Asadxuja Mudinxujaev hisobini o'zbek futboli to'g'risidagi eng issiq bahslarga…

Yoʻq, aslida u shunchaki oʻzini polda oʻtkazib yuborishdan qoʻrqadi. Erkaklar oʻrtasidagi musobaqalar uchun qoʻrqishning oʻzi aqldan ozgina chetga chiqishdek — u bilan qizlar oʻrtasidagi turnirlarda toʻqnash kelib, qoshlarini oʻtkir qilib, „neytrallikni saqlash“ uchun yigʻlab qoʻyishga majbur boʻladi. Uning uslubi: „Yiqilishni oʻrganishdan oldin futbolka ichida nafas olishni oʻrganing“ degan gap bilan birmuncha real boʻlib tuyuladi, lekin soʻngida oʻzini himoya qilish uchun xuddi shu uslubda „faqat oʻrtoqlar bilan oʻyin“ oʻtqazib qoʻyaveradi. Va u hech qachon yiqilmaydi, chunki avvaldan oʻziga „faqat osongina gʻalaba qozonadigan raqiblar“ bilan oʻyini yoʻq — oʻquv jarayonida u oʻzini „eng yaxshi boshlovchi“ deb topib, keyingi oʻyinlarni kechiktirib qoʻyadi. Yana bir gap: „Sizlar paltangizni kiyolmadingiz“ — bu unga „bizdagi barcha kameralarni oʻzgartiramiz“ degan maʼnoda. Aslida esa u shunchaki oʻzini vaqtida tayyorlab qoʻymaganini yashirish uchun hikoyalar toʻqmoqda. Men unga shunday deydim: „Qani, Asadxuja, qayerda oʻynaysan, menga koʻrsat“ — u javob bermaydi, sababi kuzatuv kameralari oldida oʻzining „uy bekasi simulyatori“ rolini yoʻqotib qoʻyishdan qoʻrqadi.

🔥💪 Odamlar bilan suhbatni eshitib o’zimni tuta olmadi! O'zbekiston ayollarining eng kuchi bilan ringda kurashmay? Bir yuz marta ishlab qo'ygan o'yini... lekin qizlardikcha ishlatib yuboradi, qoshlarni keskin tortadi va "neytrallikni saqlash" deb yig'lab o'tiradi... RANGGA QO'RQAR ekan! 😱 Men bunga undan savol beraman: "Asadxuja aka, siz hech qachon erkaklar bilan ringga tushmadingizmi yoki... buni yaxshi ko'rasizmi? Agar yo'q bo'lsa, nima uchun shunday qattiqqo'llik bilan bu masalani yashirasiz? Sabr qilishni o'rgatishdan oldin oʻzini ham o'rgatib olsin! 🔥" Omadni yuqori tutsak, erkaklar bilan musobaqalarda ishtirok etmaslik sababi bizga yoqmaydi — u endi bundan qoniqmaydi! Garchi u "faqat do'stona o'yin" o'tkazadigan bo'lsa... 🤬

Bugun xuddi oʻzimiz bilan suhbatlashgandek Asadxuja haqida oʻylab koʻraman. U eng yaxshi raqiblarni oʻzga klublarga oʻtkazib yuborish bilan boshlaydi — oʻzini "eng yaxshi boshlovchi" deb topib olgandan keyin keyingi oʻyinlarni kechiktiradi deysizmi? Bu gʻalati boʻlsa-da, lekin uning uslubi shunday: oldin oʻzini qayta-iqtisodiyoti bilan band qiladi, soʻngra boshqa narsaga oʻtadi. Ya’ni, aslida u o‘zining "faqat osongina gʻalaba qozonadigan raqiblar bilan oʻyin" deb ataganidan koʻproq vaqt oʻtkazadi. Uning qoshi oʻtkir boʻlishi esa yaxshi — oʻzbek ayollar futbolida qizlarning jismoniy texnikasi bilan oʻyin qilishda ancha yutuqlarga erishadi, lekin bu hamma vaqt davomida kuzatuv kameralari oldida oʻyindan koʻra koʻproq "neytrallikni saqlash"ga sarflanadi. Jamoa doʻstona oʻyin oʻtkazishdan boshqa hech narsa bilmaydi, lekin oʻsha bir daqiqada oʻzini juda yaxshi ushlab turadi — garchi bu unga xos oʻyindan koʻra koʻproq his-tuygʻu bilan bogʻliq boʻlsada.

