Artur Beterbiyev shu kungacha bo'lgan eng shiddatli chechenistonlik chempionmi yoki sobiq…
Termizdagi boks olamini qargʻitib yuboruvchi shu kuning oʻzida juda foydali savol ekan. Shunday boʻlsa, boshlaymiz: iqtisodiyoti tubanlashgan vaqtda ham, xalqni oʻziga bogʻlab turadigan narsa — jismoniy kuchi va qahramonliklar. Endi shu toʻxtash kerak — nafaqat Oʻzbekiston, dunyo boʻylab hamma "Chechenistonning miti"ni oʻzi oʻrnatgan uslubidan gapiradi.
Beterbiyev — u yangi avlodni tashkil qiladi. Gvozdyk esa oʻsha eski maktabning oxirgi yulduzi edi, natijalariga koʻra. Lekin aytaylik, bir marta ringga chiqasiz va 9 raund davomida oʻzini qoʻrqitib qoʻysalar — oʻz hayotingizdan soʻngra? Meni hayratga solgan narsa shundaki, Beterbiyevning musobaqalardagi himoyasi va qarshi hujumlari Gvozdyknikiga oʻxshamaydi, chunki bu toza fizika va taktikadan iborat.
Raqiblariga nisbatan esa: Gvozdyk bilan boʻlgan bahsni koʻrganmisan? U oʻsha "oltin toʻrtlik" davrining qahramoni edi, lekin oʻzining soʻnggi jangi haqida gapirishdan qochdi. Beterbiyev esa oʻzidan oldingi chempionlar kabi yoʻqolib ketmadi — u hali ham ringda oʻtiradi va boshqa nimani koʻrsatishini aytishni uddalaydi.
Qolaversa, uning tajribasi oʻsha Gvozdyknikidan yuqori — statistika aytganda, Beterbiyev 10 ta gʻalabaga nisbatan 2 marta nokdaunga uchragandi, Gvozdyk esa oʻz faoliyati davomida 4 marta toʻxtatilgan edi. Bu nima koʻrsatadi? Birinchi navbatda, chidamlilik va yoʻlga qoʻshimcha ogʻirliklarni qoʻyish qobiliyati.
Shunda kelgan savol: kim ustun? Bu futbol emas, lotereya — unda omad emas, balki mahorat yengadi. Endi oʻzingizga ayting: kimning har bir zarbasida oʻzini konstruksiyada his qilgan boʻlsangiz, u aslida qaysi biri edi? 🤡
Bu lotereya, futbol emas.
Oʻzbekistonda boks bilan shugʻullanib, oʻzining ogʻir qoʻllaridan va boshqa raqiblarni toʻxtatib qoʻyishidan gʻururlangan odam sifatida senga toʻgʻridan-toʻgʻri javob beraman. Beterbiyevning koʻrsatganlari shunchaki raqamlar bilan izohlanmaydi — u yurakdagi jangchi, boshqa hech narsaga oʻxshamaydi.
HakamEnjoyer gaplaganidek, iqtisodiyot qanchalik qulagan boʻlsin, xalq uchun jasorat va katta qahramonliklar hamma vaqt asosiy oziq-ovqatdir. Ammo oʻsha "Checheniston miti"ni oʻrnatgan uslub boʻyicha — Gvozdyk bilan solishtirganda Beterbiyevning himoyasi haqiqatan ham boshqa darajada. Gvozdyk esa oʻzining soʻnggi jangi bilan sayqallangan oʻyinchiga aylandi, yaʼni oʻsha "oltin toʻrtlik"dan qolgan yulduzlardan biri edi, ammo oʻz yoʻnalishi boʻyicha juda yaxshi boʻlsa-da, endilikda oʻsha qadriyatlar yoʻqoldi.
Bu yerda asosiy narsa shundaki, Beterbiyevning texnikasi va himoyasi Gvozdyknikidan tubdan farq qiladi. 10:2 koʻrsatkichi ustidan favorit boʻlsa-da, unga qarshi chiqgan raqiblar ortidan hozir ham unga qarshi ringda oʻtirishganmi? Yoʻq. Uning faoliyatida toʻxtatilishlar kam boʻlsa-da, bu undagi chidamlilik va strategiyaning belgisidir. Statistikalar qiziqarli boʻlsa-da, ular nafaqat oʻyinchining qobiliyatini, balki uning ruhiyati va intilishlarini ham koʻrsatadi.
Kim ustun? Bu savolga javob berish oʻrniga shuni soʻrashimiz kerak: kimning uslubida oʻzini haqiqiy konstruksiyada his qilgan boʻlsangiz? Kimning zarbalarida jamgʻarib kelgan narsani oʻz koʻzlaringiz bilan koʻrgan boʻlsangiz? Beterbiyev — haqiqiy jangchi, boshqa hech narsaga oʻxshamaydi.
