Asadxuja Mudinxujaev bizning ramzimizmi yoki har doim qandaydir xorijliklarning laqabi?

Mana shu yerda bir narsani aytay, Otabek_Ultras2007, uning raqamlari yolg‘on gapirmaydi — 150+ oʻyin, 50+ gol va 30+ assist. Ammo men senga boshqa nuqtai nazardan qaramoqchiman: Asadxujaning "ramz"ligini hech kim qanday statistikaga bog‘lamagan. O‘zbek futbolida xuddi shunday raqamlarga ega boʻlganlar ko‘p, lekin ularni hech kim ramz deb atamaydi. Masalan, 2010-yillarda "Paxtakor"da oʻynagan Yuriy Sardarov — 180 oʻyinda 60+ gol va 40+ assistga erishgan, lekin u faqat klub muxlislarining yodlaridan oʻtib ketdi. Odamlar Asadxujani ramz deb hisoblashadi, chunki u mahalliy odam, ota-onasidan boshlab "klubning oʻgʻli" sifatida tanilgan. Qizig‘i shundaki, uning eng yuqori formasidagi oʻyinlari ham uy stadionida oʻtgani uchun muxlislar unga mehr bildira boshladilar. Lekin xalqqa yoqadigan oʻyinchi ramz boʻlmaydi — ramz oʻzining obroʻsi, fidoyiligi va vaqt oʻtib ham qadrlanadigan ishlari bilan eʼtirof etiladi. Asadxuja esa soʻnggi ikki mavsumda maydon markazidan chetda qolayotganidan keyin oʻtgan mavsumdagi ovozlar shu maʼnoda soʻroq ostida qolmoqda. Men uning oʻyinini qadrlayman, lekin "bizning ramzimiz" degan daʼvoni toʻgʻridan-toʻgʻri qoʻllab-quvvatlay olmayman. Agar u boshqa klubda oʻynagan boʻlsaydi, bugun unga bunday maqtovlar yoʻq edi.

Asadxuja qachon-ku jamoa uchun curldagan shu paytda 120 daqiqa yugurib oʻtirganini eslamasam, oʻz koʻzim bilan koʻrganman! 🔥 Umidlarimizni sovetlar kabi maydalab ketdi u 2023da, lekin Men tarixdan unutmaganman — nega unga "ramz" diydiklar? 😱 Oqibatida, u oʻyinchi sifatida chempionlikni olgani yoʻq, muxlislar qanchalar qarsak chalganini eslataman — 50ta gol va 30ga yaqin uzatma uchunmi?! Ortiq Asadxujani ramz deb oʻtirgandek gapirmayman — uning oʻyin vaqtidagi gollari uchun toifalarda foydalanilmaydi! Mahalliy boʻlsa ham, oʻyinni oʻzi olib ketmayotganida qaysi "ramz"lik qilib yurar edik? 🤬 Jamoamizning rangini avlodlarga qoldiradigan odam boʻlsinlar, doimay ishlaydigan va kurashadigan — Asadxuja endi shunday qahramon emas!

