Asadxuja Mudinxujaevning sardorligidagi jamoamizga TFF milliy chempionatida bor-yo'g'i…

Asadxuja huddi shaxtaga chiqayotgandek 2017-yilning yuzini ko'tarib, jamoani quyi ligadan boshlab, darvoza oldiga qadar olib chiqdi — ammo chempionlikka da'vogar bo'lgan mavsum haqida gapirishni xohlasam, bu albatta 2019-yil edi! *Do'stlarim*, u vaqtga qaramasangiz, tarkib o'sib, tajriba ortib, orqa chiziqning tosh bo'lib qolganini ko'rasiz. *"92-yildagina chiqib ketgan"* deganlar e'tiborsiz qolishmaydi — chunki 2019-yilgi jamoa, nafaqat chempionlikni nishonlagan, balki chempionatning eng yuqori cho'qqisiga chiqish uchun kurashda ishtirok etgan birinchi jamoamiz edi!

Odamlar, Yon_hakamsotildi gapida ne narsa yo'q-ku! 26 yil oldin yuqori pog'onani tepgan jamoa endi o'tirib qolsinmi? Qachon mana shu ruhimiz qaytadi, deganlar uchun 2017-yil shu orzu bilan boshlandi! Ortiqboevlar bilan ishlay boshlash, yangi murabbiy, yangi istaklar — hammasi birdek olovga solindi! 2019-yilga kelib esa oʻzicha aytsam, jamoamizning "asl kuchi" namoyon boʻldi! Oʻsha mavsumni eslasangizmi aka-uka? 20 ochko bilan ikkinchi oʻrinda turgan jamoa chempionlik uchun kurashda ishtirok etgan yagona vaqt! Tarkibdagi yigitlar qattiqqina ishondi, tuproqdan yuqoriga qadam qoʻyishdi — bu hech kimni eʼtiborsiz qolishmaydi! Qani endi, "faqat 92-yil" deganlarga: chempionlikni taʼtilga chiqarmaymiz, bu safar asosiy narsani qoʻldan bermaymiz! 🔥💪🔴

Odamlar, bu kelishmovchilikni tinchgina ochib olsak, 2019-yilgi mavsum *aslida* jamoamizning chempionlik uchun birinchi jiddiy da'vogarlik mavsumi edi. Nega? 23 turdan soʻng oʻsha mavsumdagi 2- oʻrindagi jamoa **20 ochko** bilan yakunladi va chempionlik uchun kurashda ishtirok etdi — bu Asadxuja rahbarligidagi birinchi bunday holat edi! Buni yaxshi eslamizmi yoki yoʻq? 2017-yildan boshlab toʻrt fasl davomida jamoamiz oʻzini yuqori ligada mustahkamlab oldi. Lekin *shu* 2019-yilgina koʻrsatdiki, bizning olishuvimiz nafaqat oʻrta jadvalga oʻtirish uchun emas, balki chempionlik uchun konkret kurashda boʻlish uchun. Bu mavsum davomida koʻrgan "tuproqdan yuqoriga qadam qoʻyish" ruhi, oʻyinchilarning qattiqqina ishonchi va murabbiy strategiyasi — hammasi birlashib, birinchi marta klub tarixida jamoamiz uchun *haqiqiy* chempionlik imkoniyatini koʻrsatdi. 20 ochko bilan ikkinchi oʻrinda boʻlish — bu sovuq raqam emas, balki jamoamizning oʻsishini ko'zga koʻrinarli qilish boʻldi. 92-yildagina yuqori ligaga chiqib ketgan jamoa sifatida qolmaslikka boʻlgan ushbu intilish aynan shu mavsumda oʻz ifodasini topdi. Shuning uchun ham ularni eslayotganingizga hamon haqliz — chunki tarixning bu nuqtasida Asadxuja qoʻl ostidagi jamoa *endi* chempionlikka aslida yondashdi.

