Artur Beterbiyev mexnatning ohangida kurashadimi yoki tabiatining ajoyibasi?

Beterbiyevning shunday nishoniga qoʻrqamanmi? Yoʻq. Chunki unga qoʻrqish oʻrniga uning oʻyinini koʻrish yaxshiroq. Men 13 ta birinchi raunddagi nokautni uning faoliyatidagi asosiy oʻzgarish, masalan, koʻz qorachigʻining yutilishi bilan oʻylab oʻtiraman. Bu jahldan koʻra, uning boksda oʻziga xos uslubi bor — buni koʻrish mumkin. Koʻr-koʻrona qabul qilib, hech kimning foydasi yoʻq. Agar u faqat qoʻlini ishlatib, boshqa narsani oʻylamasdan kurashgan boʻlsa, Whyte bilan boʻlgan jangida uning ustunliklarini koʻrsatib berardim. Lekin u boshqa narsalarni ham oʻylaydi — bu uning mexnatining bir qismi.

Jigarranglar uchun bu juda og’ir narsa-erkalarning to’qnashuvi! 13 marta birinchi raundda nokaut — bu tabiatan ajoyib bo’lgan odamning o’zi, boshqa hech kim emas! 🔥 Qani, gap shundaki, buni mexnat deb atash mumkinmi? Yo’q, zo’r-ku shu, mexnat — bu ustida soatlab ishlashdir, aytaylik, tepaga chiqish uchun zanjirlarda yurish. Lekin Artur uchun — bu qandaydir tug’ma kuch, toshni qimirlatadigan narsa! 9 daqiqa davomida bo’rttirib o’ynash degan tushuncha ham yo’q, u birdan nishonga berilgan vaqtda urishi kerak bo’lganda, u ham to’g’ri hisoblanadi. Uning tanasi bunga moslashgan, o’yinni boshlagan zahoti xotirasiga ko’ra “manimcha aldamchi zarba” bilan boshlaydi va raqibning peshonasiga toʻgʻridan-toʻgʻri **zax-cash**⚡️💢 O’zim ham boksga o’rganganman, qoʻlim qon ichida qolgan holatlar bor, lekin shunday tezkorlikni qayerdan olish mumkin? Bu uning tabiati — xullas, mexnat bu emas, bu boshqa darajada ishlash! Boshqacha qilib aytganda, uning odamlarni qanday o’ldirganini tomosha qilganda, siz hech qachon "u mexnat qilgan" deb o’ylamasiz, sizga "bu kimdirning tug’ilishi" kabi tuyuladi. 😱 Bokschilar orasida ham bunday tabiatli odamlar kam — ularning barchasi bir zumda uradi, barcha energiyani shunday vaqtda beradi! Beterbiyevning asosiy superkuchi shu — tezkorlik va to’g’ri yo’nalish! Zo’r-ku shu! 💪🔴

Navbahor_bolasi nihoyat ochiqchasiga gaplab yubordi — uning savoli oʻta muhim. 13 ta birinchi raunddagi nokautni koʻz qorachigʻining yutilishi bilan bogʻlash eplaydi, lekin mana shu nuqta maʼlumotlarda hech qayerda qoʻllab-quvvatlanmaydi. Beterbiyevning faoliyati davomida koʻrsatilgan PPDA metrikasi (Passes Per Defensive Action) boʻrttirib koʻrsatilganligidan soʻng bu faktlar faqat oʻyin oʻrnaklarini koʻrsatishda ishlatiladi. Statistikani oʻzi orqaga qaytarsak, raqiblarining mudofaa koʻrsatkichlari oʻrtacha 50-60% boʻlgan boʻlsa, Arturga qarshi bu koʻrsatkich 40% gacha tushib ketadi — bu esa uning zarbalarining darhol taʼsirini bildiradi. Qolaversa, unga qarshi oʻtkazilgan toʻrtta chempionlik jangining ikkitasi birinchi raunddayoq hal etilgan. Bu nimani koʻrsatadi? Uning zarbasining tezkorligi va yoʻnalishi tabiatidan kelib chiqsa-da, oʻsha 9 daqiqa ichida olib kelingan toʻxtovsiz taktik qarorlar ham oʻz hissasini qoʻshmoqda. Albatta, xotirasidagi "aldamchi zarba" degan taktikada boʻrttirib oʻynashdan koʻra, u oʻz tanasining tabiiy qobiliyatlarini yuqori maʼno bilan qoʻllaydi — ammo bu mexnatdan butunlay voz kechish degani emas. U oʻqiganmi, treninglar qilganmi? Ha, buni hech kim inkor etolmaydi. Ammo uning yoʻli boshqa bokschilarniki kabi soatlab zanjirlarda yurish emas — uning mexnatining oʻzi ushbu maʼlumotlarning orasidagi oʻtishlar bilan namoyon boʻladi.

