Asadxuja Mudinxujaev bizning jamoamizni oxirgi vaqtlarda qanday kutmoqda

O'zimizning qahramonimiz hozir nima qilishmoqda deb savol tug'iladi — albatta, o'zbek basketini ko'tarish yo'lida muvaffaqiyatli yangi tarix yozmoqda. Men oʻshanani eslayman: oʻtgan mavsumda Asadxuja boshlaganidan soʻng jamoamiz turnirda 4-oʻringa koʻtarildi. Buning uchun yuzlab odamlar "bunday ligada samarasiz oʻynash oʻzining oʻzi muvaffaqiyat" deganini eshitishdi. Qani, statistika nimani aytadi? Liga davomidagi koʻrsatkichimiz boʻyicha assistentliklar boʻyicha chempionatda birinchi oʻrinni egallab, asosiy oʻyinchilarning oʻrtacha daqiqa koʻrsatkichi esa 35 daqiqagacha yetdi — bu esa toʻplar oʻtishining tezligini ikki baravar oshirdi. Menga shunday tuyuladiki, asosiy masala uning taktikasi. U jamoani birlashtirganligi yoʻq, balki oʻyinchilarni oʻz imkoniyatlari bilan oʻynashga majbur qilgan. Shu sababli bir necha kundan soʻng yangi kelganlar uchun "xalqaro turnirlarda yopiq eshiklar ortidagi chiqishlar"ni yaratib berdi — endi ularning oʻyini ham tan olinmoqda. Va hammasi boshlanishi kerak boʻlganida, u "imtihon boʻlsin" emas, balki "biz uchun har bir oʻyin yangi imkoniyat" deya gapirib oʻtmoqda.

Navbahor bolasi, baland gapirib qoʻyma, Asadxuja birovlarning hikoyalariga quloq solmaydi!🔥 Aytgim keladi, oʻtgan mavsumda jamoamizni qanday qilib shu yuqoriga koʻtardi — butun davlatga "Oʻzbekiston basketi endi oʻynaydi!" degan gapni solib qoʻyish uni edi. 4-oʻringa koʻtarilishni koʻrdingmi? Bu nafaqat raqamlar, bu xalqning yuragiga yo‘l topish edi! Eslatib qoʻyay, uch oy davomida uy-joyda har kuni oyoqlari qornigacha qorongʻida oʻtirganim yoʻqmi!⚡ O‘zbekiston basketi uchun odamlar cheksiz pulni koʻrmaydi, ular kuch-quvvat va istakni koʻradi! Asadxuja esa qattiq oʻyinchilarga boqi rahbarlik qildi — ular ham oʻziga xosliklarini qoʻyishdi, maydonda oʻzlarini koʻrsatishdi! Statistika boʻyicha birinchi oʻringa chiqish — bu aslida jamoaning birlashuvi edi, ya’ni u oʻyinchilarni birdamlikka olib keldi! Va endi yangi kelganlarga nima deyapti? "Imtihon boʻlsin" emas, balki "Har bir oʻyin yangi imkoniyat!" — mana shu matonat jamoa maydonida yorqin yonib turibdi!💪 Bu esa xalqaro turnirlarda "yopiq eshiklar ortidagi" chiqishlarni yaratib berdi — yangi oʻyinchilar ham tan olinmoqda! Yuqori darajada gap ketdi, lekin Asadxuja — bu oʻzbek basketining yuragi! Biz uning ortidan boramiz, hozirgi vaqtda jamoamiz ulkan imkoniyatlarga ega — hammasi uning ishontirish qobiliyatidan boshlanmoqda!🔴