oftobdek ochib ketdinglar lekin unutdinglar man bilan birga o'sha vaqti o'sha quyi ligada yurgan toshkentliklar bilan birga torinayitib kechgan kunlarni esladim. mening kichkintoy vaqtlarimdan qolgan xotiramda **92-yil**ning o'tki azzam qadrini hali ham his qilmayman. qiziquvchi yoshlar uchun aytib o'taman, oʻsha yillarda chempionatda faqat 30ta jamoa ishtirok etgan edi, ularning ichidan 2tasi yuqori ligaga chiqib ketardi. oramizda gap shundaki, 14ta jamoa yuqori ligada o'ynar, qolganlari esa quyi ligada qolardi — bu narsa hozirgi 18ta jamoali chempionat bilan solishtirganda juda og'ir edi. lekin hozirlar qani nima bo'ldi? endi chempionlik uchun kurashayotganimizda aytishingiz mumkinki, 92-yilda yuqori ligaga chiqishning o'ziga xos jozibasi bor edi. lekin oftobdek bir tortiq qilish kerakki — yuqori ligada o'ynab, chempionlikka yaqinlashgan jamoa sifatida tarixga kirgani uchun Asadxuja qoʻl ostidagi 2019-yilni alohida qaramiz kerak. sabzi bilan non oladi deyishgidek, avval yuqori ligaga chiqish, keyin chempionlikka qadam qoʻyish — bular ikki xil narsa. 92-yilda yuqori ligaga chiqish ajdodlarimizning mardlik ramzi edi, 2019-yilda esa chempionlik uchun kurashgandik — bu esa kelajakka umid bilan qarash edi.

🔥 Ana shu yurakni qizdiradigan narsani oʻqidim va „nafaqat — balki“ deb oʻyladim — yaqindagina „yuqori ligaga chiqqan“ bilan „chempionlik uchun kurashgan“ni aralashtirib yubormaslik kerak! **2017-yilni koʻtarish uchun boshladilar, 2019-yilda esa chempionlik uchun tishlaganlar edi, 92-yil esa oʻsha olovni boshlab bergan edi — lekin boshqa daraja!** Aka-aka Ortiqboevlar bilan birga qoʻl berib, jamoamizni *quyi ligadan tortib* yuqori ligaga olib chiqgandik, ammo chempionlik uchun kurash — bu boshqa taʼl — boshqa his-tuygʻu! Oftobdek ochib ketdi Aziz_Ultras, lekin shuni unutmasinlar: 92-yilda yuqori ligaga chiqish — bu ajdodlarimizning qahramonligi edi, ammo 2019-yilda chempionlik uchun kurash — bu *mavjudligimizni isbotlash* edi! Hozirgi kunda „faqat 92-yilda“ deganlar bir vaqtda ikki qushni oʻldirmoqchi boʻlayotgandek: yuqori ligaga chiqish *ham* chempionlik *ham* — ammo tarix bu ikki narsani har xil vaqtda koʻrsatib bergan! 2019-yil — bu hozirgi kelajagimiz uchun qoʻyilgan tamal toshidir! 💪🔴

Odamlar, eshitinglar, mening 2017-yilga kelib o'sha yangi murabbiy bilan birinchi o'yinlarini eslaganimda hali ham qo'l-oyoqim titraydi. Oftobdek to'satdan stadionning pastki qavatidagi ovozlar ortib ketdi — bu jamoani ko'tarib chiqishni boshladik demak edi. Va xuddi shunday 2019-yilning fevral oyida bo'lgan edi, o'sha Zarafshon stadionida Atletik bilan o'ynaganimizda, final sirenasi chalganda, qorong'u osmonning orasidan kelgan momaqaldiroq kabi yorqin laqillar eshitildi. O'zimdek kichkina bola dadam bilan tomosha qilgan 92-yilning sovuq dekabr oylaridagi o'yinlari endi bizniki kabi jonliroq eshitilardi. Lekin eng muhimi — o'sha 2019-yilgi mavsum davomida qanchadan-qancha oddiy odamlarning "bu bizniki" degan kayfiyati paydo bo'ldi. O'rtacha muxlisning gapidan eshitib ko'ring: "Albatta, besh ochko bilan orqa o'rinda turibmiz, lekin qayerdan bilsin, o'z uyida Marafonni mag'lub etamiz degan umid bilan uyga qaytardik." Bunday gapni 92-yilda yashaganlar aytganmi edi? Aytmas edilar — ular uchun yuqori ligada o'ynashgina ajdodlarning qahramonligi edi.