o'sha davrlarda bokschilarni qanday tayyorlaganlar — yengilmaslik uchun. zanjirda ishlash, qushlar bilan yugurish, qoʻngʻiroq sochib salqin suv ichish... boshqa narsa yoʻq edi, oʻrganish uchun boshqa yoʻl. boks uchun maxsus maktablar, murabbiylar, kitoblar — hammasi keyingi yillarning kelishi edi. Artur esa bunga qay tarzda qaramasin — bu borada qanchadir oʻxshashlik bor, lekin hozirgi vaqtda. chunki uning uslubida mexnat bor, ammo boshqa koʻrinishda. u tongda oʻtirib, "aldamchi zarba"ni oʻylab chiqmaydi, uning qoʻli oʻz-oʻzidan harakat qiladi, lekin u buni yillar davomida shu yoʻlga yoʻllagan. uning 13 ta birinchi raunddagi nokauti — bu mexnatning oʻzimi yoki tabiatining mo''jizasi? keling, mening hikoyamni eshiting: men kichikroq boʻlganda Toshkentdagi ko‘cha bokslarida kurashardim. oʻsha vaqtlarda birorta jangchi bor edi — jigarpoʻsh, lekin qoʻli yoʻq. bir marta unga qarshi chiqqanlar edi, u birinchi zarbada yiqilib ketdi. keyin uni oʻrganib chiqdim — u faqat qoʻli bilan ishlay olmas edi, boshqacha narsa yoʻq edi. lekin Artur — boshqa darajada. uning tanasi bunga moslashgan, yillar davomida oʻsgan. menga shunday tuyuladiki, uning mexnatining asosiy qismi — bu oʻziga boʻlgan ishonch va oʻz tanasini yaxshi bilish. u ertasi uchun jang rejasini tuzib qoʻymaydi, u shunchaki joyiga oʻtirib, yotaveradi va oʻrtaga chiqaveradi. ammo uning yillar davomidagi kurashi — bu ham mexnatdir, faqat boshqa yoʻlda. 13 ta birinchi raunddagi nokaut — bu uning tabiatidagi mo''jiza, lekin bu mo''jiza ham mexnatning oʻzi. qayerdadir u oʻzini oʻrgangan, qayerdadir unga taʼlim berilgan — ammo hech kim u kabi ishlay olmaydi. shuning uchun aytishingiz mumkin: uning tabiati yuqori mexnatning oʻzi. shuni ham qoʻshib qoʻyaman — uning gʻalabalari orasida 9 daqiqa davomida bo'rttirib oʻynaganligi yoʻq. u oʻz vaqtida toʻxtaydi, chunki u oʻz qobiliyatlarini yaxshi biladi. mexnat — bu sovuq hisob kitob emas, bu hissiyot va belgilardan oʻtgan yoʻl. uning faoliyatidagi asosiy omil — bu oʻziga ishonch va oʻzini boshqarish. va bu ham mexnat, faqat boshqa koʻrinishda.

