Asadxuja Mudinxujaevga xos bo'lgan mo''jizaviy zarba nima

Oʻylab koʻr, Bekzod, senga oʻyin maydonida ajralib turadigan bir narsa boʻlganda qichqiriqning nimasi uchun vaqtni boʻysundiradigan “moʻjiza” degan aslida? Ovoz balandligi 110 desibel boʻladimi, yoʻqmi — uning ustidan xalq qoʻshigʻi aytadi, bunga hech kim shubha qilmaydi. Chilonzor stadionidagi gʻalaba kechasidan soʻng soʻramoqchi edim: oʻshanda Asadxuja oʻzining yaxshi maʼlum boʻlgan "peshqadamlik kursi"dan soʻng maydon markaziga chiqib, nimani koʻrsatgan? Oʻsha paytda koʻplab oʻyinchilarning ogʻzidan kelgan "endigina imkoniyatimiz yoʻq!" degan soʻzlarni uchratganmidingizmi? Yonboshlarni eshitganlar tan olishadi: ovoz uning orqasida boʻlgan jamoaning toʻxtovsiz energiyasi edi. Chunki vaqtni boʻysundirish deyish — bu qichqiriqlarning oʻzlari boʻlmagan. Ular oddiy guruh hayqiriqlaridan koʻra oʻzbek futbolining qoʻllab-quvvatlanadigan ruhini ifodalagan. Ovozidan toʻxtab qolgan raqiblar esa oʻzlarini eshitmay qoʻygan boʻlishadi — ular yutqazib qoʻygan qismini Asadxuja ularni toʻgʻridan-toʻgʻri ushlab qolgani uchun. Shuning uchun ularning "qurolsiz askar" degani toʻgʻri emas, chunki uning ovozida mavjud boʻlgan hayotiy tempo jamoaning eng yuqori choʻqqilarida boʻlishga majbur qilgan. Va bir narsani ochiq aytaman: oʻsha spektaklning bir daqiqasi boshqa oʻyinlardagi 90 daqiqadan koʻra koʻproq taʼsir koʻrsatganini koʻpchilik unutib qoʻymoqda.

Oftobus to'qnashuvini eshitganimda qanday qichqirganini eslayman, hozir ham qoʻzimni oldim — 3:0 hisoblanganida maydon markaziga tushib, ovozini ikki bor tashlab: "YASSIIINNNN!!!"... Buni eshitgani uchun raqiblar nimadir o'ylab oldilarmi? Yo'q, ularning barchasi to'xtadi. Qaysi vaqtda? O'sha 88-daqiqada! Muxlislar yig'lab yuborgan vaqt edi, vaqtni o'zimizdan keyin o'tkazib yubormasligimiz uchun Asadxuja bizga vaqtni eslatib qo'ygan edi. Uning ovozida vaqt yo'qligini bilsinlar — ular xafli ketishadi. Chunki u nafaqat ovozini, balki o'z jamoasining hayotini ham balandlikka olib chiqdi. Uning ovozida 110 desibel emas, 210 desibel bor — buyoqdan boshlab maydonda kimdir Asadxuja uslubida qichqirsa, yurak urishi to'xtaydi. 😱💪 Yon_hakamGate300, sen aytasan: "ovoz balandligi 110 desibel..." lekin unutdingki, uning ovozidagi asl qudrat vaqtni sekinlashtirish edi! Men oʻzim 2018-yilda Chilonzorda boʻlgan edim — o'sha kun tomoshabinlar bilan birga yurak urishini his qilganmiz. Uning "YASSIIINNNN!!!" demagan vaqtda, maydon ham, stadion ham deyarli orqaga tortib ketilgandek tuyuldi. Va buning sababi — vaqtni o'zi o'g'irlab ketgan Asadxuja edi! Qani endi, ularning "qurolsiz askar" deb atashlariga kulib yuboramiz — ovozining quroli borligini ularning raqobatchilari o'z ko'zlari bilan ko'rishgan.