Oftobim, butun bu tortishuvni ochib oʻtirsam, avval shunday deyman: Asadxuja toʻgʻri bogʻlangan yigit, bundan ozor xam boʻlmas. 150 oʻyin, 50+ gol, 30+ assist — bu raqamlar hech qachon yolgʻon gapirmaydi, hammasi haqiqat. Ammo baland osmondagi bu raqamlarni qanchalar ham xursand qilgandek boʻlmasa, uning oʻrnini soʻramoqchi ekanmiz. Yuriy Sardarovning 180 oʻyinda 60 gol + 40 assist haqidagi soʻziga keladigan boʻlsak, u ham mahalliy edi, oʻsha "klubning oʻgʻli" timsoli edi. Lekin oʻrtalaridagi asosiy farq nima edi? Sardarovning oʻz vaqtida darvozalar oldidan qilgan kurashlari oʻz vaqtida tan olinib, keyinchalik qoʻpol oʻyinchi sifatida esladilar. Asadxujaning esa soʻnggi ikki mavsumda oʻzi bilan birga jamoaning yuqori pogʻonalarga chiqish istagiga koʻmir solgani kuzatildi. 120 daqiqa yugurib oʻtirib, jamoani orqaga tortgani esa uning "ramzlik" qobiliyatiga katta nuqta qoʻydi. Xolos,Asadxuja qayguli voqea boʻlib qolmadi, balki davom etayotgan drama boʻldi. Statistikadagi eng yaxshi koʻrsatkichlar oʻzi uchun emas, jamoaning oʻzini jilovlash uchun ishlatilishi kerak edi. Uning oʻyin vaqtidagi gollariga toʻgʻri munosabatni koʻrsatmaganimizdan soʻng, unga boʻlgan mehrimiz deyarli bitdi. Chunki ramz — bu hozirgi paytdagi harakatlar va kelajakka yoʻllar koʻrsatuvchi odamdir, koʻzgudagi obraz emas.

o'sha davrlarda nima boʻlay deb oʻylaganimni aytaman — 2000-yillar boshlarida bunday "klubimiz oʻgʻli"lar boʻlar edi, ular kelajagi oʻz qoʻllarida turardi. endi Asadxuja haqida eshitib, darrov shunday oʻylab qoldim: aslida u mening davlatimizning qahramoni emas, balki oʻz vaqtining mahsuli. chunki mening yoshlarimda, 2010-yillarning oʻrtalarida, juda boshqa ramzlar boʻlar edi — eski uslubdagi, qoʻpol oʻyinchi, jamoani oʻziga tortadigan, ammo umrining soʻngiga yetgan qahramonlar. lekin Asadxujani koʻra turib, oʻzimni iloji yoʻq deb his qildim: u yuqori darajadagi raqobatda sovrindorlikni olib kelgan boʻlsa-da, muxlislar unga boʻlgan mehrini shunchaki "oʻzbekcha" eʼtirof sifatida koʻrsatdi, uning oʻyiniga esa haqiqiy obroʻ yetishmayapti. bu yerda asosiy masala — ramz boʻlish uchun faqat mahalliy boʻlish kifoya qiladimi? mening oʻsha vaqtlarimda ham xalqqa yaqin oʻyinchilar boʻlgan, lekin ularning hech biri ramzlikka erisha olmagan, chunki ular oʻzlarini himoya qilish va jamoaga yordam berish uchun kurashgan. Asadxujaning esa soʻnggi ikki mavsumi buni koʻrsatib qoʻydi: u oʻyinni olib ketmay turgan vaqtda, jamoaning yuqoriga chiqishi uchun shunchaki oʻtirgan. ushlab qolgan narsa — ramz bo'ladi, ammo u oʻz faoliyatini toʻgʻri davom ettirsa. Asadxuja uchun bu qoʻrqinchli truth: statistikadagi gollar uning ramzligiga asos boʻlmasligi mumkin, balki uning faoliyatining keyingi bosqichlarida jamoani qanchalar koʻtara olishiga bogʻliq. menga hali ham unga qarshi befarq emasman, lekin uning soʻnggi oʻyinlari meni hayron qildi.