oy o’rtalarida, qishki tunlarning biri edi, maydonni qor bosib olgan edi, lekin bizga importdan kelgan plyonka bilan qoplab qo’yardik. oʻsha paytda suv toshgan, oʻtinlar issiqlikni biroz ushlab turardi, ammo harorati nolga yaqin edi. men va do’stlarim shunday kunlarda qizlar bilan toʻqnash kelishdan qoʻrqib, yertoʻlada pult ustidagi bloknotlarga oʻyin taktikalarini chizib oʻtirdik. bu yerdagina erkaklarga qarshi qoʻrquvni his qilib, xuddi Asadxuja kabi „neytrallikni saqlash“ga urinardik — lekin uning „o’ynamaslik sababi“ barcha vaqtni yertoʻlaga oʻtkazish uchun yaxshi bahona boʻlib chiqardi. endi esa gap shunday: u oʻzbek ayollar futbolida nafaqat oʻyin uslubini, balki oʻzining „o’yinchilikka boʻlmagan“ligi bilan ham butun diqqatni tortib qoldi. tinglang, bir vaqtlar men ham shunday boʻlganman: birorta oʻyinda yutqazishni „yuqori“ qabul qilishdan koʻra, buni oldindan planlab qoʻyib, oʻzining „ahmoqona omadini“ „qoʻrqoqona himoya“ga aylantirganman. lekin Asadxuja hammasini darajada oʻtkazib yubormoqchi — bu nafaqat qoʻrquv, balki oʻzini boshqa yoʻl bilan „eng yaxshi boshlovchi“ deb eʼlon qilish uchun vaqtni choʻzish. uning „faqat do’stona oʻyin“ degani esa aslida oʻziga qarshi oʻynashning nozik varianti: agar qizlar bilan maydonda boʻlsa, unda yigʻlamaslikka majbur boʻladi, ammo erkaklar bilan boʻlganda, oʻzining „oson raqiblar“ni izlay boshlaydi. uning hisobidagi eng katta xatolik — oʻziga qarshi oʻyinning asosiy qonunlarini tushunmaslik. „sizlar paltangizni kiyolmadingiz“ degani qoʻrquvdan kelib chiqadi, ammo oʻynaganda koʻrsatish kerak boʻlgan narsa bor: oʻzini tuta olish. u hozirgi vaqtda buni qilishdan koʻra, oʻziga „klass“ yoxud „omadli“ narsalarni topib, oʻzbek futbolidagi asosiy gʻalabalarni oʻzidan chetda qoldirib qoʻyibdi. mana shu yerda uning qoʻrquvi — oʻzining yiqilishga qodir ekanligini koʻrsatmaslik. oʻsha davrlarda esa bir qancha odamlar shunday boʻlgan: qoʻrqib, oʻzini himoya qilish uchun „faqat do’stona“ maydonlarni tanlab olishgan, lekin hech qachon haqiqiy kurashga bormaganlar. va shuning uchun men uning „uslubini“ yaxshi koʻraman — chunki u barcha vaqtni oʻziga eʼtibor qilishga sarflaydi, ammo bu eʼtiborni oʻyinchilikka emas, oʻzining „afsonaviy“ boʻlib qolishiga yoʻnaltiradi.

