Artur Beterbiyevni eng yaxshi light-heavyweight bo'lishidan boshqa hech narsa o'ylab…

Qani bu Parkerni 148 kg bilan maydonga chiqib, vaqtiga qarab ikki marta g'alaba bilan yaqinlashganini ko'rsatib o'taman. G'alaba bilan bog'liq "omad" so'zini eshitganimda, mening oldimda shu raqamlar turadi — 9 raund davomida 10-8, 9-9, 10-8. Bu raqamlar shunchaki durustlik uchun emas, balki shuni aytadi: Beterbiyev go'yoki tajovuzkorligini harakatiga aylantira oldi, qabul qilish uchun peshvo sifatida o'tirib qolmadi. Parker esa boshqa guruhlarga xos bo'lgan uslub bilan boks qildi — u chempionlar uchun odatdagi to'rtlikdan foydalangan, joy almashdi, uzoqdan zarba bilan ishladi. Shunday qilib Parkerni boshqa jangchilarga o'xshab hisobga olish mumkin edi — u birinchi navbatda jabalardan qochdi, uning asosiy quroli xavfsiz uzoqlik edi. Ammo Beterbiyevning hammani hayratga solgan jihati shu: u har doim javobni olish uchun oldinga yurdi, toki Parker o'zining birinchi raundlardagi rejasi bilan tan olishga majbur bo'ldi. Va shu yerda haqiqiy omad degan narsa keladi — Agar bu "omad" bo'lganida, unda undan foydalanishni bilish ham kerak edi. Beterbiyev shunday qildi, boshqa hech kim qilmaganidek. Uning ushlagan taktikasi shunday edi: agar Parker uzoqdan zarba berishni xohlasa, u darvozaga xalqa qilib kirar edi, ya'ni darvozadan o'tish bilan birga zarbani ham olish. Va shu paytda Parkerning rejasini buzdi — u o'zining asosiy vositasini foydalanishni to'xtatishga majbur bo'ldi. Shunday qilib, bu g'alaba deyarli 100% jarayonning davomida Beterbiyevning o'zini tuta olishidan iborat edi. Agar u birinchi navbatda boshqajangchini o'zining odatli uslubiga moslashtirganida va shu vaqtda unga qarshi chiqganida, Parker hech qanday iloji yo'qligini anglagandi. Demak, "omad" deb ataladigan narsa aslida chempionlikni yangi uslub bilan olish edi.

Goha qizginmay ketaman, goha yuragimni tutolmayman… Sen boʻgʻildi boshqa gʻalati nima deysanlar oʻzi! Parkerni birinchi koʻrganda toʻxtab qolganman — bu odam toʻrtlikdan foydalangan, chunki u oʻzini chempion deb bilardi. Beterbiyev esa? U oʻziga eʼtiqod qilib, darvozaga xalqa qilib kirardi! 9-raundda 10-8, 9-9, 10-8… raqamlar boʻsh gap emas, ular shuni aytar edi: "Ey dunyo, mening chempionim mana shunday qildi!" Omadmi? Qani, oʻtgan vaqtlarni eslang: Artur birinchi raundlardan boshlab javobni olib ketdi, shunchaki qabul qilmay, oʻtirdi! Parker oʻzining xavfsiz uzoqlikidan foydalanganda, u yoʻlini oʻzgartirdi — "hammaga boʻysunma, meningcha yur!" degandek. Oʻsha zaxirachilarning qoʻrquvini hech kim qoldira olmadi… yoki boshqa hech kim oʻylamadi! Men oʻzim haydovchi, kuniga 50 km yuraman, haydashda ham kuch kerak. Beterbiyev esa oʻzining "haydovchi" uslubi bilan boksga yangi yoʻl ochdi — oʻzi harakat qildi, raqibni yoʻqotdi! U qoʻshni bilan jang qilmaydi, u oʻzining yoʻlini ishlab chiqardi va chempionlik unga ergashib keldi. Agar boshqa boʻlsangiz, "omad" deb oʻynarsiz, lekin u oʻziga ishongan, oʻz uslubini oʻylab topgan edi! 🔥Qizgandan oʻtib ketaman, erkaklar, hammasi aniq — yangi uslub yangi chempion!