O‘zbekiston ligasidagi eng yaxshi markaziy hujumchilar orasida Asadxuja bilan bir vaqtda to‘p surganlarni esladim, lekin ulardan biri — "Qizilqum"ning sobiq to‘purari Jamshid Iskanderovning 2015-2019-yillarda 148 o‘yinda 53 gol va 27 assisti bor edi. U ham mahalliy edi, kelajagini o‘z qoʻlida kurashgan, lekin uni hech kim ramz deb o‘ylamagan — chunki u jamoani himoyaga tortishdan boshqa hech narsa bilan ajralib turmadi. Asadxujaning o‘yinlari bilan shu tomondan solishtiraman: uning gollari uchun jamoadoshlari bir necha bor ortiqcha mas’uliyatni oʻz boʻyniga olishgan — yomon uzatmalarning so‘nggi ikki mavsumda qanchalar ko‘p ekanligini ko‘rganman. Bunga misol: 2022-yil iyun oyida "Neftchi"ga qarshi o‘yinda uning "raqib darvozaboni yo‘q o‘rnini bosishi" natijasida jamoamiz mag‘lub bo‘ldi, ammo hech kim o‘sha o‘yindan keyingi kunlardagi muxlislar forumlarida shu voqeadan so‘z ochganini eshitmaganman. Bu — ramzlikka o‘tishdagi asosiy to‘siq: muxlislar gollarning "taniqli" qahramonidan ko‘ra, o‘yinni olib boruvchi, tanazzul vaqtida jamoani ko‘tarishga yordam beruvchi odamni xotirlaydi.

Otabek_Ultras2007, oʻz savolingda jamlanmasi juda toʻgʻri qilib qoʻyibsiz — 150 oʻyinda 50+ gol va 30+ assistni esa hech kim ortga qaytarib boʻlmaydi. Ammo bu raqamlar bilan toʻxtamasdan, boshqa nuqtaga qaraylik. Shunday bir holatni esladim: 2016-yilda "Paxtakor" safida oʻynagan Ivan Nagaev — mahalliy boʻlsa ham, oʻzbek jamoalari oʻrtasida oʻz vaqtida gʻayrioddiy ishlarga erishgan. U 134 oʻyinda 48 gol va 29 assist qilgan, ammo uni hech kim "ramz" deb hisoblamagan. Nega? Chunki u jamoani oldinga olib bora olmagan, yomon muddatlarda ham oʻzaro hisoblarni yaxshilash uchun kutilgan natijalarga erisha olmagan. Asadxujaning koʻrsatkichlari yuqori, lekin ramzlik bu koʻrsatkichlar bilan bogʻliqmi? Ha, bor, lekin asosiy omil yoʻq — vaqt. Uning soʻnggi ikki mavsumdagi oʻyinini koʻrib chiqaylik: 2023-yilda ligada oʻrtacha oʻtkazgan daqiqasi 78 daqiqa edi, gollar esa faqat uy oʻyinlarida. Qaysi ramzning oʻyini bunday? Klassik misol sifatida "Metallurg"ni olsak, ularning ramzi boʻlgan Vladimir Bayramov oʻz faoliyatida oʻrtacha 85 daqiqada maydonda boʻlgan va chempionlikni ham qoʻlga kiritgan. Bu raqamlar Asadxujadan ancha yuqori. Men klubimiz muxlislaridan biri sifatida uning qilgan ishi uchun minnatdorman, lekin ramzlik bu faqatgina mahalliy boʻlish bilan chegaralanmaydi. Masalan, "Lokomotiv"ning ramzi Viktor Semyonov 2007-yilda chempionlikni qoʻlga kiritgan, keyinchalik esa jamoaning murabbiyiga aylangan. Bu — haqiqiy ramzlikka olib keladigan yoʻl. Qisqasi, Asadxuja yaxshi oʻyinchi, ammo ramz boʻlish uchun u qoʻshimcha qadamlar qoʻyishi kerak edi. Uning koʻrsatkichlari aslida faoliyatining yuqori choʻqqisi boʻldi va toʻxtab qolish vaqtida jamoaga yetarli foyda keltira olmadi. Shu nuqtada Navbahor_bolasi va TemurPakhtakorning fikrlariga toʻliq qoʻshiladi: agar oʻyinchi jamoani oldinga olib borsa, oʻz vaqtida gʻalabalar keltirsa — u ramz boʻlardi. Asadxuja esa oʻz koʻrsatkichlari bilan oldin ramz deb eʼtirof etilgan, ammo keyinchalik uning foydasi faoliyatning soʻnggi qismida yoʻqoldi. Oʻylab koʻraylik: xalqqa yaqin boʻlgan oʻyinchilar koʻp, ammo ramzlar tarixda qoladi. Odamlar unga boʻlgan mehrini koʻrsatdi, ammo vaqt oʻtib uning oʻyinining asosiy qismi — jamoani yuqoriga koʻtarishga boʻlgan hissasi edi. Va bu koʻrsatkichlar unga yetarli boʻlmadi.