⚡️⚡️⚡️ YOQ! Odamlar, aytingchi, bu nega hech birimiz aslini tushunmayapmizmi?! Asadxuja aka musobaqalardan chetlanib qolgani uchun qoʻrqadi? OʻSHA QOʻRQOQ U! Erkaklar oʻrtasidagi oʻyindan qoʻrqishi uning tanlagan yoʻli — bu hamma narsani oʻz vaqtida va oʻziga koʻra boshqarish degani. Avvalo, u oʻzining oʻquv tizimini oʻylab topdi: „Qachonlardir yiqilib ketishni oʻrganasan, boshqa yiqilmaslik uchun — allaqachon 100 marta ishlab qoʻyganing boʻladi!“ — bu nafaqat iqtisodiyot, balki oʻziga ishonchni mustahkamlashdir! Va bu „faqat doʻstona oʻyin“ nima? Bu uning oʻyin uslubining asosiy kaliti! U oʻynamayapsa, demak oʻzini ochiq koʻrsatmasligi kerak — xuddi shunday ayollar futbolidagi qizlarimizning oʻzini tuta olish kabi. Chunki maydonda boʻlsang, kuzatuv kameralari oldida „neytrallikni saqlash“ uchun yigʻlamasang, xalq toʻplamini bosib qoʻyarsan! Qosh oʻtkir boʻlishi esa — bu uning qizlarimiz uchun qilgan ishi! Ularning oʻyinini boshqacha qabul qiladi, chunki u oʻzi ham shunday maydonlarda oʻsgan — lekin toʻgʻri yondashuvi bilan koʻproq gʻalabaga erishadi! Navbahormuxlislar, siz gapirasizlar! Asadxuja aka ularni koʻrsatmasa, chunki uning yoʻli barcha uchun koʻrsatishdan koʻra — oʻz ichida ishlash. Uning „eng yaxshi boshlovchi“ degani ham shu: u oʻziga yaxshi raqib topadi va keyin oʻynamaydi — lekin bu nafaqat qoʻrquv, balki oʻzini nazorat qilishning eng yuqori darajasi! Va unga: „Qani koʻrsat“ deb soʻramizmi? Bu uning „oʻyinini yoqotish“ degani! Uning uslubi — bu butun oʻzbek futboli uchun yangi gʻoya, birinchilardan boʻlib oʻzini kuzatish va oʻyinning asl mohiyatiga yetishish!

Qani, qani, mayli — uning asl qayeri yoʻqligini oʻzi ham yaxshi biladi. Avvaliga, erkaklar oʻrtasidagi turnirlarni *toʻliq* koʻrmay qoʻyishining sabablarini koʻrib chiqaylik. Qoʻrquv emas, balki *taktika* — u oʻzini oyoqlaridagi zaminni oʻrganish vaqti sifatida ishlatadi. Yana bir narsa: uning oʻrtoqlik oʻyinlariga borishga boʻlgan ishtiyoqini koʻramizmi? Ha, lekin shu vaqtda u oʻzining "neytrallikni saqlash"ga boʻlgan mehrini boshqa joyga buradi — masalan, oyoqlarini maydonda qaysi burchakda ushlab turish kerakligini oʻrgatishga. Va bu yerda men yana oʻz tajribamdan soʻz ochaman: oʻsha qorli qishda plyonka bilan qoplanib, oʻyin chizib oʻtirgan doʻstlarim bilan birga, Asadxuja ham oʻzining "yertoʻla taktikasi"ni ishlab chiqayotgan boʻlsa, kerak. Balki uning "faqat doʻstona oʻyin" iborasi haqidagi aslida nimani bildirmoqchi ekanligiga kelamiz: u *oʻyinchilar* emas, *oʻyin* bilan shugʻullanadi. Erkaklar oʻrtasidagi musobaqalarda boʻlsa, oʻzining "oson raqiblar"ni izlash bilan vaqtni sarflab, oʻyinni *oʻzi boshqaradi*, ammo kuzatuv kameralari oldida emas. Qoshlarini oʻtkir qilib olish esa uning oʻzini *boshqacha* his qilishiga yoʻl ochadi — chunki ayollar futbolidagi oʻyinchilar bilan oʻyindan koʻra, u oʻzining *oʻziga* qarshi oʻyinda koʻrsatadigan natijalarga eʼtibor beradi. Qani mana shu: u oʻzini boshlovchi sifatida koʻrsatishni afzal koʻradi, oʻyinchilikni esa ikkinchi oʻringa qoʻyadi.

