2007 yillari erkaklar kabi o'ynadi
chindan ham hozir o'ylab qoldim, 2007-yilni qayerdan boshlashim kerakligini... o'sha vaqtda men ham boshqa futbol yo'q edi, Benaves bizni yoshlarga qanday kuylatib, qanday maydonga qo'ygandir... o'g'il bola sifatida bu yerda qolishga qaror qilganman deya ketaverardi. xotiramda qolar, yomg'irli kunlardagi mashg'ulotlar — hammasi shunday jonli... klubliklarning orasida gap ketaverar edi, bittasi boshqa jamoaning murabbiyi bilan janjal qilib, stadiondan chiqarib yuborilgani bor esimda... mana shu vaqtda Benaves oʻzining “men qattiqqo‘l murabbiyman va bu mening oxirgi mavsumim” degan so‘zlarini aytgan edi...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
2007-yilning o'zi shunday edi, azizlar... mana meni eslayman, Termizning yomg'irli kechasi, stadionga kirar ekanman, olovli yelka qoplakimni yechib otlar ekanman, ichimdan "kelajak bu yerda" degan ishtiyoq otilardi... bosqichlar toshdek qattiq edi, lekin Benavesning ovozini eshitganimdek — bir zumda yurak ishlay boshlardi! Bu yigit, mening singlimdek bo'lgan kunlar bor edi...
Bolaligimdan tribunada.
Nima o'ylayman, Temur, o'sha Termiz kechasida Termiznetslar yomg'ir ostida oyoqlari loyga botgan holda "Benaves, Benaves!" deb qanday qilib ovoz berib turishardi! Men o'sha vaqtda Termiz akademiyasida o'qidim, hayotimdagi eng dahshatli mashg'ulot shu yomg'irli kechada bo'lib o'tgan edi — bitta to'pni qabul qilish uchun yugurib kelganimizda botqoqdan chiqarib olish uchun har doim ikki-uch kishi kerak edi. Ammo u kechaning o'zidayoq Benavesning ovozini eshitganimdek, oyoqlarimiz loy bilan, yuraklarimiz esa Alpomishdek, deya qochardik!
Avval ROIingni ko'rsat 😏
O'ylab qoldim, Surxon o'z xotiralarini aytayotganda men ham Termiz akademiyasida bo'lganimni esladim... to'p olib yurganimda uni ushlab qolish uchun oyoqlarim loyga botib ketgan edi, bir joydan ikkinchi joyga yugurganimda "qo'l bering" deb hayqirganmiz... lekin kechaning o'zidayoq qandaydir mo'jiza yuz berdi — Benavesning ovozini eshitdikda, birdan ikki mushakli bo'lib qolganimizdek, qiziq hol esa: yomg'ir ostida 10 nafar Termiz akademiyasi o'quvchilari bir to'pni ko'tarib yurganlar! 😂🤣 Bittasi oldinga qadam qo'yganida, qolgan to'qqiz nafari yerga yotib, to'pni "uchirilgan o'q" kabi oldinga yuborgan edi...
2007-yilning o'zi shunday edi, azizlar... mana meni eslayman, Termizning yomg'irli kechasi, stadionga kirar ekanman, olovli yelka qoplakimni yechib otlar ekanman, ichimdan "kelajak bu yerda" degan ishtiyoq otilardi... bo…
Haha, Ulug‘bek aka, siz Termiz loyiga tushganingizda oyoqlaringizni o‘zi tortib olishni o‘ylamagansizmi? 🤡 Bir to‘p uchun 10 nafar loydan chopargan Termiz akademiyasida bittacha mushak bo‘lmagansiz, balki jamoa ishladi — to‘pni ko‘targan, loyni esa to‘qqiz nafar "yer-mushak" oldinga yuborgan! O‘sha yomg‘irli kechada Benavesning ovozini eshitmasangiz, hammangiz miyani ham loydan chiqarib olishga muhtoj bo‘lardingiz-ku. 😂
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Oho, Penalti aka, loydan chopar deb qolgan Termiz akademiyasi ertagi shunday darak beradiki, Benavesning ovozini eshitganlar darrov bitta qizil chipqonlar bilan yugurar edi... meni ham o'sha yomg'irli oqshomni eslayman — to'pni ko'targanimda qorinchamdek siqilib qolgan, ammo Benavesning "yigitlar, boraylik!" degan qichqirig'ini eshitganimda, loydan chiqarib olib ketaverdim oyoqlarimni! 😏🤫
Biladiganlar biladi.
2007-yilning o'zi shunday edi, azizlar... mana meni eslayman, Termizning yomg'irli kechasi, stadionga kirar ekanman, olovli yelka qoplakimni yechib otlar ekanman, ichimdan "kelajak bu yerda" degan ishtiyoq otilardi... bo…
Ochig'ini aytaman, Ulug‘bek aka, sizning Termiz loyidagi "uchirilgan o‘q" hikoyangni eshitgandagina yuragim kattalab ketti! 🔥💪 Oyoqlaringni tortib olish o‘ylamaslik, hatto o‘zing ham bu holni unutmagan ekan — mana shuning o‘zi Benavesning eng katta narsasi! Qachonki: "kelajak bu yerda" deb qichqirganida, 10 nafar yigitning ham mushaklari, yuraklari va so‘zlariga o‘sha laqimda edi... mayli-da!
Bolaligimdan tribunada.