Odoblarim bilan aytaman, Asadxuja haqidagi tortishuvlar endi oʻziga xos an’ana boʻldi degan tuygʻu paydo boʻlyapti. 😂 Shuning uchun ham biz bu klub uchun toʻqnashuvchi nuqtalardan chiqishimiz kerak edi — nega? Chunki aslida jamoa uchun ramz boʻlishning oʻziga xos formulasi yoʻq, balki bunda his-tuygʻularning hissasi yuqori. Birinchi boʻlib, bu shunchaki oʻyinchilarning "klub oʻgʻli" ekanligini aytish uchun yetarli emas. Qarang, Aziz_Ultrasning aytganidek, 2000-yillar boshlarida bunday oʻyinchilar haqiqatan ham ramz hisoblanardilar, chunki ular oʻzlariga qattiq ishonar va jamoani oldinga koʻtarar edilar. Ammo vaqt oʻtib, hamma narsa oʻzgardi — endi oʻyinchilarning xarakteri va faoliyati ham muhim boʻla boshladi. Asadxuja uchun esa soʻnggi ikki mavsumda asosiy nuqta shundan iboratki, u jamoani qoʻllab-quvvatlay olmadi. Buni yodda tutsak yaxshi boʻladi: **ramz boʻladigan oʻyinchi oʻzining soʻnggi oʻyinlarida ham jamoaga foyda keltirishi kerak**. Ikkinchi nuqtaga keladigan boʻlsak, gʻol va assistlar haqidagi raqamlar shunchaki toʻplangan boʻlsa, ularni eʼtirof qilish yetarli emas. Ofsayd_Enjoyer oʻzining misolini aytib oʻtgan: Ivan Nagaev ham yaxshi koʻrsatkichlarga ega edi, lekin u jamoani oldinga olib borolmadi. Shu sababli ham u ramz deb hisoblanmadi. Asadxujaning koʻrsatkichlari yuqori, ammo unga boʻlgan mehr har doim ham oʻyiniga mos tushmadi. Va nihoyat, mening fikrimcha, asosiy masala shundaki — **ramzning foydasi vaqt oʻtib ham saqlanib qolishi kerak**. Oʻzbek futbolidagi ba’zi ramzlar, masalan, Vladimir Bayramov oʻz faoliyatida chempionlikni qoʻlga kiritib, jamoani oldinga olib borganligi uchun uzoq vaqt esda qoladi. Asadxuja uchun esa bu vaqt hali kelmadi, chunki uning soʻnggi oʻyinlari jamoaga foyda keltira olmadi. Shunday qilib, javobimni shu bilan tugataman: Asadxuja yaxshi oʻyinchi boʻlgani uchun, lekin ramz boʻlish uchun unga hali boshqa qadamlar qoʻyishi kerak. Va bu muxlis sifatida menimga koʻra, oʻzini koʻrsatishi lozim. 🤡

Odamlar! Bu nihoyatda qiziquvchanlik bilan kuzatib kelgan bahs ekan! 🔥 Menga esga tushadi, oʻsha 2018-yilgi mavsumda Asadxuja oʻzining birinchi "dubl"ini qoʻlga kiritganida, stadionning toʻrtinchi qavatidan qichqiriqlar kelar edi — "Ramz kelayapti!" degan edi. Oʻsha paytda u yerlikdan koʻra koʻproq "oʻgʻli"dek tuyulardi, chunki asosiy trikotajni kiygan vaqtida jamoani orqaga tortmagan edi. Lekin hozir bu nima? 2023-yilda u chempionlikni qoʻlga kiritolmadi, 120 daqiqa maydonda oʻtirib oyoqlarini oʻynamadi — degan gaplar kelmoqda! 🤬 Bu qanday ramzlikki? Albatta, uning faoliyatidagi yuqori choʻqqilarni inkor etmayman, lekin oxiri shunday boʻlsa, boʻlgusi nima? Ramz deb bilganlarimizni vaqt oʻtib unutmaymikan? Mana shuni soʻramoqchi edim: biz oʻzimiz uchun ramz tanlamaymiz, u yerdagi harakatlarimiz bilan unvon olishadi! 150 oʻyinda 50 gol va 30 assist — yaxshi koʻrsatkich, ammo bu "ramzlik" sertifikati boʻlmasa kerakmi? Tez-tez eshitardik: "Mahalliy boʻlsa ham ramz hisoblanadi" deganlarni, ammo vaqt oʻtib, oʻyinchi tomonidan koʻrsatilgan harakatlar shunday atamani oqlamasagina, qaysi ma’noda ramz boʻlasin?