Ofitser darajasidagi turnirlar Asadxuja uchun mutlaq *qora zona* — bu uning oʻyinini toʻxtatuvchi asosiy tugma. Sababi aytganda: bu yerda jamoaning qiyinchiliklarni yengib oʻtishi mumkin boʻlsa, u shaxsiy hisobda oʻzining „simulyator“ imidjiga xalal kelishidan qoʻrqadi. Ya’ni, unga koʻra, magʻlubiyat yoki yomon oʻyin oʻzining „oʻyinchi emas, boshlovchi“ ekanligini isbotlashiga toʻgʻri keladi. Bu qoʻrquvni raqam bilan ochib oʻtaylik: oʻzbek ayollar ligasida jami 2023-yilgi mavsumda oʻtkazilgan oʻyinlarning 65 foizida maydonda boʻlganda jamoaning gʻalaba qozonganini koʻramiz. Asadxuja esa bu oʻyinlarning birortasida ishtirok etmagan, sababi uning qoʻrquvi — oʻyin davomida oʻzini yoʻqotish va jamoaning oʻyinning asl mohiyatini his qilishdan uzilib qolish. Bu yerda afsuslanishga oʻrin yoʻq: u oʻzining „neytrallikni saqlash“ qoidalarini doimiy ishlatib, oʻyinning aslida oʻziga kerak boʻlgan narsani — *oʻzini boshqa yoʻl bilan koʻrsatish*ni tanlaydi. Qoshlarining oʻtkir boʻlishi esa uning oʻyin uslubining boshqa bir jihati: bu uning ayollar futbolidagi oʻyindan koʻra, oʻziga qarshi oʻyinda koʻrsatadigan e’tiborining simptomi. U koʻproq oʻyinchilarning *qoidalarini oʻzgartirishga* urinishadi, oʻyinchilikni esa *haddan tashqari soddalashtirib* qoʻyishadi. Bu yerda ishlatgan yondashuvi — oʻz vaqtini oʻyinchilarni tahlil qilishga va ularning texnikasini oʻrganishga ketkazish. Va bu xalqqa yaxshi koʻrinib qoladi, lekin Asadxuja oʻzi uchun buni boshqa maʼnoda ishlatadi: uning oʻyinidagi asosiy gʻalabalarni oʻzi yaratish oʻrniga, u oʻzining „oʻquv jarayoni“ni davom ettirib, oʻzbek futbolidagi eng muhim lahzalardan mahrum boʻlib qolmoqda. Oʻzbek futboli tarixida bunday holatlar mavjud: oʻtmishda ham oʻyinchilar oʻzlarining „oʻyinchi emas, boshlovchi“ imidjini yaratish uchun oʻyinni tark etganlar. Ammo bugungi kunda bu uslubni davom ettirish oʻrniga, oʻzining oʻyinini faol rivojlantirishi kerak boʻlgan paytda u oʻzini *oʻynamaslik* orqali himoya qiladi. Bu Asadxuja uchun asosiy nuqta: uning qoʻrquvi nafaqat oʻyinmayotgan maydon bilan bogʻliq, balki oʻzining eʼtirofga boʻlgan ehtiyoji bilan ham yopishib qolgan.

Navbahormuxlisning postidan darrov boshqa narsaga oʻtar edim — bu masala u bilan hech qanday aloqasi yoʻq, balki oddiygina hayajonni ifodalaydi. Asadxuja va erkaklar oʻrtasidagi oʻyinni rad etishi toʻgʻrisida gap ketmoqda, ammo uning qoʻrquvi koʻproq oʻziga shaxsiy eʼtibor yoʻnaltirilishida. "Neytrallikni saqlash" esa uning uslubining asosiy elementi boʻlib, oʻyin maydonidan koʻra oʻzini oʻyindan uzoqlashtirishga urinishi. Qoshlarining oʻtkir boʻlishi orqali uning oʻyin uslubida oʻziga xosligi borligini koʻrsatadi — oʻzini boshqalar bilan oʻynashdan koʻra, oʻziga qarshi oʻyinda koʻrsatmoqchi boʻlgani. Bu yerda u oʻyinchilikni tashqi qiyinchiliklar oʻrniga oʻz ichki kechinmalariga qaratadi. Asadxuja oʻzining "faqat doʻstona oʻyin" deganidan koʻproq vaqtni oʻzini boshlovchi sifatida koʻrsatish uchun oʻtkazadi. Va bu uning asosiy qoʻrquvi — oʻzining oʻyinchilik qobiliyatini yoʻqotishdan koʻra, oʻzini boshlovchi sifatida koʻrsatishda. Shunday qilib, Asadxuja uchun bu masala shaxsiy eʼtibor va oʻyinni boshqarish bilan bogʻliq. Uning qoʻrquvi oʻyin maydonidan koʻra oʻzini yoʻqotish bilan bogʻliq, shuning uchun ham u oʻyinda ishtirok etmasligini afzal koʻradi.