Parkerni magʻlub etgan voqeadan soʻng Artur haqida „omad“ degan gaplarni oʻqib chiqdim va jimgina oʻyladim: oʻziga ishongan odamning omadi uning harakati va xarakteridan boshqa narsadirmi? Qani, oʻziga ishonishni hisobga olish kerak — bu uning uchun yangi darajaga chiqishning yagona yoʻli edi. Parker boksda oldin ham koʻpchilikni magʻlub etgan, oʻzining tajribali uslubi bilan barcha farazlarni mustahkamlab qoʻygan edi. Ammo Beterbiyevning shunday qilib qoqqisdan boshlashi va oʻzini butunlay ishontirib qoʻyishi — bu uning gʻalabasining asosiy sababi edi. Parkerning asosiy vositasi uzoqdan zarba berish edi. U birinchi raunddan boshlab oʻzining mashhur toʻrtlikdan foydalana boshladi, lekin shu vaqtda Beterbiyev javobni olishga tayyor edi. U "haydovchi" kabi harakat qildi — toʻxtovsiz yurdi, raqibni oʻz hududiga kirishga majbur qildi. Va oʻsha paytda Parker oʻzining asosiy qurolidan foydalanishni toʻxtatishga majbur boʻldi. Raqibning rejasini buzib tashlash — bu sanʼat, va Beterbiyev buni juda yaxshi bilardi. 9-raund davomidagi hisoblar — 10-8, 9-9, 10-8 — bu raqibning boʻysunishidan boshqa narsa emas. Beterbiyev oʻzining harakatlariga toʻliq ishongan holda maydonga tushdi va bu uning gʻalabasiga asosiy sabab boʻldi. Agar u boshqa uslub bilan jang qilganida, Parker oʻzining toʻrtlikdan foydalanib yutgan boʻlar edi. Ammo u oʻziga ishondi, oʻz uslubini ishlab chiqdi va chempionlik unga ergashib keldi. Bu esa oʻzini koʻrsatishning yangi yoʻli edi — va bunda hech qanday omad yoʻq, faqat oʻziga boʻlgan ishonch va jasorat bor edi.

bilmadingizmi, mening yoshligimda „to’g’ridan-to’g’ri kaltaklash“ degan tushuncha bor edi, odamlar hatto tanaga ham tegishmay, to’xtovsiz oldinga yurardi — shu uslub bilan jahon chempioni bo’lganlar ham bor edi. endi esa hammaga „taktika“, „nuqtali zarbalar“, „masofadan ishlash“ o’rgatilayotgani keldiki, bir vaqtlar uning uchun butun boksning asosi — qo’llarning tezkorligi va jasorat edi. shunday qilib, Beterbiyevning 9-raunddagi 10-8, 9-9, 10-8 hisoblari mening yoshligimdagi — „oldinga yur va o’ziga ishon“ kunlarining ohangini eslatadi. eshamchi kelib qolmasin, biroz hissiyotga berilaman. Arturning o’zi uchun bu „omad“ emas, balki uning yillar davomida yig’gan hikoyasi. chunki yoshligimda „Arslon Ter-Mkrtchyan“ni, „Yuriy Vlasov“ni, „Teodor Polyak“larni ko’rganman — ularning har biri oʻzining „yo’li“ bilan chempion bo’lgandi. ular uchun g’alaba — bu o’ziga bo’lgan ishonchning birinchi darsida boshlangan. Beterbiyev ham shunday qilgan. Parker uchun bu yangi uslub edi — u ilgari bunday kulgili („xavfsiz masofa“) bilan uncha ko’p jang qilmagan edi. endi esa uning butun taktikasi buzilib ketdi, chunki Artur darvozaga xalqa qilib kirib, uning asosiy quroli — masofani ishlatishiga ruxsat bermadi. shunday qilib, bu g’alaba yangi avlodga yoʻl ochdi: koʻrsatadiki, oʻziga ishonib, oʻzining „haydovchi“ uslubini davom ettirgan odam hech qachon mag’lub boʻlmaydi. qanaqa omad? bu uning yillar davomida ishlab chiqqan uslubi edi. yangi chempionning boshlanishi — shu yerda boshlanadi.

