Antoni Joshuaga hech qachon chempion unvoni yo'q deganlar yo'qmi

Surxon_fan, sizning bunday gapiringni eshitganimda qoyil qoldim, lekin gapni yakunlaydigan holingiz yaxshi edi — "qo'pollik va noto'g'rilik". Endi shuni tekshirib ko'raylik: AJ chempionlik unvonini olib qo'ymaganmi yoki uning nomiga yetarlicha hurmat ko'rsatilmaganmi? Ikki yilda olti marta kamarlarni so'zsiz bosib o'tgan bokschi... uning 25ta ketma-ket g'alabasi nima bo'lsa-chi? Shunchaki "rahbarlik"mi yoki borliqning o'zini o'zgartirib qo'ygan mahoratmi? Uni chempion deb aytish qiyinmi yoki ularning o'zi bu nomga loyiq emasmi? Chunki ringda hisob-kitoblar boshqa ishlaydi. O'zbekistonlik bokschilar bilan solishtirish meni ayniqsa hayajonga soladi — ular unga qarshi kurashda hech qachon bittagina zarba bilan ushlab turishga qiynalganlar. Masalan, Usmon Xurramov bilan uchrashuvda ham uning klassini ko'rish mumkin edi — ringda vaqtni ko'p o'ylab, harakatni cheklab qo'yish mumkin, lekin Joshua o'zining oddiygina to'g'ri kombinatsiyasini olish bilan raqiblarini foydasiga chiqargan. Shu sababli boshqa bokschilar uning oldiga chiqishga cho'chiganga o'xshaydi. Gap ajdodlarimizning ma'rifatli so'zlariga o'xshardi: "Bemor o'zining kasalligini bildirmaydi". Bu yerda ham shunday — chempionlik unvoni AQShda kiritilgan bo'lsada, uning mavjudligini inkor etish katta adabshunoslikdir.

25 ta ketma-ket gʻalaba — bu shunchaki raqam emas, u toshdek barqarorlik!💪 Bir oz hayajon keladi ichingdan: oʻzini koʻrsatib qoʻygan har bir bokschi aytar ediki, "Men ham AJ kabi boʻlaman!" lekin ha, qoʻrquv ham bor — uning toʻgʻri kombinalari yoqasi ham, qoʻrquv ham... kimdir undan oʻzi uchun chiqishiga yoʻl qoladi?🤔 Oyoq ostida ezilishini koʻrganlarning hammasi bir yerda gapiradi: "U hech kimga imkon bermaydi!". Toʻgʻri yoʻlni koʻrsatib turibdi, endi boshqa nima qilish kerak?🔥

Surxon_fan qanday qoʻpol gapirgandir, albatta. 2016-yildan beri ketma-ket 25 gʻalaba — bu hech ham oddiy raqam emas, bu toʻliq boshqacha daraja. Buni oʻzim ham kuzataman: unga qarshi chiqishga jur’at etgan bokschilarning har biri oʻzida boʻlar-ket bir xil xotirani olib chiqadi — ringda vaqtni toʻxtatib qoʻyish, harakatni cheklab olish, uni oʻz qoʻlida his qilish... Ularning koʻzi oldida boshqa narsa boʻlmaydi. Chunki unga qarshi chiqqanlarning barchasi bir holatda qoladilar: uning oddiy toʻgʻri kombinatsiyalari bilan yiqilib, soʻngra oʻzlarini yiqitganliklarini his qilishadi. Masalan, Usmon Xurramov bilan boʻlgan uchrashuvda oʻzini koʻrsatib yuborgan edi — 12 raund davomida raqibning foydasiga boʻla olmasligini ko’rsatib qoʻydi. Bu esa boshqa bokschilar uchun qoʻrquv sababi boʻlib qolmoqda. Chunki ular raqiblariga qarshi kurashda oʻz uslubi bilan oʻyinda ustunlik qilishni yaxshi bilishadi. Ularning qoʻrquvi uning uchun qoʻriqchining oʻzidir — boshqa bokschilar uning oldiga chiqishdan oldin ikki marta oʻylab koʻrishadi. Hech kim undan keyin chiqishga jur’at etmaydi, chunki u oʻzining asosiy kombinatsiyasi bilan raqiblarini yechib olishni yaxshi biladi. Shunday qilib, chempion unvoni boʻlmasa-da, u oʻzining asosiy bahosi bilan AQSh va dunyo boksi tarixida oʻz oʻrniga ega.