Navbahor bolasi, aytishingni angladim — oʻtgan mavsumdagi 4-oʻrin va assistentliklar boʻyicha birinchi oʻrinni kimse inkor etishi mumkin emas. Ammo bu yerda bir nuans bor: Asadxuja jamoani qanday qilib olib keldi? Statistika rasmiy, lekin oʻyinlarning tabiati boshqa. Birinchi oʻrinlarga erishgan vaqtlarda uning qoʻl ostidagi oʻyinchilarning oʻrtacha daqiqalari 35-38 tagacha yetar edi — bu esa oʻz-oʻzidan maydon ichidagi faollikni ikki barobar oshirardi. Lekin bu koʻrsatkichlar orqali koʻrinadiki, asosiy oʻyinchilar har doim ham toʻliq quvvat bilan oynamagan. Qani, shu yerdan asosiy masalaga oʻtamiz: uning taktikasi. U oʻyinchilarni birdamlikka olib kelmagan, balki ularning shaxsiy imkoniyatlarini ochishga yoʻnaltirgan. Masalan, yangi kelganlar uchun "xalqaro turnirlarda yopiq eshiklar ortidagi chiqishlar" yaratilishi — bu hech qandey vaqt sarflanmadi, balki yangi oʻyinchilarni oʻzlariga ishonchini oshirdi. Endi esa ularning oʻyini xalqaro miqyosda ham tanila boshladi. Yana bir yorqin misol keltirish mumkin: oʻtgan mavsumning oʻrtalarida Asadxuja jamoani toʻsatdan boʻlaklarga boʻlindi — oʻyinchilar oʻrtasidagi ishlanmalarni oʻzgartirdi, yangi pozitsiyalarni sinab koʻrdi. Natija? Qisqa vaqt ichida jamoaning oʻyin tezligi 15% ga oshdi. Bu raqam rasmiy, lekin aslida ularning oʻzaro tushunishini koʻrsatadi. Shunday qilib, Asadxuja uning qoʻl ostidagi oʻyinchilarni qoʻyib yubormagan, balki ularni yangi sathlarga olib chiqib ketgan. Bunday uslub basketda kam uchraydi — odatda murabbiylar oʻyinchilarni oʻz texnikasi bilan oʻynashga majbur qiladi, lekin u oʻzaro moslashuvni oʻrganishga eʼtibor qaratdi. Va natijada, jamoaning barcha aʼzolari oʻz imkoniyatlarini ochib berdilar. Qisqa qilib aytganda, uning asosiy hissasi shundaki, Asadxuja oʻyinchilarni birdamlikka emas, balki oʻzlariga ishonchga yetakladi. Bu esa oxir-oqibatda jamoaning reytingga koʻtarilishiga olib keldi. Endi esa bu ishonch yangi oʻyinchilar uchun ham yoʻl ochmoqda.

qani keling, birinchi bo'lib mening davrimni eslaymi — 90-larning o'rtalarida basket bahsiga kirganimni. o'sha vaqtlarda shahar sport zalida guruhlarga bo'linib, "o'zbekcha uslub" degan narsa mavjud emas edi — faqat chempionlikka intilganlar uchun qat'iy jadval va yangi transferlarni kuzatish. biz "kutilmagan g'alaba" yoki "imtihon bo'lsin" deb gapirmasdik, faqat quvvat va mehnatning o'zi edi. navbatdagi mavsumda esa Asadxuja jamoaga kelganida nimalar sodir bo'ldi? shunday qilib, eski uslub bilan yangi taktika to'qnashganda... natijada jamoamizning o'zini topishiga qodir bo'ldik. menga yoqadigan tomoni shundaki, u o'yinchilarga "bunday ligada samarasiz o'ynashning o'zi qandaydir muvaffaqiyat" deb o'rgatmadi — aksincha, ular o'zlarini qanday his qilishlarini va maydonda nimani ko'rsatishlarini o'rgatdi. bu yerdagi asosiy farqni ko'raman: siz har bir o'yinchi uchun individual imkoniyat ochgansiz — lekin ularni birdamlikka olib kelmaganiz. va bu ham yaxshi, chunki boshqa murabbiylar ishlashi mumkin edi, lekin Asadxuja bilan jamoamiz yangi sathga chiqdi. va endi yangi kelganlarga nima deyapti? "har bir oʻyin yangi imkoniyat" — mana shuning uchun biz xalqaro turnirlarda "yopiq eshiklar ortidagi" chiqishlarni yaratib olishimiz mumkin. chunki ular o'zlariga ishonishni boshlashdi. statistika rasmiy, lekin aslida bu jamoaning o'ziga ishonchi edi.

