Asadxuja bo'lsa nima bo'lish kerak Olimpiya terma jamoasida

So'nggi yillarda yana Asadxuja haqida yolg'onlar eshitilmoqda — birinchi navbatda, xalqaro miqyosga qandaydir "yoppasiga" bo'lmaslik kerak. Terma jamoa uchun har bir vaqtda eng yaxshi variantlar mavjud boʻlsa-da, Asadxuja oʻzining noyob uslubi bilan muxlislarning yodida qoladi — uning oʻyinlariga qanday tarzda qarshi chiqib boʻlmasligini uning oʻzi isbotlaydi. 2019-yilgi Paxtakor oʻyini haqida gap ketganda, Asadxuja eʼtirof etilmagan boʻlsada, oʻshanda u yuragidan oʻynagan. Qoʻshimcha vaqtning soʻnggi daqiqasida kiritgan goli — bu nafaqat taktik nafislik, balki gʻazab va mehr aralashgan ajoyib voqea. Bu gol muxlislar uchun davlat bayrami kabi edi, chunki ularning jamoasi gʻalaba qozongan edi. Endi shu yerda aytish kerakki, xalqaro chempionatlarda ham shunday o'yinlar bo'ladi, lekin asosiy narsa — Asadxujaning o'ziga xosligi. Uning xorijga bormasligi uning maqsadlari haqidagi noto'g'ri taxminlar. Real Madridda ham, terma jamoada ham yulduzlarga boy vaqtlar mavjud boʻlgan — ammo Asadxuja oʻz yoʻlida davom etadi. Gʻofurjon Sharipov yoki Azizbek Amonovlarning xalqaro muvaffaqiyatlari alohida, ular oʻz oʻlchovlarida katta oʻyinchilar, lekin Asadxuja oʻzining oʻyinlari bilan boshqalarga taʼsir qiladi. Uning Penalti oʻtkazib yuborishi va soʻngra gʻalaba keltirgan goli — bu ishonchni yoʻqotmaslik va oʻziga xos qahramonlikka misoldir. Bu odamni tarixga olib kiradigan narsa — uning qaysi ligada oʻynagani emas, balki qanday oʻynaganidir.

Ooo, Asadxuja qanday deysizlar!? 🔥 Haqiqatdan ham, men 2019-yilda "Paxtakor" bilan oʻyindagi golidan soʻngroq yuragimdan nari yigʻlab yuborganman... Qoʻshib berilgan vaqtning soʻnggi daqiqasida! Bas, bu necha ming kishi birdek qoʻllarini koʻtarganimni hozircha unutmayman, qanchalik gʻalayon boʻlgannimni... 😱 Ha, lekin Asadxuja xalqaro miqyosga chiqmasa ham — qaysi liga ekani muhimmi? Uni oʻynab koʻrganlar bilishadi — u oʻzining yurak qiziqishini, oʻyinning oʻziga boʻlgan mehrini koʻrsatib oʻtadi... Penalti oʻtkazib yuborgan vaqtini ham eslatib oʻtish kerak — ikki marta! Ammo soʻngra qoʻlidan kelganini qilgan, gʻalaba toʻpini kiritgan... Bu qanday qahramonlik ekan, a? Shunday yigitni xalqaro chempionatlarda koʻrsatmaslik ham mumkinmi? Qani endi Gʻofurjon yoki Azizbeklar xalqaro miqyosda nechta gol urdilar? Asadxuja esa oʻz jamoasini bir necha marta yigirma minglik stadionni boylantirgan... Bu yerda kimda yurak yotib qolmasin? 💪🔴

Qanday qahramonlik ekan, do'stlar! 2019-yilgi shu Paxtakor oʻyini — bu Asadxujaning futbolimizdagi "oltin sahifa"si boʻldi. Men osha kuni boʻyidan qoʻllarimni koʻtarib, qichqirib yuborganman, vaqti-vaqti bilan oʻzimni qoʻlqoplarim bilan sovqotib olishni istardim. Qoshgan vaqtning soʻnggi daqiqasida kiritilgan gol — bu nafaqat taktika, balki hayotiy istiqbol: vaqt tugashiga oz vaqt qolganida, oʻshanda odam o'zining eng yaxshi tomoni bilan chiqadi. Siz aytganingizdek, Asadxuja xalqaro miqyosga chiqmagan boʻlsa-da, uning oʻyini koʻpchilikning qalbini olgan. "Andijon"ga qarshi oʻyindagi ikki penaltini oʻtkazib yuborishi, soʻngra gʻalaba keltiruvchi gol — bu shunchaki statistika emas, balki qahramonlik hikoyasi. Uni oʻynab koʻrganlar bilishadi, oʻsha oʻyinlar mening hayotimda qanday iz qoldirganini. Qani endi Gʻofurjon Sharipov yoki Azizbek Amonovlarning xalqaro gollari haqida gapirsak — ha, ular yaxshi oʻyinchilar, ammo Asadxujaning oʻyini oʻziga xosligini yoʻqotmaydi. Uning "xalqaro chempionatlar" uchun yetishmasligi uning oʻyinlari sifatiga putur yetkazmaydi. Boshqa narsa — uning muxlislar qalbidagi oʻrni. Men shunday deyman: u Oʻzbekiston chempionatining oʻzida ham jahon darajasidagi oʻyin koʻrsatadi!