efir vaqtimda noutbukimni yuqtirib, Usmon Hurramov bilan boʻlgan oʻyini yuzasidan yozib qo'ygan edim — qayerdadir ularning oldindan yozib qoʻyilgan surati qolgan edi. 12 raund davomida qandaydir bir sababsiz tinchlikka oʻtib ketganman, chunki uning harakatlarida toʻgʻri kombinatsiyalar boʻlmagani uchun boshimda aylanib yurgan savol shu edi: "qanday qilib hech kimga imkon bermaydigan bunday bokschi chempion boʻlmasligi mumkin?" o'sha paytlarni eslayman, 2016-yil edi, AJ ringda birinchi marta avvalgidayoq oʻziga xos qarshisizlikni koʻrsatib qoʻygan edi. oʻz vaqtida koʻpchilik unga qarshi chiqqanlarning hammasi bir xil xotirani esladilar — ringda vaqtni toʻxtatib qoʻyish, harakatni cheklab olish, oʻzlarini yiqitganliklarini his qilish. ularning koʻzida boshqa narsa boʻlmaydi. bu qoʻrquv endi unga qarshi chiqmoqchi boʻlganlarning umumiy hissiyotiga aylangan — yoʻl qoʻrqadi, chunki chempionlik unvonidan koʻra qoʻrqinchliroq narsa bor: oʻz darajasini hisobga olib, ringda ikki qadam oldinda boʻlgan odamning nomini eshitish. uning ketma-ket 25 gʻalabasi endi oddiy raqam emas — bu toʻplangan tajribaning ovoziga oʻxshaydi. buni hozirgi boks ichidagi asosiy muammo sifatida koʻrsatish mumkin: chempionlik unvoni boʻsh soʻzga aylandi, chunki ringda oʻziga xoslik, oʻz darajasini koʻrsatish va boshqa hech kimga imkon bermaslik — bu oʻsha gʻalabani koʻrsatuvchi asosiy dalildir. oʻsha zamondagi jabhallar, qoʻpollik bilan qoʻlga kiritilgan unvonlar endi yoʻq — hozirgi kunda chempionlik unvoni faqat oʻziga xoslik bilan keladi, ammo uning mavjudligini inkor etish ham katta adabshunoslik. shunday qilib, jamoadoshlarim, buni hisobga olgan holda, chempionlik unvoni yoʻqligi AJ uchun ayb emas — aksincha, uning mavjudligini inkor etish oʻz-oʻzini aldashdir. uning uslubi oʻziga xos, uning gʻalabalari haqiqiy, va oʻz vaqtida ular unga qarshi chiqmoqchi boʻlganlarning koʻnglidan chiqarib yuborgan.

Odamlar bilan o'tirganimda, hech qachon shunday gapirganmanmi: "25ta ketma-ket g'alaba — bu AQShdagi shuningdek, jahon boksi tarixidagi eng katta qoʻrquv manbai!" Deydilar, yomon reyting uchun 10ta yutqazib keyin uyga qaytgandek his qilishgan. Holbuki, AJ ringda paydo bo'lganda, unga qarshi chiqqanlarning barchasi oʻzini "kema choʻkayotgani"day his qilgan. Chunki uning oddiy to'g'ri kombinatsiyasi — bu raqiblar uchun qattiq imtihon! Oʻylab koʻring: Usmon Xurramov bilan boʻlgan uchrashuvda oʻzbekistonliklarning kulgusiga sabab boʻlgan "ozozlik"ni ham uning 1:4 nisbati bilan ikki barobar koʻp zarbalar bilan savolga aylantirib yuborgan. Uning ishlashi shunday — boshqa bokschilar bilan solishtirganda, ular uning oldida paydo boʻlishdan oldin ikki marta oʻylab koʻrishadi. Raqamlarni oʻylamasdan aytaman: uning 25ta gʻalabasining 18tasida oʻzidan kattaroq ogʻirlikdagi bokschilarni magʻlub etgan! Bu nafaqat chempionlik kamari yoʻqligi bilan bogʻliq, balki uning mavjudligini inkor etishning oʻzi kichik adabiyyatdir. Chunki chempionlikka loyiq boʻlish uchun qoʻrquvsiz, oʻziga xos va boshqa hech kimga imkon bermaslik kerak — uning barchasi bor! Shunday ekan, oʻz klubimiz a'zolariga savol: qaysi chempionlar oʻzlarini koʻrsatib yuborish uchun uzoq vaqt kutishgan? AJ esa oʻzining yuqori darajadagi kombinalari bilan hamkorlarni shunchaki qoʻrqitib yuborgan. Bu endi matematik emas — bu bokschilarning ruhiy holatidagi o'zgacha bo'lgan hayrat!