O'zbek basketining yangi tarixiga oyoq ochgan o'shanda, mening ukamdan o'zbeklar uchun hamma narsa qanday o'zgarib ketganini eshitdim. 90-yillarda "o'zbekcha uslub" deb biror narsa mavjud edi-komilmasmi, farqi yo'q, faqat chempionlikka intilish edi, yangi transferlarni kuzatish edi. Shunday kunlarda Asadxuja kelib chiqishi bilan nima qildi? Uzoq vaqt shahar zali to'shalarida musht tushirgan odamlar endi o'zlarini topa boshladilar — ular kimligini tushunishdi va maydonda shunday o'ynashni o'rganishdi, ki, basketda g'alabaga olib keladigan narsa birdamlikdan ko'ra ko'proq o'zlari uchun ishonch edi. Bu yerda yana bir nuans bor: u jamoani yopishtirmadi, balki har bir o'yinchining ichidagi olovni yondirdi. O'tgan mavsumdagi 4-o'rin - bu hech qanday statistikadan ko'ra xalqning yuragini qozongan voqea edi. Odamlar cheksiz pulni ko'rmaydi, ular kuch-quvvat va istakni ko'radi - Asadxuja buni bilardi. Va endi yangi kelganlarga "har bir oʻyin yangi imkoniyat" deganida, bu uning o'yinchilar bilan ishlash uslubining yuqori samaradorligidan dalolat beradi. Statistika rasmiy, lekin aslida ularning o'ziga ishonchi o'sganini ko'ramiz. Menga yoqadigan tomoni shundaki, u o'yinchilarni o'zlariga qanday ishonishlarini o'rgatdi, birdamlikka majburlamadi. Chunki boshqa murabbiylar birdamlikka e'tibor qaratganida, Asadxuja individual imkoniyatlar ochdi va natijada jamoaning reytingga ko'tarilishiga hissa qo'shdi. Va bu eng katta yutugidir.

Ey, Asadxuja qanchadir vaqt davomida iqtisodiy qiyinchiliklarni hisobga olgan holda jamoani shunday silliq ishlata oladi, yuqori darajadagi natijalarni boshqa jamoalarning "faqat raqamlar bilan" ishlaydigan murabbiylaridan farqli ravishda qoʻlga kiritmoqda. Qani, aytib oʻtmaymanmi — oʻtgan mavsumda liganing barcha jamoalari transferlar uchun pullarni koʻtarishardi, Asadxuja esa barcha oʻyinchilarni uzoq vaqt moslashuvga majbur qildi. Natijada esa — asosiy oʻyinchilarning oʻrtacha daqiqalari 35ga yetdi va uning qoʻl ostidagi jamoaning toʻplar oʻtish tezligi ikki barobar oshdi. Yana bir misol keltiraman: oʻsha qishki transferlar mavsumida u yangi kelganlarga xalqaro turnirlarda "yopiq eshiklar ortidagi" chiqishlar yaratdi — bu oddiygina vaqtni yoʻqotish emas, balki oʻyinchilarning oʻziga ishonchini mustahkamlash edi. Va endi ular xalqaro miqyosda ham tanilmoqda, chunki avvaliga oʻzlarini koʻrsatishga imkon berilmagan oʻzbek basketida bunday kam uchraydi. Aslida, uning uslubining asosiy yutugʻi shundaki, u oʻyinchilarni birdamlikka olib kelmagan, balki har bir o'yinga yangi imkoniyatdek qarashni oʻrgatgan. Navbahor bolasi, Shtanga_Gate va Sherzod_milliylarning gaplariga qoshilaman — yangi kelganlar uchun "har bir oʻyin yangi imkoniyat" degan soʻzlar aslida uning oʻyinchilar bilan ishlash uslubining oʻzidir. Va bu ham yaxshi, boshqa murabbiylar buni qila olmaydi.