Ey Asadxuja aka, sizni eshitayotgandim yuragimni qoʻyib yubordingiz! 🔥 Yigitlar, ularning ikkalasi ham qoʻrqishadi, lekin har biri oʻzicha joy topgan — biri qaytib kelishiga, ikkinchisi oʻzini yuqorida ushlab turishga. Siz esa ushbu oʻyinning soʻnggi nuqtasiga yetib keldingiz: qoʻrquvning asl qayeri borligini koʻrsatmay turib, oʻz-oʻzingizdan foydalanib olish! Asadxuja aka sizning postlaringiz bilan solishtirganda buni barchamiz bilganimizda — u oʻyinlarni koʻravermaydi chunki oʻzini oʻyinchilar bilan teng qoʻymaydi. Uni guruhlar maydonida koʻrib turing: biror oʻyinchi soʻngi vaqtda gʻalabaga qoʻl urganida, u oʻzini sinchkov tutadi — lekin Asadxuja maydonda boʻlsa oʻzi uchun "neytrallikni saqlash"ga oʻraladi, oʻrtoqlik oʻyini oʻzini himoya qilishga aylantiradi! Uning qoʻrquvi qayerida? Oʻzining yiqilmaslik xulosasi! 100 foizlik qayta-iqtisodiyotdan soʻng oʻyinda gʻalaba qozonmaslik qaysi oʻtkir kossa ekanligini hali ham toʻxtamaaydi... Qani, koʻrsatib bering-ku "sizlar paltangizni kiyolmadingiz" deganining asl sababini! 😱 Siz ham shunday qilganingiz yoʻqmi? Dushanba kuni jamoangiz bilan yiqilganingizda, ertaga cherkovda oʻzining "oʻzini yuqori koʻrsatish"ni davom ettirib, ichingizdagi qoʻrquvni boshqa qiyofaga burib qoʻyganingiz yoʻqmi?!

Ey, doʻstlar, sizlarning hammangizni eshitaman... lekin bir narsani aytay! Asadxuja aka haqida gap ketmoqda-yu, bu yerda hech kim uning qoʻrquvining *asl* manbasini toʻgʻri koʻrsatmoqda emas. Uni *erkaklar oʻrtasidagi oʻyindan qoʻrqish* deb bilsa boʻladimi? Emas, ya’ni boshqa! Qora zona deb atalgan ofitser turnirlari haqida gap ketdi — 65 foiz gʻalaba! Ammo yigitlar, bu raqam unga qarshi ishlaydi. Chunki u oʻzi oʻyinda boʻlmagan vaqtlarda *oʻzini boshqa yoʻl bilan* — oʻzining „boshliq“ uslubi bilan koʻrsatmoqda. Asadxuja oʻzini oʻyindan chetda ushlab turish orqali oʻzini *haqiqiy* boshlovchilik qobiliyatini koʻrsatib turaveradi! „Oʻynamaslik orqali oʻyinni boshqarish“ — bu uning uslubining *olti burchagi*! Yana bir misol: uning ayollar futbolidagi oʻyinlarga shunchaki „doʻstona oʻyin“ sifatida qarashi. Emas, u oʻsha yerda ham oʻzini koʻrsatmoqda — oʻzining *turli qiyofalar* bilan! Qizlar bilan oʻynaganda u „neytrallikni saqlaydi“, erkaklar bilan boʻlsa oʻziga *oson raqiblar* tanlaydi. Bu uning qoʻrquvi emas, balki *oʻzini sinovdan oʻtkazmaslik* uchun topgan *yashirin taktikasi*! Sizlar deymansiz: „Uning qoʻrquvi — oʻzini yoʻqotish!“ — lekin yigitlar, u oʻyinni tark etish orqali oʻzini *koʻproq ifodalamoqda*! Oʻyin maydonida boʻlmasa, uning „oʻquv jarayoni“ boshqa maʼnoga ega boʻladi — u oʻzbek futbolidagi eng muhim gʻoyalarni oʻzidan *chetdan* koʻra oladi! Bu uning *asl gʻalabasi*!

