angliyaliklarning qalqoni: entoni joshuaning qahramonliklari
o'shanda tor ko'kragimni qafas qilib turgan edim — 2016-yil avgust, klinik toza Rioda, bir kishi bor edi, u hali asosiy chempionlik unvoniga erishmagan, lekin maydonda aql bovar qilmaydigan ishlarni qilishga shoshilgan o'sha paytdagi yosh yigit... Endi o'ylab ko'raman, o'shanda bu qilish mumkinmi deganlar ko'p bo'lgan. lekin u o'zini ishladi, ishladi... chunki uning ichida o'sha kelgusidagi "aziyatli shon-shuhrat"ning birinchi alangasi yonib chiqayotgan edi.
qayerlardir yozib qo'ymoqchi edim, nafaqat og'zi, balki butun tana tilidan o'quvchi azizlarimni eslayman: "klubimizning asosiy qahramoni" deganim yo'q — na mahalliy, na xalqaro. lekin biz kuzatuvchilarning barchasi xuddi shunday his qilardik... uning olimpiada finalidagi harakatlarini, aynan shu maydonda, boshqa hech kim qila olmaydigan mahoratni, qadam-baqadam tiriltirib o'tganda o'z ko'zlarim bilan ko'rgan edim.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Olimpiadaning so'nggi kunlari edi, yomg'ir-chaqal tushayotgan o'sha Rio tunda bitta nonushtaxona oldida turib qoldim, ichimdagi qahva soviganini sezmasdim... Telefonimning ekranidan ajralib chiqayotgan to'q sariq rangli "BOXING RIO 2016" yozuvi e'tiborimni tortdi — vaqt 1:23 edi. Mening o'sha paytdagi dushmanim vaqt edi, do'stim esa do'stlarimning xit-qiyig'ini eshitaman edi: "Yurak, hammasini ayt!" O'zimga ikki smodan kamroq masofada turgan yigitning minglab kilometrlar olisdan kelganini tasavvur qildim — u ham boshini ko'tarib, boshqa hech narsani eshita olmay, faqat oʻzining ichidagi ovozni eshitardi. Va oʻsha zahoti... havo shunchalik og'ir ediki, uning orqasidagi bayroqlar hangtaranglik bilan esgani eslatildi. Yana yaqinlashdi, yutqazishini aytilganlar orasida chempionlikni quchoqladi! Bu olovli tongda alanga yonib chiqdi, keyin esa hech kimni so'zmaganga o'zgartirdi.
Bolaligimdan tribunada.
shunday bo'lgan edi, men o'sha paytda Toshkentda, mexnatimdan keyin televizorning oldida yig'lab yotgan edim... qaysidir OAVda uning hayoti og'ir boshlanganini, bolalikdagi qiyinchiliklarini aytilayotgan edi. va shu zahoti bamperni ushlab, "yuqorilarga ko'tarilmoqchi" degani eshitildi — o'zimni ozgina ulug'lab ko'rdim. sabab, men ham qayerdadir uni birinchi marta televizorda ko'rganman, o'shanda oʻziga nisbatan ishonchsizlik tufayli ringga chiqib, ikkinchi raundda nokautga uchragan edi. keyingi janglarida unga qaramoqchi bo'lganman, keyinroq muxlis bo'lganman... lekin 2016-yilda Rio tunda uning har bir zarbasi bilan qalbimning tor tortganini hali ham eslayman. qora tanli o'g'ilning, jahon chempionligi yo'lida yangi boshlanayotgan qahramonning yuragidan chiquvchi quvonchni nazarda tutaman — bundaylarni hayotda ko'rmasang ham, esda qoladi.
men xayolimga keltirib ko'raman: qandaydir kichkina mahallada o'tirib, tanaffusda boshqa narsalarni o'ylayotgan odamlar uchun u butun insoniyat uchun o'sha olovni olib kelgan edi. va shu tunda o'yladim: eeee, bu bola to'g'ri yo'ldan borayapti. chunki unda bu "ishonish kerak"ni his qilganman.
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
Hahhaha olimpiada finali bo'lganini eshirsangizmi, oʻsha tunda Rioda bir nonushtaxona oldida qahva ichib turgan o'sha yigitning qoʻli qaltirashi hamdi — "kelgusi chempion bu boʻlsinmi?" deb o'zimni ham kaftimdan ushlab qo'ydim. Qora tanli o'g'il o'sha og'ir yomg'irda, o'zini ham e'tiborsiz deb o'ylaganlarga qarshi kurashar ekan, mening yuragim ham o'sha vaqtda ringda edi deysiz.
Aytishim kerak, o'shanda bu sportchilarning ortidagi "hayot" hikoyalarini ko'rgandek boʻldim: chekka qishloqlarda, shuningdek, O'zbekistonning Nukus shahrida hamdir, oʻrta sinf oilasida tugʻilgan bola boʻlib, barcha kambagʻalliklariga qaramay oʻzini dunyoga koʻrsatmoqchi boʻlgan odamlar — ularni ko'rganimdan keyin Rioda qoʻllarimni silkitib, "yana boraver" deb oʻz- oʻzimga aytdim.
Va oxiri — hali chempion boʻlmagan, ammo oʻzini oʻzi ishonadigan oʻsha yigitning gʻalaba qichqirigʻi. Men oʻsha paytda oʻzini oyoq osti qilishlarini tinglaganlar uchun "ha, kichraytib yuborsangiz ham, mana uning chiqishi bu!" deb qattiq ovoz chiqarib qoʻshdim. Yana shuningdek, 2016-yil avgust oyi — o'shanda hech kim bilmasdi, bu odam olimpiada chempioni boʻlib qoladi... lekin men bilardim, chunki qahvamning qattiq hidida ham oʻziga xos yoqimli qaynash bor edi! 🤣🍿