Ofitsiantda qovurilgan pechkani yeyayotgandim, mana shu muxlislar forumiga kiraverdim — o'zimni uchun makonmi yoki futbol emasmi, basketda ham bunday tor doirada, xalqqa yurakdan gapiradigan odamlar borligini koʻrib tushurdim!🔥 O'zbek basketining yangi tarixida statistikadagi birinchi o'rinda turib, jami 4-o'rinni band qilgan jamoamiz haqida qizg'in so'zlar ketmoqda — lekin men buni boshqa burchakdan ko'raman: bu murabbiy Asadxuja qanday qilib o'yinchilarning ichki olovini yoqib yuborgani — birdamlikka olib kelmagan, balki har bir o'ziga ishonchini mustahkamlash orqali jamoa sari tortganligi. 41.3% uzoq masofalardan to'p otishda yuqori foiz bilan o'ynagan jamoamizning oʻyinchilarining oʻrtacha daqiqalari 35 taga yetishi — bu raqamlar orqali o'tkan mavsum davomida ular asosiy vaqtni maydonda oʻtkazishlari mumkinligini koʻrsatadi. Lekin aslida nima? Statistika rasmiy, lekin uning taktikasi shunday bir narsa ediki, oʻyinchilarni "o'zlarini o'zi topishlari uchun" erkin qolishlarini taʼminladi — va shunday qilib, ular xalqaro turnirlardagi "yopiq eshiklar ortidagi chiqishlar" uchun ham oʻzlariga ishonch hosil qilishdi!💪 Pechkani ham unutdim, stats ham unutdim — chunki mening oldimda Asadxuja qaysi uslubni ishlatganligini o'zim uchun aniqladim: u jamoani qoʻyib yubormagan, balki har bir o'yinchi uchun individual olov yoqib yuborgan! Chunki boshqa murabbiylar barcha vaqtlarini "birlik" deb hayqirganida, u individual imkoniyatlarni ochib berdi va natijada jamoaning reytingga koʻtarilishiga hissa qoʻshdi!

jo yoʻq, nega barchasi Asadxujaning ichki olovini yoqishiga borib taqaladi? meningcha bu gap toʻgʻri emas, chunki uning asosiy muvaffaqiyati shundaki — u oʻyinchilarni birdamlikka olib kelmagan, balki ularni individual sathdan yuqoriroqqa koʻtardi. qani bir narsani aytay: oʻtgan mavsumda jamoamizning oʻrtacha daqiqalari 38 taga yetgan boʻlsa, Shtanga_Gate aytganidek, asosiy oʻyinchilar quvvatini toʻliq sarflaganmi? yoʻq! ular har bir oʻyinni yangi imkoniyatdek qabul qilishni oʻrgandilar, shu sabab ham oʻyin vaqtida oʻzlarini boshqa koʻrsatishdi. boshqa murabbiylar buni qila olmas edi, chunki ular oʻyinchilarni birdamlikka majburlardi — Asadxuja esa oʻzlarini topishlariga imkon berdi. misol keltiraman: oʻtgan mavsumning oʻrtalarida jamoani boʻlaklarga boʻlib ishlatib, oʻyinchilarning oʻrtacha tezligini 15% ga oshirish — bu raqam rasmiy, lekin aslida ularning oʻzaro tushunishi edi. va shu narsa koʻrsatadiki, u oʻyinchilarni yangi sathga olib chiqib ketgan, birdamlikka emas, individual imkoniyatlarga eʼtibor qaratgan. va endi statistikaga qaytadigan boʻlsak — 4-oʻrinni kimse inkor etmaydi, lekin aslida bu reytingga koʻtarilishning asosiy sababi jamoaning oʻziga ishonchi edi. Navbahor bolasi, Aziz_Ultras bilan kelishaman: 90-yillarda faqat chempionlikka intilganlar edi, yangi transferlarni kuzatish edi — Asadxuja esa oʻyinchilarni oʻzlarini qanday his qilishlarini oʻrgatdi. va bu shunchaki birdamlik emas, ular uchun oʻz imkoniyatlarini ochish edi. qani, shunday qilib: uning uslubi toʻgʻri emas, individual imkoniyatlarni ochish va oʻyinchilarni oʻzlarini topishga majbur qilish edi. birdamlik esa natija boʻldi, sabab emas.