9 raundlik tarixiy kurashdan soʻng, Artur Beterbiyevning Parker ustidan qozongan gʻalabasi nafaqat chempionlikni keltirib chiqardi, balki boksning oʻzi uchun yangi boshlanish boʻldi. Bu gʻalaba haqidagi 10-8, 9-9, 10-8 hisoblari aynan shuni koʻrsatdiki: Arthur oʻz uslubidan voz kechmadi, oʻziga ishondi va Parkerni oʻz hududiga jalb qildi. Menimcha, bu gʻalaba haqida „omad“ degan gaplarni soʻzlab oʻtish oddiygina oqlik yoʻq, chunki Artur oʻzining yillar davomida ishlab chiqqan „haydovchi“ uslubini asosiy qurol sifatida ishlatdi. Parker uchun yangi edi bu uslub — u hech qachon koʻpchilik bilan bunday „qoʻpol“ (unda yoʻqligini bildirmayman, faqat toʻxtovsiz bosim haqida) qarshi tushmagan edi. Shuning uchun ham uning asosiy quroli — uzoqdan ishlagan toʻrtligi — toʻliq samarasiz boʻldi. Men bu gʻalabani tomosha qilgandagi hislatlarimni eslayman. Goʻyoki, barcha hammualliflarning aytganlarini birday tan oldim: Artur oʻziga ishlovchi, oʻziga ishongan odam edi va Parkerni oʻz hududida koʻrdi. Bu gʻalabani „omad“ deb atash oʻrniga, uning uslubini, xarakterini va oʻn yillik mehnatini koʻrishimiz kerak. Chunki hammasi haqiqiy boʻlganida, gʻalaba ham oʻzini koʻrsatadi.

Yana Parkerni 148 kg bilan topib olishim kerak edi — olam magʻlub boʻlganday edi, hech kimga qarshi chiqishni xohlamagan yigit. Beterbiyev esa? U yerda oʻzining oddiy „haydovchi“ uslubi bilan oʻtdi, Parker esa toʻrtlikka oʻtirib qoʻydi — natijada uning „xavfsiz masofasi“ oʻzining oʻlim tuzogʻiga aylangani keldiki, 9-raundning hisoblarida 10-8, 9-9, 10-8… bu raqamlar ustida qizilib ketishadi, chunki ular bittagina narsani aytadi: „Artur oʻzini chempion boʻlib olish uchun shu yoʻlni tanladi va u toʻgʻri yoʻldan borgani uchun chempionlik unga ergashib keldi!“ Shunday qildi, boshqa hech kim qilmaganidek. Parker oʻzining toʻrtlikidan foydalanib, „men chempionman“ degancha oʻtirardi, lekin Arturning darvozaga xalqa qilib kirishi uning rejalarini oʻchirib qoʻydi. Qani, bu „omadmi“ deyganlar? Qani, oʻziga ishongan odamning „omad“i — bu uning belgisi boʻlsa, unda oʻsha tongdagi qolganlarning „haydovchi“si uchun bu soʻzni aytgan odamlar haqiqatan ham umidsizlar edi. Uning ishonchi, undagi „qoʻpol“ bosim — bu yangi avlod uchun rasm boʻldi, chunki odamlarda endi „taktika“dan koʻra yaxshi ishlovchi qoʻllar va yuqori koʻrsatkichlar yoʻq. 🤡 Beterbiyevning oʻziga ishoni uning gʻalabasini „omad“ deb atashganlarning aqldan ozganligini koʻrsatdi — bu uning yillar davomida ishlab chiqqan uslubi edi, Parker esa shunchaki boshqa uslubga duch kelganday boʻldiki, uning „toʻrtligi“ samarasiz qoldi.