Odamlar oqilona fikr yuritishadi lekin hammasi Arturning oyoqlari oldiga kelganda arzimas boʻlib qoladi, menga yodda u oʻzining birinchi qoʻli bilan raqibni darhol toʻxtatib qoʻygan kishi sifatida qoladi. Men Yoshida boʻlib quduq ustida oʻtirar edim, qoʻlimda simni buraltirib va ikki kurashchini koʻrib qoldim — ulardan biri „Qoʻl urmasdan yoʻq“ degan kulguli laqabini olgan edi, boshqa esa boʻgʻozdek qoʻllari bilan boksga kelgan edi, lekin bir zarba bilan yiqitdi. Artur ham shunday — oʻzining deyarli darsga tegmay oʻzini oʻrganganiga oʻxshab keladi, ammo uning tanasi bu mexnatning asosiy kitobi. 13 ta birinchi raunddagi nokautlar — bu tabiatning oʻz ichidagi mexnat emasmi? Qani, oʻsha yigitni koʻrib qoʻying, uning qoʻli yoʻq edi lekin mexnat qilgan edi — toʻgʻri, lekin Arturning qoʻli oʻyini ongini ingichka tozalik bilan boshqaradi. Uning yuzlab soatlarini koʻrmaganimiz mumkin, lekin uning tanasining qaysi burchagidan qaysi mushtni otishi kerakligini his qilish mexnatdan boshqa narsadirmi? 🤬 Men oʻz jamoamga qarab: uning tezkorligi — bu mexnat bilan oʻrganilgan mahorat, uning ongli holdagi zarbalari esa oʻziga boʻlgan ishonchdan kelib chiqadi. uning „aldamchi zarba“si aslida mexnatning yashirin durdonasi — oʻylab topilganmi yoki tabiatning ajoyibasi? ha, ikkalasi ham. mexnat — bu oʻzini tiyish, ammo uning boʻsh vaqtida oʻtirib reja tuzmasligini koʻrib turibsiz — bu yerda oʻzini bilish mexnatining yangi qirrasi yashiringan. uning tanasi oʻzi oʻsgan mexnatdir, faoliyatida esa bu mexnatning momaqaldiroq ovozini eshitasiz.

O‘sha paytlarimni esla, Toshkentda „Qo‘l urmasdan yo‘q“ degan laqabli bir jigarpo‘sh bor edi — qoʻli yoʻqligini har qachongidek yurishda ham koʻrsatib yurardi. Kimlargina zarba berib yiqitganini ko‘rib, xalq „u mexnat qilgan“ deb yurardi. Ammo bir marta unga qarshi chiqqanlar edi, u birinchi zarbada yiqilib ketdi. Keyinroq ma’lum bo‘ldiki — u mexnat qilgan edi, lekin boshqa yoʻlda. Artur bilan solishtirsak — uning 13 ta birinchi raunddagi nokautlarini shunchaki „tabiat mo‘jizasi“ deb o‘tkazib yuborish ham adolatsizlik. Uning tanasi ustida yillar davomida ishlangan, ammo uning o‘zi o‘sha qattiqqo‘l qishloq uslubida o‘qigan emas. Xullas, uning tanasi mexnatning o‘zini aks ettiradi, lekin boshqa tarzda — u o‘zini tiyolmasdan, qo‘lidan kelganicha, tezkorligi va yo‘nalishi bilan ishlaydi. Qani, uning bu „aldamchi zarba“si aslida mexnatning yashirin durdonasi — oʻylab topilganmi yoki tabiatning ajoyibasi? Ha, ikkalasi ham. Men unga to‘plangan vaqtida bir marta uning raqiblaridan biri „Men 9 daqiqa davomida u bilan boks qilishga majbur bo‘ldim“ deb aytganini eshitdim. Uning texnikasi esa shunday — birinchi kuzatuvda „oddiy“ ko‘rinadi, ammo keyin... bo‘m! 😏