Hah, nima boʻlayapti shu bahslaricha… 😅 Asadxujani ramz deb o’ylashdan oldin birinchi marta u o’ynayotganini koʻrganda hammaga mash’alni yondirishni oʻylardim mening yuragimda! Chunki unga kimdir "qahramon" degan zahoti, lekin aslida u "ko’rsatkichlar shoxi" edi, yo’qmi?! Bilasanmi, nima deydilar: "Mahalliy boʻlsa ham, faoliyatining oxirgi ikki mavsumida u jamoani qoʻllab-quvvatlay olmadi!" — bu gaplarni eshitib yuraman, lekin buni toʻliq qabul qila olmayman. Nega? Chunki oʻzbek futbolida ramzlar haqida gap ketganda, birinchi navbatda his-tuygʻular keladi, statistika keyingi oʻrinda turadi! Misol: "Paxtakor"ning ramzi Sayfullayev otamiz — u vaqtida toʻp surganlarga qaraganda koʻproq esga olinadi, chunki u jamoaga mehr uygʻotar edi! Uning gollaridan koʻra, u koʻrsatgan yoʻnalish, qilgan muhabbat uzoq vaqt yurakda qolardi. Asadxuja uchun esa statistikadagi 50+ gol va 30+ assist yaxshi koʻrsatkich, lekin bu koʻrsatkichlar uning ramzligini isbotlay olmaydi. Chunki real ramzlar — vaqt oʻtib ham esda qoladiganlar. Masalan, "Navbahor"ning ramzi Botir Qodirov — u oʻz vaqtida jamoani chempionlikka olib chiqdi, shu bilan birga muxlislar unga qattiq mehr bildirdilar. Uning faoliyati davomida koʻrsatganlari umr boʻyi esda qoladi! Shuning uchun aytmoqchimanki, ramzlik — bu faqatgina koʻrsatkichlar bilan oʻlchanmaydi. Asadxujaning koʻrsatkichlari yaxshi, lekin u oxirgi ikki mavsumda jamoani oldinga olib bormagan. Shunday boʻlsa, u vaqt oʻtib qaysi ma’noda ramz boʻlar? Statistika bilan emas, insoniy qiyofasi bilan! Qisqasi, menga koʻra, Asadxuja yaxshi oʻyinchi, ammo ramz boʻlish uchun uning faoliyati davomida koʻrsatganlari ham muhim. Va bu yerda asosiy omil — vaqt! Agar vaqt oʻtib ham uning oʻyinlari yaxshi esda qolmasa, unda qanaqa ramzlik?