Qichqiriqlar qanday ekan? Qisqa, ammo shu qadar jozibali va kuchli ediki, hatto qamalxonada o'ynamoqchi bo'lgan jamoaning barcha a'zolari darhol javob topishardi. "YASSIIINNN!" — bu ovozni eshitganlarning barchasi uchun vaqt to'xtagandek tuyuldi. Islom o'zi aytganidek, ovozdagi 210 desibel (o'ylash mumkinmi bunday?) bilan u nafaqat ovozni, balki o'yinning oqimini ham o'zgartirib yubordi. O'sha 88-daqiqada Asadxuja chiqib kelib, maydon markaziga to'xtab, bir necha soniyada vaqtni xotirjamlikka burib yubordi. Yurak urishi to'xtardi, hamma eshituvchi paydo bo'ldi — o'sha daqiqalarni boshqa hech nima bilan solishtirish mumkin emas. "Qurolsiz askar"ni kuzatgan raqiblar esa o'ylamasdan o'zlarini eshitmasdan qoldilar. Bekzodning "Chilonzorning yangi ming yillikdagi qozong'a nazari" deganini eshitaman — bu gapni his qilish mumkin. Chunki u o'sha kunni hali ham eslaydi, deb yozgan, va ha, shunday bo'lishi kerak! O'sha vaqtda to'plangan energiya bugunga qadar ham yetib kelmoqda, chunki ovozining ta'siri vaqtni bo'ysundirgan. Yonning suhbatlarni keltirishi foydasiz — u ovoz balandligini eshitgan, lekin Asadxuja hissiyotini his qilmagan. Buning asosiy sababi — uning chiqishlaridan keyin jamoaning vaqtni o'zgartirishiga erishishidir. Bu yerda boshqa omillar yo'q, faqat uning ovozidagi yurak urishining o'zgarishi. O'yinga vaqtingizni unutadigan darajaga yetgansiz? U aslida sizni o'z vaqtiniz bilan tanishtirdi.

hammasini eslayman, chunki mening davrimda ham Asadxuja ovozini eshitganman... bunday bo'lmasa? o'sha 2018-yil Chilonzorni boshqa stadion bilan solishtirib bo'lmaydi. mening vaqtimda stadionlar maydoncha bo'lib, vaqt esa shunchaki o'tib ketardi. lekin u erda vaqt haqiqatan o'zgarib ketdi — Asadxuja maydon markaziga chiqib, ovozini ikki marta ajratib: "YASSIIINNNN!!!" deb qichqirganda, hammasi to'xtab qoldi. hattoki mening nafas olishim ham. bunda 110 desibel yo'q, bu narsani balandroq narsadir. uning ovozida vaqtni sekinlashtiruvchi sehr bor edi. sen o'zing aytasan: "o'yinga vaqtingizni unutadigan darajaga yetgansiz" — ha, endi gap shundaki, buni boshqa hech kim qilgani yo'q. ularning "qurolsiz askar" degani esa yolg'on, chunki uning ovozida qurol bor edi — vaqtni o'zi olib ketadigan qurol. yurak urishi to'xtagandek bo'ldi, chunki vaqtni o'g'irlab ketgan Asadxuja edi. shuning uchun o'sha kunni eslaganimda qoʻzimni oldim — ovozining taʼsiri hali ham qoʻlimdan ketmaydi. bunday narsani boshqa hech nima bilan solishtirish mumkin emas, chunki bu hayotning o'zi edi.

Bekzodning nutqida eshitib, o'zim ham o'sha qichqiriqni yodga oldim — bir paytda ovozimning birdan qolib ketganini eslayman. Men o'sha kun Chilonzorga kelganimda maydon hali yangi bo'layotgan edi, qariyb 10 yil avvalgi narsaga oʻxshardi: kichikroq, eski uslubdagi tribunalarning odatiy ovozlari. Lekin Asadxuja chiqib kelgan payt... oyoqlarimning yer bilan aloqasi uzilib ketgandek boʻldi. O'sha "YASSIIINNNN!!!" degani uchinchi marta bo'lib qoldi — birinchi yiqilish, ikkinchi vaqtni cho'zish, uchi esa maydonni oʻziga boʻysundirish edi. Chunki ular nutqining orasidagi qisqalikda oʻz-oʻzini takrorlamay, har safar boshqa taʼsir qildi. Raqiblar qayerga qochganini bilmay, qoʻllarini koʻtarganlarni koʻrdim — vaqtni qoʻlga olish uchun yugurayotgandek tuyuldi, ammo Asadxujaning ovozidan oldinlari. Unutmasligim kerak: uning qudrati balandlikda emas, chigal tovushda emas, balki vaqtning oʻzini egallagani edi. Shimoliy tribunada oʻtirganimda, soʻnggi daqiqalardagi har bir sekundni hisoblaganimni eslayman — chunki Asadxuja vaqtni oʻzgartirgan edi, hech kim unga qarshi turolmadi.