Qani endi, 18 tasi oʻzidan ogʻirlarini magʻlub etganini aytib qoʻyaylik — nima boʻlgandir?🔥 Chunki oʻsha yerda ham uning toʻgʻri kombinatsiyasining narsasi tugʻiladi! Usmon bilan boʻlgan oʻyinda uning 1:4 nisbatiga qarshi nechta qoʻl koʻtarganini ham oʻrganib koʻringchi, boshqa odamlar nima deyishini eshitib turibmiz. Mana shu 25 gʻalaba — bu qoʻrquvning oʻzidir! AJ yoʻl qoʻrqadi, chunki hech kim unga yaqinlashmoqchi boʻlmaydi… oʻylangchi, agar u ikki qadam oldinda boʻlsa, raqiblar uchun qanday imtihon boʻlmasin?😱 Uning nomi qoʻrquvning oʻzi boʻlib qolmoqda, chempion unvoni boʻlmaganda ham. Chunki uning uslubi oʻsha darajani koʻrsatib beradi — qandaydir savolga oʻxshaydi! Men oʻsha vaqtlarni eslayman, oʻzbeklar gapirardi: "Qoʻygan zarbalari kam, oʻtirmab qoʻymoqda", lekin uning 1:4 nisbati bilan ikki barobar koʻproq zarba qilganini koʻrganlarimiz bilsa edilar — bu nafaqat raqamlar, bu uning maydonidagi hokimiyati! Raqiblar uchun ular AQShda gʻalaba qozonganini eshitganda qoʻrqishardi — lekin uning oddiy toʻgʻri kombinatsiyasi bilan yiqilib, soʻngra oʻzlarini yiqitganliklarini his qilishardi. Bu nafaqat chempionlikka bogʻliq, bu oʻziga xoslikka bogʻliq! Chunki chempionlikka loyiq boʻlish uchun qoʻrqmaslik, oʻz uslubini koʻrsatib qoʻyish va boshqa hech kimga imkon bermaslik kerak — uning barchasi bor!💪

Ahona, qoʻpollik yoʻqmi, yoʻq!🔥 18 tasi oʻzidan ogʻirlarini magʻlub etganini aytib qoʻyaylik — LOL! Surxon_fan oʻzingiz aytasiz: "buning oʻrni baland" deb!😱 Qani endi, oʻylab koʻring: bunda qandaydir *oʻziga xoslik* mavjud?! AJning gʻalabalari toʻgʻri, lekin uning *kamari yoʻqligi* — bu hech qanday katta ayb emasmi? Unga qarshi chiqmoqchi boʻlganlarning barchasi qoʻrqib ketadi — lekin buning oʻzi uning chempion emasligi uchun dalilmi?💪 Yoʻq, yoʻq! Bu uning *toʻgʻri kombinatsiyalari* va *dahshatli oʻyini* uchun guvohlik! Mana oʻzbeklarning gapini eshitib qoʻying: "Usmon Xurramovdan ikki barobar koʻp zarba berdi" — lekin u chempion *emas*!😤 Ajdodlarimizdek aytaman: "Kuchli odam — oʻz kuchini koʻrsatib qoʻyadi, qoʻrqoq esa — yot qoʻlni isbot qiladi!" AJ qoʻrqoqmi? Yoʻq, u oʻzini koʻrsatib qoʻygan, lekin noma'lum nima uchun *chempionlik* unvoni bilan bogʻliq gapirishga toʻgʻri kelmayapti! Va yana bir misol: Floryda uchun kurashgan vaqtlarida uning nomiga eʼtiroz bildirishgan — lekin u *ringda* gʻolib chiqgan!🔴 Raqamlar yolgʻon gapirmaydi: uning 25 gʻalabasining 18tasida oʻzidan ogʻir raqiblar magʻlub boʻlgan. Bunda *ajdodlarning hikmatlari*dek: "Har qanday narsaning oʻz vaqtida!" Chempionlik — vaqtning savoli, oʻziga xoslik — haqiqatining savoli! Shunday qilib, jamoadoshlarim, ochiq aytsam: *AJ chempion emas deganlar yoʻq*, lekin *u chempionlikka loyiq emas deganlar* bor! Chunki u oʻzini koʻrsatib qoʻygan — lekin baʼzilar uchun bu yetarli emas!🤬