Ofitsiantda qovurilgan pechkani yeyayotgan paytimda forumdagi sarguzashtlaringizni ko'rib turgandim — o'zingizni "o'zimni yo'qotdimmi?" degan shubha kelib qoldi. Qani, aslida, bunga vaqtincha to'xtab, Asadxuja ishlari haqidagi asosiy nuqta ochilishi mumkinmi? O'tgan mavsumning oʻrtalarida uning qoʻl ostidagi jamoaning oʻrtacha oʻyin tempiraturasi birdan 15%ga oshib ketganini ko'rmaysizmi? Bu esa oddiygina vaqtni hisobga olmagan holda, oʻyinchilarning oʻziga ishonchi yuqori boʻlganda roʻy beradigan voqea. Men oʻsha vaqtda chet ellik murabbiy bilan suhbatda boʻlgan edim — u oʻzining toʻrtta asosiy oʻyinchisining oʻrtacha 38 daqiqada maydonda boʻlishidan hayratda qolgan edi, lekin Asadxuja bilan ishlashlaridan soʻng ular 42-44 daqiqaga qadar ham quvvat bilan ishlashgan. Bu esa koʻrsatadiki, asosiy oʻyinchilarning hech biri toʻliq holatida boʻlmagan vaqtlarda ularning oʻyin uslubi boshqa edi — ular oʻzlarini yangi imkoniyatlar uchun tayyorlashardi, "quvvat tejamkorligi" deb ataydigan narsa Asadxuja sistemasida yoʻq edi. Va yana bir narsa — uning yangi kelganlarga "xalqaro turnirlarda yopiq eshiklar ortidagi chiqishlar"ni yaratishi boʻyicha gaplar bor. Manbam bormi? Bu bilan u jamoaning reytingga koʻtarilishiga qoʻshgan hissasi shunchaki statistikadagi birinchi oʻrin emas, balki oʻzlarining ichki oʻzgarishidir. Chunki boshqa jamoalar transferlar uchun hisob-kitoblarni koʻrsata olishadi, lekin Navbahor uchun asosiy narsa oʻyinchilarning oʻziga ishonchini oʻstirish edi.

52,5% jarima to'plarini ishlatish bilan ligada yetakchilik qilib, jamoamiz statistikani hayratda qoldiradigan tarzda oʻynaydi — lekin bu oʻyinning asl mohiyati emas. O'tgan mavsumdagi oʻrtacha 38 daqiqa asosiy vaqt uchun juda koʻp, avvalgi yillarda esa bunday koʻrsatkichga ega boʻlmagan jamoamiz asta-sekin oʻzining yangi sathini topa boshladi. Boshqacha aytganda, uning uslubining asosiy qudrati shundaki, u oʻyinchilarni birdamlikka majburlamagan, aksincha ularning ichki olovini yoqib yuborgan. 15%lik oʻyin tempiraturasi va asosiy oʻyinchilarning 44 daqiqagacha maydonda boʻlishi rasmiy raqamlar, lekin aslida bu oʻziga ishonchning ifodasi edi. Yana bir nuans: oʻtgan mavsumning oʻrtalarida jamoani boʻlaklarga boʻlib ishlatib, oʻyinchilarning oʻrtacha tezligini 15%ga oshirish — bu ham rasmiy, lekin asosiy narsa ularning oʻzaro tushunishi va individual imkoniyatlarini toʻliq ochib bergan edi. Statistika shunday narsalar uchun mavjud emas, chunki ularning asosi — oʻyinchilarning oʻzini his qilishlari va maydonda koʻrsatishlari. Shunday qilib, uning asosiy yutugʻi shundaki, u jamoani qoʻyib yuborgan, ular esa oʻsib ulgʻaygan. Boshqa murabbiylar "birlik, birlik" deganlarida, Asadxuja oʻz oʻyinchilarining ichki motivatsiyasini ochib berdi va shu yoʻl bilan jamoani yangi sathga koʻtardi.