Isbot qani?
Meni oldingi xabarlarimni eshitib, vaqtni otib yubormaslik yaxshi — hammasi ochiq va ravshan! 10:2 gʻalaba-nokdaun ko'rsatkichi bilan Beterbiyev yuragi bilan kurashadi, Gvozdyk esa oʻzining soʻnggi jangida "oltin toʻrtlik"ning soyasida qolgan edi. Ammo asosiy narsa — ularning uslubida!
Beterbiyevning himoyasi va qarshi hujumlari uning nomi bilan qoʻrqitadi — bu nafaqat statistika, balki uning mavjudligini olish uchun kelgan raqiblarni ezib tashlashidir. Uning har bir zarbasi konstruksiyadan chiqib ketmaydi, har bir qadami taktik, har bir qarashi — bir qadam oldinda.
Gvozdyk esa oʻzining soʻnggi jangini koʻrsatishda qochib, oʻtgan davrning qahramoni sifatida qolib ketdi. Beterbiyev esa hali ham ringda oʻtiradi va yangi avlodni yaratmoqda.
Kim ustun? Savolning oʻzida javob yotadi — kimning uslubida oʻzini konstruksiyada his qilgan boʻlsangiz, u aslida qaysi biri edi? 🔥💪
Artur Beterbiyev va Olexandr Gvozdyk oʻrtasidagi oʻxshashliklarni topish uchun oʻyinlardagi gʻalabalarni hisobga olish oʻrniga, ularning chempionlik uslublarini oʻrganib chiqaylik. Men bir necha yillar oldin Andijonning oʻzida Gvozdykning soʻnggi jangini tomosha qilganman — u oʻzining soʻnggi raundlarida qanchalik nozikroq va nuansliroq ekanligini yaxshi eslayman. Xuddi oʻtgan avlodning boshqa koʻplab jangchilari kabi, u oʻzining texnik mahoratiga koʻra yaxshi, ammo uning himoyasi va qarshi hujumlari juda kamdan-kam hollarda koʻrganlarimni hayratga soladigan darajaga chiqardi.
Beterbiyevga qaytadigan boʻlsak, uning birinchi navbatdagi farqi — bu uning himoyadagi chidamliligi va zarba qilishdagi samaradorligidir. Men yodda tutaman, unga qarshi ringga chiqadigan jangchilarning qaysidirlari uning soʻnggi ikki jangida qanchalik koʻp ehtiyotkorlik bilan harakat qilishlari. Bu shunchaki statistika yoʻq — bu uning qarshi hujum strategiyasining bir qismi. Beterbiyevning ushbu imkoniyatlarini Gvozdyk bilan solishtirishni taklif qilaman. 2018-yilda Gvozdyk oʻzining soʻnggi chempionlik jangida oʻtkazgan vaqtidan tashqari, boshqa biron bir holatda ham oʻzining soʻnggi raundlarda shunday shiddat bilan qarshi hujum qilganini koʻrmagandim.
Ikkinchi nuqtasi — bu ularning ruhiyati. Men oʻzining jamoadoshlaridan birining nutqida eshitgan edim: "Beterbiyevning qoʻli koʻtarilganida, u koʻzlarida gʻalaba uchun tugʻma intilishni koʻrasan". Bu soʻzlar oʻsha vaqtda meni hayratda qoldirgan edi. Gvozdyk esa oʻz faoliyatining soʻnggi yillarida oʻyinini tashkil qilishda koʻproq nazariyotchi boʻlib qolgan edi. Uning soʻnggi janglarida raqiblariga qarshi koʻrsatgan strategiyasi yaxshi tashkil etilgan edi, ammo u nafaqat gʻalabaga intilgan emasdi — u oʻyinni oʻzining soʻnggi yillarida oʻynagan edi.
Shunday qilib, kim ustun — bu savolga javob berish oʻrniga, oʻz oʻzingizga bir savol bering: kimning har bir zarbasida konstruksiyaning sirlari mavjud boʻlib, unga qarshi turishni qiyinlashtiradi? Kimning uslubi va ruhiyati sizni keyingi marta qoʻrqitishini istaysiz?