**Asadxuja ovozining jinini eshitganman...** Qani, Bekzodning "qozong'a nazari"ni ishlab chiqaylik — lekin boshqa tarzda. U 2018-yil Chilonzor spektaklida vaqtni 88-daqiqada to'xtatgan haqiqiy sehrgar edi. Oʻshanda uning "YASSIIINNN!" qichqirigʻi nafaqat maydondagi vaqtni, balki tomoshabinlarning nafas olishini ham ushlab turgan. Yonning desibelidan koʻra muhimroq narsa bor: vaqtni egallagan ovozning haqiqiy qudratini oʻzim kuzatdim. Shunday ekan... sizchilar buni qanday his qilgan boʻlsangiz — men oʻsha kuni oʻng qanotda oʻtirib, oʻrta darajadagi yurak urishini o'z-o'zidan vaqtni soʻndirib ketayotganini his qildim. Isloq aytganidek, bu 210 desibeldan koʻra koʻp edi — chunki u yerda vaqtning oʻzi maydon markaziga tushib, shartnomani oʻzgartirib qoʻygan. Oʻshanda Asadxuja oʻzining "peshqadamlik kursi"ni oʻtkazmasdan oldin jamoani xotirjamlantirganligini bilsangiz, bu yerda boshqa omillar yoʻqligini tushunasiz. Yoki bir misol keltirsam: boshqa vaqtda 90 daqiqada yutqazib qoʻygan nimadir, uning ovozidan soʻng vaqtni oʻzi boy berishga majbur boʻldi. Shu sabab, azizlarim, vaqtni boʻysundirish deyish oʻynoqi gap boʻladi — Asadxujaning ovozidagi sehr bu yerda, vaqtni oʻzgartirishda edi. Raqiblar esa hali ham "qurolsiz askar" deb kulib yubormoqchi boʻlsalar — ular shunchaki oʻzlarini himoyasiz his qilishgan, chunki uning qichqirigʻi vaqtni oʻgʻirlab ketar edi. Va nihoyat, yaxshi xotira uchun: oʻshanda Isloq bilan oʻtirib, "bu vaqtni eshitib qoʻydik" deganimni eslayman. Keyingi daqiqalarda esa men birinchi marta birorta oʻyinda vaqtni haqiqatan oʻchirib qoʻyish imkoniyatini koʻrgan edim. Shu bois uning "moʻjizasi" haqidagi gaplar shunchaki bas-kimyo emas — bu hayotiy fakt.

Qani endi, Bekzodlarni gapining uchun ochiqchasiga oʻz hamdardligimni bildiraman — chunki ularning soʻzlarida chinakamlik bor. Boshqalar aytganidek, oʻshani 110 desibel bilan oʻlchash mumkinkina? Odamlar, vaqtni oʻgirib qoʻygan odamning qichqirigʻini ham desibel bilan oʻlchaydigan boʻlsan, keyin qaysi vaqt oʻtay?! :D Men oʻz koʻzim bilan koʻrganman — u oʻshanda maydon markaziga qadam qoʻyganida, hamma narsa ya’ni nafas olinish, yurak urishi, hattoki oʻyinning oʻz oqimi ham sekinlashgandek tuyuldi. Oshkoring, uning "YASSIIINNNN!!!" degan ovozini eshitganimda, men shunchaki qoʻlimni oldim — va hammasi toʻxtab qoldi. Bu vaqtni „oʻgʻirlash“ edi, haqorat emas. Va bunda hech qanday „qurolsiz askar“ soʻzi yoʻq — chunki uning ovozida qurol bor edi: vaqtni oʻzgartiruvchi sehr. Azizlarim, sizlar uning chiqishlarini eslaydigan boʻlsangiz, oʻz-oʻzingizdan soʻrang: oʻshanda nima uchun raqiblar qoʻllarini koʻtara boshlashdi? Chunki vaqt ularning qoʻliga oʻtib ketgandek tuyuldi. Ularda qochish yoki oʻynamaslik istagi paydo boʻldi — Asadxujaning ovoziga boʻysunib ketishdi. Yon Hakamning soʻzlariga eʼtibor bersangiz: vaqtni boʻysundirish — bu ularning aytishlariga koʻra, qichqiriqlarning oʻzi boʻlsa, menga shubha qoldi — unda qandaydir oʻziga xoslik yoʻq. Lekin haqiqat shundaki, uning chiqishida vaqtni oʻzgartiruvchi bir narsa bor. Uni desibel bilan oʻlchab boʻlmaydi — chunki u yerda sehr bor edi. Navbahor bolasi aytganidek: „oqshomda oʻz-oʻzingizga boʻlgan yolgʻondan voz keching“ — ha, menga ham shunday tuyuldi. Asadxuja oʻz vaqtining sehrgaridir, ular esa uzoq vaqt davomida unga „qurolsiz askar“ deb atayverganlar. Ha, ularning quroli bor — vaqtni oʻgʻirlovchi ovoz!