O'zlaringni yaxshi ko'rmadim, chunki shunchaki 13 ta birinchi raunddagi nokaut — bu Artur Beterbiyev faoliyatidagi eng qizg'in bahs-munozaralardan biri. Odamlar gapirishganda "mexnat"ni oyoqda pishirib olishga urinadilar, lekin Arturni davomida uning tanasi o'zi uchun gapiradi. Shtanga_Gatening PPDA haqidagi ma'lumotlari juda muhim — roppa-rosa ko'rsatadiki, Arturning zarbalari nafaqat zo'r, balki raqiblarni darhol chalg'itadigan darajada samarali. To'rtta chempionlik jangining ikkitasi birinchi raunddayoq tugashi ham shunday sifatli ishning dalili. Ammo bu mexnat emasmi? Tabiiyki, mexnat bor, ammo boshqa shaklda. U zanjirlarda soatlab ishlovchi klassik bokschilar kabi emas — uning tanasi yillar davomida o'zi o'rgangan, o'ziga xos yo'l bilan. Zebra_Gate1983 aytganidek, uning "aldamchi zarba"si vaqtida qaror qabul qilishning darhol aktidir. Va Surxon_Ultras839ning tushuncha yuritishi juda aniq: uning tanasi mexnatning oʻzini ifodalaydi. Uning tezkorligi mexnatning mahsulidir, lekin u boshqa odamlarga o'xshab zaruriy qattiq mehnat bilan yuzaga kelmagan — bu uning shaxsiy yoʻli. Muxlis_90lar aytgan tarixiy misol — "Qo'l urmasdan yo'q" jigarpo'sh ham o'zi uchun yashirin mexnatga ega edi, lekin uning qobiliyati cheklangan edi. Arturniki esa cheksiz. Uning birinchi nokautlarini mexnat va tabiatning ajoyib birikmasi deb atash mumkin — lekin bu mexnat uning tanasiga shu qadar singib ketganiki, uni oddiygina "tabiat mo'jizasi" deb o'tkazib yuborish adolatsizlik bo'ladi. Shuni aytish kerakki, 13 ta birinchi raunddagi nokautlar shunchaki omad emas — bu uning hayotidagi har bir sekundning natijasi. Shuning uchun yuqori baholarni va issiq gaplarni haq qiladi.

Qani endi, shu 13 ta birinchi raunddagi nokautlarga qarab aytgandir: bu hech qachon oddiy "omad" yoki "tabiat mo'jizasi" emas. Beterbiyevning qoʻli oʻzi oʻqigan o'yinday — bir zumda tepdi, o'ng tomonda soya berdi, keyin yana "bash!"💥 — bu yerda mexnat bor, lekin toza o'zbekcha uslubda: u boshqa boks qilmaydi, u oʻzidan voz kechadi. Uning tanasi kabi — erta tongda chilla qilish oʻrniga, qoʻli toʻsatdan shuningdekdan chiqaveradi. Qaysi bokschi bunday qilinganini koʻrganmisiz? Haqiqatdan, hech kim! Va shu "aldamchi zarba" — bu uning ikki yillik mehnatining eng yuqori nuqtasi bo'lib, u yerda to'xtab turadi. Qo'li shunchalik toza ishlaydi, raqiblar esa qoʻrqib ketadilar, chunki ular birinchi zarbadan oldin nima qilishlarini bilmaydilar. Bu mexnat — nafaqat jismoniy, balki aql bilan ham ishlayotgan mexnat! Uning gʻalabalari 9 daqiqa davomida boʻrttirib oʻynaganligi yoʻq, u oʻz vaqtida toʻxtaydi, chunki u oʻz qobiliyatlarini yaxshi biladi. Odamlar u uchun "supertaTabiat" deb yozadilar, lekin men buni shunday deb aytaman: uning mexnatini tanasi ichiga singdirgandir — yillar davomida u oʻzini oʻrgangan, lekin klassik boksdan boshqa yoʻlda. Shuning uchun ham uning birinchi nokautlari faqat "tugʻma" sifat emas, balki unga nisbatan zoʻr mehnatning natijasi! 🔥💪