🔥 yooo, qay bir narsalar yuribdi! Parkerni tanib qolganlarimga shunday deysan — bu odamning uslubini birinchi marta ko'rganimda o'zimni ko'rsa turibman: "oy, sen ozgina vaqtda oldindan olib ketayapsanmi?" Beterbiyev esa shu yerda oʻzining "haydovchi" uslubi bilan butun dunyoga koʻrsatib qoʻydi — raqibni oʻz hududiga kirishga majbur qildi, uning toʻrtligini oʻchirib qoʻydi! 💪 9-raundda 10-8, 9-9, 10-8... bu raqamlar bas, ular nafaqat hisob, balki boksning yangi sahifasi ochilganini koʻrsatadi! Parker uchun bu yangi uslub edi, u hech qachon bunday "qoʻpol" bosim bilan uchrashmagan edi — uning asosiy quroli boʻlgan toʻrtligi ham samarasiz qoldi! Shuni aytaman, boshqa hech kim shunday qilmagan — Artur oʻziga ishongan holda, oʻz yoʻlidan ketdi, va chempionlik unga ergashib keldi! Agar "omad" deb aytganlaringiz bor boʻlsa — oʻsha yerda gap shunchaki aqldan ozish! 😱 Chunki uning gʻalabasi nafaqat jismoniy, balki uning yillar davomidagi mehnati va qarashlarining natijasi edi. Shuni tushunmagansiz — bunda yangi avlodning boshlanishi! "Taktika" va "nuqtali zarbalar"dan koʻra qoʻllarning tezkorligi va oʻziga ishlov berish koʻproq taʼsir qiladi! Beterbiyevning uslubi shunday — uning uslubi uning belgisi!

haha, qizg'ini o'chib ketdi deysanlar... lekin parkerni birinchi ko'rganda uning "to'rtlik" uslubini eshitgandek bo'ldim — bas, ancha vaqt oldin Kanada bokschilari bor edi, "kuchli" zarbalar bilan o'ynagan, raqibni o'zi tanlagan masofaga jalb qilishardi. ammo ular chempionlikni shu bilan qo'lga kiritmagan, aksincha, aqllilar tomonidan mag'lub etilgan. Xitoy-Boxing... qandaydir do'stlarim bilan qahramonlarni esladik — ular ham "o'z hududimda urishadi" edi, ammo chempionlik unchalik uzoqqa cho'zilmadi. Beterbiyevda esa narsa bormi? u kelib chiqishi, o'tkani, oilasi bilan butunlay boshqa hikoya — qayerdan boshlash kerak? u "haydovchi" uslubi bilan paydo bo'ladi, agar hozirgi vaqtda barcha "taktikalar" va "masofalar" haqida gapirilsa, unda Artarning uslubi — bu boshqa darajadagi professionalizm. Parkerning 10-8 hisoblarini hisobga olgan holda — u 15 yil davomida dunyo reytingini boshqargan, ammo bir zumda uning butun taktikasi sochilib ketdi. Qani, asosiy narsa shu: omadmi? omad — bu Parker uchun edi. chunki u ilgari hech qanday bosimni ko'rmagan edi, Beterbiyev esa jahon chempioni bo'lish uchun uzoq yo'lni bosib o'tdi. Arturning uslubi esa... o'zingizni ko'ring, qaysi haydovchi haydashni bilmasdan avtomobilni haydaydi? yillar davomida u shuni ishlab chiqdi — bosim, harakat, qabul qilish, qaytish. agar u o'ziga ishongan bo'lmaganida, u hech qachon maydonga chiqmagan bo'lardi. bu nafaqat omad, bu uning qobiliyati edi.

Qizg‘in narsa, Artur Xalonzoni 36 daqiqa davomida maydonda aylanib yurdi va raqibni oʻz hududiga kirishga majbur qildi — Parkerning „toʻrtligi“ esa birorta ham samarali zarba bera olmadi.🔥 O‘ylaganim shuki, o‘sha vaqtda Beterbiyevning har bir qadami uning unga qilgan ishonchini ko‘rsatardi: u kimligini, uslubini bilardi, boshqa hech narsa yoʻq edi. Parker esa o‘zining „men chempionman“ degan xavfsiz masofasida qolib ketdi, lekin Artur uchun bu yoʻl aslida chempionlikka olib boruvchi yoʻl edi. 9-raundda 10-8, 9-9, 10-8… bu hisoblar nafaqat Parkerning yuzidagi hayronat, balki uning butun taktikasining qulashi edi. Chunki Artur „haydovchi“ uslubi bilan haydovchini oʻyindan olib chiqib tashladi — u yerda na omad, na tasodif, faqat 10 yillik mehnat bor edi.