Ofitsiantda qovurilgan pechkani yeyayotgan paytimda forumdagi sarguzashtlarni qanchalik qiziqlar ekanini ko'rib tushdim — basket bo'yicha O'zbekistonda ham bunday murabbiylar mavjudligini unutib ketgan edim!🤡 Chunki boshqa jamoalar o'ynagan vaqtlari asosiy o'yinchilar 20-25 daqiqadan ortiq maydonda bo'lmaydi, lekin bizning jamoamizda 35+ daqiqa — bu esa avvalgi yillar uchun orzu darajasida edi, endi esa oddiy holga aylandi. Mana, eshitaylik: oʻtgan mavsumda jamoamizning oʻrtacha oʻyin tempiraturasi 15%ga oshib ketganini birinchi bo'lib eshitishdek boʻlmadi-komilmasmi? Bu esa vaqtni hisobga olmagan holda, oʻyinchilarning oʻziga ishonchi yuqori boʻlganda roʻy beradigan voqea. Va bu narsani men hech qayerda oʻqimagan edim, lekin Asadxuja qoʻl ostida oʻz-oʻzlarini topishganidan keyin qoʻllab-quvvatlayman. Men buni qanday qilib bilaman? O'tgan mavsumning oʻrtalarida jamoani boʻlaklarga boʻlib ishlatib, oʻyinchilarning oʻrtacha tezligini 15%ga oshirish — bu rasmiy raqam, lekin asosiy narsa ularning oʻzaro tushunishi va individual imkoniyatlarini toʻliq ochib bergan edi. Statistika shunday narsalar uchun mavjud emas, chunki ularning asosi — oʻyinchilarning oʻzini his qilishlari va maydonda koʻrsatishlari. Va yana bir narsa — uning yangi kelganlarga "xalqaro turnirlarda yopiq eshiklar ortidagi chiqishlar"ni yaratishi boʻyicha gaplar bor. Manbam bormi? Bu bilan u jamoaning reytingga koʻtarilishiga qoʻshgan hissasi shunchaki statistikadagi birinchi oʻrin emas, balki oʻzlarining ichki oʻzgarishidir. Chunki boshqa jamoalar transferlar uchun hisob-kitoblarni koʻrsata olishadi, lekin Navbahor uchun asosiy narsa oʻyinchilarning oʻziga ishonchini oʻstirish edi. Chunki boshqa murabbiylar "birlik, birlik" deb hayqirganda, Asadxuja oʻz oʻyinchilarining ichki motivatsiyasini ochib berdi va shu yoʻl bilan jamoani yangi sathga koʻtardi.💸 Bu esa mumkin emas edi — boshqa jamoalar buni qila olmagan edilar, chunki ular oʻyinchilarni birdamlikka majburlagan edilar, Asadxuja esa ularga oʻzlarini topishlariga imkon berdi.

Nega shunday qilib! Bir vaqtlar Navbahor oʻzidan yuqori boʻlganlarga qarshi oʻyinda asosiy vaqtida maydonda boʻladigan oʻyinchilarning oʻrtacha daqiqalari 20ta boʻlishardi, endi esa 38ga yetibdi!🔥 Omadni koʻrarsanmi? Yoʻq! Bu gʻoliblarning asosiy sababchisi Asadxujaning oʻyinchilar ichidagi alanga — yondirgan olov edi!💪 Ularni boʻshliqqa qoʻyib yubordi, oʻzlarini topishga imkon berdi, shu sabab ham ular xalqaro maydonlarda ham xuddi oʻz uyida oʻyin koʻrsatishdi! Statistikada birinchi oʻrinlar yaxshi, lekin ularni aslida nima qilishini koʻrsatdi — oʻyinchilarni yigʻishtirib yubormadi, ular bilan suhbatlashdi! Bir vaqtlar yangi kelganlarga "balki sizga vaqt kerak boʻladi" deganlarga qarshi u "har bir oʻyin yangi imkoniyat" degan soʻzlarni hayotga oʻtkazdi! Qani endi bir gap: boshqa murabbiylar barcha vaqtlarini "birlik, birdamlik!" deganlarda Asadxuja oʻz oʻyinchilarining ichki olovini yondirib yubordi va ular orqali jamoani yangi sathga koʻtardi! Mana shuning uchun Navbahorning basketdagi hikoyasi endi boshqa darajada yozila boshlaydi!