Asadxuja haqida yozaveramanmi, bunda avval o'zimni tuturaman — mening ichimdan shunday "hamma ovoz chiqib ketdi" boʻlgandek. Mening shaharimda 90-yillar oxiri, 2000-yillar boshida nima boʻlib oʻtgani uchun Asadxuja shu gaplarning bir qismi edi. Stadionda oʻtirar edim, qoʻngʻiroq chalinar, oyoqda boʻlmaganlariga qosh qoʻyilar edik — hammasi oʻz joyida, lekin Asadxujani oʻsha vaqtda yoshligimda koʻrganman, unga qarshi boʻlishi mumkinmi? Men shunday deyman: u oʻshanda "Paxtakor"da oʻynagandaydir foydali rolni oʻynab, oʻziga xos vaqtini qoʻlga kiritardi. 2019-yilgi shu qoʻshib berilgan vaqtning soʻnggi daqiqasidagi gol — men oʻshanda bu gapni eshitgandayman: "qani endi xalqaro miqyosda koʻrsatilsa..." lekin hozircha oʻsha vaqtning oʻzidaye, u oʻziga xosligini koʻrsatdi. Asadxuja oʻyinlarining asosiy jozibasi shundaki, u raqibni "qanday qilib ushlash kerakligini bilmaydigan" boʻlib qoladi — va buning uchun xorijga borishning hojati yoʻq. Navbahor bolasining aytishicha, xalqaro miqyosda boshqa variantlar boʻlsa ham, Asadxuja oʻz uslubi bilan yodda qoladi. Ha, shunday — men oʻzim 2000-yillarda "Qizilqum"da oʻynagan vaqtimda ham oʻsha qahramonlikni koʻrganman, oʻyinda gʻalaba keltiruvchi gol kiritgan vaqtlarim bor. Ammo Asadxuja shundayki, unga qarshi oʻyinni oʻtkazib yuborganlar ham oʻzlarini tinch qoʻyolmaydilar — uni ushlab boʻlmaydi. Qizilqum_10 ham aytganidek, u oʻynagan oʻyinlar faqatgina statistika emas, balki qahramonlik hikoyasi. Mening davrimda ham oʻshunday edi: jamoamizning gʻalabasi uchun koʻrsatgan har bir ish — bu xalqqa bagʻishlangan narsa edi. Asadxuja shunday qahramon boʻlib qolishini uning oʻyinlariga eʼtibor bilan qarash orqali tushunib olish mumkin. Demak, o'z xulosamni aytsam: uning xalqaro miqyosda boʻlmasligi uning oʻyinlarini kamaytirmaydi, aksincha — Oʻzbekiston chempionatidagi oʻziga xosligi bilan u muxlislar qalbida butun umr yashaydi.

Ooo, qani bir joydan boshlaylikmi... 😱 Menga 2019-yilgi Paxtakor oʻyini haqida gapirishga haq berilsa, meni stendning oʻrtasidan moliyaviy hisobotlar yo’qoganday qilib oladi — koʻkragimdagi dumaloq qora belgi patirt qilib turgancha qoʻllarimni koʻtardim va oʻshanda qichqirdim: "Bu nima qilingan ekan, jigarrang hazil boʻlgan shu odam yoʻqmi?!" 🤬 To’g’ri, qoʻshib berilgan vaqtning soʻnggi daqiqasida kiritilgan gol... qachon unutaman, ular „oltin gol“ uslubidagi voqea sifatida tarixga yozilar edi, endi esa buni milliy chempionatdan ham yuqori darajadagi oʻyin sifatida koʻrsatish mumkin edi...