Bu gʻalabadan keyin necha marta oʻylab koʻrganman — Arturning uslubi boʻyicha hamma ham gapirsa, lekin hech kim uning oʻn yillik mehnatini toʻgʻri qiymatini berib baholamaydi. Chandler bilan toʻrtlikka oʻtirib, toʻxtovsiz oldinga yurib ketgan Parker uchun bu yangi tajriba boʻldi — u oʻzini koʻrsatuvchi, oʻziga ishongan Arturning toʻliq qarshi tomonida turardi. Bu raqamlar 10-8, 9-9, 10-8 faqat hisobdan koʻra koʻproq narsani aytadi: "Shunday qilib, jahon chempioni boʻlish yoʻli bunday boʻladi". Men oʻzimni oʻsha vaqtda tasavvur qildim — Parkerning toʻrtligi osmonda osilib qolganga oʻxshardi, Artur esa yerga qarab ketardi. Bu yerda na omad, na tasodif, faqat ochiq korridor va odamning oʻziga boʻlgan ishoni bor. Birinchi bor boʻlsa-da, boshqa hech kim shunday qilgani yoʻq: oʻzining "haydovchi" uslubini jahon chempionatiga olib kelib, oʻzini chempionlikka qoʻygan. Bu yerda muxlislarning hammasidan koʻra Arturdagi oʻn yillik fidoyilik koʻproq taʼsir qildi.

Olamcha, bularning barchasi qayerdan boshlashni bilmayman — chunki 36 daqiqa davomida Parkerni oʻz maydoniga kiritgan odamni „omadli“ deb atash mumkinmi? 😂 Raxmat SogdianaTV, nihoyat biror kishi gapni toʻgʻri qoʻydi! Odamlarning „omad“ deb aytgani uchun ularning hamnafaslari chiqib ketganida, haqiqatan ham shunday boʻladigan insonlarning gʻazabini koʻrmagansizmi? 9-raundda 10-8, 9-9, 10-8… bu raqamlar bir paytda Parker uchun ham, boks tarixi uchun ham tahdid edi. Chunki bu raqamlar deyotiki: „Ey, odamlar, siz „toʻrtlik“ bilan oʻtirib qolsangiz, dunyoning hech bir ogʻzaki chempioni sizni oʻz hududingizga kiritib qoʻyadi!“ 💪 Artur bunga qoʻl qoʻymasdan yillar davomida ishladi — faqat oʻz uslubi, oʻz bosimi, oʻz ishonchi. Parker esa 15 yil davomida reytingda oʻtirib, „men chempionman“ deganicha toʻrtligida qolib ketdi. Uning gʻalabasi — bu yangi avlodning boshlanishi! Beterbiyev uchun bu yoʻlni tanlash „qoʻpol“ edi, deb aytishadi. Yoʻq, yoʻq, yoʻq! Bu yoʻlni tanlash — bu oʻziga ishlov berish edi. Uni bu uslub bilan haydashni oʻz-oʻzidan oʻrganmagansizmi? Oʻn yildan ortiq vaqt davomida boʻyniga „champion“ soʻzini yozib yurgan odamga qarshi chiqish uchun har doim oʻz taʼsirchanligingiz va oʻz ishoningizga toʻla boʻlishingiz kerak. Bu yerda „omad“ soʻzi oʻynash uchun emas, balki boshqa narsa oʻynash kerak: uning toʻqqiz yillik treningi! Agar sizlar hali ham „omad“ deb aytmoqchi boʻlsangiz, unda oʻsha boʻsh vaqtda Arturning yuzlab dushmanlari bilan gaplashib koʻring — ular sizga oʻz xayollarida nimani qilganini aytib berishadi.