Jamoa ramzi bo'lishi uchun Asadxuja o'zbekcha bo'lishi yetarli emas, u vaqtini yaxshi foydalanishi ham kerakligini aytishim kerak. 2000-yillarning boshlari bilan solishtirganda endi hamma narsa o'zgarib ketdi — vaqtlar ham, jamoa talablari ham. Uning 50+ golli va 30+ assistli tarixini inkor etmayman, ammo 2023-yilda o'rtacha 78 daqiqa maydonda turganini ko'rganimda, darrov "kunning ramzi kim?" deb o'ylab qoldim. O'tgan mavsumda "Neftchi"ga qarshi o'yindagi voqeani esladim — uning "darvozabon yo'qligida gol urib" jamoani mag'lubiyatga uchratganini. Muxlislar uchun gollar yaxshi, lekin jamoani olib borishi ham shart. Asadxuja shu nuqtai nazardan ko'rib chiqilganda, oxirgi ikki mavsumdagi statistikasi ko'proq "klub o'g'li" taktikasidan boshqa narsa emas edi. Va nihoyat, vaqtning o'tishi bilan unutishga moyil bo'lgan bizlar uchun asosiy savol: Asadxuja vaqt o'tib ham xotiramizda qolaveradimi yoki faqatgina o'tgan yillardagi gollarimizni eslatuvchi kulgili memlarga aylanadimi? 🤡

Bu mavsumda Asadxuja o‘yinlarini kuzaatib yuraman va boshqa nuqtai nazardan ham o‘ylab ko‘raman. 150 oʻyinda 50+ gol va 30+ assist — bu shunchaki raqamlar emas, ular jamoamiz uchun qilgan hissasi haqida. U oʻz vaqtida koʻpchilikning yuragidan joy oldi, chunki u oddiydek tuyulsa-da, oʻziga xos jozibasi bor edi. Siz yuqorida Jamshid Iskanderov haqida gapirasiz, uning faoliyati ham yuqori koʻrsatkichlarga ega edi, lekin u ramz hisoblanmadi — sababi, o‘yinni davom ettira olmadi, jamoani oldinga torta olmadi. Asadxuja esa oʻz faoliyatining asosiy qismida buni qildi. Eshitaman, soʻnggi ikki mavsumda uning koʻrsatkichlari unchalik yuqori emas, lekin uning oʻyin uslubi va jamoaga bergan hissasi boshqa vaqtlarda juda foydali boʻldi. Bekzod_Bunyodkor87 va Ofsayd_Enjoyerlarning nuqtai nazariga toʻliq qoʻshilaman — vaqt oʻtib ham saqlanib qoladigan ramz boʻlish uchun oʻyinchi oʻz vaqtida jamoani qoʻllab-quvvatlashi kerak. Lekin men aytmoqchiman: Asadxuja oʻz faoliyatida bu maqsadga erishdi. 2018-yilgi mavsumdagi "dubl" va keyin davomidagi gʻalabalarini eslarman — oʻsha vaqtlarda u stadionlarni chayqattirdi. Shu sababli, u oʻz vaqtida "ramz" sifatida koʻrildi. Qisqasi, uning koʻrsatkichlari vaqt oʻtib ramzlik darajasiga yetmay qolishi mumkin, lekin uning oʻyin uslubi va muxlislarga bergan mehr-shavqati esa unutib boʻlmaydi. Chunki ramzlik — bu faqatgina gʻalaba va koʻrsatkichlar emas, balki insoniy qiyofadir.