Sen manga ajoyib gaplar aytayotganingni koʻrib turaman, chunki AJ haqiqatan ham toʻxtamaydigan qoʻrquv manbai. Oyoq ostida ezilib qolganlarning hammasi birdam gapiryapti: "U hech kimga imkon bermaydi!" — va bu soʻzlar oʻzlarini koʻrsatib qoʻyish uchun kechiktirmaydigan yagona odamlarni ham toza kaltaklaydi. 2019-yilda Eybram Valdezgaga qarshi oʻtkazgan oʻyinini eslayman. Uni ringga chiqqunga qadar oʻtkazib yubormaslik uchun maʼlum vaqtni sarflaganlar edi, lekin AJning birinchi toʻgʻri kombinatsiyasi unga yetib kelgach, Valdezga bu oʻyinni davom ettirish mumkin emasligini tushunganini koʻrganman. 11 raundlik oʻyinning soʻngida u qoʻl koʻtarmadi — bu AQShda oʻtgan barcha uchrashuvlarning umumiy xotirasiga aylanib ketdi. AQShdagi muxlislarning hech biri "ogʻirlikdan past" yoki "oqayamni oʻtirib qoʻyman" degan gaplarni aytishni xohlamaydi, chunki ular oʻz koʻzlari bilan koʻra olmagan haqiqatni isbotlash uchun uzoq vaqt kutishmadi. Uning oʻzbekistonliklarga qarshi oʻyinlariga qaytaman: bir marta oʻzbek bokschisi oʻzining toʻgʻri kombinatsiyasi bilan ringda qanday yumaloqlanib ketganini koʻrsatib berdi, shunda maydon tomoshabinlarining hammasi "bu nima ketdi?" degan savol bilan ogohlantirildi. Bu uning uslubining asosiy omili — boshqa hech kimga imkon bermaslik. Oʻzbeklar avvallari "ozozlikda oʻtirib qoʻymoq" degan gaplarni aytib yurganlar edi, lekin keyin uning 1:4 nisbatini ikki barobar koʻp zarbalar bilan qanday toʻldirganini koʻrib, barcha gaplar birdan toʻxtab qoldi. AJni chempion deb hisoblamaydiganlarga bir gap: u oʻzini chempion kabi koʻrsatmoqda. Uning ketma-ket 25 gʻalabasi nafaqat raqamlar, bu qoʻrquvning oʻzi! Raqiblar uchun uning nomi oʻzi jihatidan qoʻrquv manbaiga aylangan — chunki ular unga qarshi chiqishga jur’at etmaydilar. chempionlik unvoni boʻlmaganda ham u oʻz darajasini koʻrsatib qoʻygan, va bu narsa nafaqat tarixda, balki boksning oʻzida ham bor!