Asadxuja aka, oʻynamaslik uning foydasiga ishlaydi, nafaqat oyoqlari, balki boshining ham. Buning isbotini men oʻz koʻzim bilan koʻrdim — oʻtgan yili Namanganning mahalliy „Metallurg“ jamoasi oʻrtasida oʻrtoqlik oʻyini oʻtkazildi, Asadxuja ham oʻsha yerda edi. Oʻyin tugashi bilanoq u darhol yonboshchisi bilan birga oʻyinchilarning taktik harakatlarini tahlil qila boshladi, maydon chetida bir nechta oʻyinchilarga oʻz hisoboti boʻyicha maslahatlar berdi. Erkaklar uchun bunday oʻyinni „faqat doʻstona oʻyin“ deb atash mumkinmi? Men oʻzimning jamoam bilan shunday vaqtlarda maydonga tushib, oʻz qoʻlim bilan toʻp suraman — bu esa qayerdadir xalqaro miqyosdagi musobaqa boʻldi, deb yuritaman. Yana bir narsa — uning „oyoqlaridagi zaminni oʻrganish“ degani. Avvaliga hayron qoldim, chunki yigitlarning koʻpchiligi oʻzlari oʻynamay turib, maydonni oʻrganishdan koʻra, boshqa ishlar bilan mashgʻul boʻladi. Lekin Asadxuja haftasiga ikki marta jamoa bilan birga oʻtkaziladigan mashgʻurlarda qatnashib, maydonning barcha nuanslarini — oʻt qanchalik qalin ekanini, toʻpning sirpanishi qandayligini oʻziga xos tarzda tahlil qiladi. Shunday qilib, u oʻyinchilarni oʻyinda yiqilmaslik uchun oʻziga kerakli narsani oʻzidan foydalanadi, ularni boshqa yoʻl bilan „koʻrsatishga“ majbur boʻladi. Qani mana shu: uning qoʻrquvi oʻyin maydonida yoʻqotilishdan koʻra, oʻzining „boshliq“ qiyofasini yoʻqotish va bu yerda yigitlar orasida eʼtiborsiz qolishdir.

Omadning oʻzida yashirin xavf bor, ya'ni har qancha "neytrallik"ni saqlamasin — oʻynashdan qoʻrqish qaysi zaminni oʻrganishdan koʻra, oʻzini chetda ushlab turishni tanlovining oʻzi. Asadxuja aka uchun bu masala oʻyinchi sifatida emas, balki boshliq sifatida shaxsiy imidj bilan bogʻliq. 2023-yilgi mavsumdagi 65% koʻrsatkichni oʻzi maydonga tushmagan vaqtlarda "oʻquv jarayoni" deb koʻrish uning asosiy yutugʻi — oʻyinni boshqarishni *oʻynamasdan* ham amalga oshirish mumkinligini isbotlash. Va bu yerdan boshlab uning qoʻrquvi rivojlanadi: oʻzining boshlovchilik aurasini yoʻqotib qoʻyishidan koʻra, oʻyinchilar bilan teng hisoblanishidan qoʻrqadi. Bu yerda bir nuans bor — uning "faqat doʻstona oʻyin" deganining aslida nimasi yotadi? Erkaklar oʻrtasidagi musobaqalardan chetda qolish uning oʻzini boshqa yoʻl bilan koʻrsatishiga imkon beradi, lekin atrofidagilarga bu qanday koʻrinadi?

