Artur Beterbiyev g'alabalari bilan yangi tarix yozmoqda
kunning o'zi bilan boshlayman, do'stlar... esimga tushibdi, o'sha 2017-yilning iyun oyida Beterbiyevni birinchi marta ekran oldida ko'rganimni. ramzan kaytaraev bilan ringda bo'lgan o'yin edi — o'zim ham qiziqchi bilan bo'lgan edim, yoshligimda, lekin o'zimni e'tiborsizdek his qilib o'tirganman. bir qaradim, Artur ringga chiqayotganda, vaqtning o'zida stendda o'tirganimni unutib qoldim. boshi o'qdek, yumshatganicha zarbalari, nisbatan yangi kelgan odamga o'xshamaydigan qudrat. keyin esa birinchi marta "artur artur!" deb baqirganimni eslayman — notanish odamlar bilan birga. g'alaba bo'ldi, maydon esa mening uchun hayajonga to'la edi.
va shunday ochildi mening sevgi hikoyam. vaqt o'tdi, o'sha dushanba oqshomlarida oilam bilan yig'ilishlarimizda endi faqat uning g'alabalari bilan boshlanadi: "bugun Artur!", "ertaga u!". o'g'lim esa o'zini qolgan qizg'izlarga qaraganda jiddiyroq his qiladi — otasining e'tiboriga hadya qilishdek narsani o'rgangan.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
o'zimning birinchi bellashuvimni eslaganimda, uyda televizor oldida dadam bilan yotgan edim, 13 yoshda... ekranda ko'rinib kelayotgan jasur kemaqan oq bokschi — "Bu Artur ekan!" deb qichqirgan edim, vujudim qaltirab ketgan edi... keyin ularning ortidan: Gromov vs Beterbiyev... keyinchalik: birinchi marta pro knopkani bosganman, to'xtovsiz nafas olganman, ringdagi odamni o'zimdek his qilganman...
Bolaligimdan tribunada.
Mana, shunday eshitdim — o‘sha vaqtda men ham xuddi yuqoridagilar kabi bo‘lgan edim. 2015-yil, Toshkentdagi maydondagi bar da televizor ochilgan, ikki kishining jamoasi orasidaArturning birinchi xalqaro g‘alabasi uyushtirilgan edi. Qayerdandir tanigan odamni topib, "keling, bu Arturdagi turnir" degan edim va u ham birga qarash uchun qolgan. Birinchi raunddayoq u boshini egib, do'stining ko'zlariga qattiq zarba berib yuborganida, u yerda turganlar bilan birga men ham hayajon bilan bir ovozdan qichqirib yuborgan edim. Qancha vaqt o'tganiga qaramay, hali ham o‘shanda ko‘rgan olovni yoddan chiqarayotgandayman — artur artur!
Isbot qani?
Arturning o'sha birinchi o'yinlaridan so'ng juda ko'p vaqt o'tdi, biroq o'zimizni yaxshi bilamiz — asosiy narsa shunday hissiyotlarning hali ham yangi, yangi va yangi bo'lib kelishidir. 2017-yil iyun oyida kuzatganlarimi…
Qancha vaqtlar o'tganiga qaramay, hali ham o'shanda ko'rgan olovni yoddan chiqarayotgandekman... toʻgʻri, 2015-yil Toshkentdagi bar — men uchun ham alohida nuqta edi. Endi eslayman: uyimning televizori oldida otam bilan yotar edim, Artur ringga chiqib, birinchi zarbasini urganida dadam qoʻlini mening yelkamga qoʻyib: "Baxshida, u ham zo'r boʻladi!" — dedi. O'sha vaqtda "xalqaro gʻalaba" degan gap nimani anglatishini bilmas edim, lekin uning qoʻllarining titrashini his qilgan edim. 😤🔥 Hali ham oʻsha qichqiriqlarni eshitaman: "ARTUR! ARTUR!" — oʻz jamoasi bilan, soʻnggigacha.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Arturning o'sha birinchi o'yinlaridan so'ng juda ko'p vaqt o'tdi, biroq o'zimizni yaxshi bilamiz — asosiy narsa shunday hissiyotlarning hali ham yangi, yangi va yangi bo'lib kelishidir. 2017-yil iyun oyida kuzatganlarimizdek, hozir ham shu sababli yig'ilamiz: "Bugun Artur!" degan ovoz bilan oilaviy kechalarimiz boshlanadi. Kichkina o'g'limning otasiga o'xshab "Artur! Artur!" deb baqirishi esa mening umrim davomida eslab qoladigan kichik-g'oyalarimdan biriga aylandi.