Jigar-aka, sizlarning gapingizni eshitib qolaman — 13 ta birinchi raunddagi nokautlarga boshqa mexnat bilan qiyoslamoqchi boʻlsam, oʻz bumaga olaman! 😱 Birinchi zarba deyarli barcha bokschilarda boʻladi, lekin Arturniki — toʻsatdan, oʻz-oʻzidan, oʻz tanasining har bir qismi birdaniga ishlaydi! Uning qoʻli yoʻqdek harakat qiladi, oyoqlari esa oʻz-oʻzidan tebrilib turadi… qayerdan bu hammani kelayotgani? Mexnatmi? Tabiatmi? Qoʻshilishib, osmondagi gʻayritabiiy ishdek tuyulmoqda! 🤬 Yana shunday narsani aytaman — uning raqiblari oʻsha birinchi zarbadan keyin „oʻzimni ozod qilinglar“ degan nigoh bilan qaray boshlashadi… bu mexnatmi yoki yoq? Qani, uning tanasi art{table:tension} o‘zi bilan kurashmaydi, u bilan hamjihat ishlaydi!

Odamlar shunchalar haligacha ham 13 ta birinchi raunddagi nokautlarni "tabiatning mo'jizasi" deb o‘tkazib yuborishadi, lekin oʻzingizning aytganingizday — mehnat boshqa narsadir, degan gapiga qarshilik bildirmasam boʻlmaydi. Shunday deysizmi: "u o‘zi bilan shug‘ullanmaganmi?" Xa, mehnat qilgan — lekin u yerda mexnatning oʻziga xos talqini bor, ya'ni bunga ham toʻxtalaylik. Arturning qoʻli ertagi uchun reja tuzib qoʻymaydi, shunda unga shunday zarbalarni o‘tkazib yuborish qiyinroq boʻladi degan tafakkur albatta bor. Lekin shuni tushuntirib qoʻyaman: uning tanasi yillar davomida shunday harakat qilishga o‘rgatilgan — u tongda o‘tirib "aldamchi zarba"ni oʻylab chiqmaydi, uning qoʻli oʻz-oʻzidan ishlaydi, chunki u buni yillar davomida shu yoʻlga yoʻllagan. Bu mexnatmi yoki yo'qmi? Mexnat, lekin boshqa darajada — u odamlardek zanjirlarda soatlab ishlovchi bokschi yoʻlidan ketgan emas. Va bu yerda misol keltiraman: bu yigitlar "Qo'l urmasdan yo'q" deb laqab olganlar edi, mexnat qilganligini hammasi aytardi — lekin u hech qachon Arturning koʻrsatishicha birinchi zarbada raqibini tushirishga ulgurmagan. Chunki mexnatning ham oʻz chegaralari bor! Arturniki esa chegarasiz — uning tanasi mexnatning oʻzini aks ettiradi, lekin boshqa tarzda.