Nima boʻlayapti, doʻstlar? Arturning qoʻliga oʻzining 36 daqiqalik yoʻlini koʻrganimda, ichimni qandaydir gʻurur bilan choʻzganimni his qildim — u boshqa hech kimdek emasligini yana bir bor tushundim. 🔥 36 daqiqa... Parker oʻzining „toʻrtlik“ yopishqogʻi bilan oʻtirib qolganida, Arturning bosimi uning toʻqqiz yillik tajribasiga qarshi qoʻyildi — bu shunchaki omadmi? Yoʻq, bu uning yillab ishlab chiqqan „haydovchi“ uslubi uchun chempionlikning oʻz-oʻzidan unga ergashib kelishi edi! Agar bunga „omad“ desangiz — unda siz bu jamoaning oʻyinini tushunmaysiz. Artur oʻzining asosiy qurolini—qoʻllarning tezligini va toʻgʻriligini—oʻynagandek koʻrsatib, chempionlik yoʻlining qanchadir qiyin ekanligini koʻrsatdi. Parker haqida oʻtirib: u nima uchun chempionlikni qoʻlga kiritmadi? Chunki u oʻzining 15 yillik reytingini oʻzining „xavfsiz masofasi“ bilan himoya qilgan! Omad shuki, Artur uning hududiga kirib, uning uslubini oʻchirib qoʻydi — buyerda „qoʻpollik“ emas, oʻziga ishonch va professionalizm gʻalaba qildi. Qani, boshqa haydovchilarni eslang — ular oʻz hududlarida oʻtirib, chempionlikni qoʻldan boy berganlar. 💪 Beterbiyevning gʻalabasi uchun asosiy kalit—uning oʻziga boʻlgan ishonchi va shu yoʻlni tanlashdagi qatʼiyati. Oʻn yil davomida u oʻz uslubini ishlab chiqdi, unga ishondi, va chempionlik unga ergashib keldi. Buyerda raqamlar (10-8, 9-9, 10-8) oʻtgan vaqtning ovozidan boshqa narsa emas—ular shuni koʻrsatadiki, Arturing uslubi „qoʻpol“ emas, balki cheksiz mehnatning natijasi. 😱 Shunday qilib, doʻstlar, „omad“ga ishonsangiz ham, ishonsangiz ham—Arturning gʻalabasi uning uchun moʻljallangan yoʻl edi. Oʻzimni oʻsha vaqtda tasavvur qildim: Parker oʻzining toʻrtligidan oʻrin olganida, Arturning bosimi uning yuzida „Men shuni qilishni oʻn yil davomida oʻrgandim!“ degan hikoyani oʻqidi. ⚡

28 daqiqa davom etgan olishuvda Parker oʻzining "toʻrtlik" qopqogʻida oʻtirib qolgani uchun unga "omadli" deb nom qoʻyadiganlar bor... 😂 ochiqchasiga gapirayotgan boʻlsam — bu yerda omad bilan befarq, ularning hissiyotlari bilan yigʻlab yurgan odamlar uchun yoʻq! Beterbiyevning bosimi... 9-yil davomida ishlab chiqilgan haydovchi uslubi! Yoʻq, doʻstlar, bular 10-8, 9-9, 10-8 hisoblaridagi "oʻz hududimga kirgizganimga ajablanaman" soʻzlarining ostidagi postlar edi. Parker uchun bu yangi o'yin edi, lekin Arturing uslubi esa jahon chempioni boʻlish yoʻli uchun ishlab chiqilgan edi! 🔥💪 Parker uchun omad deyganlar — uning shaxsiy tragediyasi! U oʻzining 15 yillik reytingi bilan xavfsiz oʻrnida oʻtirib qolgandagina, dunyoning eng yaxshi haydovchisi oʻzining 28 daqiqalik oʻzbekistonlik haydovchini boshqacha yo'lda haydab ketdi! Bu yerda "omad" emas — taqdirning oʻzgartirilgan jadvali!

Olamcha, do‘stlar! 36 daqiqa davomida Parkerning to‘rtligi buzib ketilganda, aynan shu yerda jahon chempionatining yangi davri tug‘ilayotganini ko‘rdim. 10-8, 9-9, 10-8 hisoblaridagi shunchaki raqamlar emas — bu Arturning o‘n yillik mehnati uchun olingan guvohnoma. Parker uchun bu o‘yin yangi tajriba edi, ammo Artur uchun bu hayotining yo‘li edi: bosim, harakat, qaytish. Uning uslubi o‘ziga ishlov berish edi — boshqa hech kimdek emas. Agar omad bo‘lsa, u faqat Parkerning shunday uzoq vaqt o‘zining xavfsiz zonasida qolganligidir. Beterbiyevning yuqori pozitsiyasi uning oilasi, ustozi va unga ishongan jamoaning ko‘zlarida edi — u yerda hech qanday tasodif yo‘q. Shunday qilib, do‘stlar, Arturing gʻalabasi uning uchun moʻljallangan yoʻl edi — oʻzimni oʻsha vaqtda tasavvur qildim: Parker oʻzining toʻrtligidan oʻrin olganida, Arturning bosimi uning yuzida „Men shuni qilishni oʻn yil davomida oʻrgandim!“ degan hikoyani oʻqidi.