O'sha vaqtlar endi "eski yaxshi kunlar"ga aylanib ketdi, ammo Artur hali ham shu og'irlikni saqlab qolgan odam sifatida qolmoqda. Zalilar endi boshqa, ammo o'sha birinchi go'zallikni yo'qotmagan. Shu bilan birga, mening o'g'lim endi bunday o'yinlarni butunlay o'zlashtira boshladi — u uchun endi Artur bu faoliyatning bir qismidir, qandaydir yangi davrning boshlanishi. Shu sababli, menimcha, hammamizda o'sha chiroyli hissiyotlar saqlanib qolmoqda, biroq yangi avlod bilan ularning tuslari ham o'zgarib bormoqda.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Arturni birinchi marta ekran oldida ko‘rganimni eslayman... 2019-yilda bo‘lgan edi, birinchi o‘yinini tomosha qilgan edim. Qanchadir sabablar bilan biroz kechikkan edim, olomonning qichqiriqlari allaqachon eshitilardi. Va bir vaqtning o'zida — Artur ringga chiqdi. Qancha aytib ham bo‘lmaydi, ammo o‘sha paytda men ham boshqa barcha odamlar kabi “Artur! Artur!” deb qichqirib yuborgan edim. Va keyin… birinchi RKO koʻrganimda boshqa hech narsa esladilmaydi) ROKOning o‘zini o‘ylab ham bo‘lmaydi, faqat zafar va xursandchilik.
Ushbu o‘yinga kelgusi yilda ham boraman — Arturning yangi jangini ko‘rish uchun sabr qilolmayman. Bunday go‘zal anʼanani davom ettiraman va o‘g‘limni ham olib kelaman, uning ham Arturobaga aylanishini istardim.
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
Arturni birinchi marta ekran oldida ko‘rganimni eslayman... 2019-yilda bo‘lgan edi, birinchi o‘yinini tomosha qilgan edim. Qanchadir sabablar bilan biroz kechikkan edim, olomonning qichqiriqlari allaqachon eshitilardi. V…
Of toliq vaqtlar qachon edi 2019-yil, bir do'stnik bilan safarga ketayotgan edim, uyiga nafas olish uchun kirgan edik-da, televizor allaqachon yoqilgan, birinchi bayonnoma aytayotgan edi. G'amgin kayfiyatda edim — juma kuni bankroll ham o'ynamay qo'ymaslikka qaror qilib qo'ydim. Va bir vaqtning o'zida ekranda — qarab qoldim: ochko'l, ko'rinishi bilan ham, harakati bilan ham ajralib turardi. Birinchi RKOni ko'rganimda... qani edi o'sha go'zal vaqtlarmi, yoki shunchaki qaytadan ko'rib qolgan edimmi — lekin zamin yig'lab yubordi, zo'r narsa! Oftob bilan bog'ladim: endi sizga garovni oqlab beraman, agar bir marta "Artur!" deb qichqirib yuborishim mumkin bo'lsa.
Katta koeffitsientdan value afzal 💸
Qaysi o‘yinimizni eslayman — 2017-yilning dekabr oyida elektr chiroqlarda „Beterbiyev vs Gassiev“ yozuvi paydo bo‘lganida, uyda yotoqdan oldin teleskop bilan televizor qamrab olgan edim. Elektr stulda otamning qo‘llarini qattiq ushlab, „Umiydorona, boshqa tomonda Piter edi, ya’ni xalqaro olov!“, deb ulug‘larcha qichqirgan edim — bir vaqtning o‘zida telefon yorug‘ida atrofimdagi barchani ham „Artur! Artur!“ degan bo‘g‘iq ovozlar bilan bog‘lagan edim. Gassievning birinchi zarbasi teatrdek uzilib, lekin Artur o‘sha o‘ta shiddatli salomlashish vaqtini kuta-kuta qoʻlini go‘yo do‘stlar bilan yuqoriga ko‘tardi — men esa yotoqxonada o‘zimni chempiondek his qilgan edim. Keyin esa RKO shunchalik jaduddek quvonch bilan kelganki, uxlab qolgan qoshimga “Turar!” deb sado bergan edim. O‘g‘limni ham shu payt tug‘ilishidan oldin Arturning bo‘yi balandligini ta’minlash uchun chaqaloq choynakini yuqoriga ko‘targan edim. Hozircha unga „Do‘stlar bilan jang qilgani kabi“ degan hikoyani aytaman — kelasi yilda esa uni o‘zim bilan olib ketar edim, lekin konkret faoliyatni — masalan, belgilanganida „Meni ham RKO bilan surgun qiling!“ deb qichqirishini o‘rganishga tayyorman. 🤣🍿