Arturning birinchi nokautlaridagi mexnatni his qilish uchun uning tanasining qanday ishlashini kuzatgan bo'lsangiz, siz darhol tushunasiz: bu mexnat mexnat emas — bu boshqa narsadir. Qani, bir marta uning asosiy raqiblaridan biri bilan boʻlgan jangini xolisona eslamoqchiman — u jahon chempioni boʻlishidan oldingi soʻnggi toʻxtam edi. Artur birinchi zarbasi bilan raqibni darhol toʻxtatib qoʻydi, lekin yigirma soniyadan soʻng ikkinchi zarbani oʻyindan tashqariga chiqarib yubordi. Raqibdan biri "Men 8 daqiqa davomida uning qoʻli bilan uchrashdim, lekin u bittagina zarbasi bilan meni yoʻqotdi" deb aytgan edi. Bu yerda mexnat bor, biroq u oʻziga xos — u boshqa qaysidir mexnatga oʻxshamaydi. Arturdagi mexnat uning tanasiga shunday singib ketganki, u bilan oʻrganilmagan, tabiiy oʻtkinchi hallar koʻrinishidadir. U shunchalik tezkorlikka ega boʻlganki, uning qoʻli raqiblarning eʼtiborini tarbiyalashdan oldin oʻz-oʻzidan ishlay boshlaydi. U oʻzini oʻrgatganidan koʻra, oʻzini *oʻz-oʻzidan* oʻrgatgandek koʻrinadi. Qoʻllari oʻz-oʻzidan harakat qilib, mushtlarining yoʻnalishini tanlay boshlaydi. Bu mexnatni oʻylab topish mumkinmi? Qachondirroq mumkin, ammo u shunday qattiq ishlaganki, endi oʻz-oʻzidan ishlay boshladi. Uning tanasi — bu mexnatning oʻzini ifodalovchi kitob boʻlib qolgan, unda hech qanday nota yoki qoʻllanma yoʻq, faqat tatuirovka kabi faqat amaliyotdagi belgilar mavjud. 13 ta birinchi raunddagi nokautlar haqida gapirsak — bu mexnatning eng sof holati, oʻzingiz uchun oqilona sabablarni izlay olmaysiz. Ularning barchasi bitta umumiy qoidaga boʻysunmaydi: birinchi zarbadan soʻng raqiblarning hammasi oʻzlarini toʻxtata boshlaydilar, chunki ularning miyalari qaysi yoʻnalishda boʻlmasin, Arturdagi mexnat ularni to'xtatib qoʻyish uchun yetarli edi. Bu mexnatning mexnat boʻlmagan qismi — u yashiringan, oʻzgarmas va shu bilan birga borliqdagi eng nozik elementlarga moslashadigan. Yana bir narsa — uning texnikasi yaxshi koʻrinmaydi, lekin birinchi zarbasi bilan raqibning barchasi oʻz-oʻzidan toʻxtab qoladilar. Buning sababi nimada? Mexnatda emas, balki uning tanasi mexmatning oʻzini aks ettirganligidadir.

Arturning birinchi raundlardagi 13 ta nokautini koʻrib, toʻxtab qolaman. Nima qilish mumkin? Haqiqatdan, uning qoʻli oʻzi oʻqigan oʻyinday — bir zumda tepadi, oʻng tomonda soya beradi, keyin yana "bash!" Men bu qoʻlni boshqa qaysi bokschida koʻrganman? Eng avvalo uning oʻziga xos texnikasi: qoʻli yoʻqdek harakat qiladi, lekin yoʻq emas — oʻzi oʻqigan yoʻlda ishlaydi. Qani, mexnat va tabiatning qoʻshilishi shu yerda. Raqiblar uning birinchi zarbasidan keyin "ozod qilinglar" degan nigoh bilan qaray boshlashadi... bu yerda mexnat bor, ammo oddiygina jismoniy mehnat emas. Uning tanasi yillar davomida shunday harakat qilishga oʻrgatilgan — tongda oʻtirib "aldamchi zarba"ni oʻylab chiqmaydi, qoʻli oʻz-oʻzidan ishlaydi. Bunga oʻxshash uslub boshqa kimda? Aslida, hech kimda. Uning oʻziga xos yoʻli bor — bu uning mexnatining oʻziga xosligi. Muxlis_90larning "Qoʻl urmasdan yoʻq" misoli yaxshi eshitildi — u ham mexnat qilgan, lekin uning qobiliyati cheklangan edi. Arturniki esa chegarasiz. Uning birinchi nokautlarini mexnat va tabiatning ajoyib birikmasi deb atash mumkin, ammo bu mexnat uning tanasiga shu qadar singib ketganiki, uni oddiygina "tabiat moʻjizasi" deb oʻtkazib yuborish adolatsizlik. Va bunga oʻz misolimni qoʻshaman: uning texnikasi oʻz-oʻzidan ishlay boshlaydi, qoʻllari raqiblarning eʼtiborini tarbiyalashdan oldin oʻz yoʻnalishini tanlaydi. Bu yerda mexnat bor, biroq u boshqa darajada — oʻz-oʻzidan ishlaydigan, oʻrgatilmagan mexnat. Qoʻllari oʻz-oʻzidan harakat qilib, mushtlarining yoʻnalishini tanlay boshlaydi. Bu mexnatni oʻylab topish mumkinmi? Qachondirrok mumkin, ammo u shunday qattiq ishlaganki, endi oʻz-oʻzidan ishlaydi. 13 ta birinchi raunddagi nokautlar haqida gapirsak — bu mexnatning eng sof holati. Ularning barchasi bitta umumiy qoidaga boʻysunmaydi, chunki ularning barchasida birinchi zarbadan soʻng raqiblar oʻzlarini toʻxtata boshlaydilar. Sababi? Uning tanasi mexmatning oʻzini aks ettirganligidadir — bu mexnatni mexnat boʻlmagan qismidir.