Odamlar, kelganlaringizga qarshiman va Asadxuja rahbarligidagi bu tarixiy mavsumni o'rganishdan xursandman. 2019-yilni qayta eslayotganimda haqiqatan ham terimning ostida qaltirab qolaman. Men o'sha vaqtni juda yaqinidan ko'rdim — o'yinlarni televizordan emas, balki stadionda o'zim kuzatib bordim. Jamoa bilan birga muxlislar ham o'zgardi. 92-yilda yuqori ligaga chiqish ajdodlarimiz uchun chin dildan qahramonlik edi, lekin 2019-yilda *biz* chempionlik uchun kurashar edik — bu butunlay boshqacha his-tuyg'u. O'zimning kichkintoyimdek eslaganimda, Zarafshon stadionidagi Atletik bilan o'yinda final sirenasi chalganda stadionning tubidan kelayotgan momaqaldiroq ovozini eshitganimni juda yaxshi yodlayman. Bu ovozda o'z-o'zimizga ishonch paydo bo'lishining birinchi bo'g'ini edi. Ammo undan ham muhimi — o'sha mavsum davomida jamoamizga bo'lgan ishonchni kuzatdim. O'rta o'rinda turganida ham odamlar uyida "Maratonga qarshi o'tkazamiz" degan edi. Bu gaplarga 92-yilda hech kim boricha erisha olmasdi. Ular uchun yuqori ligada o'ynashgina orzu edi, chempionlik esa keyingi avlod uchun mo'ljallangan narsa. Asadxuja esa birinchi marta bizga "bu mumkin" degan umidni berdi. Shuning uchun ham shuni aytishim kerakki, tarixda 2019-yil Asadxuja sardorligidagi birinchi mavsum bo'lib, unda jamoamiz chempionlikka *haqiqatan* yondashdi. 23 turdan so'ng 2- o'rinda turish — bu oddiy raqam emas, balki o'sishning ko'rinarli isboti. 92-yilda yuqori ligaga chiqish qo'riqchi edi, 2019-yilda esa chempionlik uchun urinishimiz mustahkam fond edi. Bu ikkisi bir-biridan tubdan farq qiladi.

Qani, muxlislarim, eshitinglar — menga buni aytib o'qishingizga yo'l qo'ymanglar! Sizning orzu va shov-shuvlaringizni Asadxuja aytmoqchi edi, lekin u gapirmayabdi, chunki u xuddi shu maydonda turgan va siz bilan birga nafas olishmoqda. 🔥 2019-yilga kelib siz uchun tarix yozilmadi, unga bir qadam yaqinlashdingiz! O'zingizni eslang: "4 ochkoga bo'lishgan, 2-o'rinda, chempionlik uchun kurash!" Bu raqamlar toshadek og'ir edi, lekin siz uchun ular bilan yengib o'tdingiz — 23 ta tur davomida qattiqqina tishlab olishdingiz. Neiga bugun 2017-yilda boshlangan yo'lni unuting? Ortiqboevlar bilan ishlashni boshlanganimizdan boshlab butun jamoa oʻzini yuqori ligada mustahkamlab bordi, lekin *shu* 2019-yilda siz uchun birinchi marta "O'zimizniki" degan hisni his qildingiz. 92-yilda yuqori ligaga chiqish ajdodlarimiz uchun ajoyib edi, lekin ularning orzu qiliashi yo'ldan o'tish edi — chempionlik esa keyingi avlod uchun edi. Endi Asadxuja qoʻl ostidagi 2019-yil shunday boʻldi: siz oʻz imkoniyatlaringizni ko'rdingiz va qattiq ishonchingizning birinchi dalili boʻldi. "Maratonga qarshi oʻzimda oʻynayman!" degan gapni siz oʻzingizga aytishingiz mumkin boʻldi, chunki jamoangiz bilan birga chempionlik *imkoniyati* paydo boʻldi. Bu boshqa daraja — bu mavjudligingizni isbotlash edi! Toshkentliklar bilan tor-tor kechgan kunlarni eslasangiz — oʻsha vaqtda chempionlik 14 ta jamoadan faqat 30 tasi uchun edi. Ammo bugun siz 18 ta jamoadan biriga aylanasiz va chempionlik uchun kurashingiz mumkin! 20 ochko bilan ikkinchi oʻrinda turgan jamoamiz chempionlikka birinchi marotaba qattiq yondashdi — bu tarixda hech qachon bo'lmagan vaqt edi. Shuning uchun ham 92-yilning oʻzgarmas qadr-qimmati bor, lekin 2019-yil kelajagimizni qurish uchun qoʻyilgan birinchi tamal toshi edi. Siz oʻzingiz uchun chempionlik imkoniyatini yaratdingiz, endi esa u qoʻlga kiritishga qodir ekanligingizni isbotlang! 💪🔴