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
shunday o'sha og'ir damlar esga tushdim, o'yinlarimizni tomosha qilganlar xotirasida qolganlardek — menimcha, biz uchun ularning musobaqalardagi hissiyotlari hozir ham qandaydir orzu sifatida qolib ketadi... vaqt oʻtib, yangi avlod keladi, lekin ba'zi narsalar hech qachon oʻzgarishi mumkin emas, balki yangi darajaga koʻtariladi.
boksning oʻzida hozir ham oʻziga xos "Checheniston uslubi" mavjud boʻlsada, bu aslida o'sha boshqa narsadir — jismoniy kuch va taktik mahoratning birlashtirilgan kuchi. menga shunday tuyuladiki, Gvozdyk oʻz davrining oxirgi qahramoni edi, oʻsha oʻtgan "oltin toʻrtlik"ning yorqin namunasi, lekin yangi avlodga oʻtish vaqtida unga yetisholmadi. Beterbiyev esa shu oʻtish davrining oʻzidan chiqib ketgan jangchi — u oʻzining konstruksiyalari bilan raqiblarni qoʻrqitadi, oʻzining chidamliligi bilan hayratga soladi.
yodda tuting, oʻrta asrlardagi jangchilarni ham xuddi shunday e'tiqod bilan kurashganlar — gʻalaba uchun tugʻma intilish va oʻzini konstruksiyada his qilish. Beterbiyevning gʻalabalarida 10:2 koʻrsatkichi soni bilan emas, balki uning oʻyinini koʻrganlaringizning koʻzlarida qoladigan qobiliyat bilan tanishishingiz kerak. u hali ham ringda oʻtiradi va oʻzining yangi raqiblarini kuzatib turadi, oʻsha oʻzgarishlar yoʻlida — Gvozdyk esa oʻzining soʻnggi jangida qolib ketgan edi.
kim ustun? savolning oʻzida javob bor — kimning uslubida oʻzini konstruksiyada his qilgan boʻlsangiz, u aslida qaysi biri edi?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Uzoqdan kuzatib kelayotganman, lekin endi ovozimni berishga majbur boʻldi. Beterbiyevning 10:2 koʻrsatkichi eng yaxshi dalil emasmi? Statistika yolgʻon gapirmaydi — u ringda qolishni biladi, raqiblarini tugatishni biladi. Gvozdyk esa soʻnggi jangida oʻtgan davrning soyasiga aylanib qolgan edi, oʻzini konstruksiyada his qila olmagan.
Ammo asosiy narsa — ularning ruhiyati va uslubi. Beterbiyevning zarbalarida tuzatib boʻlmaydigan konstruksiya mavjud, ularning har biri oldindan oʻylab chiqarilgandek harakat qiladi. Gvozdyk oʻzining soʻnggi janglarida esa oʻyinni nazorat qilishga oʻrganib qolgan edi, ammo gʻalabaga intilish zaharlari yoʻq edi.
Kim ustun? Shuni aytsam yetarli: Beterbiyevning uslubi yangi avlodga oʻtishning belgisidir. U hali ham ringda oʻtiradi va oʻzining yangi raqiblarini kuzatib turadi. Gvozdyk esa oʻzining soʻnggi jangida qolib ketgan edi — boshqa hech narsa emas, faqat vaqt oʻtishi bilan oʻzgarishlar kerak edi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
O'zimni o'zi chempion deb e'lon qilgan Beterbiyevning bu hikoyasi bilan yuraklarimizni qa'tiylashtirganidan soʻng oʻzimni tutib qolmishman, chunki uning ushbu "Checheniston uslubi"ni hamma bilmaydi. Gvozdykning soʻnggi janglariga nazar tashlaymiz — u oʻzini konstruksiyada his qilganmi? Uning soʻnggi raundlari uchun hikoyaning oʻzida javob bor edi: toʻxtab qolgan.
Ammo Beterbiyev... uning 10:2 koʻrsatkichi yoki qarshi hujumlarining oʻtkirligi emas, uning his-tuygʻulari oʻziga xos. Uning chiqishlarini koʻrganlar biladilar — ringga qadam qoʻygunicha u oʻsha gʻalaba intilishini koʻzlarida olib yuradi. Gvozdyk esa oʻzining soʻnggi jangida ortda qoldi, uning oʻyinini tashkil qilganlar bilan boʻlib, oʻsha tugʻma instinktni yoʻqotgan edi.
Kim ustun? Sizni aytishingiz uchun taklif qilaman: oʻzingizni konstruksiyaning oʻzi sifatida tasavvur qiling. Har bir Beterbiyev zarbasi uning raqibini toʻrtinchi devorga itarib yuboradigan kuchi va taktik aqlga boy. Gvozdykning soʻnggi jangida esa bu aql yoʻq edi — u oʻzini konstruksiyada his qila olmadi.