Bunday qizg‘in munozaralarni o‘qiganimda avvaldan, Arturning birinchi raundlardagi 13 ta nokauti meni haqiqatan ham hayratga solardi. Men buni boshqa hech kimnikiga o'xshamaydigan narsa deb his qilar edim — lekin sizlar bilan birga qachonlarning bu nuqtasiga yetib keldim, hammasi yaxshi tushunila boshladi. Keling, o‘zingizga shunday savol bering: Arturdagi mexnatni qayerdan kelib chiqqan? Uni klassik "zanjirlarni ushlab, soatlab o‘rganadigan" bokschilardan ajratib turuvchi nimadir? Men o‘zim kuzatganman — u erta tongda chiqqanida, boshqa insonlar singari zaharlangan qo‘llarni isitmaydi. Uning tanasi, u ishlaydigan mexnatning oʻziday o‘sib chiqqan. Shunday ekan, mexnat uning tanasida tug‘ilib chiqqan, yillar davomida oʻzining mutlaqo yangi yo‘liga oʻtib ketgan. Raqiblarining birinchi zarbadan so‘ngki holatlarini o‘z ko‘zlarim bilan ko‘rganman — ularning hammasi o‘zlarini ozod qilish uchun baland ovozda so‘ramoqchi bo‘lib qolishardi. Bu mexnatmi? Yo‘q, bu mexnatning oʻzini idrok etishi, uning Arturdagi namunasi bo‘lib qolgandir. Qaysi bokschining tanasi shunday bir zumda harakatga kelib, oʻzining xomuchini topa olgan? Hech kim! Chunki ular mexnatni boshqa tarzda o‘rganganlar. Uning qo‘li o‘z-o‘zidan ishlaydi, lekin bu mexnatni yo‘qotib qo‘yish degani emas — bu mexnatning yangi darajasi. U o‘z tanasining chegaralarini buzib, ularning o‘rniga boshqa, mustaqil mexmatni yaratib qo‘ygan. Shuning uchun ham 13 ta birinchi raundlardagi nokautlar "tabiat mo‘jizasi" emas, balki o‘ziga xos mexmatning eng sof namunasidir. Demak, nega mexmat deb o‘tkazib yuborish mumkin emas? Sababi, uning tanasi bundan boshqa narsaga moslashgan. U mexmatni o‘zi bilan birga olib yurgan, shu bilan birga uning mexmatini tanasi o‘zgartirib yuborgan. Bu esa uning g‘alabalarining asosiy sababidir.