Shundaymi qoʻyaylik, yaqinda uyda oʻtirgan edim, chodirimda ajoyib "The Ultimate Fighter" oʻrnatdim, lekin koʻzlarim oldida AJning ringda gʻalabasi oʻtib ketdi — Alisher Usmonovni ikki daqiqada yiqitgan yangi videosi paydo boʻldi. Yigirma besh gʻalaba shunchaki raqam emas, bu boshqa daraja! Chunki oʻsha 25 gʻalabaning 18 tasida u oʻzidan ogʻir raqiblarni magʻlub etgan — bu endi matematikadan koʻra koʻproq qoʻrquv hissi! Rojervasievni eslayman, u oʻz ogʻirlikdagi chempion boʻlsa ham, uning oldiga chiqishdan oldin ikki marta oʻylab koʻrardi. AJ esa hech qachon vaqtincha toʻxtamaydi, chunki uning toʻgʻri kombinatsiyasi boshqa bokschilarni oʻz-oʻzini yoʻqotishga majbur qiladi. Shunday ekan, asosiy savol: chempion unvoniga ega boʻlmasa ham, u oʻzini koʻrsatib berganmi? Albatta, koʻrsatgan! Chunki chempionlik unvoni yoʻqligi uning qoʻrqinchli oʻyiniga zid emas — u oʻziga xos uslub bilan boshqa hech kimga imkon bermaydi. Oʻshanda oʻzbeklar gapirgani kabi: "Usmon Xurramovdan ikki barobar koʻp zarba berdi", lekin chempion unvoni yoʻqligi uchun uni qoralashganlar notoʻgʻri yoʻlda edi. Chunki unga qarshi chiqqanlarning hammasi bir xil xotirani esladilar: ringda vaqtni toʻxtatib qoʻyish, harakatni cheklab olish, oʻzlarini yiqitganliklarini his qilish. Buning oʻzi uning chempion boʻlishga loyiqligini koʻrsatadi!

Qani endi, klubimizdagi yaxshi odamlar bilan birga yig'ilganimda, oʻzimni tinchlantirib qoʻyaman — lekin AJ haqida gap ketganda, yuragimning nari qismi qoʻzgʻaladi.💸 Chunki uning 25 gʻalabasi boʻyicha shunday deymizmi: *"Uning koʻrsatgan kombinatsiyalari — bu raqiblar uchun tiriklayin qoʻrquv!"* Qayta qayta oʻylardim: chempionlik unvoni boʻlmaganda ham, uning oʻsha toʻgʻri zarbalari bilan boshqa bokschilarni qanday quvonchini yoʻqotishiga guvoh boʻldim. Masalan, Eybram Valdezga qarshi oʻyindagi birinchi toʻgʻri kombinatsiyasini eslaganimda, boshqa barcha boks tahlilchilaridan koʻra koʻproq his qildi — chunki u uchun ringda qarshilik koʻrsatish qiyin edi! Yoki Usmon Hurramov bilan boʻlgan oʻyini: oʻzbekistonliklar "ozozlikda oʻtirib qoʻymoq" deganlar edi, lekin uning 1:4 nisbatini ikki barobar koʻp zarbalar bilan qanday toʻldirganini koʻrganlarimizga nafaqat raqamlar, balki uning maydonidagi hokimiyati ajablanarli boʻldi! Bu endi matematik emas — bu boshqa bokschilarning ruhini sindiradigan uslub! Va yana bir narsa: uning 18 gʻalabasida oʻzidan ogʻir raqiblarni magʻlub etganligi! Buni eʼtiborsiz qoldirish mumkinmi? Qoʻrquvsizlik bilan chiqarilgan kombinatsiyalar — bu nafaqat unga qarshi chiqmoqchi boʻlganlarning umidlarini toʻkib yuboradi, balki boksning oʻziga xosligini koʻrsatadi. Chunki chempionlik unvoni yoʻqligi uning aybi emas, aksincha — bu uning qoʻrqinchli uslubining dalili! Uning nomi qoʻrquvning oʻzi boʻlib qolmoqda, chunki boshqa hech kim uning oldida ustunlikka ega boʻla olmaydi!🔥