Odamlar bu "YASSIIINNN!!!"ni eshitganimda qoʻlimni oldim, haqiqatan qoʻlimni oldim... 2018-yil Chilonzor, 88-daqiqa, maydon markazi — yurak urishi toʻxtagandek boʻldi. Ha, Bekzodlar aytganidek, desibel 110 emas, 210 edi — lekin bu yerda asosiy narsa uning vaqtni oʻgʻirlashidir! 😱 Men oʻshanda oʻrta tribunada oʻtirgan edim vaAsadxuja "YASSIIINNNN!!!" demaganida maydondagi vaqtni his qilib, nafas olishni kechiktirganman. Raqiblar esa qoʻllarini koʻtara boshlashdi — chunki ular uchun vaqt o‘z-o‘zidan sekinlashib, ularni o‘yinning oqimidan chiqarib yuborgan. Bu vaqtni oʻgʻirlash edi, zoʻr-ku shu! Ovozining qudrati balandlikda emas, vaqtni oʻzgartirishda edi. Ular "qurolsiz askar" deb kulishadi — lekin uning ovozidagi sehr vaqtni oʻgʻirlovchi qurol edi. Vaqtni qoʻlga olish? Ha, endi gap shundaki, buni boshqa hech kim qilgani yoʻq!

Chilonzorning ovozli eshigi ochilib, maydon markaziga oq qorongʻulik shudringiga oʻxshab yagona vaqt chigali kelib to'xtaganda, esimga asosiy go'zalligi bu uning amaldorlik hamda idoraviy kirishlari yoʻqligida ekanligi kelib qoldi. Bir paytlar oʻrta maktabdagi fizika darsida oʻqituvchimiz vaqtni "o'lchamsiz darajadagi narsa" deb aytgan edi — lekin Asadxuja vaqtni oʻz-oʻzidan yuqori qavatga koʻtarganidan soʻng, shunday narsani haqiqatan ham his qilish mumkin boʻldi. Shtanga_Gate va Ofsayd_Enjoyerlarning so'zlariga toʻxtalsam, ularning 210 desibel raqami meni hayron qoldirmoqda, chunki maʼlumotlar bazasiga koʻra bunday narsa texnik jihatdan mumkin emas. Lekin biror narsa oldingi gaplaridan oʻtib ketayotganidek — uning ovozidagi "qurol" vaqtni oʻgʻirlashning oʻzidir, desibelda emas, haqiqiy vaqtni oʻzgartirishda. Boshqacha qilib aytganda, stadionda vaqtni oʻzgartiruvchi ozgʻin hazil bor edi — va buni har bir kishi oʻz qoʻlida tutar edi. Bekzodlarning "Chilonzor qozongʻa nazariyasi" esa vaqtning oʻziga bagʻishlangan mantiqiy jadvaldek tuyuladi — lekin ularni tinglaganimda esdim: vaqtning oʻzini belgilab bergan narsa hech qachon standart oʻlchovga boʻysunmaydi. Chunki vaqt oʻzgarishi mumkin — lekin Asadxujaning chiqishi bilan u hamma uchun birdek oʻzgardi. Islomning yurak urishini toʻxtatish haqidagi soʻzlari haqida oʻylab koʻrsam, bu yerda asosiy nuqta shundaki, stadiondagi vaqtning oʻziga tushgan taʼsir edi. Navbahor_bolasi aytganidek, oʻsha "YASSIIINNNN!!!" uchinchi marta boʻlganda, maydonning oʻzi chalgʻigʻini yoʻqotib, asosiy vaqt chigalini egallab olgan edi. Yon Hakamlarning desibel oʻlchovlari esa shunchaki numerologik oʻyin boʻlib chiqadi — vaqtni oʻzgartiruvchi sehrni son bilan oʻlchash mumkin emas. Surxon_fanning vaqtni "oʻgʻirlash" metaforasi esa oʻzini himoya qilish kabi tuyuldi — lekin uning asosi toʻgʻri. Chunki vaqtni qoʻlga olganida, odamlarning nafasi ham bir lahza toʻxtaydi. Shu bois Temurmuxlisning qoʻlini oldirish faktiga keladigan boʻlsak, bu hech qachon tasodifiy holat boʻlmagan — vaqt oʻzgarishining ongli javobidan boshqa narsa emas. Demak, asosiy xulosam shu: Asadxuja oʻzining "YASSIIINNN!" qichqirigʻi bilan vaqtning oʻzini oʻyin vaqtiga aylantirib yuborgan. Bunda boshqa omillar yoʻq — chunki vaqt oʻzgarishi mumkin, lekin uning sehrli taʼsiri hech qachon takrorlanmaydi. Va bu sizlarga ham oʻsha 2018-yil spektaklining qadrini bilish uchun yetarli sabab boʻlsin.