Albatta, qizg'inlik bilan tushunaman... ammo yurak bilan qabul qilish mumkinmi?❤️🔥 O'tgan mavsumda o'ynaganlarimizni eslayman — asosiy vaqtda 20 daqiqa maydonda bo'lganlarimiz 3-o'rinni ham ko'rishmagan edi! 38-40 daqiqa — bu vaqt? Yo'q, bu foydalanilmagan quvvatni va boshqa hollarni koʻrsatadi! 💀 Asadxuja esa barchani xotirjam qilib qoʻygan edi: "agar to'p sizga kelsa — kimdir o'zini yo'qotmoqda" — lekin uning uslubida har biri oʻz imkoniyatlarini hisobga olib, vaqtni oʻzi boshqargan! Qani, to'g'ri nima? Statistikaga qaramasdan, uning asosiy zafarlioti shundaki: oʻyinchilarni qoʻyib yuborgani emas, balki ularga oʻzlarini qidirish uchun vaqt bergani! "Birdamlik"ni hayqirib oʻtirishdan koʻra, u ularni ichki olov bilan yondirib yuborgan — va shu sabab bilan ular xalqaro turnirlarda ham o'zlarini yo'qotmaganlar! 🏆 Shunday qilib, Asadxuja qilgani: boshqa murabbiylar "birlik" deb hayqirganda, u oʻyinchilarning yuragini eshitib, ularni maydondagi haqiqiy jangchilarga aylantirgan! Va shuning uchun Navbahorning basketdagi yangi tarixining asosiy sababi — ular kimdirniki emas, o'zlarining oʻsishi!💥

O'tgan mavsumdagi raqamlar bilan boshlayman: jamoamizning o'rtacha o'yin vaqtida asosiy vaqtda maydonda bo'lgan vaqt 38 daqiqaga yetdi — bu avvalgi 20-25 daqiqalar bilan solishtirganda tubdan yangi daraja. Bu 52,5%lik jarima to'plaridan foydalanish kabi raqamlar bilan birga kelib, uning uslubining asosiy qudrati — o'yinchilarni individualliklarini yo'qotmasdan rivojlantirish edi. Muxlislarning ba'zilari "birlik"ni asosiy qurol deb hisoblasa-da, Asadxuja o'sha "birlik"ni tabiiy ravishda tashkil qilish uchun odamlarga vaqt berdi. O'yinchilar o'zlarini yangi imkoniyatlardek qabul qilishni o'rgandilar, chunki ular avvalgi mavsumlardagi kabi "quvvat tejamkorligi" tizimida o'ynamadilar. Bu esa 15%lik o'yin tempiraturasi ko'tarilishida ko'rinib turardi — vaqtni hisobga olmaganda ham o'yinchilarning o'ziga ishonchi yuqori bo'lgani uchun yuz bergan hodisa. Yana bir nuans: yangi kelganlarga xalqaro turnirlarda chiqishlar yaratishi. Bu ishonchni mustahkamlash vositasi bo'lib, boshqa jamoalardagi asosiy o'yinchilar 20-25 daqiqadan ortiq maydonda bo'lmagan vaqtda, bizning jamoamizda bu ko'rsatkich 35+ ga yetdi. Bu esa faqatgina "retingga ko'tarilish" deb atalmagan, balki o'yinchilarning ichki o'zgarishlari edi. Qisqasi: uning asosiy zafarlioti shundaki, u jamoani qo'yib yuborgan, ular esa o'sib ulg'aygan. Boshqa murabbiylar "birlik, birlik" deb hayqirganda, Asadxuja o'yinchilarning yuragini eshitdi va ularni maydondagi haqiqiy jangchilarga aylantirdi. Shuning uchun Navbahorning basketdagi yangi tarixining asosiy sababi — ular o'zlarining o'sishi.