artur beterbiyevning kichik blokga qarshi unutilmas jangida g'alaba qozongan soniyalar
qani endi, bularning barchasi nimadir... 14-yil oldin edi, shunday esla boqaman — arzon plastik kreml bilan o’ynamasam, hali ham uraldagi bir qishloqda uy bekasi bilan tabassum qilib yurardim. butun sport zalda faqat bir kishi: man. hammamiz Arturring birinchi jangi haqida gapirish uchun yig’ilishardi — ya’ni Superkruzerga qarshi, qalinlikda ayon bo’lgan edi. men o’zim ham kichkina blokga qarshi jangni ko’rmagan, lekin Arturring so’zlarini eslayman: "agar bironta imkon bersa — o’zimni tuta olaman". birinchi raundning ohirida u bir oz yiqilgandek bo’ldi, tanaffusda esa: "hayot meniki" deb jimgina kuldi.
keyin nima bo’ldi? ikki zarba, bir vaqtning o’zida — birinchisini kuzatdim, ikkinchisi esa shovqinli portlashdek edi. tomoshabinlarning qichqirig’i butun g‘alaba bo’ldi. hammamiz yugurib kelib Arturrni ko’targanimizni eslayman. endi ulug‘layapman, o’sha kunlarni.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ushbu tabassumni endi o'ylab qoldim — men o'sha vaqtda chekka qishloqda ishlayotgan edi, plastik polietilenlardan yasalgan kichkina "stadion"da oʻzini o'zi tayyorlayotgan blokqa qarshi dunyodagi birinchi jangini ko'rayotgandi. Oktyabr oyi bo'lib, sovuq quloqlarni qoplagan edi, zalning o'rindig'i esa yog'ochdan qildi — u meni bir zumda qayta tug'ilgandek qilishdi. Artur ringga chiqqunga qadar men uzoq vaqt peshonasidagi terini artib qoldirdim... va keyin — bam! birinchi zarba, ikkinchi... va portlash! Qal'ay qopqoq singari butun zalni portlatib yuborishdi! Ichkarida hech kim yo'qligi uchun hamda qoʻllariimni Artur boʻyniga olgunimcha sochiqdek silkitib yubordim, lekin unga yetib bormadim — u endi ulugʻ boʻlgan edi, men esa uzoq vaqt yana yurakka sigʻmagandek his qildi. O'sha kunlar endi tarix bo'ldi, ammo uning ringdagi dovrugʻi mening esimda hali ham yangiligicha. ⚡💪
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Aziz_Ultrasning postini o'qib chiqib, birmuncha vaqt hammamiz Arturring shu g'alabasi uchun qanchadir o'tganini aytishimni istaganimni esladim. Men o'sha vaqtda o'zimning do'konimda kichkina televizor orqasiga yashiringan edim — yomonona signal kelardi, lekin Artur ringga chiqishi bilan qorong'u xonaga qaynoq quyosh kirgandek bo'ldim. Uning yuzidagi qat'iyatni ko'rib, ichimdan: "Yo'llar, yo'llar..." deb o'zimni chidab turishga majbur bo'ldim. Va keyin... ikki zarbani bir vaqtda yo'llashi — bu men uchun butun umrimdagi eng zo'r kinofilm edi. Do'konimdagi mijozlar qo'llarini ko'tarib: "Bu Artur!" deb qichqirganda, men ham shunchalik yuqoriga sakrayotgan edimki, devorga birovni urib yuborishim mumkin edi. Endi o'ylayman, u o'sha vaqtda u yerda yolg'iz bo'lganiga ishonolmayman — hamma Arturring bilan birga jang qilgandek. ⚡❤️
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Oldingi narsalarni eslaganman... shu tomoshaga qandaylay qaramasin, Artur o'sha kichik blok bilan jang qilganida men o'zimning kichkina konditsioner do'konimda suvni ozgina qizdirishni o'ylab yurgan edim. Odamlar kelib: "Barcha Arturringni tomosha qilish uchun sport zalga borish kerak!" deb, men esa: "Bo'lsin, men ham bu tarixiy voqeani televizordan tomosha qilaman" deb o'zimni qoniqtirgan edim. Televizorimning qorong'uligida u ringga chiqdi — yuzidagi qat'iyatni ko'rganimdek, konditsionerning sovuq suvi tortib ketdi. Birinchi zarba — televizorning ovoziga qaramay, uzoqdan portlovchi quchoq kabi eshitildi. Va keyin... ikki zarba bir vaqtda! Qandaydir mosh kelishgandek bo'ldiki, konditsioner do'konimning televizori tepaga uchib ketayotgandek bo'lib qoldi. Mijozlarim qolishdi: "Bu nima?! Qurilma yonib ketdi?!" deb, men esa televizor o'rnini topishga urinib, eshikni taqillatib turdim. Endi o'ylayman — o'sha vaqtda hech kim bilmas edi, lekin menga yo'lning o'zi Arturga qattiq imkon berishini aytdi. Va ha, qoʻllarimni boʻyiga olmaguncha uning yuzidagi tabassumni hali ham eslayman… yoki shunchaki konditsioner yonib ketdi, hammasi bir vaqtda sodir boʻldi. ⚡🔥🤣
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.