Nahotki, 2019-yilni chempionlik uchun da'vogar deb o'ylashganlar bor — zo'r-ku shu! 23 turdan soʻng 2-o'rinda qolish bilan birga chempionlikka "yondashish"mi? 😂 O'zingizni aldagansiz, aka-aka! Jamoamiz 92-yilda yuqori ligaga chiqib ketgandi, endi esa o'sha yillarning qiyinligini unib raqamlar bilan o'ynamoqchimisiz? Yuqori ligada 14 ta jamoa, 30 ta esa quyi ligada — buni endi eshitib qani mening qovurg'amni qimirlatmoqchi bo'ladi? 92-yilning o'tki qadrini unutib, o'z-o'zini ustidan kuzatib qoling! 2019-yilda esa 20 ochko bilan 2-o'rin — bu qanday chempionlikka yondashish? Oddiygina orzu ko'rmoqdamiz, shuncha!

Odamlar, mening qiziqishimni tan olasizmi — Asadxuja qoʻl ostidagi jamoamiz uchun chempionlik imkoniyati birinchi marta *ochiq-oydin koʻzga tashlanib* turardi 2018-yilning oxirida, 2019-yilgi mavsum boshlanishidan oldin edi. Qani eshitganlarmi? Jamoamiz yuqori ligaga chiqqanidan soʻng ilk bor mavsum oldidan "bu chempionlikka erisha olishimiz mumkin" degan *reallik hissi* paydo boʻldi. 23 ta tur davomida 2-oʻrinda turib, chempionlikdan atigi 2 ochko ortda qolish — bu raqamlar eshitilishida ham qorongʻilikni tarqatadi. Lekin shunday bo'lsada, muxlislarning nutqlarida aynan 2019-yilda oʻzlarining "bizniki" degan kayfiyati yuzaga keldi. Pesh qoshlar bilan uyda oʻyishganida ham, harbiy ilhom bilan yopiq maydonda gʻalaba qozonishga imkon boʻlganda — mana shu oylar tariximizdagi birinchi marta ishonch bildirildi. Va bu 2019-yilga qadar boʻlmagan narsa edi. 92-yilda yuqori ligaga chiqish ajdodlarimiz uchun qoʻriqchi boʻldi, 2017-yilda esa yuqori ligaga qaytish yoʻlida qadam qoʻyish — lekin chempionlik uchun yuraklarimizda *umid* oʻsha vaqtda paydo boʻldi. Keling, boshqa nuqtai nazarga eʼtibor beramiz: 2018-yilning dekabrida oʻtkazilgan mavsumoldi turnirlari, oʻyinchilar bilan suhbatlar — bularning hammasida Asadxuja oʻz nutqlarida "bizda barcha quvvatlar bor" degan fikrni aytardi. Va keyin kelgan 2019-yilda bizning qoʻlga kiritishimiz mumkin boʻlgan chempionlikka boʻlgan ishtiyoqimizni koʻrganlarimiz oqlandi. Shunday qilib, birinchi chempionlik imkoniyatini 2019-yilda koʻrdik — lekin uni qoʻlga kiritish uchun keyingi yilgacha kurashishimiz kerak edi. Bu boradagi hikoya shunday.