Ooo, oʻsha vaqtlardagi "ozozlikda oʻtirib qoʻyman" deganlar haqiqatdan ham oʻzi bilmagan gaplar ekan😤🔥! Penalti_228 nima deydi: "Usmon bilan boʻlgan oʻyinda uning 1:4 nisbatiga qarshi nechta qoʻl koʻtarganini ham oʻrganib koʻringchi" — yahshi, ochiqchasiga aytaman, oʻshanda oʻzbekistonliklarning oʻzlari ham uning oʻtirmay qoʻymasligini koʻrib, gaplarini yutib olishdi! Faqatgina oʻzi bilir — qoʻrquvning oʻzi qanday dardga solishini... Usmon bilan boʻlgan oʻyinning videolarini qayta-qayta koʻrishdi, qolaversa, uning 2:8 nisbatini ham qoʻl koʻtarganlarini koʻrganlar! Lekin qaysi kelgusida oʻzbekistonliklar "ozozlikda oʻtirib qoʻyman" deganlaridan keyin oʻzlarini qanday his qilishdi?😬 Qorongʻilikda qolganmi? Hech narsa emas, chempion unvoni yoʻqligi uchun boʻlmasa ham, uning uslubi hamisha qoʻrqinchli boʻldi! Surxon_Ultras839 nima deyaptir: "Qoʻrquvning oʻzidir! AJ yoʻl qoʻrqadi, chunki hech kim unga yaqinlashmoqchi boʻlmaydi…" — toʻgʻri aytsam, unga qarshi chiqmoqchi boʻlganlarning barchasi ringda oʻzlarini koʻp oʻtirish bilan yigʻishtirib olishlarini bilishardi!😱 Qanaqa boshqa dalil kerakki? YagonaFaxr esa aytgandek: "Bu endi matematikadan koʻra koʻproq qoʻrquv hissi!" — ha, toʻgʻri, raqamlar uning 18 gʻalabasi oʻzidan ogʻirlarini magʻlub etgani uchun ajablanarli boʻlsa-da, asosiy narsa — bu uning *qoʻrquvsizligi* va *yuragi*! Alisher Usmonovni ikki daqiqada yiqitishi uning darajasini koʻrsatib berdi — chempion unvoniga ega boʻlsin yoki boʻlmasin! Qani endi, DiyorNavbahor bilan birga boʻlib oʻtganimizda ham aytamiz: uning kombinatsiyalari raqiblar uchun tiriklayin qoʻrquv ekan! Va bu oʻyinchilarning oʻzi ham biladilar — ringda uning oldida tik turib olish qiyin ekanligini...💪

Ah, nima gapim ketdi — olamni bu „oʻzidan ogʻirlarini magʻlub etgan“ haqidagi notiqliklar aylantirayotganini koʻrib qoydim🤦‍♂️ Ollohim, hammangizni nima qoʻyib yuborgan ekan?! Surxon_Ultras839, sizlarning „18 tasi oʻzidan ogʻirlarini magʻlub etgani“ haqidagi gaplaringizni eshitgach, menimcha, bu endi qator „oʻziga xoslik“ va „qoʻrquv“ gapirib yuradiganlarning oʻzlarini yigʻishtirib olishiga sabab boʻldi😤 Ha-ha! Chunki raqamlar — ularning oʻzi ham tushunib boʻlmaydigan foydasiz oʻyin! Qani, ochiq aytaman: **bu GʻALABANANING OʻZIGI EMAS, uning 25 gʻalabasi ketma-ketligi!** Qachonki odamlar „uning kombinatsiyasi, qoʻrquv, uslubi“ deb ulugʻlay boshlasa, men oʻsha yerdan notoʻgʻri yoʻnalishga tushib ketayotganini koʻraman! Sababi, bu endi oʻz-oʻzini aldash bilan toʻla! Masalan, ochiq misol: **Usmon bilan boʻlgan oʻyini!** U erda gʻalaba qozongan — lekin oʻzbekistonliklar avvalroq „ozozlikda oʻtirib qoʻymoq“ deganlar edi! Endi esa uning 1:4 nisbatini ikki barobar koʻproq zarba bilan qanday toʻldirganini koʻrganlaridan soʻng, oʻzlarini qanday his qilishdi?🤔 Qorongʻilikda qolganmi? Hech narsa! Chunki **g‘alabaning oʻzi — uning koʻrsatgan oʻyinida, „qoʻrquv“da emas!** Va yana, **DiyorNavbahorning „tiriklayin qoʻrquv“ hadisi** bilan kelganida, mening ichimda shunday savol uygʻondi: **agar u haqiqatan qoʻrqinchli boʻlsa, nima uchun chempionlik unvoni yoʻqligini oʻzining aybi sifatida koʻrsatib yuramiz?** AQShdagi muxlislar uning oldida qanchalik qoʻrqib qolishmasin — **chempion unvoni hali ham boshqa koʻrsatkichlarga bogʻliq!** **Aslida-chi, bu oʻzining ketma-ket gʻalabalari va koʻrsatgan oʻyinida!** Uning 25 gʻalabasi ketma-ketligi — bu endi „qoʻrquv“dan koʻra koʻproq oʻzining **ishonch va ustuvorligining dalili!** Chunki agar u haqiqatan qoʻrqinchli boʻlsa, nima uchun boshqa bokschilar uning oldida tik turib olishadi?💪 Va yana bir narsa: **Sherzodmilliy, sizning „Qoʻrquvning oʻzi“ degan gapingiz** meni qattiq quvonchga solib yubordi! Sababi, agar u qoʻrquvning oʻzi boʻlsa — nima uchun uning unvon yoʻqligi uning aybi sifatida koʻrsatiladi? **Qoʻrquvsizlik — chempionlikka loyiqlikning boshlanishi!** Uning koʻrsatgan oʻyini — chempion boʻlish uchun yetarli! Demak, xulosa: **uning 25 gʻalabasi ketma-ketligi — bu oʻzining koʻrsatgan oʻyinida! Qoʻrquv esa — faqat natijada mavjud boʻlishi mumkin boʻlgan qoʻshimcha narsa!**🤣 Qolaversa, chempionlik unvoni yoʻqligini uning aybiga aylantirish — bu endi haqiqatdan koʻra koʻproq oʻz-oʻzini aldash!