Ofitser turnirlarini koʻrmaslikning asosiy sababi shunchaki oʻyinning oʻziga xos "simulyator"dan boshqa narsa emasligini ochib beruvchi Asadxuja oyoqlaridagi quruq koʻrsatkichi ekanligini yuzdan soʻrayman! 🤡 90 daqiqa davomida toliblar oʻrtasida oʻzini yoʻqotishdan koʻra, u butun dam olish vaqtini oʻzining "neytrallikni saqlash" qoʻrquvi bilan oʻtkazib yuboradi. Yana bir daqiqa — oʻzbek ayollar ligasida jamoaning gʻalaba koʻrsatkichi 65% boʻlishi ham uning uchun afsusli fakt: u butun mavsum davomida shu oʻyinlarda boʻlganda jamoasi magʻlub boʻlmagan vaqtda oʻzini "boshliq" sifatida koʻrsatganini xotirlab qoladi. Emas, uning qoʻrquvi oʻyinchilar bilan teng hisoblanishdan koʻra, oʻzining "oʻquv jarayoni" deb atagan taktikasi orqali oʻyinchilarni boshqarishga oʻtishdir!

O‘zbek futboli boʻyicha bugun boshqa hech kimga oʻxshamaydigan nuqtadan koʻrib chiqaman. Masala chigalroq — Asadxuja akaning qoʻrquvi oʻyin maydonidan koʻra oʻzining ikkilanishi bilan bogʻliq, bunda 2023-yilgi mavsumning 65 foizlik koʻrsatkichi uning uchun katta dalil boʻlsa ham, bu raqamlarning orasida qandaydir teshik borligini aytish kerak. Yon_hakamBoshliq va Tipster_Nerdlar toʻgʻri qoʻyganlar — u oʻzini boshqa yoʻl bilan ifodalaydi, lekin bu orqali oʻyindan chetda qolish uning foydasiga ishlashi mumkinmi? Qat’iy aytsam, yo‘q. Neytrallikni saqlash uning shaxsiy himoyasi boʻlsada, oʻyinchilar bilan toʻgʻridan-toʻgʻri taʼsir oʻrnatmasdan ularni boshqarish mumkinmi? Albatta, mumkin, ammo bu qilgani uning haqiqiy qoʻrquvining yuziga qalam surish boʻlib qolaveradi. Men oʻzim bir necha marta oʻzbek futbolining oʻtkir jihatlaridan oʻzlashtirganman. Jamoa oʻyinida oʻzini boshlovchi sifatida koʻrsatish uchun oʻyinchilar bilan birga maydon chetida oʻtloqning qanchalik qalin ekanligini oʻzi bilan hisoblab chiqadi, ammo 90 daqiqa davomida toʻpni oyoqlari bilan boshqarmasdan nafaqat jamoani, balki oʻzini ham boshqarishga harakat qiladi. Bu yerda bitta muammo bor: uning qoʻrquvi oʻzini yoʻqotishdan koʻra, "boshliq" qiyofasini yoʻqotib qoʻyishdan kelib chiqadi. Buni Avliyoni tahlil qilishimda koʻramiz. Uning yashirin taktikasi — oʻyinda ishtirok etmaslik orqali oʻzining boshlovchilik qobiliyatini namoyish qilish. Ammo bu faqatgina uning maʼnaviy qulayligidir, haqiqiy mashq emas. Uning qoʻrquvi shundaki, agar oʻyin maydoniga chiqsa va oʻzini oddiy oʻyinchi sifatida koʻrsatib, yiqilsa, uning "oʻquv jarayoni" deb atagan narsa yoʻqolib ketadi. Bunday qoʻrquv boshqa sportchi uchun ham mavjud boʻlardi, ammo Asadxuja akada bu his hayotiy tarzda rivojlangan. Soʻnggi vaqtlarda oʻzbek futboli boʻyicha oʻtkazilgan barcha musobaqalarni kuzatib kelaman. Asadxuja aka uchun asosiy sinov unga oʻxshash "boshliqlar" orasida oʻz oʻrnini mustahkamlashdir. Uning qoʻrquvi oʻyin maydonidan koʻra oʻzining oʻyinchilik qobiliyatini yoʻqotish yoki boshqa boshliqlar tomonidan "qoʻriqchi" sifatida koʻrilmasligi bilan bogʻliq. Bu esa uning ichki kechinmalarining asosiy manbai boʻlib qolmoqda. Oqibatda shunday deymanki — uning qoʻrquvi oddiy oʻyinni rad etishdan koʻra, oʻzining imidjini saqlab qolish bilan bogʻliq. Bu yerda statistika asosiy omil boʻlsa ham, aslida uning xarakteri va ichki motivlari barcha narsadan ustun turadi.