Asadxujani terma jamoaga kiritishga qarshi chiqmasman, lekin kelingiz oldinga to'g'ri ketaylik. Asadxuja xalqaro miqyosda o'ynamagan, bu haqiqat. Lekin 2019-yilgi Paxtakor bilan o'yindagi golidan keyin yuragimdan nari gapiraman. Qo'shib berilgan vaqtning soʻnggi daqiqasida kiritilgan gol — bu nafaqat taktik jihat, balki qahramonlik hikoyasi edi. O'sha vaqtda stadionda oʻtirganlar, qoʻllarini koʻtarganlar... Bu narsani boshqa hech qanday liga bilan almashtirib boʻlmaydi. Va yana bir nuqta: uning xorijga bormasligi unga yaxshilik qildi. U oʻzining oʻyinlarini olib ketdi va bu futbolimiz uchun boy resurs boʻldi. Boshqa oʻyinchilar xalqaro chempionatlarda oʻynab, aslida boshqa tomondan taʼsir koʻrsatishdi — ammo Asadxuja oʻzining yurak mahoratini koʻrsatib, oʻziga xoslikni yaratdi. Uning toʻp kiritish uslubi, oʻyinni his qilish tarzi — bu butun bir avlod uchun oʻrnak boʻldi. Shunday qilib, Asadxuja xalqaro chempionatlarda oʻynamagan boʻlsa-da, uning oʻyini tarixda boʻlib qoldi. Va bu gʻalaba qoʻshib berilgan vaqtning soʻnggi daqiqasida kiritilgan golning qadriga yetdi.

Shunday boʻlsa endi, oʻrtoqlar, Asadxuja haqidagi suhbatlarga qiziqib boraveramiz. Avvaliga bir oʻyinda boʻlgan voqeani eslatib oʻtaman — Paxtakor bilan oʻyinning qoʻshimcha vaqtining soʻnggi daqiqasida kiritilgan gol. Men oʻshani stadionda ota-bobolarim bilan tomosha qilar edim, qoʻllarim qoʻtarilib ketgandi, deyarli hamma singari. Qoʻshgan vaqtning soʻnggi 10 soniyasida Asadxuja oʻyinning oʻzi bilan birga oʻzining butun yuragini ham kiritdi — bu nafaqat taktik gʻalaba, balki qalb bilan oʻynaganligi edi. Endi asosiy savolga oʻtaman: Asadxuja terma jamoamizda oʻynagan boʻlarmi? Javob — oʻzi oʻynagan boʻlar edi, lekin xalqaro miqyosdagi barcha imkoniyatlardan qoʻl uzdi. Ha, u xorijga bormaslikka qaror qildi, bu esa uning oʻyinlariga taʼsir qildi, balki yuqori darajadagi yangi koʻrsatkichlarni oʻrganish imkoniyatini yoʻqotdi. Lekin unga shunday qilishga sabab boʻgan nima? Toʻgʻri, uning oʻziga xosligi va foydalilik darajasi Oʻzbekiston chempionatida yuqori boʻldi — bu ham tarix, ham oʻziga xoslik. Qani endi boshqa oʻyinchilar haqida gapirmayli. Masalan, Gʻofurjon Sharipov xalqaro miqyosda 5 ta gol urdi (2018-yilgi Osiyo Kubogi saralashida), Azizbek Amonov esa 3 marta milliy terma jamoada maydonga tushdi va bittagina gol kiritdi (2020-yilgi oʻrtoqlik uchrashuvida). Ammo Asadxuja uchun bularga eʼtibor ham yoʻq — uning oʻyinlari oʻziga xosligi bilan aynan shu qiyinlanishni oʻzida aks ettiradi. Menga koʻra, asosiy gʻoya shundaki, Asadxuja oʻzining oʻyinlarini olib kelib, bir butun avlod uchun namuna boʻldi. Uning xalqaro chempionatlarda oʻynamasligi uning oʻyin sifatiga putur yetkazmaydi — aksincha, bu Oʻzbekiston chempionatidagi oʻziga xosligini koʻrsatib berdi. Va soʻnggi soʻz: uning oʻyinidagi asosiy jozibasi — raqibni "ushlab qoʻyishni bilmaydigan" boʻlib qolishi edi. Uning harakati, zarbalari, oʻyindagi hissasi — bularning barchasi boshqa hech kimga oʻxshamaydi. Shuning uchun Asadxuja xalqaro miqyosda oʻynamagan boʻlsa ham, uning oʻyini tarixda qolaveradi.