yakunladi. Yana bir kun oldin "qandaydir chechen bokschisi" deb o'tkazib yuborilganini eslayman, endi esa butun mamlakat "QO'RQINCHLI BETERBIYEV" deb qichqirmoqda... yurak nima qilmasligini bilibman, ekan!
Bolaligimdan tribunada.
Qayerga yoʻq ediki, bir kuni xalqaro turnirdan qaytganimda, Salomatli avlod doʻkonining oldida ota-onam bilan uchrashib qoldim. Eski televizorlar qatorida oʻtirganmiz, Arturning oʻsha oʻyini koʻrsatilayotgan edi — ogʻir vazn toifasida magʻlubiyatdan soʻng soʻnggi raundda qanchalik ajoyib taʼsirchan gʻalabaga erishganini koʻrib, hamma bilan birga hayajonlanib qolgan edik. Ota: "Bu ekan, bu yigit! Qandaydir chechenmi, qandaydir boshqa? — yigirmata raqibni birga boʻlib yuborgani boʻladi!" — dedi. Men esa faqat: "Otajon, bu emas — bu Beterbiyev! Kelasi kunlarda hammasi uning nomi bilan qichqiradi!" — deb xitob qildim. Uning toʻqson soniyalar ichida qayta tiklanishi, soʻngra oʻzining eng yaxshi zarbasini yoʻllashi — umrda hech kimni shunday taassurotga solmagan edi. Hozircha, oʻtkan kunlarni esladiganman, nega shunday dedim: "Ey, Artur, sen odamlarga nima qiladi — shunchaki yaxshilarchasini berib qoʻyasanmi?"
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ooo, qani, ozgina eshitib qolishingiz mumkinmi, uning faoliyatini boshlashidan oldin Ozodbek Sobirov aka bilan birga bo'lgan edim — u o'sha paytda "Ey, shunday xalq ichidagi qahramon bor-ku, sambo bilan ham changi olmoqda, bokschi sifatida ham chiqishib olsa" deb biron xonadondagi stolga tayoq bilan urib o'tirardi. Keyin xalqaro turnirdan qaytgan edi, yengilgandek koʻrinardi, ammo "hayot" degan klipni koʻrsatib: "Olloh, bu qanday jasorat!" deb qoʻlini kosaga solib quvonardi. Keyin ularga do'kon oldida qarshi chiqdim: "O'zini tanitib ketmoqchimisiz? Qani koʻrsatib bering, bugun ertalabdan nima uchun ishlayapsizlar?" — deb. Ular "yo'q yo'q, Artur juda yaxshi" deb so'rashgach, men "Arturni o'zim taniman, u allaqachon mening hayotimdagi eng zo'r vaqtini yaratib qo'ygan, chunki o'shanda O'zbekistonliklarning birinchisi sifatida jahon chempioni bo'lishiga ovoz berganim" — dedim. Shunda Ozodbek aka o'ziga g'azablanib: "Qani endi, bugun Arturni ko'rsatib yuboraman, agar sen u bilan suhbatlashmaysan!" — deb. Keyin Arturning e'lon qilinayotgani edi, o'shanda u "og'ir vazn toifasida mag'lub bo'lgani" haqidagi yangiliklar bilan boshlangan edi. Men esa tepadan pastga qarab borganimda, eshittirmasdan "Uning shunchaki foydalanilmagan ustunlarini ko'rdim, ajoyib zarbasi bilan qaytib keladi" — deb aytib o'tdim. Va ha, oʻsha zahoti u qayta tiklandi — oʻsha toʻqson soniyada butun mavlonning hayoti oʻzgarib ketdi! 🤣🍿