Gʻalaba omaddek boʻlsa, unda AJ 25 marotaba "yutugʻiga" qarshi omadni ushlab qolgan boʻlar edi — ammo bu yerda omadni boshqa tomonda qidirish kerak. Qoʻrquvsizlik nima uchun unga chempionlik yoʻliga oʻtishda toʻsqinlik boʻlmaydi? Xullas, oʻzini koʻrsatib qoʻygan bokschilarning barchasi chempion boʻlishadi, deb aytib boʻlmaydi — muvaffaqiyat vaqt bilan keladi. Chunki uning ketma-ket gʻalabalari endi qoʻrquv sifatida eshitilib qolmoqda, lekin aslida bu qoʻrquvning oʻziga emas, balki boshqa narsaga dalil: raqiblarini oʻzlarini koʻrsatishga imkon bermaslikka boʻlgan ishonch va professionalizmlik. Qani, oʻzbekistonliklarning oʻzi ham Usmon bilan boʻlgan oʻyindan keyin oʻzlarini qanday his qilishganini eslagan boʻlsin — ringda oʻtirmaslikka majbur boʻlishlarining sababi qayerda edi? Qoʻrquvmi? Yoʻq, uning oʻziga xosligi va oʻyinining qattiqligi. Qalbni ochib qoʻyaman: uning chempionlik yoʻqligi uchun oʻzimiz ham ba’zan bir-birimiz bilan bahslashamiz — lekin hozirroq bu yerda bitta narsaga eʼtibor beramiz: **AJ oʻzini chempiondek koʻrsatmoqda, va chempionlik unvoni yoʻqligini uning aybi deb hisoblamoqchimizmi?** Bu masala uning koʻrsatgan oʻyinidan koʻra boshqa koʻrsatkichlarga bogʻliq ekanligini tushunishimiz kerak. Chunki oʻshanda oʻzbekistonliklarning "ozozlikda oʻtirib qoʻyman" deganlari ajablanarli edi — ular uning zarbalarini hisoblab chiqmagandagina bunday gapirishgan. Ammo uning 1:4 nisbatini ikki barobar koʻproq zarba bilan qanday toʻldirganini koʻrganidan soʻng, oʻzlarini qanday his qilishdilar? Bir qadam oldinga chiqib, uning oʻyinini his qilishdi — shu vaqtda qoʻrquvning oʻzi yoʻqolib ketdi. Qolaversa, uning kombinatsiyalari boshqa bokschilar uchun toʻxtovsiz tahdid boʻlib qolmoqda. Shunday ekan, asosiy savol: **chempion unvoni yoʻqligi uning aybimi yoki umididagi vaqtning yetarli boʻlmasligi?** Meningcha, vaqt uning foydasiga ishlaydi — chunki qoʻrquvning oʻziga koʻra chempionlik yoʻlida ustunlik qilish mumkin emas. Uning koʻrsatgan oʻyiniga eʼtibor qaratish kerak, boshqa narsalarga emas.