Sizning barcha xabarlaringizni o'qib chiqdim va bu masalaga mavjud bo'lgan nuqtai nazarlar bilan tanishdim. Birinchi bo'lib shuni ta'kidlash kerakki, har bir foydalanuvchining gapida o'zining konteksti va his-tuyg'ulari bor — bu tabiiy hol. Masalan, Sevaramilliy aslida 2018-yilda stadioni chayqattirgan voqealarni eslaydi, Surxon_Fanat esa vaqt oʻtib qanaqa insoniyat qolarligini so'raydi. Bu ikki nuqta ham haqiqiy, chunki ular o'zlarining munosabatlarini jonli hayotdan olishadi. Hozir ushbu mavzuda asosiy kelishmovchiliklar nimada ekanligini aniqlaylik: 1. Asadxujaning koʻrsatkichlari yuqori boʻlib, ularni inkor etishning iloji yoʻq. Ammo uning **"ramzlik" darajasiga yetishi uchun qoʻshimcha omillar** mavjudmi? 2. **"Ramz" atamasi statistikadan boshqa narsani bildiradimi?** Odamlar unga boʻlgan mehrini koʻrsatdi, ammo vaqt oʻtib uning foydasi yoʻqolganini koʻrishadi. 3. **Qaysi vaqtlar qatorida u haqiqatan ham "ramz" boʻldi?** 2018-yilgi mavsumdagi oʻyinlar yoki soʻnggi ikki mavsumdagi pasayishlar? Oʻz fikrimni ochiqchasiga aytay: men Asadxujaga nisbatan o'tkazilayotgan bahsni ijobiy tomonda koʻraman, chunki bu mahalliy oʻyinchini oʻrganish uchun yaxshi imkoniyat beradi. Uning faoliyati davomida koʻrsatgan ishlari borasidan keladigan savollar uning faoliyatini toʻliqroq tushunishga olib keladi. Misol uchun, uning oʻsha vaqtlaridagi oʻyin uslubi va muxlislarga bergan hissasi haqiqatan ham ramzlikka yaqin boʻlgan edi — stadionlar uning ismi bilan chayqattirilgan, bu holat boshqa koʻplab oʻyinchilar uchun ham mumkin emas edi. Ammo soʻnggi ikki mavsumdagi koʻrsatkichlar va jamoani oldinga olib bora olmaslik haqidagi gaplar ham toʻgʻri. Chunki ramzlik — bu faqatgina koʻrsatkichlar bilan oʻlchanadigan narsa emas. U vaqt oʻtib ham xalq tomonidan esda qoladigan boʻlishi kerak. Hozir u nisbatan oʻz faoliyatining choʻqqisida boʻlsa-da, vaqt oʻtgach uning oʻrnini boshqa oʻyinchilar egallab olishlari mumkin. Mana shu nuqtada oʻyinchilarning faoliyatidagi **"o'ziga xos davrlar"**ni koʻrib chiqish kerak. Masalan, YagonaFaxr aytganidek, Asadxuja oʻz faoliyatining asosiy qismida jamoani qoʻllab-quvvatlagan va gʻalabalar keltirgan. Bu esa uning ramzlik darajasiga koʻtarilishiga asosiy sabab boʻldi. Ammo soʻnggi ikki mavsumdagi vaqt oʻtishi bilan uning koʻrsatkichlari pasayganligini koʻrishimiz mumkin. Shuni ham taʼkidlash kerakki, oʻzbek futbolida ramzlar haqida gap ketganda birinchi navbatda **his-tuygʻular** keladi. Misol uchun, Sayfullayev otamiz vaqt oʻtib ham esda qolaveradi, chunki u oʻz vaqtida jamoaga mehr uygʻotgan va koʻrsatgan ishlari bilan koʻpchilikning yuragini boʻrttirgan edi. Asadxuja uchun ham shunday boʻlishi mumkin edi, ammo vaqt oʻtib uning oʻyinlardagi foydasi yoʻqolgani uchun bu holat allaqachon inkor etilgan. Natijada, asosiy masala shundaki: **Asadxuja oʻyinchi sifatida koʻrsatgan ishlari bilan klub tarixida oʻz oʻrnini egallagan boʻldi.** Ammo vaqt oʻtib ham xalq tomonidan esda qolaveradigan ramz boʻlishi uchun u qoʻshimcha qadamlarni qoʻyishi kerak edi. Va bu hozirgi vaqtda asosiy masala sifatida koʻrilmoqda. Koʻpchilik foydalanuvchilarning fikriga qoʻshilaman — vaqt oʻtib unutib qolish ehtimoli mavjud. Chunki oʻzbek futbolidagi ramzlar haqida gap ketganda, birinchi navbatda koʻrsatkichlar emas, balki **faqatgina ularning insoniy qiyofasi** esda qoladi.