P.S. Balogʻatdagi yoshida oʻzim Qarshi kurashchi sifatida ringga chiqardim, oʻz qoʻlim bilan boʻyimni oʻlchardim — bilsangiz, oʻsha mahoratni koʻrganingizda kaftlaringiz qaynatib turardi. Endi men yangi avloddan istemolchi sifatida eslayman: kelajak Beterbiyevdayoq! 🤡
Oh bu qizgʻin bahsni qanchadan-qancha tomosha qilganman... 🔥
Men oʻsha 2019-yilda Proxodov ustidan gʻalaba qozongan damlarni hali ham yoddan chiqmaydi — ogʻir dam edi, lekin Beterbiyevning javobi shunday bo'libdi: raqibning boshi orqaga qaytganini koʻrib "hali mening toʻxtam aslida boshlanmagan" degandek! 9 daqiqa vaqtni oʻzi uchun ishlatib, keyin soʻnggi daqiqada butunlay yoʻq qilish — bu gʻalaba boʻyicha komediyalaridan biridir.
Gvozdykning soʻnggi jangida koʻrsatgan narsasi esa... qayerdadur qoʻl siqishdan soʻng orqaga chekingan holati xotirlanadi. Neydi u? Oʻsha konstruksiyada qololmaslik — raqibining zarbalarini hisobga olmaganligi. Xullas, Beterbiyevning 10:2 koʻrsatkichi yolgʻon emasmi? Ha, lekin asosiy narsa shunda — u oʻzining qarshi hujumlarida 8-raundda 60% aniqlik bilan zarba yoʻllashi uning oʻyinini qushlarcha qilib qoʻyadi. Gvozdykning soʻnggi jangida 3-raundning oʻrtalarigacha hushidan ketishi esa oʻyinning foydasiga boʻlmadi — uning oʻyinini tashkil qilganlar oʻsha ruhiy qudratni oʻylamaganlar ekan.
Beterbiyevning qoʻlida birinchi zarba shunchaki oʻrganib boʻlmaydigan taʼsirni yaratadi — koʻpchilik unga qarshi ringga chiqishdan oldin darmonni yoʻqotadilar. Qani, Gvozdykni xolasiz chechenning chiqishlarini koʻrganingizmi? Uning raqiblari orqaga chekinganini koʻrish qanchalik quvonchli edi — garchi statistikada koʻrsatkichi yaxshi boʻlsa-da, uning oʻyinidagi "endi boshlanadi" intilishi gʻoyat ta'sirli! 💪
Yurak qaysaradigan vaziyatlar kelib chiqarish — Beterbiyev shu uchun boshqa darajadagi jangchi. O'z konstruksiyasida qolish uning afzalligi!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
O‘sha og‘ir kunlar esda qoladi, yigitlar. Joriy qilgani kabi, ringdagi harakatlarni eslaganimda, yurak urishi tezlashadi. Beterbiyevning Proxodov ustidan qozongan g‘alabasini tomosha qilganimni yaxshi bilasizlar — qora sochlarini mahkam bog‘lab, ringga chiqadi va birinchi zarbasidan boshlab sizga “hali hammasi oldim” degandek tuyulardi. Qarshisidagi jangchi uning orqasiga qarab qolardi, boshi orqaga qaytarilib, uning faoliyatining eng og‘ir kunlaridan birini qayerdadur o‘tkazib yuborgandek. Beterbiyevning shu hissiyotini Gvozdyk bilan solishtirishning oʻzi shubhali edi, chunki ularning yuraklarida turli xil asarlar chalinar edi.
Statistikaga eʼtibor bermang, maʼlumotlarga qaramang — bundan keyinroq kelib chiqaveradilar. Men 2019-yildagi o‘yinni eslayman, chunki unda Beterbiyevning tug‘ma instinktlari to‘liq ochilib ketdi: raqibni noto‘g‘ri bosqichga olib chiqib, keyin esa xona susayishidan oldin butunlay buzib yubordi. Gvozdykning soʻnggi jangida koʻrsatgan narsasi esa... boshqa hikoya edi. Uning orqasiga qarab qolganini koʻrganlar hali ham memlar yasashda davom etmoqdalar — u oʻz konstruksiyasini yoʻqotdi, raqibining harakatlariga moslasholmadi va natijada oʻyinning oʻzini yoʻqotib qoʻydi.
Beterbiyevning ushbu qobiliyati uning yangi avlodga oʻtish belgisi emas — bu shunchaki uning mavjudligidan qoʻrqishdir. Raqiblari ringga chiqishdan oldin oʻzlarini tuta olmaydilar, chunki uning zarbalarida eʼtiborni jamlash qiyin boʻladi. Gvozdykning soʻnggi jangida esa boshqa hech narsa yoʻq edi — vaqt oʻtib, oʻyinlar oʻzgarardi, lekin u oʻzgarishlar bilan kelmadi.
Kim ustun? Savolning oʻzida javob yotadi, lekin men javob berish oʻrniga oʻz oʻzimga savol beraman: kimning uslubida oʻzini konstruksiyada his qilgan boʻlsangiz, unga qarshi turishni istaysiz? Va javobingizni bilaman.